Novels by มัญนิตา

เขาไม่ชอบวุ่นวายกับผู้หญิง พอได้เจอเธอที่โดนไล่ล่า โซซัดโซเซมาอยู่ในไร่ หัวใจอันเฉยชากลับเริ่มหวั่นไหว... หลายวันมานี้เตชทัตถามตัวเองอยู่หลายครั้ง ว่าทำไมถึงใจเต้นกับผู้หญิงคนนี้ ทำไมถึงอยากพูดคุย อยากอยู่ใกล้ เสี้ยวนาทีสั้นๆ ที่ชญานินจูบเขาเมื่อกี้ เขาพลันได้คำตอบ เขาตกหลุมรักเธอโดยไม่รู้ตัว

จะหาใครซวยไปมากกว่ากรองขวัญคงไม่มี ถูกผู้ชายเทไปหาสาวอื่นไม่พอ ยังเผลอปีนขึ้นเตียงให้อาหนุ่มสุดหล่อของเพื่อนรักถอนขนต้มลวกทั้งคืน! แค่เสียงสะอื้นครั้งเดียว ภวัตก็พลิกตัวมาถามในความมืด "เป็นอะไร" "ลูกเป็ด...นอนไม่หลับ" "แล้วพี่ต้องทำยังไง" คนใจไม่ดีลุกขึ้นมาร้องไห้โฮยอมรับชะตากรรม "ลูกเป็ดอยากกอดอาวัต...ไม่...ฮึก...ไม่ใช่เสื้อตัวนี้อ่ะ...ฮืออ..." "ไหนบอกว่าไม่ชอบนอนกอดพี่" เขาไม่ยอมโอ๋แล้ว เผียะ! "อย่ามาล้อนะ เค้าไม่อยากกอด แต่เค้านอนไม่หลับ ถ้าไม่ได้กอดอาวัตนี่" "แล้วทำไมไม่อยากกอด เราเป็นผัวเมียกัน มากกว่ากอดก็เคยทำมาแล้ว อยากทำอะไรพี่ก็ทำสิ จะกอด จะหอม หรือจะทำอะไรก็ได้ ตอนนี้พี่เป็นของลูกเป็ดโดยชอบธรรมแล้ว" ผู้ชายตรงหน้าบอกพร้อมกับอ้าแขนออกรอด้วยสีหน้าอบอุ่น กรองขวัญไม่อยากกอด ไม่อยากกอดเขาเลยจริงๆ "...ก็แค่นี้" ไม่ต้องบอกใช่ไหม ว่าเกิดอะไรขึ้น รอยยิ้มหวานๆ ผุดขึ้นมาบนใบหน้าสวยของคนซุกอยู่ในอ้อมกอดอุ่นจัดของสามี

เพียงเพราะอยากช่วยแมว ชีวิตแสนเรียบง่ายของเธอเลยถึงคราวพลิกผัน ต้องพานพบกับคุณหมอเทวา นายสัตวแพทย์หนุ่มมาดเถื่อน ที่ชอบทำตัวเหมือนยาจก ทั้งที่รวยไม่เป็นสองรองใคร วันๆ เอาแต่มาขอข้าวบ้านเธอกิน หลงตัวเองนี่ยืนหนึ่ง เรื่องชอบมโนไปเองนี่สุดๆ ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นหน้ามาจากไหน แต่ความดีและความอบอุ่นที่เขามีให้ ก็ทำให้เธอค่อยๆ เผลอใจรักคนหน้าเถื่อนแต่(พยายาม)น่ารักเข้าจนได้ และช้ำใจแทบตาย กับความจริงที่ว่าเทวาซ่อนผู้หญิงไว้อีกคน เธอเป็นแค่คนคั่นเวลา ที่เขาแอบมาหาเวลาเหงาใจ!

เธอ...อยากจะทำให้เขาหลง แต่ลงเอยที่ไปหลงเขาหนักกว่าเดิมทุกที ไม่ว่าเมื่อก่อนหรือตอนนี้ เธอก็พร่ำแต่จะรักเขาอยู่ร่ำไป “มาทำปากหวานประจบกับพี่ อยากได้อะไร หืม” อยากได้พี่ธีร์แหละ! ถ้าหน้าหนากว่านี้อีกสักนิด ภคมณคงจะตอบไปอย่างนั้น ตอนนี้ได้แต่มองเขาหน้าแดงไปละ เขาลูบพวงแก้มแดงระเรื่อของเธอแล้วกดจูบหนักๆ เอ่ยเสียงแหบพร่า “อย่าตัดใจจากพี่ เพราะพี่จะไม่ตัดใจจากพาย”

สำหรับเมลดาแล้วคนหล่อในจอกับของกินคือที่สุดของความชอบในชีวิตนี้ กระทั่งได้เจอกับเทวินทร์ คุณหมอหน้านิ่งที่อาศัยอยู่ในคอนโดมิเนียมเดียวกัน เบ้าหน้าแสนหล่อเหลา บวกหุ่นแน่นๆ กับแววตาร้ายลึกของเขาทำให้เธอติดใจจนเดินหน้าจีบเขา ไม่คิดฝันว่าเทวินทร์จะตกลงรับเธอเป็นแฟนเฉย! ก็ไม่รู้ละ ว่าเขาเห็นอะไรในตัวเธอถึงได้ตกลง ที่รู้ๆ คือตั้งแต่คบกันนี่เธอไม่เคยได้สวยและน่ารักในสายตาเขาหรอก วันๆ เอาแต่รั่วและทำตัวซกมกให้เห็น ไม่มีความเป็นกุลสตรีอะไรนอกจากผู้หญิงเน่าๆ คนหนึ่ง ที่พีคกว่านั้นคือตั้งใจว่าจะจีบเล่นๆ สุดท้ายกลับเผลอใจให้กับความอบอุ่นละมุนละไมของเขาจนสิ้น ใครจะรู้... วันหนึ่งเทวินทร์ดันมาบอกว่าเขาไม่เคยรักเธอเลย!

เพราะพ่อคุมเข้มเรื่องมีแฟน 'นรีกานต์' เลยโสดมาตลอด แล้วจู่ๆ ฟ้าก็ส่ง 'ทศวรรษ' มาท้าระบบ ที่บ้านเธอรู้จักเขาในฐานะหลานชายของเพื่อนปู่ทวด ไม่มีใครรู้เลยว่าหมอนี่เป็นโจรปล้นจูบแรกของเธอไปตั้งแต่ยังไม่เคยรู้จักกันอีก! นรีกานต์ขู่ฟ่อๆ ให้เขาจากไปแบบไม่ต้อนรับ แต่ทศวรรษกลับไล่ยังไงก็ไม่ไป ยังตามวอแววจนเธอเผลอมีใจให้อีก!

“เธอจะทิ้งฉันไปงั้นเหรอ” “เมื่อก่อนคุณอยากไล่ให้ฉันกลับไปเร็วๆ ไม่ใช่เหรอ พอฉันจะกลับไปจริงๆ ทำไมมีปัญหาล่ะคะ” “เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกันไง! ฉันก็บอกอยู่ปาวๆ ว่าให้เธออยู่ที่นี่ด้วยกัน มันยังไม่ชัดเจนอีกหรือว่าความรู้สึกของฉันมันเปลี่ยนไปแล้วน่ะ!” พอพ่อตะโกนเสียงดังใส่แม่ทูนหัว สองแฝดที่กอดขาพ่ออยู่ก็ตกใจสะดุ้งโหยง ร้องไห้จ้าวิ่งหนีไปหาพวกย่าๆ ทันที “อ้าว! เห็นไหมเนี่ย ลูกโกรธจนหนีไปแล้ว” ฤทัยรักษ์ถลึงตาใส่ “พวกเขาตกใจเสียงของคุณนั่นแหละ!” “...” แดนดิน “ที่ฉันจะกลับไปก็เพราะว่า...” เธอพยายามจะอธิยายแต่ คนบางคนกลับไม่คิดจะฟัง “ไม่ให้กลับ!” แดนดินบอกเสียงเข้มแล้วสะบัดหน้าเดินหนีไปเลย ตอนนี้เขายังนึกเหตุผลดีๆ มารั้งไม่ให้ฤทัยรักษ์กลับไปไม่ออก หนีก่อนแล้วค่อยว่ากันเถอะ!