34. เฝ้ารออย่างมีหวัง

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : เฝ้ารออย่างมีหวัง

--------------------------------------------------------------------------

“เฮียขึ้นไปนอนพักเถอะนะคะ”

“เฮียไม่ง่วงแล้วครับ เฮียอยากอยู่เล่นกับเลย์อิข้างล่าง” ฮาร์ทไม่อยากขึ้นไปนอนพักให้เสียเวลาทำคะแนน เพราะคิดว่านี่คือโอกาสดีที่จะทำให้เธอเปิดใจให้กับตน เลยอยากใช้เวลาอยู่กับเลย์อิที่ชั้นล่างของคฤหาสน์ทั้งวัน แม้ว่าตอนนี้รู้สึกง่วงจนตาจะปิด

“เฮียอยู่ที่ไทยไม่ค่อยได้นอนเลย ขึ้นไปนอนพักเถอะนะคะ เดี๋ยวหนูไปส่งที่ห้อง”

“ไปส่งที่ห้องเหรอ...ก็ได้ครับนอนก็นอน จะว่าไปก็ยังง่วงอยู่แฮะ” คนกระล่อนพูดจบก็จูงมือสาวสวยวิ่งขึ้นชั้นสองไป ไม่ใช่เพราะเขาคิดเรื่องทะลึ่งอยู่ในหัว แต่เพราะเขาอยากใช้เวลาส่วนตัวอยู่กับเธอสองต่อสอง

“เปลี่ยนใจทันทีเลยนะมึง” อาร์เจพูดแซวเพื่อนของเขา ที่จู่ ๆ ก็เกิดเปลี่ยนใจง่วงขึ้นมาอีกรอบ ทั้งที่ก่อนหน้าปฏิเสธเลย์อิไปแล้วถึงสองครั้งว่าจะไม่ขึ้นไปนอน

“คนอื่นไปกันหมดแล้ว งั้นเราสองคนทำอะไรกันดีคะ?” โมอาหันมาถามอาร์เจ เมื่อเห็นว่าทุกคนแยกย้ายกันไปทำสิ่งต่าง ๆ ที่พวกเขาสนใจ ขุนพลก็หมกตัวอยู่ในห้องสมุด เปอร์ก็มีงานที่ต้องเคลียร์ เลย์อิก็ขึ้นไปส่งฮาร์ทเข้านอน จะเหลือก็แต่เขาสองคนที่ยังไม่มีกิจกรรมน่าสนใจให้ทำ

“ขึ้นไปเอากันบนห้องดีไหม” คนหน้านิ่งพูดแกล้งเด็กดื้อ เพราะรู้ว่าเธอไม่ชอบให้เขาแสดงท่าทางหื่น ๆ ใส่

“เฮีย” โมอาลากเสียงงอแงเพื่อบอกเขาว่าเธอไม่เห็นด้วยกับความคิดทะลึ่งนั้น

“หรือเอาตรงนี้เลยดี”

“เฮีย”

“ฮ่า ฮ่า เฮียล้อเล่น…ไปเดทกัน”

“ไปเดทเหรอคะ”

“อือ” อาร์เจจูงมือสาวชั่งพูดออกไปด้านนอก เพื่อตั้งใจจะพาเธอออกไปเดทนอกบ้าน เพราะนั่นคงทำให้เธอรู้จักที่นี่มากขึ้น และก็อาจทำให้เขาหายเบื่อไปได้บ้างเมื่อใช้เวลาว่างไปกับเธอ

บนห้องนอนของฮาร์ท...

เวลานี้คนหื่นรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง ราวกับได้ย้อนวัยมาเป็นหนุ่มแรกแย้มอีกครั้ง “เดี๋ยว...เฮียไปอาบน้ำก่อนนะ”

“เฮียเพิ่งจะอาบน้ำไปตอนเช้าเองหนิคะ” ตอนนี้เป็นเวลาเพียงแค่สิบเอ็ดโมง ซึ่งเธอจำได้ว่าฮาร์ทอาบน้ำไปครั้งล่าสุดเมื่อตอนหกโมงเช้า

“อ๋อ จริงด้วย เฮียอาบน้ำไปแล้วนี่นา”

“...” คนน่ารักยืนมองคนหื่นตาแป๋ว นั่นยิ่งทำให้เขาลนลานทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี

“งั้นเดี๋ยว...เฮียไปเปลี่ยนชุดนอนก่อนนะ”

“ค่ะ หนูนั่งรออยู่ที่เตียงนะคะ” สิ้นเสียงพูดของเลย์อิ เธอก็นั่งลงบนเตียงของเขา เพื่อจะรอส่งฮาร์ทเข้านอนตามที่บอกไว้

“ครับ...”

สาวสวยนั่งรออยู่บนที่นอนไม่นาน ฮาร์ทก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัว ในชุดพร้อมนอน ดวงตาของเขาปรือลงจนเกือบปิด ซึ่งเธอก็เข้าใจได้ เพราะวันที่เธอหนีหายไปในช่วงเช้า ฮาร์ทก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับคนทั้งบ้าน และก็ไม่ได้นอนต่อเพราะเขาเป็นคนหลับยากถ้าถูกปลุกให้ตื่นแล้ว แม้จะเพลียจากปาร์ตี้แสนหนักหน่วงแค่ไหนก็นอนหลับไม่ลง

แถมเมื่อคืนฮาร์ทได้นอนพักไปไม่ถึงสองชั่วโมงเขาก็ต้องตื่นขึ้นเพื่อเดินทางกลับมาที่เกาะ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาบ่นตลอดทางที่นั่งเครื่องกลับมา ว่าจะนอนให้หนำใจหากว่ากลับถึงบ้าน เลย์อิจึงรู้สึกผิดที่เธอมีส่วนทำให้เขาอดหลับอดนอน...

“หาว”

ชายหนุ่มหาวปากกว้างก่อนจะเอนหลังลงนอน และเมื่อหัวถึงหมอน คนตัวเล็กก็เอนตัวลงนอนที่ด้านข้างของเขา และเฝ้ามองฮาร์ทหลับอย่างระวัง เพื่อรอดูให้แน่ใจว่าเขานอนหลับแล้วจริง ๆ เธอถึงจะออกจากห้องไปทำอย่างอื่น

แต่การที่เธอใส่ใจเขาขนาดนั้นมันทำให้คนที่นอนอยู่หลับไม่ลงแม้เวลานั้นจะหลับตาสนิท “จ้องเฮียแบบนี้ เฮียจะนอนยังไงล่ะครับ”

“งั้น...หนูหลับตาก็ได้ค่ะ” เธอหลับตาทันทีที่พูดจบ

ฮาร์ทจ้องมองเธอสักพัก ก่อนจะขยับเข้าไปช้อนร่างเล็กมากระชับกอดอย่างระวัง เพื่อไม่ให้คนขี้กลัวรู้สึกอึดอัด และเมื่อเห็นว่าเธอกอดเขาตอบกลับก็พอเดาได้ว่าเธอแทบไม่หลงเหลือความหวาดกลัวที่มีต่อเขาแล้ว

“อือ นอนกอดกันแบบนี้ น่าจะหลับสบายกว่า”

“นอนพักนะคะ เฮียหลับเมื่อไหร่แล้วเดี๋ยวหนูจะออกไป”

“ครับ...”

มือน้อยลูบแผ่นหลังกว้างเบา ๆ เพื่อหวังว่าการกระทำนั้นจะส่งเขาเข้านอนได้อย่างสบายใจ และในช่วงที่เขาหลับตานิ่งไปหลายนาที เลย์อิก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของฮาร์ท เพื่อให้แน่ใจว่าเจ้าของอ้อมกอดอุ่นนี้ หลับสนิทแล้วจริง ๆ

ทว่าในตอนที่เธอขยับตัว บางอย่างทำให้เธอแน่ใจว่าเขายังไม่ได้หลับอย่างที่ตาเห็น ท่อนเอ็นขนาดใหญ่แข็งทิ่มท้องน้อยของเธออย่างไม่ได้ตั้งใจ แม้ว่าเขาจะพยายามควบคุมอารมณ์และความรู้สึกแล้ว แต่ส่วนนั้นมันก็ไม่ฟังคำสั่งในหัวของเขา

“เฮียยังไม่หลับใช่ไหมคะ?”

“...ครับ” ฮาร์ทตอบในขณะที่หลับตาอยู่ “ขอโทษนะ เฮียไม่ได้ตั้งใจเอามันไปทิ่ม แต่ว่า...”

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูเข้าใจ” เธอพอรู้ว่าอารมณ์ความรู้สึกนั้นมันควบคุมไม่ได้ ก็เพราะเหตุการณ์เมื่อคืนที่ได้ทำร่วมกันกับสองหนุ่มผู้เป็นเจ้าของอีกครั้ง และนั่นก็มีส่วนทำให้เธอเปลี่ยนใจไม่ทิ้งพวกเขาไป พร้อมทั้งอยากลองเปิดใจให้กับชายหื่นคนนี้ดู เผื่อว่าจะได้เห็นมุมน่ารักของเขาเพิ่มขึ้น

“ครั้งหน้านะคะ...”

“อะไรเหรอ” ฮาร์ทลืมตาขึ้นมองไปที่เลย์อิ เมื่อได้ยินเธอพูดประโยคบางคำที่เขาไม่เข้าใจ

“เรื่องที่เฮียอยากทำ ค่อยทำครั้งหน้านะคะ ตอนนี้เฮียต้องนอนพักผ่อนก่อน หนูเห็นว่าเฮียอดนอนมาหลายวันแล้ว คงเพลียน่าดู…”

“เอ่อ…มันแข็งเป็นปกติน่ะ เฮียไม่ได้อยากทำหรอก” เขาพูดโกหกไป เพราะไม่อยากให้เลย์อิคิดว่าในหัวของเขามีแต่เรื่องอย่างว่า แม้ความจริงแล้วจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ

“งั้นเหรอคะ”

“ว่าแต่…ครั้งหน้านี่ เมื่อไหร่เหรอ?”

“ไว้จะบอกอีกทีนะคะ…”

“เฮียไม่ได้ทำให้หนูรู้สึกว่ากำลังโดนกดดันอยู่ใช่ไหมครับ...” เขาอยากรู้ว่าเธอรู้สึกแบบนั้นอยู่หรือเปล่า เพราะถ้าเธอทำด้วยความรู้สึกกดดัน เขาก็ไม่อยากให้เธอต้องรู้สึกเช่นนั้น

“ไม่เลยค่ะ…หนูไม่รู้สึกแบบนั้นเลย”

“…”

จมูกโด่งคมฟัดลงที่แก้มใสของสาวสวยเมื่อได้ยินว่าเธอพูดแบบนั้น เขามองหน้าเธอและได้แต่สงสัยว่าทำไมเธอถึงดึงดูดเขามากขนาดนี้ มากจนลืมไปว่าตัวตนเดิมเขาเป็นคนตะกละตะกลามเรื่องบนเตียงแค่ไหน

ดวงตาคม ปรือจ้องมองความสวยงามที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าขนาดเล็กที่สามารถใช้มือหนาของชายหนุ่มวางทาบปิดไปได้มิดทั้งหน้า สิ่งนั้นทำให้เขาแพ้พ่ายความดีที่พอมีหลงเหลืออยู่บ้างในตัวตน ฮาร์ทกระชับกอดร่างเล็กน่าถนอม และหลับพักผ่อนไปพร้อมกับความสุขใจ...

ส่วนเวลานั้นเลย์อิก็นอนนิ่งเป็นหมอนข้างให้ฮาร์ทได้กอดเธออยู่เช่นนั้น เธอทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น ถึงภาพความน่ากลัวของเขา ที่เคยแสดงให้เห็นในครั้งแรกที่เจอกัน แต่หลังจากนั้นเขาก็กลายเป็นคนละคน ดูแลและเอาใจใส่เธอเป็นอย่างดีราวกับว่าเขาเห็นค่าบางอย่างในตัวเธอจริง ๆ

แม้จะเป็นการกระทำที่เลย์อิรับรู้ได้ว่าเขาหวังผลบางอย่างกับร่างกายของเธอ แต่มันก็ยังดีที่เขายังเมตตาและไม่ใจร้ายกับเธอไปมากกว่านี้ แถมยังช่วยสานฝันของเธอและเพื่อนสนิทให้เป็นจริงได้อีกด้วย แค่นี้ก็เพียงพอที่จะให้เธอยอมเป็นเด็กดีและผู้หญิงของเขาอย่างเต็มใจ เพราะอย่างน้อยในฝันร้ายครั้งนี้ก็ยังมีเรื่องราวดี ๆ ซ่อนอยู่

“ฝันดีนะคะเฮีย”

เสียงหวานดังแผ่วขึ้นในตอนที่เธอแน่ใจว่าฮาร์ทนอนหลับไปแล้วจริง ๆ เจ้าของร่างเล็กค่อย ๆ ขยับตัวออกจากอ้อมกอดของอีกคนอย่างระวังเพื่อไม่ทำให้เขาตื่นขึ้น…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~