EP32...ของผมไม่ไหวแล้ว

“ฮึก!  อร๊าย...อูย...อ่า...ซี๊ดส์” เธอร้องสั่นไม่เป็นภาษา ยามเขากระแทกกระทุ้งจนผนังถ้ำเธอแทบพัง  

“โอย...คุณหนู...เสียว...ทำไมตอดเก่งอย่างนี้ จะตอดของผมให้ขาดเลยรึไง” เขาสะบัดบั้นท้ายส่ายเอวร่อน ท่อนเอ็นขับโขลกในช่องสวาทอย่างเมามันส์สนุกสุขสันต์

ชายแก่ร่างยักษ์กระซวกแบบหฤโหดใส่สาวน้อยตัวเล็กไม่ยั้งจนร่องฉ่ำแทบแหลกลาน

“ซู๊ด...ฮูวส์” เธอซู๊ดปากไม่หยุด คว้าจับสองเต้าของตัวเองแล้วนวดเน้นอย่างมีอารมณ์ ส่วนเขายังไม่หมดแรงง่ายๆ จึงกระแทกเสยซ้ายทีขวาทีด้วยความแรง เขาทำราวกับจะทะลุทะลวงไปทุกซอกทุกมุมของช่องสวาท

เมื่อน้ำรักของเขาฉีดพ่นเต็มช่องรักของเธอ ความเสียวของเธอก็ถึงจุดสูงสุดเช่นกัน เธอขับน้ำคาวสวาทออกมาจนเนืองนอง ผสมน้ำอุ่นของเขาที่ไหลวนอลหม่านในช่องเสียวของเธอ ก่อนจะไหลย้อยหยดลงมา ผ่านร่องก้นแดงเรื่อ เปรอะเปื้อนเต็มเบาะ

เช่นนั้นเอง เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจพิชิตจุดสูงสุดจนพอใจ ทั้งคู่จึงตัดสินใจนำรถเข้าไปทำความสะอาดที่คาแคร์ ก่อนจะกลับเข้าบ้านในเวลาเกือบเย็น !  

สองเดือนผ่านไป...

ธิดานุชก็ได้เข้าไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกชนในตัวจังหวัดเป็นที่เรียบร้อย โดยเธอเข้าเรียนคณะบริหารธุรกิจและการบัญชีตามที่ได้ตั้งใจไว้

ชีวิตของเธอยังคงสดใสและมีความสุข ไม่ว่าจะเป็นตอนที่อยู่มหา’ลัย หรือตอนที่อยู่บ้าน

ความสัมพันธ์ของเธอและคนสวนยังเป็นเหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มเติมก็คือความรักและความห่วงหาที่มีมากขึ้น ซึ่งมันทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจเมื่อมีเขาอยู่เคียงข้าง แม้จะอยู่ในฐานะคนสวนหรือบอดี้การ์ด แต่เธอกับเขาย่อมรู้ดีว่ามันมีความหมายและความสำคัญมากกว่านั้น

ตอนนี้ที่บ้านของเธอ สมาชิกลดลงไปมาก เพราะครอบครัวของพี่สาวก็ย้ายออกไปอยู่บ้านที่เป็นเรือนหอแล้ว พี่สาวคนที่สามนั่นออกไปอยู่ที่คอนโดเสียนานนม ส่วนพี่โตมรก็เพิ่งย้ายเข้าไปอยู่หอใกล้มหาวิทยาลัย เพราะช่วงนี้ต้องทำกิจกรรมหลายอย่าง

บิดาก็ยังคงไปทำธุระที่ต่างจังหวัดได้บ่อยๆเหมือนที่ผ่านมา ส่วนมารดาก็ออกแต่งานสังคม ไม่ค่อยอยู่ติดบ้าน วรายุทธก็บ้างาน เอาแต่หมกตัวอยู่ที่ออฟฟิศ

ที่บ้านจึงแทบไม่มีใครอยู่ นอกจากสิริลักษณ์ที่ท้องเริ่มโต เพราะอายุครรภ์เริ่มเข้าสู่เดือนที่ห้า และน้องสาวคนสุดท้องของบ้าน ที่เกือบจะกลายเป็นเจ้าของคฤหาสน์ไปแล้วในตอนนี้

“ช่วงหลังมานี่ คุณท่านแทบไม่อยู่ติดบ้านเลย สงสัยจะมีเมียน้อยอยู่ต่างจังหวัด” คนใช้เก่าแก่คนหนึ่งพูดขึ้นกลางวงกินข้าว “ไม่งั้นจะไปบ่อยขนาดนี้รึวะ”

“นั่นสิวะ นี่ถ้าฉันเป็นคุณผู้หญิงนะ ฉันจะตามไปให้เห็นกับตาเลย แล้วจะตบล้างน้ำให้” โฉมฉายพูดสัมทับอย่างมีอารมณ์ “อีพวกเมียน้อยเมียเก็บนี่มันหน้าหนาหน้าด้านเกินทน มันต้องโดนซะบ้าง ที่ริอ่านมาแย่งผัวชาวบ้าน”

ธนาเดินเข้ามาในครัว ทันได้ยินที่เหล่าคนใช้เม้าท์มอยด์กัน แต่เขาไม่เคยสนใจเรื่องเจ้านายอยู่แล้ว กระทั่งอารีย์ลูกสาวของโฉมฉายพูดขึ้น

“เออ!  ยังไม่ได้เม้าท์เลย เมื่อวันก่อน ฉันแอบได้ยินคุณท่านกับคุณผู้หญิงคุยกัน ว่าจะจับคู่ให้คุณหนูใยบัวแหละ เห็นว่าผู้ชายเป็นลูกท่านหลานเธอเลยนะ”

คำว่าคุณหนูใยบัวทำให้ธนาชะงักเล็กน้อย ก่อนจะทำเป็นไม่สนใจอะไร ตักข้าวใส่จาน ตักกับข้าวโปะลงไป เพื่อจะนำออกไปกินที่โต๊ะหินอ่อนหลังครัวเหมือนเคย

“กินด้วยกันเสียที่นี่สิพี่ธนา ข้างนอกยุงเยอะจะตาย” โฉมฉายรีบชวน...

“ไม่อ่ะ ข้างในมีแต่แมลงเม่า น่ารำคาญ” เขาทิ้งท้ายแค่นั้น ก่อนเดินออกไป ไม่สนใจใครทั้งสิ้น

เขากินข้าวคนเดียวทุกวันจนชินแล้ว จึงไม่รู้สึกอะไร หากต้องนั่งกินข้าวคนเดียวแบบนี้ไปตลอดชีวิต

“จะจับลูกคลุมถุงชนสินะ” ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะรู้รึยัง แต่เขามั่นใจว่าเจ้าหล่อนคงไม่ชอบใจแน่ หากถูกบิดามารดาบงการเรื่องชีวิตคู่ เพราะทุกวันนี้เจ้าหล่อนก็ใช้ชีวิตแบบคิดเองทำเองเสียมากกว่าจะพึ่งพาพ่อแม่ด้วยซ้ำ ยกเว้นก็แต่เรื่องเงินเท่านั้น ที่ยังแบมือขออยู่...