LOGINหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
คล้อยหลังภูมิเดินออกไปน้ำก็รีบผลักภพออกห่างจากตัวทันที ภพจึงมองหน้าหญิงสาวตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ มันเป็นธรรมดาอยู่แล้วที่คนรักกันจะแสดงความรักต่อกันด้วยการสัมผัส แต่เธอกลับทำสีหน้าเป็นกังวลใจ แต่เขาก็มีส่วนผิดที่จู่โจมเธอกระทันหันเกินไป "น้ำเป็นอะไรหรือเปล่า" "เปล่าค่ะ แต่พี่อย่าทำแบบนี้อีกนะค
"ครับ" ซ่าๆๆ ฝนเม็ดใหญ่ตกลงมาท่ามกลางป่าเขา โดยที่ทั้งสามคนไม่ทันจะได้ตั้งตัว ภพจึงรีบจับจูงมือน้ำไปหลบฝนอยู่ใต้ซุ้มที่สร้างสำหรับนักท่องเที่ยวหลบฝนหลบแดด ส่วนภูมิก็ยืนมองคนทั้งสองอยู่ห่างๆ ใต้ต้นไม้ แต่ด้วยความเป็นห่วงกลัวหญิงสาวจะหนาว ชายหนุ่มจึงเดินฝ่าสายฝนเข้าไปหาหญิงสาวพร้อมกับถอดเสื้อแขนยาวค
"ตอนแรกฉันก็ไม่ได้จะคิดจริงจังอะไรกับน้ำนักหรอก แต่พอนานวันเข้าฉันก็รู้ว่าตัวเองขาดเธอไม่ได้" "ถ้าแกขอเขาคบดีๆ ตั้งแต่แรก ฉันว่าป่านนี้คงจะมีความสุขไปแล้ว ไม่ต้องมาทุกข์ใจอย่างนี้หรอก ว่าไหม" "อืม ฉันรู้แล้ว แกไม่ต้องมาย้ำหรอก" "งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะ อยากไปนอนกอดเมียแล้วว่ะ " "เออ ช่วยอะไรฉัน
วันต่อมา น้ำกำลังก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่ตรงหน้าโน๊ตบุคที่โต๊ะทำงาน ระหว่างนั้นมุกเพื่อนร่วมงานก็เดินเข้ามาหาเธอ พร้อมกับช่อดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ "น้ำดอกไม้ของเธอจ้ะ" "ของฉันเหรอ" น้ำทำหน้างง "ใช่จ้ะ รับไปสิจ้ะ" มุกยื่นไปให้น้ำ "ใครส่งมาเหรอ" ถามพลางรับมาถือไว้ "มีพนักงานร้านดอกไม้มาส่งน่ะ แต







