47

เมื่อทานข้าวอิ่ม วันนี้ แม่เลี้ยงดอกปีบนึกครึ้มอกครึ้มใจพาตัวเองเข้าไปในห้องเก็บของ จากนั้นนำอัลบั้มภาพเก่าของครอบครัวมาให้ศศิกาญจน์ได้ดู ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นภาพของจอมทัพที่ถ่ายกับบิดาชาวต่างชาติ และมารดา ในหลากหลายอิริยาบถ

แม่เลี้ยงดอกปีบอยู่พูดคุยกับลูกสะใภ้อย่างเอื้อเอ็นดู และให้ความสนิทสนมมากมาย พูดพลางชี้ไปที่ภาพเด็กชายลูกครึ่งซึ่งปีนอยู่บนต้นไม้ ทำท่าเหมือนจะปีนขึ้นสูงไปอีก

“ตอนเล็กๆ ตาจอมเขาซนมากหนูซอ ไม่รู้ว่าหลานแม่จะซนได้เชื้อพ่อเขาหรือเปล่า” แล้วหันมามองลูกชายที่ตอนนี้ภาพลักษณ์ผิดกับวัยเด็กลิบลับ พลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

จอมทัพหน้าม้านไป “คุณแม่เอาผมมาขายแบบนี้ เมียผมก็รู้หมดสิครับ”

“หรือว่าไม่จริง ฮึ?”

ชายหนุ่มอมยิ้มเมื่อเห็นสีหน้า แววตาของมารดาดูมีความสุขเหมือนสมัยครั้งที่บิดายังมีชีวิตอยู่ แต่พอเหลือบไปเห็นศศิกาญจน์กำลังหัวเราะคิกๆ ก็ส่งสายตาดุๆ คาดโทษ เธอก็ช่างน่าเอ็นดู รีบเอามือปิดปาก เบือนหนีไปอีกทาง ทำท่าเหมือนพยายามกลั้นขำเต็มที่ ทำเอาชายหนุ่มเผยรอยยิ้มละไม เผลอมองร่างเล็กด้วยแววตาอ่อนโยนล้ำลึก