5

“นี่ห้องผมครับ”

เสียงประตูที่ปิดลงด้านหลังราวกับเตือนให้ลี่เหยียนรู้ว่าเธอจะไม่ได้ออกจากห้องนี้อย่างน้อยก็คืนนี้ ก่อนหน้านี้เธอต่อสู้กับตัวเองอย่างหนัก เพราะนี่เป็นการตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิตเธอ แต่ในที่สุดเธอก็พ่ายแพ้ให้กับข้อเสนอที่เย้ายวนใจของเขา ด้วยเหตุที่ว่าเธอจะเสียดายมากกว่าถ้าไม่ตอบรับ เธอมองไปรอบ ๆ ห้อง รู้สึกหายใจติดขัดขึ้นมา ห้องนี้กว้างมากและตกแต่งอย่างสวยงาม

“ห้องนี้สวยมาก และราคาคงแพงมากด้วย”

“ครับ ห้องสวีทชั้นหนึ่ง” เขาพยักหน้ารับแล้วค่อย ๆ เดินตรงเข้าหาเธอ

“เอ่อ…คุณจองห้องนี้ตัดหน้าคู่บ่าวสาวรึเปล่าคะ” เธอพยายามเค้นอารมณ์ขันออกมาในขณะที่รู้สึกว่าท้องไส้กำลังปั่นป่วน

เขายิ้ม แต่เธอรู้สึกว่ารอยยิ้มของเขาช่างแสนล่อลวง โดยที่ไม่ทันตั้งตัว เขาก็ฉุดร่างเธอให้ปะทะเข้ากับเขา

“เราควรจะหยุดคุยเรื่องไร้สาระ คุณว่ามั้ย” เขากระซิบชิดริมหู ลมหายใจร้อนที่ตกกระทำทำให้ลี่เหยียนขนลุกซู่

“ฉัน…เอ่อ…”

“ชู่ว์…อย่าเสียเวลาของเราอีกเลย”

เขาเริ่มไซ้ซอกคอของเธอ กลิ่นกายสาวเร้าเลือดในกายหนุ่มให้ฉีดพล่าน

“แต่ฉันยังไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อของคุณ” ลี่เหยียนขืนตัวออกเล็กน้อย เธอรู้สึกว่าน้ำเสียงเธอสั่นและแข้งขาอ่อนแรงลงทุกที

“นั่นมันจำเป็นด้วยเหรอ” เขาตอบ ตาเขาหรี่ลงอย่างคนที่กำลังมีอารมณ์พร้อมเสพสมเต็มที่ มือใหญ่ก็เลื่อนลงไปเคล้นคลึงบั้นท้ายงอน

“ฉันคิดว่าไม่” ลี่เหยียนตอบเพราะรู้ว่านี่เป็นแค่เรื่องสนุกอย่างวันไนต์สแตนด์เท่านั้น ความละอายเกิดขึ้นในใจเธอชั่วแวบหนึ่ง เธอกำลังจะนอนกับคนที่เธอไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อ สิ่งเดียวที่เธอรู้และคิดว่ารู้ดีเลยก็คือความสามารถในการใช้ลิ้นของเขา และเธอกำลังกระหายอยากรู้ว่าถ้าเป็นอย่างอื่นของเขาล่ะ เธอจะรู้สึกอย่างไร เธอไม่แน่ใจว่าเอาความคิดหื่น ๆ อย่างนี้มาจากไหน มันหลบซ่อนในตัวเธออยู่ก่อนแล้ว หรือเป็นเพราะเสน่ห์แห่งเพศชายอันรุนแรงของเขาที่ทำให้เธอไม่อาจต้านทานได้

ชายหนุ่มไม่ปล่อยให้เธอได้คิดอะไรได้มากนัก เขารั้งเอวบางให้แนบชิดกับตัว ลี่เหยียนรู้สึกถึงความเป็นชายที่ขนาบแนบบริเวณหน้าท้อง เธอแทบจะหยุดหายใจเสียเดี๋ยวนั้น เพราะว่าเธอกำลังเผชิญกับฟุตลองบวกบิ๊กไบท์ ความคิดนั้นทำให้เธอหลุดหัวเราะเบา ๆ

“คุณขำอะไร” เขาบอกและกดแนบตัวตนให้สนิทแนบกว่าเดิม

“แค่คิดถึงดินเนอร์ค่ะ” เธอตอบและคิดว่าเป็นคำตอบที่โง่มาก

“คุณหิวเหรอ ผมมีฮอตด็อกอยู่ในกางเกงถ้าคุณไม่รังเกียจจะกินมัน” เขาพูดพร้อมกับเลียริมฝีปากอย่างแช่มช้า

ลี่เหยียนมองหน้าเขาอึ้ง ๆ การเชิญชวนของเขามันช่างตรงประเด็น ท่าทางของเธอคงตลกจนทำให้เขาหลุดขำออกมา จากนั้นเขาก็นำเธอไปยังส่วนที่เป็นห้องนั่งเล่น เขาปิดแชมเปญเทลงใส่แก้วทรงสูง ก่อนที่จะหยิบอีกแล้วแล้วถามเธอ

“สักแก้วมั้ยครับ”

“ค่ะ”

ลี่เหยียนตอบรับน้ำใจเขา เธอนั่งลงที่โซฟาและจิบแชมเปญรสนุ่มทว่าร้อนแรงเล็กน้อย คิดว่าตัวของชายหนุ่มนั้นมีรสชาติไม่ต่างจากแชมเปญนี้ เธอคิดว่าเธอคงจะรู้สึกงุ่นง่าน แต่ความจริงแล้วไม่ เธอนั่งมองเขา ทั้งคู่ยังอยู่ในเสื้อผ้าครบชุด แต่เขาได้ถอดเสื้อสูทชั้นนอกออกไปแล้ว เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาแนบไปกับตัวทำให้เห็นแผ่นอกหนั่นแน่นของเขา เธอรู้ว่าเขาต้องมีรูปร่างดีภายใต้สูทที่เขาสวมทับ แต่ไม่คิดว่าจะสมบูรณ์แบบขนาดนี้ ตอนนี้เธอจึงเกิดคำถามว่า ภายใต้เสื้อเชิ้ตเขาจะมีลอนกล้ามกี่ลอนกันแน่

“คุณคิดอะไรอยู่” เขาเดินมานั่งลงข้างเธอแล้วจ้องเธอบ้าง “ผมลืมบอกคุณไป ชุดที่คุณสวมสวยมาก”

“ขอบคุณค่ะ” ลี่เหยียนจิบแชมเปญอีกหนึ่งอึก พลางคิดว่าเขาช่างเป็นผู้ชายที่ฮอตมาก หรือเธออาจจะเมา “ฉันกำลังคิดว่าคุณดูดีมาก”

“ขอบคุณครับ” เขาวางแก้วในมือลงแล้วขยับตัวเข้าใกล้เธอ “แล้วคุณอยากรู้มั้ยว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่”

“อะไรคะ”

“ผมกำลังคิดว่าคุณจะสวยมากแค่ไหนถ้าไม่สวมเสื้อผ้า ผมกำลังคิดว่าผมจะใช้เวลาเท่าไหร่ที่จะทำให้คุณถึงจุดสุดยอด ผมกำลังคิดว่าคุณจะทำรอยบนตัวผมอีกกี่รอย และผมกำลังคิดว่าหน้าอกคุณจะหวานเหมือนน้องสาวคุณรึเปล่า”

คำพูดของเขาทำให้หน้าของลี่เหยียนร้อน เธอเขินอาย แต่ก็ตื่นเต้นไปในคราวเดียวกัน

“ผมทำให้คุณอึดอัดรึเปล่า” เขาถามและใช้ข้อนิ้วชี้เกลี่ยข้างแก้มเธอเบา ๆ

“เปล่าค่ะ” เธอตอบตามจริง เธอไม่ได้รู้สึกอึดอัด แต่เธอกำลังอาย และมีอารมณ์ไปกับถ้อยคำตรง ๆ ที่เธอคิดว่าเซ็กซี่นั่น