EP33... ทำไมพี่ใจดำแบบนี้

ชั่วโมงต่อมา...ธนาเดินผ่านสวนผักและสวนผลไม้มาจนถึงบ้านพักหลังน้อยท้ายสวน เมื่อเห็นว่าประตูถูกไขและล็อคจากด้านใน เขาก็รู้ได้ทันทีว่านายสาวมาหา

เขายิ้มอย่างเปี่ยมสุขในความมืด คิดเย้ยหยันไปถึงนายใหญ่ที่อยากได้ลูกเขยมีหน้ามีตา แต่หารู้ไม่ว่าลูกสาวของตัวมีผัวเป็นคนสวนเสียแล้ว

“คืนนี้...ผมจะไม่ปล่อยคุณกลับบ้านเลยล่ะ” เขาตั้งใจจะจัดชุดใหญ่ให้เธอเสียหน่อย หลังจากห่างหายกันไปเกือบสัปดาห์ เพราะเธอมัวแต่ยุ่งอยู่กับกิจกรรมรับน้องที่มหาวิทยาลัย

แต่ไม่ทันที่เขาจะส่งสัญญาณบอกหญิงสาวที่นอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเตียงนอนของเขาให้รู้ตัว ว่าเจ้าของบ้านมาถึงแล้ว เขากลับถูกจู่โจมจากด้านหลังเสียก่อน

“พี่ธนาจ๋า” โฉมฉายทนคิดถึงเขาไม่ไหวแล้ว จึงตัดสินใจเดินตามมา หวังใจว่าจะได้ร่วมรักเพื่อระลึกถึงความหลังเสียหน่อย อย่างน้อยวัวเคยขา ม้าเคยขี่ ก็น่าจะคิดถึงพึงปรารถนาต่อกันบ้าง

“คิดถึงจัง พี่ธนาของโฉม”

เขาทั้งตกใจทั้งรำคาญ รีบปลดมือที่เหนียวหนึบเป็นกาวออกจากสะเอวของเขาอย่างไม่แยแส

“แกทำบ้าอะไรของแกนังโฉม กลับไปเลยไป”

“พี่ธนา!” โฉมฉายเสียงดังกว่าปกติ จนทำให้ผู้หญิงอีกคนได้ยิน เธอฉงนไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงอะไรและเสียงใครกันแน่ จึงก้าวลงจากเตียง ออกจากห้องนอน เดินมาหยุดฟังตรงหลังบานประตูอย่างเงียบเชียบ

“ทำไมทีเมื่อก่อนเรายังนอนกันได้เลยอ่ะ”

“ก็แกเข้ามาข่มขื่นข้าเอง”

“แต่พี่ก็ยินยอมนี่ แล้วทำไมตอนนี้ถึงไม่ยอม ทำไมล่ะพี่ ก็ในเมื่อเราก็โสดด้วยกันทั้งคู่ แถมเป็นคนใช้เหมือนกันด้วย แล้วทำไมเราไม่...”

“แกมาทางไหนก็ไปทางนั้นเลย”

“หรือพี่มีคนอื่น!”

“ข้าจะมีใครมันก็เรื่องของข้า ไม่เกี่ยวกับแกเลยนังโฉม แกกลับไปหาลูกสาวแกเหอะ ดูท่ามันก็ไม่ได้ชอบใจนัก เรื่องที่แกลักลอบมามุดมุ้งข้า ถ้าแกไม่รู้จักอาย แกก็ควรเห็นแก่หน้าลูกสาวมันบ้าง”

“แต่ฉันรักพี่นะ ฉันรักพี่จริงๆ” โฉมฉายจับแขนแกร่งไว้ พยายามตื๊ออย่างเต็มที่ “ถึงพี่จะไม่รักฉัน ฉันก็ไม่สนหรอก ขอแค่ได้ปรนนิบัติพี่บ้าง แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว”

โฉมฉายคงติดใจรสชาติของธนา ถึงได้คลานมาหาเขาและอ้อนวอนเขาเสียขนาดนี้ ขนาดถูกไล่เหมือนหมูเหมือนหมาก็ยังไม่รู้จักอาย

“ถ้าแกอดอยากปากแห้งนัก ก็ไปสะกิด รปภ.ที่ป้อมหน้าคฤหาสน์โน่น หรือไม่ก็...”

“พี่ธนา! ทำไมพี่ใจดำแบบนี้ ทำไมไม่เห็นแกความหลังครั้งก่อนของเราบ้าง”

“เอากันแค่สองสามครั้ง มันจะอะไรนักหนาวะ แกไสหัวไปเลย แล้วก็ไม่ต้องกลับมาที่นี่อีกนะ ถ้าไม่กลัวข้าถีบหน้าหงาย ไปเลยไป๊”

โฉมฉายสะบัดหน้าพรึด เดินกระฟัดกระเฟียดอารมณ์เสียกลับไป อุตส่าห์เดินฝ่าสวนมืดๆมาหาถึงหน้าประตู แต่กลับไล่กันเหมือนหมูเหมือนหมา ทำกับเมียแบบนี้ได้ไง

เมื่อเจ้าของบ้านเปิดประตูเข้ามา ก็พบหญิงสาวในชุดนักศึกษาที่ยืนกอดอกมองเขาตาเขียว

“เรื่องมันผ่านมานานแล้วครับคุณหนู”

“ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่” แต่สะบัดหน้างอนใส่แล้วเดินกลับเข้าไปในห้องนอนเสีย เขายิ้มพอใจก่อนรีบสาวเท้าตามไปสวมกอดร่างสวยจากด้านหลัง

“ผมคิดถึงคุณหนูจะแย่แล้ว”

“จริงเหรอ ไม่เห็นโทรไปบอกเลย”

“คุณหนูก็ไม่เห็นจะโทรหาผมเลย”

“ก็คนกำลังยุ่งนี่นา ปล่อยได้แล้ว”

“อยากให้ปล่อยจริงเหรอ” เขากระซิบที่หู ก่อนจะอุ้มร่างของเธอขึ้นแล้วพาเธอไปวางลงบนที่นอน แล้วกระโจนลงไปนอนคร่อม ตะโบมโลมไล้จูบหอมเธออย่างกระหายอยาก คร่ำครวญโหยหาความหวานจากเธอไม่ขาดปาก

“อื้อ...ธนา...อย่าเพิ่งเข้าสิคะ” เขาพยายามจะสอดเข้ารูเสียวของเธออย่างเต็มอารมณ์ เธอรีบรั้งเขาไว้เพราะอยากเล้าโลมกันให้ถึงพริกถึงขิงเสียก่อน “อะไรกัน ยังไม่ได้ทำอะไรเลย ก็จะ...ซะแล้ว”