Masukหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
"เข้าไปในห้องกันเถอะ" คริสจ้องมองใบหน้าเนียนไม่วางตา "แต่ก่อนจะเข้าห้อง แม่ขอคุยกับเข็มสักหน่อยสิ" ประภาเดินเข้ามา "คุยเรื่องอะไรเหรอครับ" คริสถามกลับ "ก็เรื่องที่ผ่านมานั้นแหละ ลูกไปรอเข็มในห้องก่อนเถอะลูก" "ครับ" คริสเดินหลบฉากออกไป "แม่รู้นะ ว่าที่ผ่านมาเข็มเสียใจกับสิ่งที่แม่เคยทำมากมายแ
"เข็มไม่ได้ทำอะไรผิด จะขอโทษทำไม ผมต่างหากล่ะเป็นคนผิด ที่ดูแลเข็มไม่ได้" คริสพูดพลางลูบศีรษะหญิงสาวไปมา "อย่าโทษตัวเองเลยนะ แม่เป็นคนผิดเอง ที่ไม่เปิดใจยอมรับเข็ม" ประภายื่นมือไปแตะหลังลูกสะใภ้ "คุณแม่" เข็มผละออกจากคริสหันไปประภา "มาให้แม่กอดหน่อยสิ" ประภาอ้าแขนรับลูกสะใภ้ด้วยรอยยิ้ม "ค่ะ ค
"เขาไม่ได้เป็นอะไร เข็มก็โล่งใจค่ะ" เข็มเอ่ยเสียงอ่อน "แล้วตกลงลูกจะให้แม่บอกที่อยู่ของลูกให้พวกเขารู้ไหม" "อย่าเลยดีกว่าค่ะ" "พูดแบบนี้ลูกจะกลับมาเองใช่ไหม" "ไม่ค่ะ เข็มจะอยู่ที่นี้ แม่อย่าบอกพวกเขาเด็ดขาดนะคะ" "ทำไมล่ะลูก ความสุขรออยู่ตรงหน้าแล้ว ลูกควรจะคว้าไว้อย่าทำร้ายตัวเองเลยนะ" "เ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ประภาตัดสินใจชวนเอริคสามีบินมาหาคริสที่ไทยเพื่อจะทำในสิ่งที่ควรจะทำสักที เธอยอมรับว่าเสียใจมากที่ลูกชายคนเดียวไม่แม้แต่อยากจะพูดคุยด้วย เธอพยายามติดต่อหาคริสอยู่ตลอด แต่สุดท้ายคริสก็ไม่เคยรับสายหรือพูดคุยด้วยเลยแม้สักคำ แต่ในวันนี้เธอจะแก้ไขทุกอย่างให้มันถูกต้องเพื่อความสุขของลูกช







