Partager

บทที่ 10

Auteur: ลอร์ด ลีฟ
ทุกคนตกตะลึงกับเสียงตะโกน

ทุกคนรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาดูบนสื่อโซเชียลมีเดียต่าง ๆ ของเอ็มแกรนด์กรุ๊ป!

แน่นอน!

ทุกสื่อบนหน้าโซเชี่ยลมีเดียที่ได้รับการรับรองของเอ็มแกรนด์กรุ๊ปนั้นได้โพสต์แถลงการณ์ล่าสุด!

<พาร์ทเนอร์อย่างเป็นทางการรายแรกของโครงการโรงแรมมูลค่าสองหมื่นล้านของเอ็มแกรนด์กรุ๊ป> รองประธาน ดอริส ยังและตัวแทนของวิลสันกรุ๊ป แคลร์ วิลสันได้ลงนามในสัญญาออกแบบตกแต่งภายใน มูลค่าหกร้อยล้านบาท!

ทั้งห้องประชุม ตกใจตาแตกและแน่นิ่งทันทีหลังจากเห็นประกาศของเอ็มแกรนด์กรุ๊ป!

แคลร์ทำข้อตกลงได้จริง ๆ ! ด้วยมูลค่ารวมมากกว่าที่ตั้งใจไว้ถึงสองเท่า!

ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมง!

มันเป็นไปได้อย่างไร? มันง่ายขนาดนั้นเลยหรือ?

มันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!

แฮโรลด์รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก!

ก่อนหน้านี้แคลร์ วิลสันเปรียบเสมือนคนไร้ตัวตนในตระกูล

ถ้าเขาตอบรับงานเมื่อวานนี้ เขาจะไม่ให้โอกาสแคลร์ได้ส่องแสงเหมือนในวันนี้แน่!

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ได้ปฏิเสธไป เพราะกลัวว่าจะล้มเหลว!

เขาปฏิเสธงานที่คุณย่ามอบหมายให้ แต่ประเด็นสำคัญคือ แคลร์ทำมันสำเร็จ!

นี่มันเหมือนเขาโดนตบหน้าจัง ๆ !

ทันใดนั้นคุณท่านวิลสันก็หยิบสัญญาขึ้นมาอย่างตื่นเต้นและเริ่มอ่านมัน จากนั้นเธอก็หัวเราะดัง ๆ และพูดขึ้นมา "เยี่ยม! เยี่ยม! เยี่ยมมาก! แคลร์หลานทำได้ดีมาก!”

หลังจากนั้นเธอก็ถามต่อว่า “เธอทำได้อย่างไร?”

แคลร์ตอบกลับไปว่า “ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณคุณดอริส ยังค่ะ เขาชื่นชมพวกเราวิลสัน”

แคลร์ต้องการที่จะพูดตามความเป็นจริง แต่หลังจากคิดไตร่ตรองอีกครั้งแล้วเธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าประธานเอ็มแกรนด์กรุ๊ปคือใครและคงไม่มีใครเชื่อเธอถ้าเธอพูดความจริง

เมื่อได้ยินเช่นนี้แฮโรลด์รู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาถูกแทงเป็นล้านครั้งและมันทำให้เขาอยากจะตาย!

ไม่แปลกใจเลยที่แคลร์จะชนะในครั้งนี้ได้!

กลับกลายเป็นว่าดอริส ยังจากเอ็มแกรนด์กรุ๊ปเองก็ชื่นชมวิลสันกรุ๊ปอยู่แล้ว!

ถ้าอย่างนั้นแล้วก็หมายความว่า ไม่สำคัญว่าใครจะเป็นคนไปยื่นข้อเสนอก็ได้อย่างนั้นใช่ไหม?

เขาเสียใจอย่างมากที่พลาดโอกาสดี ๆ แบบนี้!

ในขณะเดียวกันนี้ ชาร์ลีได้พูดขึ้นว่า “แฮโรลด์ นายยังจำการเดิมพันของเราได้ไหม?”

ทันใดนั้นใบหน้าของแฮโรลด์ก็บิดเบี้ยวด้วยท่าทางดูถูกเหยียดหยาม

เขาจะลืมเกี่ยวกับการเดิมพันได้อย่างไร? เพราะใครที่แพ้พนันจะต้องคุกเข่าต่อหน้าอีกฝ่าย

แคลร์ชนะในการเดิมพันครั้งนี้ ดังนั้นจึงเห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนแพ้...

‘ไม่! ไม่มีทาง! คนอย่างฉันจะไปคุกเข่าต่อหน้าไอ้ขี้แพ้นั่นได้ยังไง! ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ! ’

เขากัดฟันและหัวเราะเยาะ “นี่ชาร์ลี เวด แกคิดว่าแกเป็นใครเหรอ? แกมันก็แค่คนไร้ค่าไร้ประโยชน์ที่บังเอิญได้แต่งงานกับคนในตระกูลของเรา! แกคาดหวังให้ฉันโค้งคำนับต่อหน้านายงั้นเหรอ?”

ชาร์ลีพูดอย่างเรียบเฉยว่า “ใช่ ฉันมันคงเป็นได้แค่คนไร้ค่า ไร้ประโยชน์ แต่จำไว้ด้วยว่าเมื่อวานนี้เราได้สาบานกันแล้ว ใครที่ผิดสัญญาจะขอให้พ่อแม่ ปู่ย่า ตาย!”

อีกครั้งที่เขาพยายามพูดจงใจเน้นคำว่า "ย่า"

แน่นอนว่ามีเมฆสีดำปกคลุมอยู่บนใบหน้าของคุณท่านวิลสัน!

เธอจ้องไปที่แฮโรลด์และถามอย่างเย็นชา “ว่ายังไงล่ะ? นี่แกอยากให้ฉันตายจริง ๆ ใช่ไหม?”

แฮโรลด์ตื่นตระหนกและโพล่งขึ้นว่า “คุณย่าครับ อย่าหลงกลมันนะครับ! มันแค่ต้องการทำให้ผมอับอายและต้องการดูถูกคุณย่า!”

ชาร์ลีพูดอย่างใจเย็น “แฮโรลด์อย่าพยายามมาหลอกคุณย่าตอนนี้เลย อย่าลืมว่านายสัญญาแล้ว ถ้านายต่อต้านนายจะถูกประณามเอาได้นะ หรือว่าจริง ๆ แล้วนายอยากสาปแช่งคุณย่าเหรอ?”

“คุณย่าครับ พวกเราแค่ล้อกันเล่นเฉย ๆ !”

คุณท่านวิลสันไม่แสดงออกทางสีหน้าและพูดว่า “แกก็รู้ว่าฉันเป็นชาวพุทธที่ซื่อสัตย์ แกยังกล้าผิดสัญญาหลังจากสาบานต่อหน้าทุกคนได้อย่างไร!”

"คุณย่าครับ…"

ตอนนี้แฮโรลด์ตื่นตระหนกอย่างแท้จริงเพราะเห็นได้ชัดว่าคุณย่าของเขาโกรธมาก!

เมื่อเห็นว่าแฮโรลด์ไม่เต็มใจที่จะรักษาสัญญาที่เกี่ยวข้องกับย่าของเขาเพื่อรักษาหน้าตัวเอง คุณท่านวิลสันจึงตบโต๊ะอย่างดุเดือดและตะโกนว่า “ตอนนี้แกกล้าที่จะทำลายสัญญางั้นหรือ?”

“คุณย่า ผม…” แฮโรลด์พูดติด ๆ ขัด ๆ ภายในใจของเขาตอนนี้กำลังสับสนอย่างมาก

เพราะถ้าหากเขาทำตามกฎที่เดิมพันกันไว้และยอมรับความพ่ายแพ้ต่อชาร์ลีเขาจะเสียหน้าเป็นอย่างมาก

แต่ถ้าเขาไม่ยอมทำตามที่เดิมพันและทำให้คุณย่าโกรธ เขาจะสูญเสียทุกสิ่งที่เขามีในตระกูลวิลสัน! เขาคงเสียมากกว่าเสียหน้าเป็นแน่!

ไม่ว่าเขาจะไม่เต็มใจแค่ไหนเขาก็กัดฟันและพึมพำ “ก็ได้! ฉันจะรักษาสัญญา!”

ชาร์ลีมองเขาอย่างเงียบ ๆ ด้วยรอยยิ้มเพื่อรอให้เขามาคุกเข่าตรงหน้า

แฮโรลด์รู้สึกราวกับว่าขาของเขาเต็มไปด้วยตะกั่วที่แสนหนัก เขาก้าวไปหาชาร์ลีอย่างช้า ๆ ด้วยความยากเย็น

เขารู้สึกร้อนรนจนทั้งตัวสั่นสะท้าน เขายังกัดฟันแน่นอย่างหงุดหงิด แต่แล้วขาของเขาก็กลายเป็นวุ้นอ่อนปวกเปียกและเขาก็คุกเข่าลงบนพื้น

ฟุ่บ!

ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์บางคนถึงกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเงียบ ๆ แล้วหันกล้องไปทางพวกเขา

แฮโรลด์ก้มหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงที่ดังอย่างสั่นคลอนว่า "ฉันขอโทษ!”

จากนั้นเขาก็ก้มตัวลงเอาหัวแนบไปกับพื้น

ชาร์ลีพูดตอบว่า “นายพูดว่าอะไรนะครับ? ฉันไม่ได้ยิน ช่วยพูดให้ดังและชัดเจนกว่านี้หน่อยสิ”

แฮโรลด์ก้มหัวของเขาอีกครั้งและตะโกนว่า “ฉันขอโทษ!”

ชาร์ลียิ้มเยาะ “โอ้ ขอโทษ นายขอโทษเรื่องอะไรเหรอ?”

ภายในใจแฮโรลด์นั้นเขาต้องการฆ่าและฉีกชาร์ลีออกเป็นล้านชิ้น แต่เขายังต้องคำนับเป็นครั้งสุดท้ายอยู่

ดังนั้นเขาจึงกัดริมฝีปากและพูดว่า “ฉันไม่ควรสงสัยในความสามารถของแคลร์…”

และเขาก็คำนับลงไปอีกครั้ง

ชาร์ลีรู้สึกได้ถึงสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่านร่างกายของเขา!

เขารู้สึกไม่พอใจกับแฮโรลด์มานานแล้ว ตอนนี้เขามีโอกาสที่จะให้แฮโรลด์คุกเข่าบนพื้นเหมือนสุนัขและยอมรับข้อผิดพลาดของเขา ตอนนี้ชาร์ลีรู้สึกสดชื่นและตื่นเต้นมาก!

ดวงตาของแคลร์เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจเมื่อเธอดูเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น แต่แล้วจู่ ๆ เธอก็เริ่มรู้สึกว่าสามีของเธอแตกต่างจากเมื่อก่อน!

อย่างไรก็ตามเธอไม่สามารถบอกได้ว่าความแตกต่างนั้นคืออะไร

เมื่อเธอได้นึกถึงใบหน้าที่มั่นใจของชาร์ลีเมื่อตอนที่เขาได้เดิมพันกับแฮโรลด์เมื่อวานนี้ เธอก็อดสงสัยไม่ได้ว่านี่เขารู้อยู่แล้วหรือเปล่าว่าเธอจะสำเร็จในงานครั้งนี้

แล้วเขาไปเอาความมั่นใจพวกนี้มาจากไหนกันนะ?

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1600

    “โอเค” ชาร์ลีพยักหน้าก่อนจะพูดว่า “เอาล่ะ ถึงเวลาที่นายต้องออกเดินทางแล้ว”ในเวลานี้จาเวียร์ก็วิ่งเข้าไปหาพวกเขาพร้อมกับแบตเตอรี่สำรองในมือ หลังจากนั้นเขาก็ยื่นแบตเตอรี่สำรองกับสายชาร์จให้กับดีแลนในขณะที่พูดว่า “ดีแลน นี่แบตเตอรี่สำรอง!”ดีแลนหยิบแบตเตอรี่สำรองใส่ไว้ในเป้ หลังจากปาดน้ำตาออกจากใบหน้าแล้ว เขาก็พูดกับทุกคนว่า “คุณยาย คุณตา พ่อ แม่ ลุง อา ผมจะไปแล้วนะคับ…”ทุกคนโบกมือให้เขา “ไปเถอะ อย่าลืมใส่ใจในเรื่องความปลอดภัยบนท้องถนนนะ!”ดีแลนมองไปที่ชาร์ลีอีกครั้งก่อนจะโค้งคำนับแล้วพูดว่า “ผมจะไปแล้วนะครับคุณเวด…”ชาร์ลีส่งเสียงพึมพำในขณะที่พูดว่า “รีบไปเถอะ ไม่งั้นนายจะถูกทำโทษที่ไปถึงช้านะ”ดีแลนรีบพยักหน้าในขณะที่พูดว่า “ไม่ต้องเป็นห่วงครับ! ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ!”ชาร์ลีโบกมือแล้วพูดว่า “อืม ไปได้แล้ว!”ดีแลนพยักหน้าก่อนจะหันกลับไปมองเหล่าญาติ ๆ อย่างไม่เต็มใจ จากนั้นเขาก็เริ่มปั่นจักรยาน Phoenix 28 คันใหญ่อย่างหนักหน่วง หลังจากถีบจักรยานไปได้สองสามครั้ง ในที่สุดดีแลนก็ถีบจักรยานจากไปในลักษณะโคลงเคลงซิลเวียเริ่มร้องไห้อย่างขมขื่น ลีโอนาร์ดจึงรีบคว้าเธอมาปลอบโยนอยู่ในอ้อ

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1599

    เมื่องานเลี้ยงวันเกิดสิ้นสุดลง และแขกคนอื่น ๆ ได้กลับไปแล้ว ดีแลนก็เข็นรถจักรยาน Phoenix 28 คันใหม่ออกมาในเวลานี้จู่ ๆ ดีแลนก็นึกถึงเพลงฮิตที่เขาเคยเห็นในคลิปวิดีโอสั้น ๆ…เพลงนี้ก็คือเพลง ‘ขี่มอเตอร์ไซต์แสนรักของฉัน’...ในขณะที่เขานึกถึงเพลงนี้ เขาก็มองไปที่จักรยาน Phoenix 28 ในสภาพเก่าที่ดูน่าเกลียดนั้น แล้วอดที่จะถอนหายใจไม่ได้ในขณะที่คิดกับตัวเองว่า ‘ถ้าฉันขี่มอเตอร์ไซค์ไปโอลรัสฮิลล์ได้ก็คงจะดีไม่น้อย เพราะจะทำให้ฉันสามารถเดินทางได้ประมาณสามถึงสี่ร้อยกิโลเมตรต่อวัน ซึ่งจะช่วยให้ฉันเดินทางไปถึงโอลรัสฮิลล์ได้เร็วที่สุด จะได้ไม่ต้องทนทุกข์กับความคับข้องใจและความอยุติธรรมมากมายในระหว่างทาง…’แต่ช่างน่าสงสารเหลือเกินที่เขารู้ว่าชาร์จะไม่มีทางเปิดโอกาสให้เขาได้ต่อรองอะไรเลย เขาจึงทำได้แค่เข็นจักรยานออกมาเพื่อเตรียมตัวออกเดินทางเจริล… ลุงของเขาถือหมวกกันน็อกสีเขียวอยู่ในมือ ในขณะที่พยายามจะสวมให้กับดีแลน ดีแลนหลบเลี่ยงหมวกใบนั้นในขณะที่ถามอย่างอึดอัดใจว่า “ทำไมถึงซื้อหมวกกันน็อกสีเขียวมาให้ผมล่ะลุง? หมวกสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของผู้ชายที่โดนสวมเขานะ…”“อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลยน่า” เจร

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1598

    "หา? เร็วไปไหม? คุณจะไม่อยู่ที่อีสต์คลิฟฟ์ต่ออีกสักสองสามวันเหรอ?”“ผมทำธุระของผมเสร็จหมดแล้วน่ะ ไม่มีธุระอะไรให้ผมต้องอยู่ที่นี่อีก ผมจะออกเดินทางพรุ่งนี้เลย”เมื่อลอรีนได้ยินดังนี้ เธอก็พูดขึ้นอย่างไม่ลังเลเลยว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะออกจากอีสต์คลิฟฟ์พรุ่งนี้ด้วย เราเดินทางกลับโอลรัสฮิลล์พร้อมกันดีไหมคะ? เราจะได้นั่งเครื่องบินลำเดียวกันชาร์ลีอยากจะปฏิเสธเธอ แต่เมื่อเขาเห็นสีหน้าที่แสดงความวิงวอนของเธอแล้ว เขาก็ปฏิเสธเธอไม่ลงเพราะไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม… นับเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนเป็นเพื่อนกัน ที่ต้องนั่งเครื่องบินลำเดียวกัน ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถหลบเลี่ยงการนั่งเครื่องบินเที่ยวบินเดียวกับเธอได้ชาร์ลีจึงพูดว่า “ได้สิ เรากลับด้วยกันก็ได้”ลอรีนรีบพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวคุณให้รายละเอียดบัตรประจำตัวกับฉันมานะ ฉันจะได้ซื้อตั๋วเครื่องบินของเราพร้อมกัน!”“โอเค”***ในขณะที่งานเลี้ยงวันเกิดยังคงดำเนินอยู่นั้น ลุงและอารองของดีแลนก็ได้ตระเตรียมการเดินทางด้วยการปั่นจักรยานไปยังโอลรัสฮิลล์ให้ดีแลนเรียบร้อยแล้วพวกเขาได้ให้คนไปซื้อจักรยาน Phoenix 28 รุ่นเก่ามา แล้วติดตั้งชั้นวางสัมภา

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1597

    หลังจากนั้นงานเลี้ยงวันเกิดก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการมีการจัดที่นั่งให้กับชาร์ลีเป็นพิเศษในฐานะที่เขาเป็นแขกผู้มีเกียรติสูงสุด โดยเขาได้นั่งอยู่ข้างนายท่านโธมัสกับลอรีนและริกลีย์หลังจากนั้นสมาชิกของตระกูลโธมัสก็ผลัดกันดื่มอวยพรให้เขา โดยทั้งการแสดงออกทางสีหน้า น้ำเสียง และการกระทำล้วนเต็มไปด้วยการสรรเสริญเยินยอ ชาร์ลีไม่มีอะไรจะพูดมากนัก เมื่อมีคนมาดื่มอวยพรให้เขา เขาก็แค่ดื่มอวยพรกลับไป ซึ่งถึงแม้ดีแลนจะเป็นคนมาดื่มอวยพรให้เขา เขาก็ดื่มอวยพรกลับไปอย่างง่ายดายในเวลานี้ริกลีย์ก็ยังมาดื่มอวยพรให้กับชาร์ลีอย่างระมัดระวังด้วย โดยเขาได้เยินยอแล้วพูดว่า “คุณเวดครับ ผมมีเรื่องจะถามคุณหน่อยครับ…”ชาร์ลีรู้อยู่แล้วว่าเขาจะถามอะไรก่อนที่เขาจะเริ่มพูดออกมาด้วยซ้ำไป เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการให้ชาร์ลีช่วยฟื้นคืนสมรรถภาพ เพื่อให้เขากลับมาแข็งแกร่งได้อีกครั้งแต่เมื่อพิจารณาถึงเรื่องเลวร้ายทั้งหมดที่ครอบครัวของพวกเขาได้ทำกับครอบครัวของยูลแล้ว ชาร์ลีก็ยังแน่ใจว่าเขาจะไม่ยอมฟื้นคืนสมรรถภาพให้พวกเขาในตอนนี้ผู้ที่เป็นผู้ใหญ่แล้วจะต้องชดใช้และรับผิดชอบต่อการกระทำของพวกเขา ไม่อย่างนั้นแล้วพวกเขาจะได้บทเ

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1596

    ชาร์ลีหยิบภาพวาดที่ยูลมอบให้เขาจากมือของดีแลน ก่อนจะยื่นให้กับยายของลอรีนด้วยตัวเอง หลังจากนั้นเขาก็พูดว่า “คุณยายโธมัสครับ นี่เป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ จากแคลร์และผมครับ ผมหวังว่าคุณยายจะรับมันไว้ และผมอยากจะขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นไปเมื่อกี้นี้ ด้วยวันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของคุณยาย ผมหวังว่าคุณยายคงจะให้อภัยผมนะครับ”คุณท่านโธมัสรู้สึกปลื้มใจแล้วรีบพูดขึ้นว่า “คุณเวด ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ จริง ๆ แล้วเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้เป็นเพราะหลานชายของฉันทำอะไรผิดไป ฉันมาคิดดูแล้ว… ทั้งหมดนั้นเป็นเพราะเราละเลยในการอบรมสั่งสอนหลานของเรา จึงทำให้คุณเวดต้องเดือดร้อน”ในขณะที่เธอพูดอยู่นั้น เธอก็มองดูภาพวาดก่อนจะพูดว่า “คุณเวดคะ ภาพวาดนี้มีมูลค่ามากเหลือเกิน ฉันคงรับของขวัญชิ้นนี้ไว้ไม่ได้หรอกค่ะ!”ชาร์ลีรีบพูดว่า “คุณยายโธมัสครับ ของขวัญชิ้นนี้เป็นเพียงของเล็ก ๆ น้อย ๆ จากแคลร์และผม มูลค่าของของขวัญชิ้นนี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรเลย คุณยายไม่ต้องเกรงใจผมหรอกครับ พูดตามตรงนะครับ ผมไม่ได้ใช้จ่ายเงินกับของขวัญชิ้นนี้เลยด้วยซ้ำ เพราะคุณโกลดิ้งจากโกลดิ้งกรุ๊ปมอบภาพวาดนี้ให้ผม แล้วผมก็นำมา

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1595

    เมื่อได้ยินว่าเขาจะต้องไปขนปูนซีเมนต์ในไซต์ก่อสร้าง ดีแลนก็ส่ายหัวอย่างบ้าคลั่งทันที!เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว เขาคงต้องทนทุกข์ทรมานและรู้สึกคับข้องใจเพียงเล็กน้อย ถ้าเขาต้องอาศัยอยู่ในชุมชนแออัด โดยมีค่าครองชีพเดือนละหนึ่งหมื่นบาท แต่ถ้าเขาต้องไปขนปูนซีเมนต์ในไซต์ก่อสร้าง เขาก็คงต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมาก และต้องเจอะเจอความยากลำบากมากมายในไซต์ก่อสร้างแห่งนั้นเขาจึงพยักหน้าแบบไม่คิดอะไรทันที “คุณเวดครับ ผมยอมรับเงื่อนไขทั้งหมดของคุณแล้ว ผมจะไม่ต่อรองอะไรกับคุณแล้วครับ! ขอแค่อย่าส่งผมไปไซต์ก่อสร้างนั้นเลยนะครับ…”ชาร์ลีรู้สึกพอใจมากแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “อย่าลืมปรับปรุงเปลี่ยนแปลงและกลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดีหลังจากนายไปถึงที่โอลรัสฮิลล์แล้ว อย่าสร้างปัญหาอะไรเพิ่มขึ้นมาอีกล่ะ ถ้านายยังคงอยู่ที่อีสต์คลิฟฟ์ต่อไป ทายาทที่ชอบเยาะเย้ยถากถางคนอื่นอย่างนาย ก็อาจก่อให้เกิดหายนะที่ร้ายแรงกว่านี้ได้ในสักวันหนึ่ง นายอาจเข้าไปพัวพันและทำให้ให้ตระกูลโธมัสและตระกูลโคชต้องเดือดร้อนได้!”ในเวลานี้สองพี่น้องอย่างเจริลและจาเวีย์ก็อดที่จะตัวสั่นขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้ดูเหมือนคำพูดของชาร์ลีจะทำให้คนทั้งคู่

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 986

    แม็กซ์ก็ยิ่งตะลึงเกิดอะไรขึ้น? สองล้านเหรียญมาถึงแล้ว?ชาร์ลีไม่ใช่คนงี่เง่าที่น่าสมเพชที่เป็นลูกเขยที่อาศัยอยู่กับภรรยาของเขาไม่ใช่เหรอ? เขาได้รับเงินจำนวนมากมาได้อย่างไรกัน?คนอื่น ๆ ก็เริ่มตระหนักได้ว่าพวกเขาประเมินชาร์ลีต่ำไปก่อนหน้านี้ พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าชาร์ลีจะมีความสามารถได้ขนาดนี้ แม้ว่าเขา

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 927

    เมื่อคุณท่านวิลสันตระหนักว่าความฝันที่จะย้ายเข้าไปอาศัยอยู่ที่วิลล่าที่ธอมป์สัน เฟิร์สนั้นพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง เธอจึงยิ่งเกลียดเอเลนจนตายจริง ๆยิ่งไปกว่านั้น เอเลนยังกล้าอวดดีต่อหน้าคุณท่านวิลสันในขณะที่เอเลนดูถูกและตำหนิหญิงชราอย่างเลวทราม สิ่งนี้ทำให้หญิงชรารู้สึกโมโหต่อเธอมากยิ่งขึ้นสำหรับคุณท่

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 918

    จัสมินเหลือบมองพอลอย่างซาบซึ้ง “เอาล่ะ งั้นฉันไม่รบกวนคุณแล้ว หาเวลามาเจอกันหน่อยก็แล้วกันนะคะ แล้วเจอกันค่ะ!"พอลมี IQ และ EQ สูงมาก เขาสามารถเห็นได้ชัดว่าจัสมินตกหลุมรักชาร์ลีเข้าอย่างจัง ดังนั้นเขาเปรียบดั่งสุภาพบุรุษที่ได้ช่วยเธออีกด้วยจัสมินหันไปหาชาร์ลี และพูดว่า “ไปกันเถอะค่ะ ปรมาจารย์เวด!”ชาร

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 909

    วิลเลียมรีบเช็ดสีหน้าอันหยิ่งผยองของเขาออกทันที เมื่อได้ยินว่าชายคนนั้นคือลุงออสการ์ย้อนกลับไปตอนที่เขายังเรียนอยู่ที่ โอลรัส ฮิลล์ เขาได้รับรู้เกี่ยวกับตระกูลมัวร์ ตระกูลที่มีอำนาจและมีตำแหน่งสูงสุดในพีระมิดทางสังคมแม้ว่าเขาจะเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงในฮ่องกงที่มีมูลค่าหลายร้อยล้าน แต่เขาก็ยังเที

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status