Se connecterหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
"คุณจะโทษปรางคนเดียวมันก็ไม่ถูกนะคะ เพราะคุณก็เป็นต้นเหตุเหมือนกัน" ปรางแอบแปลกใจว่าชายหนุ่มรู้เรื่องไลน์นั้นได้ยังไง แต่เธอก็พยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด "หมายความว่ายังไง" "ก็ทุกครั้งที่ปรางเข้าหาคุณ กอดจูบคุณ คุณก็เต็มใจนี่ค่ะ " "ถ้าเป็นเรื่องนั้น คงไม่ทำให้น้ำหนีไปหรอก มันต้องมีอะไรมากกว่า
ภูมิกลับเข้าไปในห้องทำงานหลังจากที่คุยกับลูกค้าเสร็จ พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ที่วางลืมทิ้งไว้อยู่บนโต๊ะขึ้นมาเปิดดู พอชายหนุ่มเห็นสายเรียกเข้าจากน้ำหลายสายก็รีบโทรกลับทันที แต่กลับไม่มีใครรับสายเลย เขาจึงโทรไปติดๆกันหลายๆ สายแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเธอจะรับสายจากเขาเลยจนทำให้ภูมิเริ่มจะใจคอไม่ดี ชายหนุ่มจึ
"โอ๊ย! เจ็บ" น้ำร้องออกมาทั้งน้ำตาไหลอาบแก้ม "สมน้ำหน้า ตายไปทั้งแม่ทั้งลูกเลยก็ยิ่งดี" ปรางยิ้มสะใจแล้วเดินจากไป "คุณครับ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า" รปภ.เดินเข้ามาเห็นน้ำเข้าพอดี "ฉันเจ็บ" ร้องไห้สะอึกสะอื้น "มาครับ ผมช่วย" รปภ.ช่วยพยุงน้ำลุกขึ้นยืนช้าๆ น้ำให้รปภ.พยุงเธอไปนั่งบนรถของเธอด้านคนข
"ได้สิคะ แต่น่าเสียดายจัง วันนี้หมอจะอัลตร้าซาวด์ลูกของเราครั้งแรกด้วย" "จริงด้วย พี่ไม่เข้าร่วมก็ไม่ได้ด้วยสิ" "ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวน้ำเอาภาพอัลตร้าซาวด์ลูกมาให้พี่ดูแทนก็แล้วกันค่ะ" "ครับ" จูบหอมหน้าผากมนหนักๆฟอดหนึ่ง หลังจากที่ภูมิทานมื้อเช้าเสร็จน้ำก็ไปส่งชายหนุ่มถึงที่รถพร้อมกับสวมกอดเอา







