تسجيل الدخولหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ประภาตัดสินใจชวนเอริคสามีบินมาหาคริสที่ไทยเพื่อจะทำในสิ่งที่ควรจะทำสักที เธอยอมรับว่าเสียใจมากที่ลูกชายคนเดียวไม่แม้แต่อยากจะพูดคุยด้วย เธอพยายามติดต่อหาคริสอยู่ตลอด แต่สุดท้ายคริสก็ไม่เคยรับสายหรือพูดคุยด้วยเลยแม้สักคำ แต่ในวันนี้เธอจะแก้ไขทุกอย่างให้มันถูกต้องเพื่อความสุขของลูกช
"น้ำว่าถ้าคุณคริสเขาไม่ติดที่ต้องรักษาตัวอยู่ที่โน้น ป่านนี้คงอยู่กับเข็มอย่างมีความสุขไปแล้วค่ะ" "นั้นสิ แต่พี่ว่าคนที่จะทำให้ทั้งสองคนมีความสุขจริงๆ คงจะต้องเป็นแม่ของไอ้คริสแล้วล่ะ" "จริงด้วย ถ้าเขาเปิดใจรับเข็มได้ทุกคนก็จะมีความสุข" พูดพลางอุ้มซัตเตอร์ขึ้นมานั่งลงบนตักของตนเอง ติ๊ดๆๆ เสียงโ
"นี่ก็เป็นเดือนแล้วที่ลูกไม่ยอมคุยกับแม่สักคำเลย อย่าทรมานแม่อีกต่อไปเลยนะ แม่ขอร้อง" ประภาเอ่ยทั้งน้ำตา "เก็บคำขอร้องของคุณแม่ไปเถอะ ก็เพราะคุณแม่ไม่ใช่เหรอ ที่ทำให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ ถ้าคุณแม่ไม่ไล่เข็มไป ป่านนี้ผมคงจะมีความสุขกับเธอ ไม่ต้องมาทุกข์ทรมานใจเหมือนทุกวันนี้หรอก" "แม่ขอโทษยกโทษใ
"ทานผลไม้หน่อยนะคะ คุณ" แม่บ้านเอ่ยขึ้น "ขอบใจจ้ะ " ปาดน้ำตาทิ้งแล้วหันไปส่งยิ้มให้หญิงสูงวัย "วันนี้คุณเข็มอยากจะเข้าไปในเมืองหน่อยไหมครับ" พงษ์ผู้จัดการไร่เดินเข้ามา "ก็ดีเหมือนกันนะคะ เข็มอยากจะไปซื้อของใช้อยู่พอดีเลย" "ไปกันเลยไหมครับ" พงษ์มองใบหน้าสวยไม่วางตา ตั้งแต่ที่เขาได้เจอเธอมันเหม







