INICIAR SESIÓNหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
ภพไม่ตอบโต้ใดๆ กับหญิงสาวข้างกายเอาแต่นั่งเงียบขับรถไปข้างหน้าเรื่อยๆ จนชายหนุ่มเลี้ยวเข้าไปจอดในโรงแรมม่านรูดแห่งหนึ่ง พอน้ำเห็นอย่างนั้นก็ตกใจหวาดหวั่น เธอไม่คิดว่าพี่ชายที่แสนดีจะกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ทำไมเขาถึงได้หน้ามืดคิดจะทำอะไรแบบนี้กับเธอได้ลงคอ "พี่ภพพาน้ำกลับเถอะนะคะ อย่าทำแบบนี้เลย" "ลง
"แม่ไม่รู้" "ผมจะพาเข็มไปหาหมอ" ช้อนอุ้มร่างบางลอยขึ้นทันที "คริสค่ะ" เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบา "เข็มตื่นแล้วเหรอ คุณเป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนไหม" วางหญิงสาวนอนลงที่เดิม "เข็มเป็นอะไรคะ" กระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับแสง "เป็นลมไปน่ะ ไปหาหมอไหม" เสียงทุ้มถามด้วยความห่วงใย "เข็มดีขึ้นแล้วค่ะ พาขึ้นห้องห
"ก็ทั้งสองอย่างนั้นแหละครับ โอเคนะครับผมไปนอนก่อนล่ะ" "เออ ไปเถอะ" บรรพตส่ายหน้าให้ลูกชาย หลายวันต่อมา คริสกับเข็มกำลังนั่งพูดคุยกับออแกไนซ์เซอร์รับจัดงานแต่งอยู่ในร้านชื่อดังแห่งหนึ่ง โดยมีประภาตามไปด้วยพร้อมกับนั่งฟังไปด้วยเงียบๆทั้งคู่ตกลงกันว่าจะจัดงานแบบเรียบง่ายกันที่บ้านในอีกหนึ่งเดือนข้
"ครับ คุณพ่อ" "เอาล่ะ ทานกันเถอะ เดี๋ยวกับข้าวจะเย็นเสียก่อน" ทั้งสามคนร่วมทานมื้อเย็นพร้อมกับพูดคุยกันไปตามประสาคนคุ้นเคย จากนั้นน้ำก็อยู่คุยกับบรรพตอีกสักพักใหญ่ ๆ เธอจึงถือโอกาสถามอาการโรคหัวใจของบรรพตด้วยความห่วงใย "อาการโรคหัวใจของคุณลุงเป็นยังไงบ้างคะช่วงนี้" "ช่วงนี้ก็ปกติดีนะ ไม่มีอา







