ตอนพิเศษ -4 ช่วงชีวิตที่สมบูรณ์

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ช่วงชีวิตที่สมบูรณ์

--------------------------------------------------------------------------

สองปีต่อมา...

เวลานี้ทายาทของทั้งสี่หนุ่มมาเฟียใหญ่ ได้ลืมตาดูโลกเป็นที่เรียบร้อย พวกเขากลายเป็นพ่อลูกอ่อน ติดทั้งลูก ติดทั้งเมีย และคนที่น่าจะเหนื่อยที่สุดก็คงจะเป็นสองสาว ที่คลอดคนแรกออกมาเสร็จ สามีก็ไม่เว้นจังหวะให้ช่องคลอดได้พักฟื้น พวกเธอก็ต้องคลอดลูกคนที่สองให้กับสามีที่รอคิวเป็นคนต่อไป เพื่อไม่ให้น้อยน่ากันเรื่องลูก ที่หนุ่ม ๆ ชอบเอามาพูดขิงกัน…

ลูกคนแรกที่เกิดจากเลย์อิ คือนายน้อย ‘ฮอล’ มีอายุได้เพียงหนึ่งขวบ เป็นลูกของฮาร์ทตามที่ทุกคนคาดการไว้ ส่วนลูกคนที่สอง เป็นสาวน้อยวัยสองเดือน คุณหนู ‘ปอไหม’ น้องเล็กสุดท้องของบ้าน ที่เกิดจากคุณพ่อเปอร์คนอบอุ่น เขาได้ลูกสาวตามใจอยาก แม้จะได้มีลูกหลังพี่ ๆ เพื่อน ๆ ในแก๊ง แต่ก็มีความสุขไม่ต่างกัน

ส่วนลูกคนแรกของโมอาก็คือ นายน้อย ‘เจ้าขุน’ มีอายุได้เพียงหนึ่งขวบ เช่นกัน เพราะเลย์อิกับโมอาคลอดลูกชายในวันเดียวกัน และเวลาใกล้เคียงกัน ซึ่งฮอลคลอดในช่วงเช้า ส่วนเจ้าขุนคลอดในช่วงบ่าย และแน่นอนว่าฟังจากชื่อแล้วทุกคนคงพอเดาได้ว่า หนุ่มน้อยผู้นี้เป็นลูกชายของใคร ขุนพลได้ลูกชายสมใจ และที่เขาติดลูกได้ก่อนอาร์เจเพื่อนรัก เหตุผลอาจจะเพราะน้ำเชื้อของเขาแข็งแรงกว่า นั่นจึงทำให้ลูกคนที่สองเป็นของอาร์เจ นายน้อย ‘อาไท’ วัยสองเดือนเศษ ที่คลอดก่อนหน้าปอไหมเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์

และหลังจากสองสาวได้มอบลูกน้อยที่เป็นของขวัญแสนล้ำค่าให้กับหนุ่ม ๆ พวกเขาก็มอบของขวัญให้สองสาวเช่นกัน แม้ว่าที่ผ่านมาทั้งสี่คนจะมอบทั้งความรัก ความใส่ใจ การเทิดทูนให้พวกเธอมาตลอด แต่พวกเขาก็ยังมีสิ่งที่ยิ่งใหญ่และเป็นของขวัญสุดเจ๋งให้กับภรรยารักทั้งสอง นั่นคือ การทำหมันยกแก๊ง เพื่อให้เมียรักไม่ต้องเป็นกังวล ว่าพวกเขาจะไปไข่ทิ้งเรี่ยราดที่ไหนได้ และเพื่อแสดงให้เธอสองคนเห็นว่า คำหมั้นสัญญาที่ให้ไว้ในวันแต่งงาน ว่าจะรักและเทิดทูนสาวสวยผู้นี้จนวันสุดท้ายของชีวิต มันจะเป็นเช่นนั้นไปตลอดกาล และจะไม่มีใครแทนที่พวกเธอได้...

ห้องนอนเด็กอ่อน...

ภายในห้องนอนนี้ เป็นห้องปลอดเชื้อที่สร้างขึ้นเพื่อเลี้ยงทายาททั้งสี่คนของบ้านโดยเฉพาะ เพราะปะป๊าทุกคนต้องการให้ลูก ๆ ของพวกเขามีสุขภาพที่แข็งแรงอยู่เสมอ แม้เวลานี้โลกภายนอกจะวุ่นวายอยู่กับไวรัสแสนอันตรายและมลพิษทางอากาศ แต่ที่นี่ยังคงปลอดภัยหายห่วง

ซึ่งนายน้อยทั้งสามและคุณหนูคนเล็ก จะมีพี่เลี้ยงมืออาชีพคอยดูแลอยู่ไม่ห่างตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง และในห้องนี้ ยังมีกล้องวงจรปิดติดไว้ทุกมุมของห้อง เพื่อให้ปะป๊าและแม่ ๆ มั่นใจว่าลูกของพวกเขาจะหลับสบายดีในตอนที่พวกเขาไม่อยู่เฝ้า

ซึ่งการมีพี่เลี้ยงยังช่วยให้คุณแม่ยังสาวทั้งสองได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ มีเวลาได้ฟื้นฟูร่างกายให้กลับมาสวยสง่าได้เช่นเดิม และพวกเธอยังมีเวลาให้กับสามีมากขึ้นอีกด้วย แต่ก็เป็นการให้เวลาอย่างมีข้อจำกัด และมีข้อห้ามอย่างเคร่งคัด เพราะพื้นที่สงวนของพวกเธอนั้นยังคงต้องการความเป็นส่วนตัว หลังจากใช้ร่างกายไปอย่างหนักหน่วงในสองปีที่ผ่านมา เพื่อการปั๊มลูกให้เหล่าสามี สองสาวก็คิดว่าพวกเธอควรให้เวลาส่วนนั้นได้พักฟื้นให้หายดี ก่อนจะกลับมารับมือเอ็นใหญ่สุดอึดของสามีอีกครั้ง

“หลับปุ๋ยเลยนะ…” เสียงเปอร์ที่นั่งมองหน้าลูกสาวอยู่ข้างเตียงเด็กอ่อนพูดขึ้น เวลานี้เขาให้เวลากับเธอรองลงมาจากผู้เป็นแม่ ซึ่งเวลาที่เลย์อิไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนลูกสาว เขาก็จะเข้ามานั่งเฝ้าลูกน้อยหลับแบบนี้แทบทุกวัน ไม่ต่างจากคุณพ่ออาร์เจ ที่ก็เฝ้าลูกชายไม่ห่างเตียง

“อาไทยังไม่หลับอีกเหรอครับเฮีย”

“เอออ่ะดิ ไม่รู้ทำไมนอนยากจริงวันนี้” แม้พี่ใหญ่อย่างอาร์เจ จะได้ลูกชายเป็นคนรองสุดท้ายของแก๊ง แต่เขาก็มั่นใจว่าลูกชายของเขาจะเป็นใหญ่ได้ในอนาคต ไม่ต่างจากเขาที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้

“คนน้องนอนเยอะ ส่วนคนพี่ไม่ยอมนอน” เสียงเปอร์พูดขึ้นในตอนที่เขาลุกออกจากเตียงลูกสาว มาเยี่ยมดูความน่ารักของหนุ่มน้อยที่นอนอยู่เตียงข้าง ๆ

“นั่นสิ เอาใจไม่ถูกเลยจริง ๆ” อาร์เจพูดอย่างเห็นด้วย “หลับได้แล้วครับอาไท”

“นมได้แล้วคะนายท่าน” เสียงพี่เลี้ยงพูดบอกอาร์เจ พร้อมกับยื่นนมขวดให้ผู้เป็นพ่อป้อนลูกน้อยของเขา

“หม่ำ หม่ำ นะครับ”

“แอ้ แอ้~”

“แอ้ แอ้~”

“สองหนุ่มนั่นก็เสียงเจี้ยวจ้าวไม่พักเลยแฮะ...” เปอร์มองไปที่เตียงใหญ่ฝั่งตรงข้าม ที่เป็นเตียงของหนุ่มฮอล และเจ้าขุน ซึ่งเวลานี้กำลังเล่นซนอยู่บนที่นอนของพวกเขา โดยมีโอปอลและแม่ของโมอาดูแลอยู่ไม่ห่าง

“แรงเยอะกันจริง ๆ เล่นกันได้ทั้งวัน” โอปอลพูดขึ้น ในตอนที่ประคองตัวหลานชายอย่างฮอล กระโดดดึ๋ง ๆ อยู่บนเตียง เขาดูท่าทางจะอารมณ์ดีและฤทธิ์เยอะเหมือนกับคนเป็นพ่อไม่มีผิด

“ว่าไง เจ้าขุนหลานยาย จะเอาอะไรเอ่ย” แม่ของโมอาเอง ก็นั่งเล่นอยู่กับหลานรักเช่นกัน

ซึ่งเวลานี้แม่ของโมอาก็ย้ายมาอยู่ที่เกาะแห่งนี้ด้วยแล้วเหมือนกัน และครั้งแรกที่ทราบข่าวเรื่องราวความรักของลูกสาวก็ตกใจไม่น้อย แต่พออยู่ไปเรื่อย ๆ ก็เริ่มปรับตัวได้มากขึ้น และเข้าใจเหตุผลของลูกสาว ว่าเป็นเพราะอะไร ถึงเลือกที่จะมีสามีถึงสองคน ซึ่งเหตุผลของเธอก็เข้าใจได้ไม่ยาก เหตุผลนั้นคือ เพราะ ‘รัก’

ทั้งคนงานในบ้าน รวมถึงพี่เลี้ยงต่างก็เป็นหญิงสาวในวัยสี่สิบปลาย ๆ ทั้งนั้น ซึ่งการรับพี่เลี้ยงและคนใช้อายุมาก ก็เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องที่ห้ามไม่ได้ เช่นเรื่องชู้สาว แต่ก็ใช่ว่าวัยสี่สิบปลาย ๆ จะไม่ทำเรื่องออกนอกกฎ เพราะมันก็เคยมีเหตุการณ์เช่นนั้นเกิดขึ้น ทว่าสี่หนุ่มเป็นพวกมาตรฐานสูง แถมยังโปรดปรานเด็กสาวอายุยี่สิบต้น ๆ เป็นที่สุด อีกทั้งเมียของพวกเขาสวยระดับโลกยากที่จะหาใครมาเทียบหรือแทนที่ได้ ยิ่งเป็นของเกรดต่ำแก่ ๆ ด้วยแล้วยิ่งหมดสิทธิ์ที่พวกเขาจะชายตามอง

และหากพบเห็นใครทำพฤติกรรมที่ไม่ดี เช่นนั้นต่อนายท่านทั้งสี่ ก็จะถูกไล่ออกอย่างไม่ให้โอกาสแก้ตัว ทุก ๆ การคัดคนเข้าทำงานในที่แห่งนี้ ก็เป็นหน้าที่ของพี่สาวคนโตอย่างโอปอล ซึ่งนอกจากจะต้องช่วยเลี้ยงหลานแล้ว เธอยังต้องคอยดูแลความเรียบร้อยแทนพวกน้องชายทั้งสี่ และมันก็เป็นเช่นนี้มาตั้งแต่พวกเขายังเป็นวัยรุ่นเลือดร้อน จนกระทั่งโตมีลูกมีเมียเป็นผู้เป็นคนขึ้นบ้าง แน่นอนว่าทุก ๆ คนในบ้าน กลายเป็นครอบครัวของเธอไปแล้ว และมันก็เป็นช่วงชีวิตที่ดีจนทำให้ความเศร้าที่เคยเกิดขึ้นในอดีตเบาบางลง เพราะความรักจากทุกคนในครอบครัว…

ชั้นล่างของคฤหาสน์...

เวลานี้ขุนพลลงมานั่งรอโมอาอยู่ที่ชั้นล่างของคฤหาสน์ เพราะเมียคนสวยบอกว่าจะลงมาทำสปากับเพื่อนรัก เพื่อเป็นการปลอบประโลมร่างกายจากการเลี้ยงลูกอย่างเหน็ดเหนื่อย ตนเลยตามลงมาด้วย เพื่อใช้เวลานี้ไปกับการพักผ่อนและอยู่สอนการบ้านลูกสาวคนโตอย่างขวัญใจ ก่อนจะขึ้นไปดูลูกชายอีกครั้งในช่วงเข้านอน

“ปะป๊า ขวัญใจทำการบ้านเสร็จแล้ว ขอเข้าไปดูน้องที่ห้องได้ไหมคะ”

“ได้ครับ แต่ก่อนจับน้อง อย่าลืมล้างมือให้สะอาดด้วยนะ”

“งั้น...ถ้าจะหอมแก้มน้อง ขวัญใจต้องล้างปากก่อนหรือเปล่า?”

คำถามของเด็กช่างพูด ทำคนเป็นพ่ออย่างขุนพลยกยิ้มขึ้น เพราะเอ็นดูลูกสาวของเขา “ไม่ต้องหรอกครับ แค่ล้างมือก็พอแล้ว”

“เข้าใจแล้วค่ะ” ขวัญใจในวัยเก้าขวบตอบรับเสียงใส ท่าทางของเธอในตอนนี้ ถอดแบบคนเลี้ยงมาไม่มีผิด

และถึงเธอจะไม่ได้เกิดจากความรักของขุนพลกับผู้เป็นแม่ แต่เวลานี้เธอก็ได้รับความรักมากมายจากคนในบ้าน กลายเป็นขวัญใจของทุกคนอย่างที่โอปอลหวังให้เธอเป็น รวมทั้งพ่อผู้ให้กำเนิดเอง ก็มอบความรักให้กับเด็กน้อยคนนี้ไม่ต่างกัน เขาแอบนึกเสียใจเล็ก ๆ ที่ครั้งหนึ่ง เคยคิดทำร้ายเด็กไร้เดียงสาเช่นเธอ...

“เมียเรายังไม่ออกจากห้องทำสปาอีกเหรอวะ?” ฮาร์ทที่เพิ่งลงมาชั้นล่าง ถามหาเมียรักจากขุนพลที่นั่งอยู่บริเวรนั้น

“อือ น่าจะเตรียมตัวสวยเผื่องานคืนพรุ่งนี้แหละมั้ง นาน ๆ จะได้พาออกจากบ้านที…”

“แล้วสรุปพรุ่งนี้ จะฝากเด็ก ๆ ไว้กับพี่โอปอลทั้งหมดเลยเหรอวะ”

“ก็คงต้องเป็นแบบนั้นแหละ จะให้หอบไปหมดก็คงไม่ได้ อาไทกับปอไหมเพิ่งได้สองเดือนเอง...แล้วถ้าพาเจ้าขุนกับฮอลไป มึงคิดว่าเราจะได้แดกเหล้าดีไหมล่ะ เอาไว้ที่นี่กับพี่โอปอลนั่นแหละดีแล้ว แม่โมอาก็ช่วยเลี้ยง ไม่ต้องห่วงหรอก…”

“เออว่ะ...เมียเราจะได้มีเวลาพักด้วย”

“แล้วมึงโทรไปถามไอก้าหรือยัง ว่ามันจะให้ไปกี่โมง?” ขุนพลถามถึงกำหนดการในวันพรุ่งนี้ ที่พวกเขาจะต้องเดินทางไปร่วมงานวันเกิดอายุครบสี่สิบสามปีของลูก้า ที่คฤหาสน์ทางใต้ของพื้นที่ปกครองพิเศษ

“มันบอกว่าบ่าย ๆ ก็ให้เข้าไปได้แล้ว เห็นว่าจะจัดปาร์ตี้ที่ชั้นใต้ดินของคฤหาสน์”

“กะจะโชว์ของละสิ…เดี๋ยวกูลื้อบ้านทำใหม่แม่งเลย” ขุนพลพูดอย่างเก็บกด ที่คฤหาสน์สุดหรูของเขาไม่ได้สร้างชั้นใต้ดินไว้ เหมือนกับคฤหาสน์ของลูก้า

“ใครจะลื้อบ้านคะ?” เสียงโมอาดังแว่วเข้ามาขัดบทสนทนาของสองหนุ่ม

“เสร็จแล้วเหรอครับ”

“เสร็จแล้วค่ะ รอนานหรือเปล่าคะ”

“ไม่เลยครับ” ขุนพลตอบกลับภรรยาคนสวยเสียงนุ่ม และจัดท่านั่งรอเธอ เพราะรู้ว่าโมอาจะชอบนั่งบนตักของเขามากกว่านั่งที่โซฟาสุดหรู

“ว้าว ที่รักของเฮียสวยขึ้นหรือเปล่านะ”

“น่าจะใช่นะคะ น้ำหนักลงไปตั้งห้ากิโล” เลย์อิพูดตอบสามีของเธอ พร้อมกับหมุนตัวโชว์รูปร่างที่ดูดีขึ้นอย่างมั่นใจในความสวย เมื่อน้ำหนักลดลงมาเหลือสี่สิบห้ากิโลกรัม หลังคลอดลูกสาวคนเล็กได้เพียงสองเดือน ซึ่งความงดงามของเธอก็ยังคงเปล่งประกายเหมือนกับวันแรกที่เขาตกหลุมรักเธอ

“สวยจัง แบบนี้จะไม่ให้เฮียคลั่งรักเมียได้ยังไง…”

ฟอด~

ฮาร์ทพูดจบก็หอมฟัดเข้าที่ซอกคอของคนตัวเล็ก ที่นับวันยิ่งทำให้เขาหลงจนไม่อาจโงหัวขึ้นได้ และไม่กล้าคิดทำตัวออกนอกลู่นอกทาง กินไม่เลือกเหมือนเมื่อก่อนอีก เพราะกลัวว่าอารมณ์ใคร่ชั่ววูบจะพรากทุกสิ่งที่เขารักไป และหากเป็นเช่นนั้นคงยากที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับใครได้อีก…

“ว่าแต่...ตรงนั้น”

“ยังค่ะ ยังใช้งานไม่ได้” เลย์อิรีบตอบโดยที่ยังไม่ได้ฟังคำถามของฮาร์ทจนจบ เพราะเธอรู้ว่าสิ่งที่เขาจะถามมีเนื้อความว่าอย่างไร

“ยังก็ยังครับ แต่ว่าตรงนี้ใช้งานได้เหมือนเดิมใช่ไหม” คนเจ้าเล่ห์ใช้นิ้วชี้ไปที่ริมฝีปากเล็กของเลย์อิ พร้อมกับทำตาอ้อนภรรยาคนสวยถึงสิ่งที่เขาต้องการได้ความช่วยเหลือจากเธอ

“สงสารเลย์จริง ๆ ได้ผัวหื่นแบบไอฮาร์ท” ขุนพลพูด

“เฮียก็ใช่ย่อยที่ไหนคะ”

“ว้ายย มึงก็หื่นเหมือนกันแล้วทำพูด ไอ้หื่น!” ฮาร์ทเล่นเสียงล้อเพื่อนของเขา ที่ถูกเมียคนสวยหักหน้า

“ว่าแต่พรุ่งนี้เราจะกลับดึกไหมคะ?” โมอาถาม

“เฮียคิดว่าจะนอนบ้านพวกมัน แล้วค่อยกลับสักเย็น ๆ ถือว่าได้พักผ่อนไปในตัวดีไหม”

“แล้วลูกล่ะคะ?” เลย์อิถาม

“ลูกก็ฝากพี่โอปอลกับแม่โมอาไว้ไง ไหนจะพี่เลี้ยงอีกเกือบสิบคน เราไปหาเวลาอยู่กันตามประสาผัวเมียบ้างเถอะ...” ฮาร์ทพูดตอบคำถามของเมียคนสวย

“อ้อ ทะเลที่บ้านเฮียลูก้า ลงเล่นน้ำได้ใช่ไหมคะ”

“ใช่ หนูอยากเล่นเหรอ” ฮาร์ทถามกลับเลย์อิถึงเรื่องที่เธอถาม

“ค่ะ ทะเลตรงบ้านเรา มันลงเล่นไม่ได้เพราะมันลึกเกิน”

“ดีเลย ชวนน้องซานย์ใส่บิกินี่ แล้วถ่ายรูปสวย ๆ ลงไอจีกัน” โมอาเห็นด้วยกับความคิดของเพื่อนรัก

“บิกินี่เหรอ?” ฮาร์ทพูดแววตาเลื่อนลอย

“นั่นสิ ไปหาบิกินี่กัน”

“ปะ” สองสาวจูงมือกันขึ้นชั้นสองของบ้าน เพื่อไปดูในห้องเสื้อผ้าว่าพวกเธอจะหยิบบิกินี่แบรนด์ดังตัวไหนมาใส่ถ่ายรูปโชว์หุ่นสวยในวันพรุ่งนี้ดี

“ต้องทนเห็นภาพบาดตาอีกแล้วสินะกู...” ฮาร์ทพูดอย่างทำใจ เพราะแม้จะเห็นหุ่นสวย ๆ ของผู้เป็นเมีย ก็ไม่อาจเอื้อม หากว่าเธอยังไม่อนุญาตให้บุกลุกพื้นที่สงวน

ห้องนอนเลย์อิและสามี...

สองสาวช่วยกันลื้อหาบิกินี่สุดเซ็กซี่ ที่แบรนด์ดังหลายแบรนด์ส่งมาให้พวกเธอใส่ฟรี เรียกว่านอกจากสามีจะมีเงินให้ใช้อย่างไม่จำกัดแล้ว พวกเธอยังได้รับการดูแลจากแฟนคลับและองค์กรใหญ่ ๆ ที่คอยซัพพอร์ทอยู่เสมอ แม้จะมีคนบางกลุ่มโบกมือลาโมอากับเลย์อิตั้งแต่ทราบข่าวการสร้างครอบครัวกะทันหันของพวกเธอสองคน

แต่จนถึงเวลานี้ พวกเธอก็ยังคงมีกระแสอยู่ตลอด แม้ว่าจะห่างหายจากสื่อไปนานถึงสองปี แต่พวกเธอในวัยย่างเข้าสามสิบ ก็ยังคงเป็นที่จับตามองของสื่อต่าง ๆ และแฟนคลับหลาย ๆ คน ก็ยังรอการกลับมาของสองสาว ซึ่งคาดการว่า พวกเธอสองคนจะจับมือกัน กลับไปยึดพื้นที่สื่อทุกช่องทางเร็ว ๆ นี้ หลังจากที่ฟื้นฟูร่างกายกลับมาได้สำเร็จ ซึ่งคงจะต้องใช้เวลาอีกสักพัก แต่ก็ไม่นานเกินรอ...

“ตัวนี้สวยไหมเลย์?”

“ว้าว แกเข้ากับสีเหลืองที่สุด ใส่แล้วผิวผ่องมาก ๆ” เลย์อิพูดอวยเพื่อนของเธอ เมื่อเห็นว่าโมอาหยิบบิกินีสีเหลืองมาสวมใส่

“แต่ว่า เห็นรอยแตกที่ก้นจาง ๆ ด้วยอ่ะ”

“เซ็กซี่จะตาย ฉันก็มี นี่ไง...” เลย์อิโชว์ร่องรอยความเซ็กซี่จาง ๆ ที่ก้นกลมสวยของเธอให้กับเพื่อนรักดูอย่างมั่นใจ เพราะรอยแตกนั้นทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นหญิงสาวมากขึ้นกว่าเมื่อก่อน ที่เป็นเพียงแค่เด็กสาวซื่อ ๆ

“นั่นสิ ดูเหมือนพวกตัวแม่ อะไรแบบนั้นเลยเนอะ”

“แน่นอน ก็เรามันตัวแม่นี่นา ฮ่า ๆ”

“ฮ่า ๆ” โมอาหัวเราะไปกับเพื่อนของเธอ ถึงประโยคที่สองสาวมีความเห็นตรงกัน

“ช่วยมัดหน่อยสิ” เลย์อิหันหลังให้โมอา ช่วยผูกปมบิกินี่ด้านหลัง เมื่อเลือกได้แล้วว่าเธอจะใส่บิกินี่สีชมพูไปอวดหุ่นสวยที่ทะเลทางใต้ในวันพรุ่งนี้

“ว้าว สวยจังแฮะ”

“นั่นสิ เราสวยจัง”

สองสาวยืนมองภาพสะท้อนความสวยและหุ่นของพวกเธอผ่านกระจกตัวยาวในห้องแต่งตัว หุ่นที่แม้จะเพิ่งคลอดลูกคนที่สองมาได้สองเดือน แต่กลับไม่ทำให้พวกเธอสวยสง่าน้อยลงเลย

“ชีวิตของพวกเราตอนนี้ ดีมาก ๆ เลยเนอะ แกว่าไหม” โมอาถามความเห็นของเลย์อิ พรางรู้สึกชอบใจกับชีวิตในช่วงวัยนี้ของพวกเธอ เพราะดูเหมือนว่าจะเป็นช่วงวัยที่ดีและลงตัวมากที่สุดกว่าที่ผ่าน ๆ มา

“นั่นสิ ดีจน ฉันรู้สึกอิจฉาตัวเองเลย ฮ่า ฮ่า”

“ยัยบ้า อิจฉาตัวเองก็เป็น ฮ่า ๆ ...”

“อุ๊ย! ขอโทษครับ” เปอร์รีบหันหลังทันที เมื่อเขาเห็นว่าสองสาวอยู่ในชุดบิกินี่วาบหวิว

“เข้ามาทำอะไรคะเฮีย”

“เฮียเข้ามาหยิบของน่ะครับ เดี๋ยวเฮียเข้ามาใหม่ก็ได้”

“เดี๋ยวก่อนคะ ช่วยดูให้หน่อยว่าชุดนี้สวยหรือเปล่า?” เลย์อิเดินไปดักหน้าเปอร์ และหมุนโชว์ความสวยให้หนุ่มหล่อแสนอบอุ่นของเธอดู พร้อมกับส่งสายตาขี้อ้อนเหมือนแมวน้อยให้กับผู้เป็นสามี จนเผลอทำเปอร์เข้าใจผิด

“จะใส่ขึ้นเตียงคืนนี้เหรอครับ?” เปอร์ถามอย่างมีหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น แต่ก็ถูกเลย์อิดับฝันในทันที

“จะใส่ไปเล่นทะเลบ้านเฮียลูก้าพรุ่งนี้ต่างหาก”

“งั้นเหรอ...สวยดีครับ เมียเฮียสวยที่สุด”

“แน่นอนล่ะ ถ้าตอบว่าไม่สวย คงได้หาผัวใหม่”

“อะไรนะ เดี๋ยวนี้พูดเก่ง แล้วยังขู่ผัวเก่งอีกเหรอเนี่ย...” เขาเริ่มเห็นความแสบของเลย์อิเข้าทุกวัน ยิ่งรู้จักกันนานขึ้น ก็ยิ่งดูเหมือนว่าเธอจะมีนิสัยขี้เล่นไม่ต่างจากโมอาเพื่อนของเธอเลยสักนิด “เชอะ ไปดีกว่า...”

“…ฮ่า ๆ สงสัยว่าเราสองคน ต้องหาเวลาขึ้นเตียงเป็นของขวัญให้พวกเฮียบ้างแล้วมั้ง”

“นั่นสิ แต่ว่า...ไว้ครบสามเดือนตามที่หมอบอกก่อนดีกว่า ให้รอไปอีกหน่อย คงไม่ตายหรอก” โมอาพูดก่อนจะหัวเราะไปกับเพื่อนรักของเธอ

ห้องนอนของโมอาและสามี...

ในช่วงเข้านอนของวันนี้ โมอาที่อาบน้ำเสร็จก่อนสามีทั้งสอง เธอขึ้นมานอนรออยู่บนเตียง ระหว่างนั้นสองหนุ่มก็เดินถอดเสื้อเดินไปเดินมาอยู่ภายในห้อง จนเธอเริ่มจับสังเกตได้ถึงจุดประสงค์แอบแฝงของพวกเขา

“อ่อยหนูอยู่เหรอคะ”

ขุนพลหยุดเดินโชว์หน้าท้องซิกแพค และนั่งลงที่ปลายเตียงก่อนจะถามกลับเมียของเขาอย่างมีหวัง “ได้ผลหรือเปล่าล่ะ หรือว่าเฮียต้องกินแห้วอีกคืน…”

“น่าจะเป็นแบบนั้นนะคะ สงสัยว่าจะกินแห้ว”

“ไม่ได้ผลจริง ๆ เหรอเนี่ย...กูบอกมึงแล้วไง อ่อยไปก็ไม่ได้ผล” อาร์เจพูดบอกกับขุนพลที่เป็นคนชี้นำให้ทำสิ่งนี้ เพราะหวังว่าเมียคนสวยจะใจอ่อนบ้างเมื่อเห็นหุ่นกำยำของเขาทั้งสอง

“ก็หมอบอกว่าให้รอสามเดือนก่อนไงคะ ตอนนี้ยังไม่ครบสามเดือนเลยนะ”

“หมอมันก็พูดไปเรื่อยนั่นแหละ ตอนนั้นแค่สองเดือนเฮียก็เอาแล้ว ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย...แถมฟิตดีด้วย” อาร์เจพูดเสียงดัง ท่าทางงอแง

“เพราะเฮียฝ่าฝืนไงคะ ดื้อแล้วยังจะเถียง”

“เอาไงดีวะ?” อาร์เจหันมาถามเพื่อนรักร่วมชะตากรรมเดียวกันกับเขา

“อ๊า ร้อนจัง” เสียงหวาน ๆ บนเตียงไม่พูดเปล่า ทดสอบความอดทนของสองหนุ่มด้วยการใช้เท้าเล็กถีบผ้านวมที่คลุมช่วงร่างของเธออยู่ออก และชันเข่าสวยสองข้างขึ้นเป็นรูปตัวเอ็ม

“ก็เล่นทำแบบนี้ ใครมันจะทนไหว...” ขุนพลพูดตัดพ้อกับภาพที่เห็น

“ถ้างั้นคืนนี้...ก็นอนอ้าขาให้เฮียเลียทั้งคืนแล้วกันนะ” อาร์เจทำหน้าหื่นอย่างคนหมดความอดทน ก่อนจะกระโดดขึ้นเตียงมาแกล้งเมียรักของเขา ที่ใจกล้ายั่วอารมณ์สองเสือผู้หิวโหยเช่นนี้

“ไม่นะ ฮ่า ๆ เฮียอย่า มันจั๊กกะจี้”

โมอาถูกสองสามีลากขาและจับขึง ทำเรื่องที่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้ เพื่อลงโทษที่เมียรักไม่ยอมให้เขาทำการสอดใส่ แม้ว่าร่างกายจะหายดีพร้อมรับแกนใหญ่สองแท่งแล้ว แต่ก็ยังปล่อยให้พวกเขาอดทนรอ แถมยังแกล้งยั่วเพราะรู้ว่าพวกเขาไม่กล้าใช้ความรุนแรงขืนใจเธอเหมือนกับครั้งแรก

ห้องนอนของเลย์อิและสามี...

ในเวลาเดียวกัน เลย์อิกับสองสามีของเธอก็ใช้เวลานอนเล่นอยู่ด้วยกันบนเตียงเหมือนกับทุกคืน หลังจากที่พวกเขาได้ส่งลูก ๆ เข้านอนกันเป็นที่เรียบร้อย...

“หนูครับ คืนนี้...”

“นอนค่ะ คืนนี้เราต้องรีบนอน พรุ่งนี้จะได้ตื่นไปหาน้องซานย์แต่หัววัน” เลย์อิพูดดักเพื่อจะแกล้งฮาร์ท เพราะรู้ว่าคนหื่นกำลังจะพูดอะไร

“เฮ้อ น่าสงสารเราสองคนนะครับเฮีย มีเมียสวย แต่ทำได้แค่นอนมองอยู่เฉย ๆ” เปอร์พูดตัดพ้อถึงชีวิตในช่วงนี้ พี่ใหญ่อย่างฮาร์ทเองก็เช่นกัน

“เออ ชีวิตโคตรเศร้า”

“งั้น...ให้คนละห้านาทีค่ะ รีบถอดกางเกงมา หนูจะอมให้”

พรึบ! พรึบ!

ภาพที่เห็นทำเลย์อิอดขำไม่ได้ เพราะสามีทั้งสองคนของเธอ พร้อมใจกันลุกออกจากที่นอนและถอดกางเกงที่สวมอยู่ออก เพื่อหวังให้เธอนั้นเอาใจพวกเขาในสิ่งที่เธอบอกว่าจะทำให้ แม้จะเป็นเวลาเพียงสั้น ๆ สองหนุ่มก็ไม่นิ่งคิดให้เสียเวลาแม้เพียงวินาทีเดียว

“ฮ่า ๆ สงสัยว่าจะติดจริงสินะคะ”

“ติดครับ เฮียยอมรับเลย” ฮาร์ทพูดยอมรับไปอย่างไม่อาย ว่าเขาติดสิ่งนั้นจริง ๆ ทั้งเรื่องบนเตียง ทั้งเมียคนสวย

“ก็เมียเฮียสวยหนิครับ มีเหตุผลอะไรให้เฮียไม่ติดบ้าง...” เปอร์พูดพร้อมทำสิ่งที่เอาใจลูกรักของตน

“เมื่อยปากอีกแล้วสินะคืนนี้...”

ณ คฤหาสน์ทางใต้ ในวันรุ่งขึ้น...

เวลานี้ทั้งสิบคนอยู่ร่วมกันในวันสำคัญของลูก้า คนที่ไม่ได้เป็นแค่เพื่อน พี่ น้อง แต่เปรียบเสมือนครอบครัวของทุกคน อีกทั้งยังเป็นพี่ใหญ่ของแก๊ง เป็นคนที่หลายคนยอมรับ และให้ความเคารพนับถือเหมือน ๆ กัน...

เวลานี้พวกหนุ่ม ๆ ทั้งเจ็ด มานั่งจิบเบียร์เบา ๆ อยู่ที่ริมชายหาด เพื่อพูดคุยกันอย่างเบาสบาย ก่อนที่จะเริ่มปาร์ตี้หนัก ๆ ในช่วงฟ้ามืดที่ชั้นใต้ดินของคฤหาสน์ ส่วนสามสาวเวลานี้ก็กำลังถ่ายรูปเล่นบริเวรนั้น โดยที่มีพวกเขาผู้เป็นเจ้าของเฝ้ามองอยู่ไม่ห่าง

และดูเหมือนว่าช่วงเวลานี้ จะเป็นช่วงเวลาที่สามสาวกลับมาสดใสและมีความสุขได้อย่างเป็นตัวเองในเวอร์ชันที่งดงามที่สุด หลังจากที่ผ่านเรื่องเศร้ามาเหมือน ๆ กัน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าที่ชีวิตของพวกเธอสมบูรณ์สุขอย่างทุกวันนี้ ส่วนหนึ่งก็เพราะมีสามีคอยซัพพอร์ต และเป็นกำลังใจสำคัญให้เสมอมา…

“ปีนี้เฮียอยากได้อะไรครับ” เปอร์ถามพี่ใหญ่ของแก๊ง ถึงของขวัญที่เขาอยากได้

“ปีนี้กูไม่ได้อยากได้ของขวัญอะไรจากพวกมึง แต่อยากขอความร่วมมือทุกคน มาช่วยกันสร้างเกาะนี้ให้น่าอยู่กว่าที่เป็น…เพื่อลูก ๆ” ลูก้าพูด

“เพื่อลูก ๆ” อาร์เจพูด

“เพื่อลูก ๆ” ฮาร์ทพูด

“เพื่อลูก ๆ” วีเดนพูด

“เพื่อลูก ๆ” ขุนพลพูด

“เพื่อลูก ๆ” เจไดพูด

“เพื่อลูก ๆ” เปอร์พูด

เจ็ดหนุ่มพร้อมใจกันพูดคำว่า ‘เพื่อลูก ๆ’ ก่อนจะชนแก้วเหล้าเพื่ออวยพรคำขอนั้นของทุกคนให้เป็นจริง

“อ้อ แล้วก็ เพราะเมียสุดที่รักด้วย...ข้อนี้ลืมไม่ได้” อาร์เจพูดนำทีม เพื่อบอกให้ทั้งเจ็ดคนรู้ว่ายังมีอีกสามคน ที่พวกเขาต้องทำเพื่อเธอ โดยเป็นสาวคนรักคนสำคัญ ที่ลืมไม่ได้เลยเด็ดขาด

“เพื่อเมียสุดที่รัก” ลูก้าพูด

“เพื่อเมียสุดที่รัก” เปอร์พูด

“เพื่อเมียสุดที่รัก” ขุนพลพูด

“เพื่อเมียสุดที่รัก” เจไดพูด

“เพื่อเมียสุดที่รัก” ฮาร์ทพูด

“เพื่อเมียสุดที่รัก” วีเดนพูด

เจ็ดหนุ่มพร้อมใจกันพูดคำว่า ‘เพื่อเมียสุดที่รัก’ ก่อนจะชนแก้วเหล้าอีกครั้ง เพื่ออวยพรคำขอนั้นของทุกคนให้เป็นจริง เพราะหากไม่ได้พวกเธอมาเป็นแม่ของลูก ชีวิตที่ดำมืดของพวกเขาทั้งเจ็ดคน คงไม่มีสีสันและมีความสุขเช่นทุกวันนี้ สาวสวยผู้เป็นทุกสิ่งของพวกเขา เหล่ามาเฟียผู้มากอำนาจ...

Bye~

Thank you all for following • I Love You 3000

❤️ขอบคุณทุกคนที่คอยซัพพอร์ตกัน

ฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ เพื่อจะได้ไม่พลาดนิยายเรื่องใหม่🙏

--------------------------------------------------------------------------