ปราบรักวิศวะเลว (เซนเตอร์xน้ำอิง)

EP 1 - สถานะแค่เพื่อน

บรรยากาศในสนามแข่งยามค่ำคืนเต็มไปด้วยเสียงเครื่องยนต์ของผู้ร่วมเข้าแข่งขัน นอกจากนักแข่งแล้วยังมีผู้ชมมาร่วมเชียร์เป็นจำนวนมาก รวมทั้งช่างโมดิฟายรถฝีมือดี แม้ส่วนใหญ่จะมีแต่ผู้ชาย แต่หนึ่งในนั้นยังมีสาวสวยระดับดาวคณะวิศวกรรมศาสตร์ปี 2 อย่างเพลงขวัญ ซึ่งกำลังโมรถอยู่ด้วยความตั้งใจอยู่ในพิท*

แม้ว่าเธอจะสวยมากจนเป็นที่หมายปองของหนุ่ม ๆ แต่เธอกลับมีคนในหัวใจแล้วอย่างรุ่นพี่วิศวะปี 4 อย่างสิบทิศ ทำให้ที่ผ่านมาเธอเลยปฏิเสธผู้ชายทุกคนที่เข้าหา ไม่ว่าคนที่เข้ามาหาเธอจะหล่อรวยหรือดีมากแค่ไหน แต่สำหรับเพียงขวัญแล้วไม่มีใครคนไหนดีเท่ากับพี่สิบทิศของเธอ

และหนึ่งในคนที่แอบชอบเธอก็คือเพื่อนสนิทในวัยเด็กอย่าง เซนเตอร์ นักศึกษาหนุ่มสุดหล่อดีกรีเดือนคณะวิศวะฯ

แต่หล่อแล้วยังไง คนในใจของเธอก็ไม่ใช่เขาอยู่ดี เพราะสถานะของเขามันก็แค่เพื่อนเธอเท่านั้น

“เหนื่อยไหมมึง” เสียงเซนเตอร์ที่เพิ่งเดินเข้ามาเอ่ยทักทายหญิงสาวที่กำลังโมรถอีกคันอยู่

“ไม่อะ! สนุกดี ว่าแต่มึงมาดูรถเหรอ กูเพิ่งจะซ่อมท่อไปให้ ดูเหมือนว่ามันจะมีปัญหาตั้งแต่รอบก่อน มึงก็นะ   ไอ้เตอร์ทำไมมึงไม่ให้คนในอู่ตรวจดี ๆ เนี่ยถ้ากูไม่มาโมให้วันนี้ มึงแพ้แน่ไอ้ควายเผือก”

“เฮ้ย! ปากดีว่ะยัยตัวหนอน ต่อให้มึงไม่มากูก็ชนะอยู่แล้ว คนมันเก่งจะไปแพ้พวกกากได้ยังไง”

“อย่าไอ้เตอร์ มึงอะเก่งแต่ปาก”

“ปากกูไม่ได้เก่งอย่างเดียว อย่างอื่นกูก็เก่ง”

“ทะลึ่งล่ะไอ้เตอร์ ไปหื่นกับผู้หญิงของมึงโน้นไป ชิ่ว ๆ กูจะทำงาน” เพลงขวัญโบกมือไล่อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันไปสนใจรถที่ตัวเองกำลังโมต่อ

“เฮอะ ไล่กูเป็นหมาเชียวนะมึง งั้นก็ทำงานไปล่ะ ถ้าเหนื่อยก็พักบ้าง”

ปลายประโยคน้ำเสียงที่เซนเตอร์พูดเต็มไปด้วยความห่วงใย ความจริงสำหรับเขาแล้วไม่อยากให้เพลงขวัญมาทำอะไรเรื่องพวกนี้หรอก เพราะมันเป็นงานผู้ชาย แต่ด้วยนิสัยที่ห้าวเกินผู้หญิงอย่างเธอ และความชอบของเธอคือการโมดิฟายรถ ซึ่งเขาก็ไม่คิดจะห้ามอยู่แล้ว หรือต่อให้คิดจะห้ามยังไงเธอก็คงไม่ยอมฟังอยู่ดี แต่เอาเถอะในเมื่อสิ่งที่เธอทำอยู่คือความสุข เขาก็มีความสุขไปด้วยเหมือนกัน

เพลงขวัญ คือคนที่เขาแอบชอบมาตั้งแต่เด็ก แต่เพราะคำว่าเพื่อนสนิทรวมทั้งอีกฝ่ายมีคนในใจอยู่แล้ว ทำให้เขาเลยไม่กล้าที่จะบอกความในใจออกไป และเก็บเงียบไว้คนเดียวมาตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา

‘เมื่อไหร่กันนะที่ผู้หญิงอย่างเธอจะมองไอ้ควายเผือกตัวนี้บ้าง’

เป็นคำถามที่เซนเตอร์ถามกับตัวเองมาตลอด ก่อนที่เขาจะเลือกที่จะสลัดความคิดพวกนี้ออกจากหัว แล้วเดินตรงกลับไปที่ห้องพักของนักแข่งฝั่งตัวเอง ซึ่งภายในห้องนั้นมีเพื่อนสนิทในคณะเดียวกันอย่างเชคและน้ำอิงที่รออยู่

น้ำอิง หญิงสาวร่างเล็กหน้าหวาน ดวงตากลมโต แก้มอมชมพูใบหน้าออกน่ารักแบบหวาน ๆ แต่หากเทียบกับเพลงขวัญแล้ว ทั้งสองสาวเป็นคนละสไตล์ เพลงขวัญสวยห้าวแบบเซอร์ ๆ แต่น้ำอิงจะออกแนวน่ารักแบบหวาน ๆ มากกว่า

“อ้าวไอ้เตอร์ทำไมเพิ่งมา มึงแวะไปหาขวัญที่พิทในสนามมาเหรอ?"

“เออ แวะไปแป๊บนึง ว่าแต่ทำไมวันนี้มึงมาได้วะน้ำอิง ปกติใครชวนแม่งก็บอกปัด หรือว่า...มึงตั้งใจมาเชียร์กู? โห น้ำอิงเพื่อนกูน่ารักนะเนี่ย”

ไม่พูดเปล่า แต่เซนเตอร์ยังเอื้อมมือไปบีบแก้มทั้งสองข้างของน้ำอิง ทำเอาคนที่ถูกบีบปวดแก้มไปหมดจนต้องรีบปัดมือใหญ่ออก

“โอ๊ยยย ไอ้เซนเตอร์กูเจ็บ!! อี๋~ มือแม่งโคตรสกปรกมึงไปจับอะไรมาบ้างเนี่ยมาจับหน้าของกูเดี๋ยวสิวก็ขึ้นหรอก” น้ำอิงโวยวาย พอถูกปล่อยก็รีบวิ่งไปหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดหน้าตัวแสดงท่าทางจนรังเกียจจนเซนเตอร์อดขำไม่ได้

“สิวขึ้นแล้วกลัวอะไรวะ ยังไงมึงก็ขี้เหร่อยู่แล้วจะไปกลัวทำไม”

“กูเนี่ยนะขี้เหร่ มึงเอาตาหรือส้นตีนมอง”

“ฮูยยยย แรงแต่ชอบว่ะ ด่าสิกูจะได้มีแรงแข่งรถ”

“ไอ้เชี่ยเซนเตอร์ ไอ้โรคจิต กูเลิกคบมึงเป็นเพื่อนตอนนี้ทันไหมเนี่ย”

“ไม่ทันแล้วค้าบบบ น้ำอิงเพื่อนร้ากกก”

เซนเตอร์ทำท่าทางจะวิ่งเข้าไปกอด น้ำอิงเห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งหนีไปหลังเชคที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์เพื่อใช้อีกฝ่ายเป็นโล่กำบังให้ตัวเอง

“อย่าเข้ามานะ”

“ฮ่า ๆ กูแค่ล้อเล่นโว้ย ถ้าจะให้กอดมึง กูยืนกอดเสาเต็นท์ยังมีอารมณ์ให้แข็งกว่าเลย”

“อะ... ไอ้เซนเตอร์หมาในปากมึงมันมีกี่ตัวกันแน่”

“พอ ๆ พวกมึงสองคนจะมาทะเลาะกันข้ามหัวกูทำไมเนี่ย แล้วมึงนะทำไมไม่ไปเตรียมตัวลงแข่ง รอบต่อไป”

ในที่สุดความอดทนของเชคก็หมดลงหลังจากเพื่อนสองคนทะเลาะกันข้ามหัวตัวเอง ความจริงตัวเขาเองก็เป็นนักแข่งสังกัดของสนามนี้เหมือนกัน แต่ว่าตอนนี้เป็นช่วงพักของเขาเลยทำให้ยังไม่ได้ไปลงแข่ง

“อีกตั้งยี่สิบนาที ยังไม่ถึงเวลาเว้ย อีกอย่างกูจะรีบไปทำไมขนาดพี่กูมันก็ยังไม่มาเลย”

พี่ ในความหมายของเซนเตอร์ ก็คือ สิบทิศ ซึ่งเป็นพี่ชายต่างมารดาของเขา ซึ่งเรียนอยู่ปี 4 คณะวิศวะเดียวกัน 

ส่วน เซนเตอร์ เชค น้ำอิง และ เพลงขวัญ เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันมาตั้งแต่ตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปี 1 จนกระทั่งพวกเขาอยู่ปี 2 เลยทำให้พวกเขาเลยสนิทกันค่อนข้างมาก แต่ที่เห็นจะสนิทกันมากที่สุดในกลุ่มก็คงจะเป็น เซนเตอร์ กับ เพลงขวัญ เพราะสองคนนี้สนิทกันมาตั้งแต่เด็ก

“นั่นไง พี่มึงมาได้สักพักแล้ว อยู่ตรงนู้น”

เชคมองไปทางที่เซนเตอร์เพิ่งเดินมาเมื่อกี้ เซนเตอร์จึงหันกลับไปมองตาม

ทว่า...ภาพของเพลงขวัญกำลังยิ้มกว้างหัวเราะอย่างอารมณ์ดีกับพี่ชายของเขา มันทำให้หัวใจของเขาวูบไหวบอกไม่ถูก เขาได้แต่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อดับอารมณ์ภายในใจของตัวเอง 

ทำไมกันนะ...ทำไมคนที่เพลงขวัญชอบถึงต้องเป็นพี่ชายของเขาด้วย

ทำไมถึงไม่ใช่เขา

ทั้งที่เขาต่างหากที่อยู่เคียงข้างเธอมาตลอดหลายสิบปี กับพี่ชายของเขามันทำอะไรให้เธอบ้าง

เซนเตอร์ถอนหายใจกับภาพตรงหน้า เขารับรู้และเจ็บปวดมาตลอด ตั้งแต่รู้ว่าเพื่อนสนิทอย่างเพลงขวัญแอบชอบพี่ชายของเขาเอง และพี่ชายของเขาก็ชอบเธอ

“เซนเตอร์มึงเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมหน้าตาบอกบุญไม่รับ ไหวไหม?” เป็นน้ำอิงที่เดินมาถามเมื่อเห็นสีหน้าของสิบทิศที่ดูไม่ค่อยดี

“เปล่า! กูไม่ได้เป็นอะไร กูขอไปเตรียมตัวก่อน”

ใช่! ถ้าให้เขาต้องเห็นภาพปวดใจตรงหน้า สู่เลือกเดินหนีไปเลยดีกว่า

น้ำอิงได้แต่มองแผ่นหลังของเซนเตอร์ที่เดินออกไปด้วยความเป็นห่วง

ทำไมกันนะ...ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าสายตาที่เซนเตอร์ มองเพลงขวัญมันแปลกจากการมองคนอื่นรวมทั้งเธอด้วย

---

( พิทในสนามแข่ง” (Pit) มาจากคำว่า “Pit Lane” หรือ “Pit Stop” ซึ่งเป็นคำเฉพาะในวงการ รถแข่ง )