Masukหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
"งั้นเรามานอนพักผ่อนเอาแรงกันเถอะ ตอนเย็นจะได้มีแรงต้อนรับแขก" "แน่ใจนะคะ ว่าพักผ่อนเอาแรงจริงๆ " น้ำมองใบหน้าสากด้วยความไม่ไว้ใจ "จริงสิ พี่จะโกหกน้ำไปทำไม ไปเถอะ" ช้อนอุ้มร่างบางไปวางลงบนเตียงนุ่ม "น้ำไม่อยากนอนค่ะ พี่นอนเถอะ" "ทำไมล่ะ กลัวอะไรเหรอหื้ม" ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆใบหน้าเนียนพร้อมกั
วันต่อมาหลังจากที่คริสพาเข็มกลับมาถึงบ้าน ประภาก็รีบจัดแจงเตรียมกับข้าวกับปลาให้ลูกสะใภ้ทันที โดยมีอำไพช่วยด้วยอีกแรง ไม่นานอาหารหลากหลายก็ถูกจัดวางลงบนโต๊ะอาหาร ให้หญิงสาวได้เลือกทานตามใจชอบ ประภารู้ว่าคนท้องต้องการสารอาหารเข้าไปหล่อเลี้ยงลูกในครรภ์มากกว่าคนปกติทั่วไป "โห! น่าทานทั้งนั้นเลยค่ะ" เข
"เข้าไปในห้องกันเถอะ" คริสจ้องมองใบหน้าเนียนไม่วางตา "แต่ก่อนจะเข้าห้อง แม่ขอคุยกับเข็มสักหน่อยสิ" ประภาเดินเข้ามา "คุยเรื่องอะไรเหรอครับ" คริสถามกลับ "ก็เรื่องที่ผ่านมานั้นแหละ ลูกไปรอเข็มในห้องก่อนเถอะลูก" "ครับ" คริสเดินหลบฉากออกไป "แม่รู้นะ ว่าที่ผ่านมาเข็มเสียใจกับสิ่งที่แม่เคยทำมากมายแ
"เข็มไม่ได้ทำอะไรผิด จะขอโทษทำไม ผมต่างหากล่ะเป็นคนผิด ที่ดูแลเข็มไม่ได้" คริสพูดพลางลูบศีรษะหญิงสาวไปมา "อย่าโทษตัวเองเลยนะ แม่เป็นคนผิดเอง ที่ไม่เปิดใจยอมรับเข็ม" ประภายื่นมือไปแตะหลังลูกสะใภ้ "คุณแม่" เข็มผละออกจากคริสหันไปประภา "มาให้แม่กอดหน่อยสิ" ประภาอ้าแขนรับลูกสะใภ้ด้วยรอยยิ้ม "ค่ะ ค







