เข้าสู่ระบบ“น้องพิ้งค์น่ารักจังเลยค่ะ” ว่าที่คุณแม่หัดอุ้มหลานอย่าเกร็งๆเพราะหลานตัวเล็กอยู่ต้องระวังและเธอกับสามีเพิ่งไปเข้าคลาสเรียนรู้การดูแลลูกที่โรงพยาบาลทุกวันเสาร์“อย่าให้ได้งอแงนะคะ เอาเรื่องเชียวค่ะ” คนเป็นแม่พูดถึงลูกสาวด้วยรอยยิ้มมีความสุข“เหมือนพ่อเขานั่นแหละจ้ะหนูอ้อ หนูพั้นซ์ รายนั้นน่ะงอแงเอาแต่ใจเป็นที่หนึ่งเลยแหละลูก” แม่เลี้ยงพยอมพูดยิ้มๆแม้คนึงนิตย์จะไม่ได้มีฐานะร่ำรวยแต่เป็นคนดีน่ารักอ่อนน้อมถ่อมตนจึงทำให้เธอรักและเอ็นดูเมียลูกชาย“จริงค่ะคุณแม่” เธอเห็นด้วยว่าสามีนั้นเอาแต่ใจเป็นที่หนึ่งและเพิ่งมาอ่อนลงตอนลูกคลอดเพราะลูกเอาแต่ใจกว่า“แล้วคุณอ้อจะอยู่เชียงใหม่เลยเหรอคะ”“รอให้น้องพิ้งค์โตอีกนิดก่อนค่ะ ตอนนี้พี่ช้างก็ไปมากรุงเทพเชียงใหม่ราวกับอยู่ปากซอยแล้วค่ะ” เธอสงสารสามีที่ต้องเดินทางไปมากรุงเทพเชียงใหม่บ่อยๆ“อยู่ที่นี่มีคนช่วยเลี้ยงน้องพิ้งค์เยอะ หนูอ้อจะได้ไม่เหนื่อยมากเอาไว้สักขวบหนึ่งก็ค่อยพาไปอยู่กรุงเทพก็ได้ลูก หนูพั้นซ์ล่ะจะคลอดเองมั้ยลูก” แม่เลี้ยงพูดกับลูกสะใภ้เพราะลูกชายจะดูแลงานกรุงเทพเป็นหลัก ส่วนที่เชียงใหม่ก็มีลูกสาวคนเล็กดูแลและมีพ่อคอยช่วยอีกแรง“พั้นซ์คิ
“ต้องยิ้มเหมือนคนบ้าขนาดนี้เลยเหรอคะ” ว่าที่คุณแม่พูดอย่างหมั่นไส้และขวางหูขวางตารอยยิ้มของสามี“ไม่จริงมั้งที่รัก..” กฤติธีแย้งภรรยาก่อนจะถามคนสนิททั้งสอง “ผมยิ้มเหมือนคนบ้าจริงเหรอครับพี่คร พี่นุ”“เอ่อ..”“พูดมาเถอะครับ”“ก็ยิ้มมากผิดปกติครับ” สาครตอบเจ้านายหนุ่มแล้วยิ้มเพราะกฤติธีไม่เคยยิ้มมากขนาดนี้มาก่อน“พี่เห็นพั้นซ์มีความสุข พี่ก็มีความสุขด้วยครับ” ตอนนี้ภรรยากับพ่อเข้าใจกันแล้วเห็นเธอมีความสุขเขาก็มีความสุขไปด้วย ส่วนเรื่องของพงศกรเขาช่วยอะไรไม่ได้เพราะมีหลักฐานชัดเจนและพรรคพวกของพงศกรก็ถูกรวบตัวได้ทุกคนรวมถึงนายทุนชาวจีนด้วย“พั้นซ์อยากให้พวกเราทุกคนมีความสุขกันแบบนี้ตลอดไปค่ะ” เธออยากให้ความสุขอยู่กับเธอไปนานๆไม่อยากให้ใครมาพรากความสุขของเธอกับลูกและครอบครัวไปอีก“แน่นอนครับ ครอบครัวของเราจะมีความสุขตลอดไปครับ พี่ให้สัญญา” เขาจะทำให้วธูกับลูกมีความสุขไปจนกว่าจะหมดลมหายใจส่วนเขมรินก็บอกคนสนิทให้ไปที่เขตตามนัดกับนารีกระจ่างเพื่อจัดการเรื่องหย่าตามที่เธอขอและเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นนารีกระจ่างถึงขอหย่าและเขาก็ยินดีหย่ากับเธอ“คุณเข้มมาเร็วนะคะ อยากหย่ากับฉันมากเลยเหรอคะ” นาร
“ไหนว่าอดอยากปากแห้งเพราะผัวไม่ทำการบ้านไงคะคุณน้อง พี่รับรองว่าเด็กของพี่ทุกคนไม่ปากโป้งแน่นอนค่ะ” ไฮโซสาวใหญ่การันตีเด็กของเธอ“คืนนี้น้องขอผ่านนะคะคุณพี่”“ตามใจค่ะ แต่ถ้าอยากเมื่อไหร่ก็สะกิดบอกพี่ได้เลยนะคะ รับรองไม่ผิดหวังเพราะพี่เลือกสรรเอาแต่ดุ้นใหญ่ๆเสียบทีทะลุมดลูกเลยค่า คิกกๆๆ..” ไฮโซสาวใหญ่พูดแล้วหัวเราะอย่างมีจริตจะกร้าน“ขอบคุณค่าคุณพี่”“งั้นคืนนี้สนุกให้เต็มที่นะค้ะ”นารีกระจ่างก็ดื่มกินคุยกับเพื่อนไฮโซสาวที่มาร่วมงานปาร์ตี้คืนนี้กว่าห้าสิบคนที่สนิทกันและมีภรรยาคนดังและแม่หม้ายแม่ร้างคอเดียวกันเท่านั้นและยังเป็นปาร์ตี้ส่วนตัวจัดขึ้นที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของไฮโซสาวใหญ่“ไม่สนุกเหรอครับคุณพี่” หนุ่มหล่อที่หมายตาไฮโซสาวใหญ่ไว้เข้ามาทักทันทีเมื่อสบโอกาส“ทำไมถึงคิดว่าพี่ไม่สนุกล่ะคะ”“ก็คุณพี่มานั่งคนเดียวในมุมมืดนี่ครับ”“พี่แค่คิดอะไรนิดหน่อยเองค่ะ”“คิดอะไรบอกผมได้มั้ยครับ แต่ถ้าเป็นความลับก็ไม่เป็นไรครับ” หนุ่มหล่อสายบริการจากบาร์โฮสต์ผู้ที่มองความสุขให้ลูกค้าได้ทั้งความสุขทางใจและทางกายแล้วแต่ความต้องการของลูกค้า“เรื่องส่วนตัวก็ได้เหรอคะ” นารีกระจ่างจิกตามองหนุ่มหล่อที่ใส
“พิลาจะไปค่ะแม่ พิลาจะไปอยู่เมืองนอก” เธอตัดสินใจไปอยู่เมืองนอกเพราะยังมีเพื่อนชาวต่างชาติมากมายและไม่มีใครสนใจว่าเธอจะมาจากไหน“อดทนอีกนิดนะลูก เดี๋ยวแม่จะจัดการให้พิลานะ”“ค่ะแม่ ขอบคุณค่ะแม่”“งั้นไปล้างหน้าล้างตาก่อนมาทานอาหารเย็นกับแม่แล้วเราจะคุยกันเรื่องลูกไปอยู่เมืองนอกกันนะลูก” คนเป็นแม่พูดกับลูกสาวอย่างอ่อนโยนและเป็นทางเดียวที่เธอจะทำให้ลูกทั้งสองเพราะตอนนี้เธออ่อนล้ามากจนไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วแต่ห่วงสามีและลูกทั้งสองพิลาสินีเดินขึ้นไปห้องนอนเพื่ออาบน้ำแล้วลงมาทานข้าวกับแม่หลังจากเธอตกลงใจจะไปอยู่เมืองนอกเพราะเป็นทางออกเดียวของเธอที่จะได้มีชีวิตอิสระโดยที่ไม่มีสายตาจจ้องมองจับผิดและนินทาเธอและจะไม่กลับมาอีกที่บ้านสวนเมืองนนท์กฤติธีกับวธูไปถึงก่อนอนินท์ที่ขับมาจอดไล่หลังแล้วลงจากรถพร้อมกันแล้วมองรถของพ่อที่จอดอยู่ก่อนและเจ้าของกำลังนั่งคุยกับตายายอยูใต้ถุนบ้านที่เปิดไฟสว่างไสว“สวัสดีครับคุณตาคุณยายคุณพ่อ” กฤติธียกมือไหว้ตายายและพ่อของภรรยา“สวัสดีเจ้าเทมส์ มาๆพายัยพั้นซ์นั่งนี่เร็วลูก” ว่าที่คุณทวดรับไหว้หลานเขยแล้วกวักมือเรียกให้มานั่งกับท่าน“สวัสดีค่ะ/ครับพ่อ” วธูกับอน
“พิลาจะไปค่ะแม่ พิลาจะไปอยู่เมืองนอก” เธอตัดสินใจไปอยู่เมืองนอกเพราะยังมีเพื่อนชาวต่างชาติมากมายและไม่มีใครสนใจว่าเธอจะมาจากไหน“อดทนอีกนิดนะลูก เดี๋ยวแม่จะจัดการให้พิลานะ”“ค่ะแม่ ขอบคุณค่ะแม่”“งั้นไปล้างหน้าล้างตาก่อนมาทานอาหารเย็นกับแม่แล้วเราจะคุยกันเรื่องลูกไปอยู่เมืองนอกกันนะลูก” คนเป็นแม่พูดกับลูกสาวอย่างอ่อนโยนและเป็นทางเดียวที่เธอจะทำให้ลูกทั้งสองเพราะตอนนี้เธออ่อนล้ามากจนไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วแต่ห่วงสามีและลูกทั้งสองพิลาสินีเดินขึ้นไปห้องนอนเพื่ออาบน้ำแล้วลงมาทานข้าวกับแม่หลังจากเธอตกลงใจจะไปอยู่เมืองนอกเพราะเป็นทางออกเดียวของเธอที่จะได้มีชีวิตอิสระโดยที่ไม่มีสายตาจจ้องมองจับผิดและนินทาเธอและจะไม่กลับมาอีกที่บ้านสวนเมืองนนท์กฤติธีกับวธูไปถึงก่อนอนินท์ที่ขับมาจอดไล่หลังแล้วลงจากรถพร้อมกันแล้วมองรถของพ่อที่จอดอยู่ก่อนและเจ้าของกำลังนั่งคุยกับตายายอยูใต้ถุนบ้านที่เปิดไฟสว่างไสว“สวัสดีครับคุณตาคุณยายคุณพ่อ” กฤติธียกมือไหว้ตายายและพ่อของภรรยา“สวัสดีเจ้าเทมส์ มาๆพายัยพั้นซ์นั่งนี่เร็วลูก” ว่าที่คุณทวดรับไหว้หลานเขยแล้วกวักมือเรียกให้มานั่งกับท่าน“สวัสดีค่ะ/ครับพ่อ” วธูกับอน
“ไม่ต้องเครียดครับที่รัก จะให้เราตามใจทุกคนมันเป็นไปไม่ได้ปล่อยให้มันเป็นไปตามจังหวะและวลาชีวิตของแต่ละคนจะดีกว่าครับ” เขาไม่อยากให้เธอเครียดเพราะมันจะส่งผลไปถึงลูกน้อยในท้องจะห้ามไม่ให้มาทำงานก็ไม่ได้ ยังดีที่เธอบอกว่าถ้าท้องโตเดินเหินลำบากก็จะหยุดทำงาน“ก็ต้องเป็นแบบนั้นค่ะ..” เธอสนใจแค่เรื่องงานและเรื่องส่วนตัวก็เป็นของใครของมันต้องจัดการเอง“เย็นนี้พั้นซ์อยากทานอะไรครับ” กฤติธีนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานของตัวเอง“ยังไม่รู้ค่ะ” เธออิ่มอยู่จึงไม่รู้สึกอยากกินอะไร“งั้นไปทานอาหารที่บ้านสวนดีมั้ยครับ” กฤติธีเอาใจว่าที่คุณแม่ที่ตอนนี้อวบอิ่มไปทั้งตัวแม้จะมีเจ้าตัวน้อยอยู่ในท้องก็ไม่ทำให้ความสวยน่ารักของเธอลดลงสักนิด“ดีค่ะ งั้นพั้นซ์จะบอกยายทำอาหารให้ค่ะ” ว่าที่คุณแม่ยิ้มกว้างขึ้นมาทันทีจากที่ไม่รู้จะกินอะไรก็บอกยายให้ทำอาหารหลายอย่างตามที่ตัวเองอยากกินกฤติธีนั่งฟังภรรยาสาวคุยกับยายเรื่องอาหารแล้วยิ้มขำจึงไม่ขัดจังหวะปล่อยให้เธอคุยตามสบายแล้วหยิบงานมาทำก่อนจะถึงเวลาเลิกงานที่บ้านสวนสองตายายนั่งคุยกันเรื่องลูกหลานเหลนอย่างมีความสุขเพราะอยากเห็นลูกหลานมีความสุขก่อนตายจะได้หมดห่วงและตอนนี้ก็





![Inbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

