Se connecterบ้านสวนคาเฟ่ไอริสแสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านม่านไม้เลื้อยที่เกาะระแนงด้านหน้า เสียงลมพัดผ่านใบไม้ดังแผ่วเบาอย่างอ่อนโยน กลิ่นหอมของกาแฟคั่วสดผสมกับกลิ่นวานิลลาอ่อน ๆ ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศเหมือนทุกเช้าที่ผ่านมาร่างเล็กในเดรสผ้าฝ้ายสีขาวบางเบานั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้ เธอลูบหน้าท้องกลมเบา ๆ อย่างเผลอไผล ก
ซันมองเข้าไปในดวงตาสวยคู่นั้นก็จะเลื่อนมือข้างหนึ่งมาตรึงข้อมือเรียวของเธอไว้เหนือศีรษะ กดแผ่นหลังบางแนบกับผนังเย็น ก่อนจะโน้มตัวลงมาประกบริมฝีปากอย่างร้อนแรงเรียวลิ้นหนาสอดเข้ามาหยอกล้อในโพรงปากนุ่มราวกับหลงใหลในรสหวานที่ไม่มีวันพอ รสจูบของเขาอ่อนโยนแต่ก็เร่าร้อนราวกับไฟฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ไปตามร
Dragon Clubภายใต้แสงไฟสลัวและเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่ม “Dragon Club” ยังคงคึกคักไม่ต่างจากทุกคืน ผู้คนหลั่งไหลเข้ามาใช้บริการกันแน่นขนัด ทั้งบนฟลอร์และรอบบาร์เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความเร่าร้อนและแอลกอฮอล์ที่ลอยคลุ้งในอากาศบนโซฟาหนังริมกระจกบานใหญ่ ร่างสูงในเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่ปลดกระดุมไว้เพียงครึ่งเผย
หลังจากช่วงเวลาแห่งความปีติยินดีผ่านไปเพียงไม่นาน ซันเอ่ยกับ ไอริสเบา ๆ“ไปบ้านสวนกันนะ พี่มีอะไรจะให้”เขาไม่รอให้เธอถามอะไรอีก มือหนาเลื่อนมากุมมือเล็ก ๆ นั้นไว้ ก่อนจะพาไปขึ้นรถ แล้วขับรถพาเธอมาจนถึงบ้านสวน ในบ่ายที่แสงแดดกำลังนวลพอดีแต่เมื่อรถเลี้ยวมาถึงทางเข้า เธอกลับต้องเบิกตากว้างด้วยความตก
สองปีต่อมาเสียงประกาศชื่อบัณฑิตดังก้องอยู่ภายในหอประชุมใหญ่ บรรดานักศึกษาในชุดครุยสีดำขลิบทองทยอยเดินขึ้นเวทีตามลำดับรายชื่อ หนึ่งในนั้นคือหญิงสาวร่างบางเจ้าของดวงตากลมโตที่ในวันนี้ดูโดดเด่นไม่แพ้ใครผมยาวสลวยถูกรวบขึ้นอย่างเรียบร้อย ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา ทว่าเปล่งประกาย ใต้ครุยสถาปั
มือเรียวบางเริ่มบีบครีมกะทิมะพร้าวเป็นวงกลมบนเนื้อเค้กให้สูงขึ้นเล็กน้อย โดยเว้นพื้นที่ตรงกลางเอาไว้ราดซอสตะโก้เผือกที่เตรียมแล้ว จากนั้นก็บีบครีมกะทิลงไปอีกชั้นตามด้วยเนื้อเค้กที่แบ่งไว้ ก่อนจะบาดครีมกะทิมะพร้าวสีขาวละมุนรอบเนื้อเค้กให้เรียบ ตกแต่งหน้าเค้กด้วยซอสตะโก้เผือก ปิดท้ายด้วยการนำเอาไข่แดง
“เธอเชื่อเรื่องบังเอิญซ้ำ ๆ ทุกเช้าเลยเหรอ?”“เขาอาจจะตั้งใจมารอมั้ง มีใครไม่รู้ว่าพี่ซันต้องมาส่งไอที่เดิมทุกเช้า แล้วพี่เขาก็เคยเป็นหนุ่มฮอตของที่นี่ ใคร ๆ ก็อยากถ่ายรูปไปลงเพจทั้งนั้น”“แต่พวกแอดมินเพจก็ไม่ได้ลงภาพคนอื่นเดินหน้าคณะนะ ลงแต่เธอกับพี่ซัน มุมเดิม แสงเดิม เวลาเดิมเป๊ะจนคิดว่าเป็นฟุตเท
แสงแดดสุดท้ายของวันพาดผ่านรั้วไม้ของสวนหลังบ้าน บรรยากาศค่อย ๆ เงียบลง เหลือเพียงกลุ่มเล็ก ๆ ของคนที่ยังไม่ลุกจากเก้าอี้ คนที่กับเขาทุกช่วงเวลาในชีวิตจริง ของเธอกับเขา“ถ่ายรูปรวมหน่อยไหม”เสียงของแสงเหนือเอ่ยขึ้น ขณะเดินเข้ามาในกลุ่ม มือถือกล้องไว้หลวม ๆ ซันพยักหน้ารับ ก่อนจะจับมือไอริสไว้แน่นขึ้น
สองสัปดาห์ต่อมา ข่าวการหมั้นหมายของทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลสหัสรังสี ครอบครัวนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ของประเทศ กลายเป็นที่พูดถึงในแวดวงธุรกิจและสังคม แต่แทนที่งานจะถูกจัดขึ้นอย่างหรูหราดังที่ใครหลายคนคาดไว้ กลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง งานหมั้นเล็ก ๆ ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายในบ้านสวนหลังหนึ่ง
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของวานิลลาและกลิ่นเนยสดลอยคลุ้งไปทั่วครัว เมื่อขนมชุดแรกอบเสร็จ ไอริสหยิบถุงมือกันความร้อนออกมาจัดการเอาขนมมาวางเบา ๆ บนตะแกรง เพื่อระบายความร้อน ขณะที่ซันยืนลุ้นอยู่ข้างหลังแนบชิดแบบแทบจะสิงเข้ามาในตัวเธอ“ไอว่าหน้าขนมมันยังไม่เท่ากันเลย พี่น่าจะใส่แบทเทิลขนมไม่เท่ากัน และไม่ได้ตัดสป







