เข้าสู่ระบบหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
"ค่ะ แล้วคุณคริสจะยอมเหรอคะ" เข็มเอ่ยเสียงสั่นเครือ "มันเป็นปัญหาของเธอ ไปจัดการให้เรียบร้อยก็แล้วกัน แล้วอย่าปริปากบอกคริสล่ะว่าฉันคุยอะไรกับเธอบ้าง " "ค่ะ" รับคำทั้งน้ำตาไหลอาบแก้ม "ส่วนลูกในท้องของเธอ อย่างน้อยๆ ก็เป็นหลานของฉัน ฉันไม่ปล่อยให้ลำบากหรอกนะถ้าเขาคลอดออกมา" "ค่ะ" รับคำปาดน้ำตา
"ฉันถามแม่เธอเองเแหละ เห็นเธอบ่นว่าอยากได้รุ่นนี้ ฉันก็เลยอาสาซื้อให้" "คุณถามคุณแม่เหรอ" "อืม" ภูมิพยักหน้ารับ "ขอบคุณนะ" น้ำส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม "เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นก็จะดีนะ" "ฉันไม่มีอะไรจะให้คุณหรอก" "หัวใจของเธอไง ให้ฉันได้ไหม ให้ฉันได้ดูแลมัน ส่วนเธอก็ดูหัวใจของฉัน สลับกัน
"เธอเป็นเมียฉันแล้วนะ ฉันจะอ้อนมันก็ไม่แปลกหรอก จริงไหม" "หยุดพูดบ้าๆ เลยนะ" น้ำรีบเข้าไปประชิดตัวชายหนุ่มพร้อมกับยกมือบางขึ้นปิดปากหนาของชายหนุ่มกลัวคนเดินผ่านไปผ่านมาได้ยิน "ทำไมล่ะ ก็ฉันพูดความจริง" จับมือบางออกจากริมฝีปากตนเองแล้วจับค้างไว้ "ฉันถามจริงๆเถอะ ที่คุณคอยมาตามตื้อฉันด้วยวิธีต่าง
วันต่อมา น้ำกับภูมิเข้าไปเยี่ยมเข็มในห้องพักฟื้นพร้อมกับของเยี่ยม ทั้งเข็มและคริสต่างก็แปลกใจที่เห็นคนทั้งคู่มาด้วยกัน ได้แต่สงสัยในใจเท่านั้น "เข็มเธอเป็นยังไงบ้าง" น้ำเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ตรงข้างๆ เตียง "ฉันไม่เป็นไรแล้วล่ะ วันพรุ่งนี้ก็กลับบ้านได้แล้ว" "เธอไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้วล่ะ ฉันซื้อ







