LOGINShare
กลที่ 16
publish date:
2025-12-13 18:42:44
Latest chapter
กลรักเตชทัต ออมรักให้ล้นใจ บทที่ 18
ความเงียบเข้าปกคลุมภายในห้องรับแขกกว้างขวางอยู่สักพัก ก่อนศรันย์จะลุกขึ้นบอกเจ้าของบ้านด้วยสีหน้าเสียใจ“ขอโทษด้วยที่ทำให้บ้านนายวุ่นวายกลางดึกแบบนี้ ฉันเสียใจและขอโทษจริงๆ เกือบจะดึงลูกสาวนายเข้ามาเป็นหนังหน้าไฟให้ลูกชายฉันแล้ว”“ป๊า...”“หุบปาก!”“ใจเย็นๆ ก่อนศรันย์ ค่อยพูดค่อยจากับลูกนะ”เมื่อพายัพเข้ามาปราม ศรันย์ก็ที่เกือบจะสะบัดมือตบหน้าลูกชายตัวดีถึงกับกำหมัดแน่น “ฉันไม่รู้เลยจริงๆ ไม่งั้นคงไม่เอาแต่โน้มน้าวให้นายยกลูกสาวให้มัน”“เรื่องแบบนี้ มันก็พูดกันลำบากอยู่นะ”เพียงรักษ์อดช่วยพูดให้ไม่ได้ “ศิวาพยายามเปลี่ยนแล้วจริงๆ นะคะป๊า แต่มันไม่ได้เลย หนูรู้ทุกอย่าง เขารักป๊ากับม๊ามากจนไม่กล้าบอกความจริง ถ้าป๊ากับม๊าไม่มาที่นี่คืนนี้ ศิวาคงไม่พูดออกมา เขากลัวป๊าจะโกรธ กลัวม๊าจะเสียใจ กลัวเราสองครอบครัวจะแตกหักจนไม่มองหน้ากันอีก เพราะเขาเป็นต้นเหตุทำให้เราแต่งงานกันไม่ได้”“หึ มันคิดได้แค่นั้นเองเหรอ”เสียงเย้ยของบิดาทำเอาศิวาน้ำตาซึม แต่ท่านก็ไม่สนใจมองเลย เอ่ยลาพายัพสั้นๆ แล้วเดินออกไปพร้อมสีหน้าตึงกว่าตอนเข้ามาอีก คุณนายนงลักษณ์เห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจมองลูกชายอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะรี
กลรักเตชทัต ออมรักให้ล้นใจ บทที่ 17
ร่างเล็กหอบถุงน้อยถุงใหญ่ออกมาจากลิฟต์แก้ว เดินตรงเข้าไปหาคนนั่งอยู่ในโซนเลขาหน้าห้องท่านประธานใหญ่“คุณเพียงรักษ์ สวัสดีค่ะ”ผู้ช่วยเลขาสาวใหญ่รีบเดินออกมาต้อนรับ เพียงรักษ์ก็ส่งยิ้มให้อีกฝ่ายพลางชูถุงในมือให้เห็น“บอสของพี่น้ำอยู่หรือเปล่าคะ หนูเอาเสบียงมาส่ง”“บอสยังประชุมอยู่เลยค่ะ สั่งเอาไว้ว่าห้ามรบกวน”ได้ยินแบบนั้นหญิงสาวก็ถอนใจเบาๆ ตอนนี้เป็นเวลาทุ่มกว่าแล้ว เมวินกลับยังประชุมอยู่อีก ช่างทุ่มเทให้งานจริงๆ“คุณเพียงรักษ์จะรอมั้ยคะ บอสน่าจะใกล้ประชุมเสร็จแล้วละค่ะ”เพียงรักษ์ส่ายหน้า เธอเป็นแค่แฟนหลอกๆ ไม่ใช่แฟนตัวจริงของเขา ทำไมต้องมาอยู่รอเขาด้วย ที่มานี่ก็เป็นเพราะอดสงสารคนหิวโซไม่ได้เท่านั้น เธอส่งอาหารให้คุณผู้ช่วยเลขา “ฝากให้พี่วินด้วยนะคะ”ส่งของเรียบร้อยเธอก็หมุนตัวเดินกลับมากดเรียกลิฟต์พลางแอบบ่นในใจหนอย คนอุตส่าห์วนรถเอาข้าวน้ำมาส่ง เขากลับไม่โผล่มาให้เห็นแม้แต่เส้นผม!“จะกลับแล้วเหรอ”“!”เพียงรักษ์หันขวับไปมองข้างหลังทันทีที่ได้ยินเสียงคุ้นเคยนั้น ห่างออกไปไม่ไกล เธอเห็นเมวินในชุดทำงานที่ดูไม่ค่อยเนี้ยบเท่าไรยืนอยู่“มาแล้วจะรีบกลับทำไมล่ะ”“ก็ใครล่ะ ที่สั่งเอาไว้ว
กลรักเตชทัต ออมรักให้ล้นใจ บทที่ 16
หลังเพียงรักษ์กลับไปไม่นาน ห้องทำงานของเมวินก็ได้ต้อนรับแขกคนใหม่“พี่วินขา ว้า! นี่นินมาไม่ทันเหรอคะ”“หึ! คุณแม่ให้มาสืบข่าวล่ะสิ” เขาแค่นเสียงอย่างรู้ทัน“แหม ก็คนในบริษัทลือกันให้แซด คุณแม่เลยให้นินมาสืบๆ ดูหน่อย ตกลงพี่วินมีแฟนแล้วจริงๆ เหรอคะ ทำไมไม่พามาแนะนำให้พวกเรารู้จักบ้างเลย”เมวินมองน้องสาวตาขุ่น “พี่จะมีแฟนหรือไม่มีต้องบอกเราด้วยเรอะ ทีตอนเรามีแฟน ไม่เห็นจะบอกพี่สักคำ”แค้นฝังใจจริงๆ เลยชญานินคนมีชนักติดหลังแอบบ่นในใจ คร้านจะต่อปากต่อคำให้เข้าตัวอีก เลยมองหาคนของพี่ชายพลางถาม “ไหนคนล่ะคะ เธอกลับไปแล้วจริงๆ หรือพี่เอาไปซ่อนไว้ นินอยากเจออะ”“กลับไปแล้ว วันหลังค่อยมาทักทายแล้วกัน”“โธ่! อดเจอจริงๆ เหรอเนี่ย”“อือ ถ้าไม่มีธุระเรื่องงานก็ออกไปได้แล้ว พี่จะทำงานต่อ”“แหมๆ พอมีแฟนแล้วก็ไล่น้อง ไม่เอาใจเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ คอยดูเถอะ นินจะฟ้องคุณแม่”“เราก็มีพ่อเลี้ยงนั่นคอยเอาใจอยู่แล้วนี่”“ก็จริง” ชญานินว่ายิ้มๆ ก่อนถาม “ว่าแต่แฟนพี่วินอายุเท่าไหร่คะ นินเป็นรุ่นพี่หรือรุ่นน้อง วันหลังจะได้เรียกถูก”“น่าจะเป็นรุ่นน้องนะ”“ตายแล้ว! นี่พี่วินกินเด็กเลยเหรอคะ”เมวินนึกถึงแฟนกำมะ
กลรักเตชทัต ออมรักให้ล้นใจ บทที่ 15
“มื้อเที่ยงนี้บอสจะออกไปทานข้างนอกหรือให้ลีโอแวะซื้อเข้ามาด้วยดีครับ” นับฟ้าแกล้งถามคนก้มหน้าก้มตาคุยข้อความกับใครบางคน แต่ในใจน่ะรู้แล้วว่าเจ้านายจะเลือกอย่างไหนเมวินคุยกับเพียงรักษ์เสร็จพอดี จึงตวัดสายตาใส่เลขาตัวดี “นายลงไปสั่งคนข้างล่างไว้ ช่วงเที่ยงจะมีคนมาหาฉัน ให้เธอขึ้นมาได้เลย”“เธอ? คนที่ส่งไลน์มาเหรอครับ”“พูดมาก ไปจัดการตามที่สั่งได้แล้ว”สั่งแล้วร่างสูงก็สาวเท้าเดินเข้าห้องทำงานไปเลยนับฟ้ายืนมองตามเจ้านายไปด้วยสายตายิ้มๆ ปกติเวลามีสาวมาหานี่ไม่เคยให้ขึ้นมาข้างบน คนนี้กลับสั่งการให้ขึ้นมาล่วงหน้าตั้ง...“สิบโมงเช้า?”เลขาหนุ่มดูเวลาแล้วอดหัวเราะไม่ได้ ถึงกับให้เขาลงไปสั่งคนข้างล่างก่อนสองชั่วโมงอย่างนี้ อีกไม่นานพวกเขาคงจะมีนายหญิงแน่ๆก่อนเที่ยงเล็กน้อยหญิงสาวร่างเล็กในเดรสปาดไหล่ก้าวเข้ามาในตึกเคพีจีอย่างมั่นใจ แม้จะตัวเอียงหน่อยๆ เพราะแขนข้างซ้ายมีตะกร้าใส่อาหารใบใหญ่คล้องอยู่ พอมองเห็นพนักงานต้อนรับสาวใกล้ๆ ทางเข้าก็รีบเข้าไปหา“สวัสดีค่ะ มาพบคุณเมวินค่ะ”พนักงานสาวยิ้มถามทันที “คุณเพียงรักษ์ใช่มั้ยคะ”“ใช่ค่ะ”“เชิญที่ลิฟต์แก้วได้เลยค่ะ ชั้นบนสุดนะคะ”เพียงรักษ์ยิ้
กลรักเตชทัต ออมรักให้ล้นใจ บทที่ 14
ณ เรือนแม่หญิงในเวลาต่อมาเมวินมองดูคนตัวเล็กแก้มป่องที่กำลังเอร็ดอร่อยกับไอศกรีมถ้วยเล็ก ซึ่งเป็นของหวานล้างปากด้วยสายตาครุ่นคิดนับวันเขายิ่งรู้สึกว่าเพียงรักษ์ไม่เหมือนใคร เธอสร้างความแปลกใจให้เขาทุกครั้งที่เจอกัน คิดไม่ถึงว่าเธอจะเล่นหนักถึงขั้นเสนอให้เขาเล่นละครเป็นแฟนตบตาพ่อตัวเองทั้งที่ไม่รู้จักกันดี ไม่กลัวเขาจะหักหลังหรือฉวยโอกาสทำอะไรเลยหรือไร“มองหนูแบบนี้ กำลังคิดอะไรอยู่ล่ะคะ” เพียงรักษ์ละสายตาจากไอศกรีมมาเห็นเขามองตนเองนิ่งๆ จึงเลิกคิ้วถามเมวินถอนใจเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง “พี่ว่าเราเรียกแทนตัวด้วยชื่อเล่นดีมั้ย เรียกหนูๆ แบบนี้ พี่รู้สึกว่าตัวเองแก่มากยังไงไม่รู้”“คิก!” เพียงรักษ์หลุดหัวเราะเบาๆ “ทำไมล่ะคะ คุณก็แก่กว่าจริงๆ นี่ กับคนที่เป็นผู้ใหญ่กว่า ปกติฉันก็เรียกตัวเองว่าหนู ส่วนชื่อเล่นใช้กับแค่คนสนิท ก็เหมือนที่เคยบอกไปตอนเมมเบอร์ คุณอยากให้ฉันแทนตัวเองว่าอะไรดี เลิฟ ฮันนี่ รักษ์ เลือกเลยค่ะ”“...” เมวิน“ทำไมเงียบไปล่ะ รักษ์พูดอะไรผิดหรอ อ๋อ รู้ละ พี่วินยังไม่แก่ขนาดนั้นหรอกน่า เลิฟโอเคค่ะ สาวๆ ก็ชอบรุ่นนี้เยอะเลยนะ มาๆ เดี๋ยวฮันนี่จะ...”“พอแล้ว!” เมวินรีบตัดบทก่อ
กลรักเตชทัต ออมรักให้ล้นใจ บทที่ 13
เพียงรักษ์เห็นสายเขาก็รีบปล่อยมือ“เอามือถือมาสิคะ ฉันจะยิงเบอร์คุณเข้าเครื่องฉัน เราจะได้ติดต่อกันได้”เขาส่งมือถือให้เธอจัดการแต่โดยดี ตอนจะเมมชื่อเบอร์เธอกลับหันมากะพริบตาถามเขา“จะเมมชื่อเบอร์ฉันว่าอะไรดีคะ”“อะไรก็ได้”“อืม เพื่อนๆ ชอบเมมเบอร์ฉันว่าเลิฟ ที่รัก ฮันนี่ คุณเอาด้วยมั้ยคะ”แต่ละชื่อ...“เมมเป็นชื่อคุณนั่นแหละ เพียงรักษ์”“อ้อ แล้วฉันควรเมมเบอร์คุณว่าอะไรดี วิน พี่วิน พี่วินนี่ พี่วินนี่ก็เข้าท่าเลยนะคะ!”เมวินขึงตาใส่ ก่อนแย่งมือถือกลับมาแล้วลุกขึ้นบอกเสียงขรึม “ผมชื่อเมวิน ถ้าอยากให้พ่อคุณเชื่อว่าเราคบกันอยู่จริงๆ คุณควรเรียกผมว่าพี่วิน เบอร์โทรของผมก็ควรจะเมมชื่อไว้อย่างนั้น”“ได้ค่ะ” เธอพยักหน้ารับทันที “อย่างงั้นคุณก็เรียกฉันว่าน้องรักษ์แล้วกันนะคะ”“อือ ยังมีอะไรอีกมั้ย ผมมีธุระต่อ”“ไม่มีค่ะ เชิญได้เลยค่ะ ขอบพระคุณที่ยอมช่วยนะคะ”เมวินแค่นยิ้มให้คนยิ้มแป้นยกมือไหว้ขอบคุณเขา ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่ยอมช่วย แต่จะมากลับคำตอนนี้คงไม่ทันแล้วชายหนุ่มส่ายหน้ากับตัวเอง ก่อนจะพยักพเยิดบอกเธอว่าจะกลับแล้วเพียงรักษ์รีบยิ้มหวานเดินออกไปส่งเขาถึงหน้าร้าน พอร่างสูงเดินอ
กลรักเตชทัต กลที่ 30
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปอีกกี่ชั่วโมง สองสาวรู้แค่ว่ายิ่งอยู่ในห้องนี้นานเท่าไร พวกเธอยิ่งเครียดและอ่อนเพลียมากเท่านั้นในตอนที่เกือบจะเผลอหลับไปอีกรอบนี่เอง ประตูห้องพลันถูกเปิดออกโดยผู้ชายตัวใหญ่คนหนึ่ง ชญานินจำได้ทันทีว่ามันเป็นคนที่ตบเธอจนล้มหัวโขลกขาเตียง มันแสยะยิ้มขณะเดินมาหาพวกเธอ สายตาจ้องไปที่
กลรักเตชทัต กลที่ 29
ทั้งที่พอจะเดาได้ แต่พอได้ยินกับหู เตชทัตยังรู้สึกหน้ามืดขึ้นมาวูบหนึ่ง เขากำหมัดแน่น ขณะเค้นเสียงถามไปในสาย “ให้พวกแกไปเฝ้าให้ดีๆ ทำไมยังปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกห๊า!”แว่วเสียงยอมรับผิดที่ทำงานหละหลวมดังมาตามสาย เขาก็สูดหายใจเข้าลึกๆ สั่งไปเสียงเข้ม“ฉันกำลังจะไปที่นั่น มีอะไรค่อยว่ากัน”พอ
กลรักเตชทัต กลที่ 28
ดึกสงัดในคืนวันนั้นขณะที่ทุกคนในไร่รุ่งรวินท์กำลังหลับสบาย ชายฉกรรจ์สามคนได้อาศัยความมืดยามค่ำคืนลอบเข้ามาในไร่ ใช้เวลาเพียงไม่นาน ทั้งสามก็มาถึงบ้านสองชั้นของเจ้าของไร่หลังจากวางแผนและดูลาดเลาอยู่หลายวัน เพื่อให้แน่ใจว่าเป้าหมายอยู่ที่ไหน ในที่สุดพวกมันก็ได้ลงมือสักทีไม่มีวันไหนเหมาะจะทำการเท่า
กลรักเตชทัต กลที่ 21
หลังเที่ยงชญานินเริ่มออกอาการอยากไปเดินดูในไร่ แต่จำได้ว่าเจ้าของเขาห้าม จึงแกล้งเดินผ่านโต๊ะทำงานเจ้าของไร่ไปยืนมองข้างนอกตาละห้อยบ่อยๆ เผื่อจะมีคนใจดียอมพาไปชมไร่ความพยายามของเธอเป็นผลในครั้งที่สาม เตชทัตคงทนมองเธอเดินไปเดินมาไม่ไหว เขาโทรสั่งให้พันรบมาเอางานที่เขาทำเสร็จแล้วไปดำเนินการต่อ เรีย
You May Also Like
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย130.5K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด323.2K viewsเรื่องสั้นซ่อนรัก LOVE
C103.2K viewsเล่ห์รักพายุร้าย
Re-match I รีแมทช์86.3K viewsThe Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์
Molin-T221 viewsรักกันเมื่อวันที่สายไป
PAIZAY58 viewsพี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม?
ศรีอักษรรินทร์44 viewsCHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู
g.ghostflying76 views
