กรงเสือ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : แก๊งค้ามนุษย์

--------------------------------------------------------------------------

• Have fun reading 

Audition คัดเลือกรอบสุดท้าย...

เด็กสาวที่มีความสามารถมากมายยืนต่อแถวรอเข้าห้องคัดเลือกรอบสุดท้าย จากค่ายเพลงที่เพิ่งเปิดใหม่ในเกาหลี และปักหมุดเลือกเข้ามาเปิดออดิชันในไทยเป็นที่แรก ซึ่งตอนนี้ก็มีเด็ก ๆ ผ่านการคัดเลือกมาเหลือเพียงแค่สิบคนสุดท้ายเท่านั้น...

“ไม่รู้ว่าฉันทำพลาดหรือเปล่า...”

“แกทำดีแล้ว มั่นใจหน่อยสิ อนาคตใหม่รอเราอยู่นะ” เสียงใสของโมอาพูดให้กำลังใจเพื่อนรักของเธอด้วยพลังที่เต็มเปี่ยม หลังจากที่คนขี้อายเดินกลับออกมาจากห้องออดิชันตัวต่อตัวกับคณะกรรมการเป็นคิวสุดท้าย เธอต้องการให้เลย์อิมองไปถึงภาพอนาคตวันข้างหน้า เพื่อเป็นกำลังใจให้เธอฮึดสู้ในวันนี้ และมั่นใจกับสิ่งที่ลงมือทำไปแล้วว่ามันจะได้ผลตอบรับที่สวยงาม ดั่งที่เธอสองคนหวังอยากให้เป็น

“อือ ขอให้ผ่านทีเถอะ” เลย์อิตอบกลับเพื่อนรักน้ำเสียงไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก

ครั้งนี้เป็นการออดิชันที่ทั้งสองสาวตั้งความหวังไว้มาก เพราะหากว่าพวกเธอไม่ผ่านรอบคัดเลือกครั้งนี้ ก็มีโอกาสน้อยลงด้วยอายุที่กำลังจะเข้าวัยยี่สิบปีบริบูรณ์ และนอกจากความสามารถจะสำคัญแล้วอายุน้อยก็มีโอกาสมากกว่าที่จะได้รับการยอมรับจากค่ายเพลง เพราะการเป็นเด็กฝึกอาจนานถึงสี่หรือห้าปี ซึ่งการรับเด็กที่อายุเกินยี่สิบ ก็ทำให้ค่ายเสียโอกาสต่อยอดในหลาย ๆ ทาง...

ภายในห้องคัดเลือก...

ภายในห้องสี่เหลี่ยมนี้ มีคณะกรรมการที่เป็นผู้ชายสามคนและเป็นผู้หญิงหนึ่งคน ทั้งหมดให้ความสนใจไปที่ประวัติของเด็กสาวทั้งสิบคนที่มาเข้าร่วมการคัดเลือกรอบสุดท้าย

ทว่าการออดิชันครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อหลอกให้เด็กสาวใสซื่อมาติดกับดัก เพราะหลังจากการประกาศผลวันนี้ ชีวิตของผู้ที่ผ่านเข้ารอบคัดเลือกทั้งสองคนจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ไม่ใช่ว่าจะได้เป็นศิลปินที่โด่งดังอย่างที่ฝัน

แต่เพราะพวกเธอจะถูกส่งไปขายที่เกาะส่วนตัวของมาเฟียโดยแก๊งค้ามนุษย์ พวกคนชั่วกลุ่มนี้ตั้งตนว่าเป็นค่ายเพลงเปิดใหม่ที่มาเปิดออดิชันหาศิลปินในไทย เพื่อต้องการค้นหาเด็กสาวน่าตาดีมาเป็นสินค้าส่งออกไปยังเกาะส่วนตัวของผู้เป็นนาย ซึ่งที่นั่นเปรียบเสมือนสวรรค์บนดินของชายทั้งสี่ แต่ไม่ใช่กับผู้ผ่านคัดเลือกในวันนี้แน่ เพราะที่นั่นจะเป็นนรกบนดินสำหรับพวกเธอ...

“เหลือเด็กสี่คนนี้สินะที่ดูเข้าตาที่สุด” ชายหนึ่งในแก๊งค้ามนุษย์พูดขึ้น

“ใช่ค่ะ...คนนี้ชื่อโอโซนอายุยี่สิบ โมอากับเลย์อิ อายุสิบเก้าค่ะ ส่วนคนนี้ชื่อเนย อายุแค่สิบหกปี...”

“งั้นเรียกแค่สามคนนี้เข้ามาดูตัวรอบสุดท้าย ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะเลือกใคร...”

“ค่ะหัวหน้า”

หน้าห้องคัดเลือก...

“การคัดเลือกรอบสุดท้ายนี้ จะมีผู้ที่ผ่านคัดเลือกแค่สองคนนะคะ และผู้ที่มีลายชื่อสามคนนี้เชิญเข้าห้องเพื่อคัดเลือกผู้ที่ผ่านรอบสุดท้ายค่ะ”

“โอโซน... โมอา... และเลย์อิ... ที่เหลือกลับได้เลยนะคะ”

เสียงเด็กสาวทั้งสามคนที่ถูกเรียกชื่อกรีดร้องด้วยความดีใจเพราะพวกเธอคิดว่าตัวเองเดินทางเข้าใกล้ความฝันอีกขั้นแล้ว และที่ดูจะดีใจมากกว่าใครคงจะเป็นสองสาวเพื่อนซี้ เพราะพวกเธอนั้นผ่านเข้ารอบลึก ๆ พร้อมกัน และหนึ่งในสองคน ก็มีโอกาสที่จะได้เข้ารอบสุดท้ายนี้ หรือหากโชค (ร้าย) เข้าข้างก็คงได้ผ่านไปด้วยกันทั้งคู่

“ปะเลย์^^”

“^^”

ห้องคัดเลือกรอบสุดท้าย...

เด็กสาวทั้งสามคนยืนเรียงแถวหน้ากระดานด้วยความตื่นเต้น เมื่อเวลานี้จะเป็นการตัดสินและรู้ผลรอบสุดท้ายจริง ๆ จากคำถามเจาะลึกเกี่ยวกับตัวของพวกเธอ

“ฉันขอถามพวกเธอ เกี่ยวกับเรื่องฐานะของทางบ้านหน่อยนะ...”

เมื่อเลย์อิและโมอาได้ยินแบบนั้นพวกเธอก็ถอนหายใจออกมา เพราะหลายครั้งที่ออดิชันไม่ผ่าน ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะฐานะทางบ้านที่ไม่พร้อม

เลย์อิโตมาในบ้านเด็กกำพร้า ไม่รู้จักหรือเคยพบเจอว่าพ่อแม่ของเธอคือใคร ส่วนโมอาก็อาศัยอยู่กับแม่ที่หอพักของโรงพยาบาลลำพัง เพราะแม่เธอมีอาชีพเป็นนางพยาบาลในโรงพยาบาลรัฐแห่งนั้น ส่วนพ่อแท้ ๆ ก็ไม่ยอมรับว่าเธอเป็นลูกของเขา นั่นเป็นเหตุผลให้แม่ของเธอต้องกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว และดูแลเธอมาลำพังตลอดสิบเก้าปี

“ที่บ้านหนูทำธุรกิจส่งออกผลไม้ไทยไปต่างประเทศค่ะ ทั้งเอเชีย และก็ประเทศแถบยุโรปด้วยนะคะ…” โอโซนพูดตอบด้วยความภาคภูมิใจกับฐานะของทางบ้าน ที่ทำให้เธอเติบโตมาอย่างสมบูรณ์แบบเพราะการถูกเลี้ยงดูอย่างลูกคุณหนู จึงไม่แปลกที่หน้าตาและผิวพรรณของเธอจะดูโดดเด่นกว่าใคร

“แล้วหนูสองคนล่ะ?”

“หนูอยู่กับแม่สองคนค่ะ คุณแม่เป็นพยาบาล...” โมอาตอบไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

“...แล้วหนูล่ะจ๊ะ?”

“คือหนู...หนูเป็นเด็กกำพร้าค่ะ ไม่มีพ่อแม่” เลย์อิพูดอย่างไม่เต็มเสียงเท่าไหร่นัก ในตอนที่พูดออกไปก็มั่นใจแล้วว่าเธอคงเป็นคนที่ถูกตัดสิทธิ์ในรอบนี้ เหมือนกันกับทุกครั้งที่พูดตอบคำถามเรื่องครอบครัว

“แล้วทั้งสามคน เคยมีแฟนกันมาหรือยังครับ?” ผู้เป็นหัวหน้ายิงคำถามตัดสินใส่เด็กสาวทั้งสาม คำถามที่สำคัญกว่าคำถามในก่อนหน้านี้

“ยังไม่เคยมีค่ะ” โมอาตอบก่อนใครและตามด้วยเพื่อนรักแสนขี้อายของเธอ

“หนูก็ยังค่ะ”

“แล้วโอโซนล่ะ?”

“เคยมีค่ะ แต่ว่าเลิกกันไปแล้ว”

“กี่คนจ๊ะ”

“เอ่อ…สามคนค่ะ”

“ว้าว โอโซนเป็นสาวฮอตสินะ ว่าแต่คบกันนานไหมจ๊ะ?” กรรมการผู้หญิงเอ่ยถาม

“คนที่เลิกล่าสุดคบมาสองปีค่ะ คบเมื่อตอนอายุสิบแปด แล้วก็เพิ่งเลิกกันเมื่อไม่นานมานี้...”

“สองปีเลยเหรอ หนูมีแฟนคนแรกตอนอายุเท่าไหร่เนี่ย?”

“น่าจะสักตอนอายุ สิบห้าสิบหกมั้งคะ” โอโซนเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจ เมื่อสีหน้ากรรมการที่มองเธอด้วยความสนใจ เวลานี้เปลี่ยนไปหลังจากที่เธอตอบคำถามส่วนตัวนั้นอย่างไม่ปิดบัง

และแน่นอนว่าคำตอบของเธอทำให้คณะกรรมการทุกคนเห็นตรงกัน ว่าความรักที่ยาวนานเช่นนั้น ทำให้เข้าใจได้ว่าเธอคงรักษาความบริสุทธิ์ที่มีมูลค่านั้นไว้ไม่ได้แล้ว แม้จะเป็นคนที่โดดเด่นที่สุดก็ไม่สามารถให้เธอผ่านเข้ารอบสุดท้ายได้

“เดี๋ยวหนูสามคนยืนรอตรงนี้แป๊บนึงนะ พวกเราขอประชุมกันก่อน...”

“ค่ะ”

“ค่ะ”

“ค่ะ”

เด็กสาวทั้งสามคนขานรับพร้อมกัน เวลานี้ไม่มีใครที่มั่นใจเต็มร้อยเลย ว่าตัวเองจะผ่านการคัดเลือกรอบสุดท้าย และเมื่อผลที่พวกเธอรอคอยประกาศ ก็มีหนึ่งคนที่ต้องกลับบ้านไปพร้อมกับความเสียใจ ซึ่งนั่นก็อาจจะเป็นความโชคดีของเด็กสาวผู้นั้น ที่ไม่ต้องไปเผชิญชะตากรรมแสนโหดร้ายที่เกาะส่วนตัวของมาเฟีย

ถึงเวลาประกาศผล...

“ผู้ที่ถูกประกาศชื่อ จะเป็นผู้ที่ไม่ผ่านการคัดเลือกรอบนี้ ส่วนอีกสองคนที่ไม่ถูกพูดชื่อจะเป็นผู้ที่ได้ผ่านเข้าไปเป็นเด็กฝึกในค่ายของเรานะคะ...”

“...”

“...”

“...”

“ขอแสดงความเสียใจกับโอโซนด้วยนะ หนูยังไม่ผ่านการคัดเลือกครั้งนี้จ้ะ”

“ฮึก ๆ ฮือ โมอา” เสียงร้องไห้ปล่อยโฮของเลย์อิดังขึ้น เพราะเธอไม่คิดว่าตัวเองจะมีรายชื่อในสองคนที่ผ่านเข้ารอบ

“ดีใจกับโมอาแล้วก็เลย์อิด้วยนะจ๊ะ”

“เรามีเวลาให้หนูสองคนเตรียมตัวหนึ่งวัน ก่อนที่จะบินไปเกาหลีด้วยกัน เรื่องเอกสารกับค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ทางค่ายจะเป็นคนออกให้ทั้งหมด หนูสองคนมีหน้าที่แค่เตรียมพร้อมร่างกายมาก็พอ...”

“แค่วันเดียวเองเหรอคะ” โมอาพูดถามเพราะเวลาที่กระชั้นชิดเกินไป เธอกลัวว่าแม่ของเธอจะไม่อนุญาตให้เดินทาง

“ใช่จ้ะ วันเดียวคือวันนี้นะ...เพราะพรุ่งนี้โมอากับเลย์อิจะต้องบินไปพร้อมกับทางทีมงานของเรา พวกหนูไม่ต้องเตรียมเสื้อผ้ากับของใช้มานะ เพราะทางค่ายจัดเตรียมของพวกนั้นไว้ให้หมดแล้ว ส่วนเรื่องการกินอยู่ในช่วงที่เป็นเด็กฝึกก็ไม่ต้องห่วง เพราะทางค่ายเรามีที่พักให้ฟรี แล้วก็ฟรีค่ากินค่าฝึกสอนตลอดการเป็นเด็กฝึกด้วย…”

เหตุผลที่สองสาวผ่านการคัดเลือกครั้งนี้เป็นเพราะฐานะทางบ้านที่เข้าขั้นยากจนของพวกเธอ สิ่งนั้นทำให้พวกคนชั่วมั่นใจว่าเด็กสาวทั้งสองจะไม่อาจขัดขืนหรือต่อกรกับโชคชะตาที่พวกเขามอบให้ได้

และความบริสุทธิ์ของพวกเธอนั้นสามารถสร้างรายได้ให้กับพวกคนชั่วอย่างมหาสาร แถมยังได้รับความพึงพอใจจากนายท่านผู้ออกคำสั่ง นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าการเดินทางครั้งนี้สองสาวไม่ต้องเตรียมพร้อมอะไรเลย นอกจากเตรียมร่างกายและหัวใจให้พร้อมรับกับความเป็นจริง ที่ไม่เหมือนอย่างที่พวกเธอวาดฝันไว้...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~