ログインเด็กชายมองดูสวนสวยเบื้องหน้าซึ่งมีไฟสนามสีส้มอ่อนติดเอาไว้เป็นระยะ ลมเย็นสบายพัดผ่านผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นเขาสูดหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เกาะขอบรั้วไม้ของระเบียงใช้คางเล็ก ๆ เกย ทอดมองวิวอย่างสบายอารมณ์ รู้สึกผ่อนคลายเหลือเกินกับความเงียบสงบและเสียงแมลงตัวเล็ก ๆ ดังคลอครืดเสียงบานกระจ
ค่ำวันนั้นหลังจากพวกเขาเดินทางกลับสู่ตัวเมืองเชียงใหม่ ก็แวะทานข้าวเย็นก่อนกลับมาพักผ่อนยังรีสอร์ตแห่งเดิม เพราะวันนี้แอลลี่และอเล็กซ์ทำตัวดี แถมเด็กชายทั้งสองยังดูสนิทสนมพูดคุยกันเยอะขึ้น ทำให้คู่สามีภรรยาสบายใจ และไม่ได้เข้าไปก่อกวนเด็ก ๆ ช่วงค่ำเด็ก ๆ ทยอยกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสบายตัว นอนเก
กลุ่มเด็ก ๆ ตื่นเต้นกันมาก ทำสาวซ่าอย่างอันดามันหวาดเสียวไม่น้อยเมื่อลูกสาวเริ่มปีนรั้วกั้นเพื่อจะมองวิวด้านล่างให้ชัดเจนขึ้น วิคเตอร์ก็ถอนหายใจรอบที่ร้อย แนะนำให้กลุ่มของลูคัสเดินชมวิวด้านในเส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกาหลวงก่อน เนื่องจากมีระยะทางไม่ไกล จะได้สัมผัสกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าดึกดำบรรพ์ลุก
ทั้งคณะเดินทางมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ช่วงเย็น โดยอันดามันจองร้านอาหารเหนือบรรยากาศดีเอาไว้ให้เพื่อนต่างชาติได้ลองชิมรสชาติซึ่งก่อนคู่แฝดลงจากรถก็ถูกกำชับปนข่มขู่ว่าห้ามก่อความวุ่นวายอีก อย่างนั้นพวกเขาจะจองตั๋วบินกลับบ้านคืนนี้เลย ทำให้ทั้งคู่สลดไปได้นิดหน่อย มื้ออาหารเย็นจึงผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้
“คู่แฝดของเธอก็สวยหล่อไม่แพ้กันหรอกน่า ไม่รู้ตอนนี้โตขึ้นแค่ไหนแล้ว”“เฮ้อ ~ โตแค่ไหนไม่รู้ แต่เรื่องความแสบบอกเลยว่ายิ่งกว่าเดิม!”รอยยิ้มบนใบหน้าเรนนี่เหยเกไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากคนเป็นแม่ด้วยตัวเอง พลางก้มมองลูกชายด้วยความเป็นห่วงตอนนี้เธอคงได้แต่สวดภาวนาว่าเด็ก ๆ จะไม่ตีกันจนทริปล่ม
ห้าปีต่อมาประเทศไทยลูคัส เรนนี่ และลุกซ์เดินทางมายังประเทศไทยโดยเครื่องบินส่วนตัวของสามี ตามคำเชื้อเชิญจากเพื่อนเก่า อย่างวิคเตอร์และอันดามันให้แวะมาเที่ยวที่นี่บ้าง หลังจากเมื่อสามปีก่อนครอบครัวของวิคเตอร์เคยพากันไปเที่ยวที่ฮ่องกงมารอบหนึ่งแล้ว ครั้งนี้จึงอยากเป็นเจ้ามือพาเที่ยวบ้างนายหญิงตระกูล
ท่อนขายาวก้าวลงมาชั้นสองของตัวบ้าน ตอนนี้เป็นเวลาเกือบสามทุ่มแล้ว แสงไฟภายในคฤหาสน์หลังใหญ่เหลือเพียงไม่กี่ดวงที่ยังให้ความสว่างไสวใบหน้าหล่อเหลาดูเย็นชากว่าเดิมมาก หันไปบอกหนึ่งในลูกน้องเสียงเรียบ“บอกแม่บ้านให้เตรียมอาหารง่าย ๆ ให้กูที”“ได้ครับนาย”ลูกน้องหน้าอ่อนโค้งกาย ก่อนจะหมุนตัวรีบไปทางหลั
คิดได้ดังนั้นมุมปากบางก็คลี่ยิ้มหวาน หลุบมองหน้าท้องแบนราบของตัวเองอย่างมีหวัง พลางยกมือลูบมันเบา ๆ จู่ ๆ ใจที่เคยกระวนกระวายก็สงบโดยง่าย เหมือนมีใครบางคนช่วยปลอบโยน หรือนี่จะเป็นสายใยความผูกพันธ์ระหว่างแม่ลูกเธอตัดสินใจก้าวลงจากเตียง กลับลงไปด้านล่างอีกครั้งด้วยความมุ่งมั่น จะเอาใจมาเฟียปากหนักให้
ช่วงบ่าย“อยู่ไหนแล้ว” หญิงสาวกระซิบแผ่วเบาใส่โทรศัพท์ สายตาจับจ้องอยู่กับบานประตูห้องนอน(จะถึงแล้วครับ)“ได้ของมาไหม”(ครับ...แต่ว่าเรื่องนี้)แค่ฟังจากเสียงเรนนี่ก็เดาได้เลยว่าเว่ยหลานคงมีสีหน้าหนักใจน่าดูกับของที่เธอสั่งให้ซื้อ“ไม่ต้องบ่น อย่าลืมที่บอก โยนผ่านกำแพงด้านหลังสวนมา ระวังอย่าให้ถูกจ
หลังจากระบายความอัดอั้นอยู่พักใหญ่ มือเล็กก็ล้วงควานหาโทรศัพท์มือถือที่แอบซ่อนเอาไว้เพื่อเปิดดูข้อความจากลูกน้องคนสนิทเป็นอีกครั้งที่เรนนี่ต้องผิดหวัง เพราะขนาดเว่ยหลานเองรวมถึงตงหยางก็ไม่สามารถทราบได้ว่าทำไมดีแลนถึงปิดบังเรื่องกล้องวงจรปิด ไม่มีใครเคยได้เห็นภาพในคืนวันเกิดเหตุ และหลังจากตำรวจปิดจบ







