로그인หนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
คล้อยหลังภูมิหายเข้าไปในห้องน้ำร่างบางจึงถือโอกาสใช้กระดาษทิชชูเช็ดคราบคาวออกจากจุดสงวนจนหมด จากนั้นก็สวมใส่เสื้อผ้าจนเรียบร้อยแล้วรีบออกไปจากห้องของชายหนุ่มตรงไปโบกแท็กซี่หน้าคอนโดตรงไปที่บ้านทันที พอภูมิออกมาจากห้องน้ำไม่เจอน้ำอยู่บนเตียงก็ขบกรามแน่นที่เธอไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งของเขาเลย ร่างหนารีบใส
"ผมว่าคุณปล่อยน้ำเถอะ" ภพเข้าไปจับดึงแขนน้ำออกจากมือหนาแล้วยืนบังตัวหญิงสาวไว้ทางด้านหลังตนเอง "แกเป็นใคร! มีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน!" "ผมไม่รู้นะ ว่าคุณกับน้ำมีเรื่องอะไรกัน แต่ผมไม่มีทางปล่อยน้ำไปกับคุณแน่" ภพจ้องหน้าภูมิ "งั้นเหรอ เธอจะให้ฉันบอกไอ้หน้าจืดนี้ไหม ว่าเราเป็นอะไรกัน" ภูมิจ้องใบหน้า
ภูมิเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานของตนเอง ก็เจอปรางนั่งรออยู่โซฟาพร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้ เขายอมรับว่าเธอสวยและมีเสน่ห์มากจนดึงดูดให้เขาอยากจะเข้าใกล้ แต่เขาไม่รู้ว่าภายในจิตใจของเธอจะร้ายกาจเหมือนแพทไหมเขาดูไม่ออกเลยจริงๆ เพราะเธอแสดงออกว่าอยากจะสานสัมพันธ์กับเขาไม่ต่างอะไรกับแพทเลย ส่วนน้ำผู้หญิงคนที่
"แต่งงานกับแพทซะ!" "อะไรนะ! ทีเมื่อก่อนผมกับแพทคบกันคุณลุงก็พยายามกีดกันจนเราสองคนต้องเลิกกัน แต่มาวันนี้อยากจะได้ผมเป็นลูกเขยเสียอย่างงั้น" ภูมิส่ายหน้า "ถ้าคุณไม่ทำแพทเสียหายจนเป็นขี้ปากชาวบ้าน ผมไม่มีทางยกลูกสาวให้คุณหรอก" "ผมไม่รู้นะแพท ว่าคุณพูดอะไรกับคุณลุงถึงได้เชื่อว่าผมมีอะไรกับคุณจริ







