Share

บทที่ 14

Penulis: ลอร์ด ลีฟ
เจนยืนตกตะลึงกับความอลังการเช่นนี้ และเริ่มสงสัยในตัวเองว่าคนพวกนี้มาเพราะเขาหรือเปล่า

เธอยกเลิกความคิดนั้นอย่างรวดเร็ว!

เป็นไปไม่ได้! ไอ้ผู้ชายไร้ค่าคนนี้จะรู้จักใครที่มีอิทธิพลได้อย่างไร

สตีเฟนลงออกมาจากรถคันที่สามและเดินเข้าไปในร้านเอ็มเมอรัลด์คอร์ท เจนรีบลุกขึ้นไปต้อนรับเขาแต่เขากลับไม่สนใจเธอเลยและเดินตรงไปที่ชาร์ลี

“นายน้อยครับ ผมนำเงินตามที่นายน้อยต้องการมาแล้วครับ”

จากนั้นสตีเฟนก็โบกมือ บอดี้การ์ดหน้าตาดีเดินเข้าไปในร้านและวางกระเป๋าหนังไว้ที่พื้นแล้วเปิดมันออกมา

มันเต็มไปด้วยเงินสด!

ทุกคนอ้าปากค้างด้วยความตกใจสุดขีด!

นี่มันอะไรกัน!

ไอ้ผู้ชายไร้ค่าคนนี้… โอ้ไม่จริง! สิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นเรื่องจริง!

เวรแล้ว นี่เขาเป็นใครกัน!

หลายคนในร้านพยายามหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อถ่ายภาพหรือบันทึกวิดีโอไว้ พวกเขาไม่อยากพลาดฉากที่น่าตกใจเช่นนี้

ทีมบอดี้การ์ดของสตีเฟน เข้าไปเคลียร์ที่เกิดเหตุทันทีและกันพวกเขาทั้งหมดออกจากร้าน

ชาร์ลีชี้ไปที่เงินสดและพูดกับเจนว่า “คุณบอกว่าคุณไม่เคยเห็นเงินสดมากขนาดนี้มาก่อนใช่ไหม? ลองดูสิ”

ด้วยความงุนงงที่ตกใจสุดขีด เจนพึมพำพร้อมกับพยักหน้าอย่างแรง “ใช่ค่ะ ดิฉันเห็นแล้ว ดิฉันเห็นแล้ว…”

ชาร์ลีพูดกับสตีเฟนว่า “ผมอยากพบกับเจ้าของร้านนี้”

สตีเฟนพยักหน้าพลางหยิบโทรศัพท์ออกมาหารายชื่อผู้ติดต่อและโทรออก

ทันทีที่เขารับสายเขาตะโกนว่า “ไอ้สารเลว ฉันเองสตีเฟน ทอมป์สัน! ตอนนี้ฉันอยู่ที่ร้านเอ็มเมอรัลด์คอร์ท ฉันจะให้เวลาแกมาที่นี่ตอนนี้ภายในหนึ่งนาที ไม่งั้นฉันจะเผาร้านแล้วหักขาแกทิ้งซะ!”

เหมือนเลือดไหลออกจากใบหน้าของเจน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสยดสยองเมื่อมองไปที่สตีเฟน

ผู้ชายคนนี้เป็นใคร? เขามีอิทธิพลขนาดนั้นเลยเหรอ?

เจ้านายของเธอเป็นคนที่มีอิทธิพลคนหนึ่งในโอลรัสฮิลล์ และเขาก็มีความสัมพันธ์ที่ดีในกลุ่ม "ออแกไนเซอร์" ทุกคนต่างก็ปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพและให้เกียรติ! เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีคนกล้าคุยกับเขาแบบนั้นได้!

ไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำเมื่อชายอ้วนวัยกลางคนได้วิ่งออกมาจากออฟฟิศหลังร้าน เขารีบวิ่งมาหาทันทีที่เห็นสตีเฟนและพูดว่า “คุณทอมป์สัน ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่คุณมาเยี่ยมร้านของผม ทำไมคุณไม่แจ้งให้ผมทราบก่อนหน้านี้ครับ ผมจะได้มาต้อนรับคุณด้วยตัวเอง”

สตีเฟนเหวี่ยงมือของเขาฟาดไปที่ใบหน้าของชายคนนั้นและคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว “นี่แกอวดดีนักใช่ไหม พนักงานของแกกล้ามากที่ทำกับนายน้อยของเรา นี่แกเหนื่อยกับการหายใจแล้วใช่ไหม?”

สตีเฟนรู้ดีว่านายน้อยต้องเผชิญกับชีวิตที่น่าสังเวชในช่วงสิบปีที่ผ่านมา เขาจึงรู้สึกร้อนรนอย่างมากเมื่อมีพนักงานปฏิบัติต่อนายน้อยอย่างไม่ให้เกียรติ

ชายร่างท้วมรู้สึกเสียใจเล็กน้อยเมื่อเขาถูกตบหน้าอย่างแรง แต่เมื่อได้ยินคำพูดของสตีเฟนเขาก็ตกใจ

เจ้านายของคุณสตีเฟน ทอมป์สัน? พระเจ้าช่วย ถ้าการมีอยู่ของสตีเฟนเป็นเหมือนการมีมังกรบนโลกนี้ ฉะนั้นแล้วนายน้อยของเขาก็คงจะเป็นเทพเจ้าจากฟากฟ้า!

ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความกลัว เขาหันหน้าไปมองชาร์ลีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สตีเฟน เด็กหนุ่มดูเหมือนเป็นคนธรรมดาทั่วไป แต่แท้จริงแล้วเขาคือนายน้อยของสตีเฟน ทอมป์สัน!

ชายร่างท้วมคลานไปคุกเข่าแล้วพูดว่า “นะ-นะ… นายน้อย ผมขอโทษจริง ๆ ได้โปรดยอมรับคำขอโทษของผมเถอะนะครับ”

จากนั้นเขาก็หันไปอย่างโกรธเกรี้ยวและตะโกนว่า “ไอ้โง่คนไหนที่ทำให้นายน้อยขุ่นเคืองได้ขนาดนี้? ยอมรับมาซะ!"

พนักงานขายทุกคนหันไปมองเจนโดยทันที

เจนอยากจะถอยหนีแต่ชายร่างท้วมกระโดดมาที่เธอคว้าคอเสื้อและตบหน้าเธอพร้อมกับด่าว่า “นี่แกไม่รู้ตัวเหรอว่ากำลังทำอะไรอยู่ แกกล้าทำร้ายนายน้อยของเราได้ยังไง! แกมันช่างตาบอดและยังโง่อีกด้วย!”

เจนหมอบลงกับพื้นหลังจากโดนสั่งสอน และคร่ำครวญว่า “เจ้านายคะ ฉันขอโทษ ใช่ ใช่ค่ะ ฉันมันตาบอดและโง่อีกด้วย ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย!”

“ยกโทษให้แกอย่างนั้นเหรอ?” ชายร่างท้วมกระชากผมของเธอดึงหน้าขึ้นแล้วชกหน้าเธอด้วยกำปั้นยักษ์ของเขา

ด้วยการชกไปเรื่อย ๆ เลือดเริ่มไหลออกมาจากใบหน้าของเธอ

“นังสารเลว! นี่แกต้องการลากฉันไปลงนรกใช่ไหม? ก่อนที่แกจะฆ่าฉัน ฉันจะฆ่าแกก่อน!”

ฟันหลายซี่หลุดออกจากปากของเจน ดั้งจมูกที่ผ่านการศัลยกรรมมาได้หักไปแล้วและใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยเลือด

เธอพยายามดิ้นออกมาให้หลุดพ้นจากชายร่างท้วม เธอคลานไปหาชาร์ลี และจับขาของเขาแล้วร้องว่า “นายน้อยคะ ดิฉันขอโทษจริง ๆ ดิฉันจะไม่ทำอีก ดิฉันจะไม่ตัดสินคนอย่างที่เคยทำอีกแล้ว ได้โปรดโปรดยกโทษให้ดิฉันด้วยนะคะ”

ชาร์ลีจ้องมองเธออย่างเย็นชาและพูดว่า "ก็สมควรแล้วนี่!"

ชายร่างท้วมอ้าปากค้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นเธอจับขาของชาร์ลี เขารีบวิ่งไปกระทืบที่หัวของเธอและตะโกนว่า “นี่แกกล้าแตะขานายน้อยได้ยังไง! ฉันจะฆ่าแก!"

หลังจากนั้นเจนก็เป็นลมและหมดสติไป

ชายคนนั้นเรียกยามที่ประตู "โยนนังนี่ ไปทิ้งที่กองขยะที่ตรอกหลังร้านซะ!"

“รับทราบครับเจ้านาย!” ผู้คุมรีบอุ้มร่างเจนที่เต็มไปด้วยเลือดขึ้นมาทันที และพาเธอออกจากร้าน

ชาร์ลีมองชายร่างท้วมด้วยสายตาว่างเปล่าและพูดว่า “ภรรยาของผมชอบสร้อยหยกเส้นนี้ เอามาให้ผมทีครับ”

ชายร่างท้วมพยักหน้าอย่างแรงและพูดว่า "ได้ครับผม ผมจะจัดการให้ทันที!”

ชาร์ลีดึงการ์ดสีดำและพูดว่า “รูดการ์ดใบนี้” จากนั้นเขาก็หันไปหาสตีเฟนและพูดว่า “คุณเอาเงินกลับไปได้แล้ว”

ชายร่างท้วมพูดต่ออย่างรวดเร็ว “นายน้อยครับ ถ้าหากคุณชอบสร้อยคอหยกเส้นนี้ ได้โปรดเก็บมันไว้เถอะครับ!”

ชาร์ลีพึมพำ “ผมไม่ต้องการให้คุณให้ผมฟรี ๆ หรอก”

ชายร่างท้วมพูดอย่างถ่อมตน “นายน้อย โปรดรับมันเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความขอบคุณจากผมเถอะนะครับ!”

สตีเฟนบอกชาร์ลีว่า “นายน้อยครับ เนื่องจากเขาต้องการแสดงความจริงใจจากความผิดพลาดด้วยการเสนอของขวัญเช่นนี้ ผมคิดว่าโปรดรับมันไปเถอะครับ ไม่อย่างนั้นผมคิดว่าคืนนี้เขาคงจะนอนไม่หลับแน่ ๆ”

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งชาร์ลีก็พยักหน้าเบา ๆ “ก็ได้ ขอบคุณสำหรับความใจดีของคุณแล้วกัน”

ชายร่างท้วมถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อชาร์ลีตอบรับสร้อย เพราะถ้าหากเขาไม่ทำ เขากลัวว่าสตีเฟนจะไม่ปล่อยเขาไปแน่ ด้วยอิทธิพลและความสามารถของเขาแล้ว การทำให้เขาหายไปจากโลกนี้ ทำได้ง่ายเพียงแค่ดีดนิ้ว

จากนั้นสตีเฟนถามต่อว่า “นายน้อยครับ คุณต้องการลิฟต์ไหม?”

“ไม่ต้องครับ ขอบคุณ” ชาร์ลีโบกมือปฏิเสธ “ประตูหลังร้านอยู่ไหน? ผมจะไปเอง”

ผู้อยู่ในเหตุการณ์ต่างรู้สึกราวกับว่าพวกเขาได้เข้าสู่โลกใหม่!

รถโรลส์-รอยซ์หลายคันขับมาที่นี่เพื่อส่งมอบเงินสด 130 ล้านบาทเพื่อซื้อสร้อยหยกเส้นหนึ่ง

แต่กลายเป็นว่าเจ้าของร้านเอ็มเมอรัลด์คอร์ทมอบให้ฟรี!

ผู้ชายที่ดูแสนจะธรรมดาคนนั้นเป็นใคร? และเบื้องหลังของเขาคืออะไร?

หลายคนในเหตุการณ์ได้โพสต์วิดีโอของเหตุการณ์นี้บนอินเทอร์เน็ต และมันกลายเป็นหัวข้อที่ร้อนแรงที่สุดอย่างรวดเร็ว

ชาวเน็ตระบุไว้ว่าชายลึกลับคนนี้เป็น "ไฮโซ" "ผู้ชายสายเปย์" "ชนชั้นสูงผู้ลึกลับ" และอื่น ๆ แถมยังมีกิจกรรมที่เรียกว่า "ร่วมกันตามหาไฮโซสายเปย์" ที่มีผู้คนจำนวนมากเข้าร่วมอย่างแข็งขัน

โชคดีที่คนเหล่านี้กำลังถ่ายทำวิดีโอพวกเขาที่ถูกบอดี้การ์ดผลักออกจากร้าน ดังนั้นภาพของชาร์ลีในวิดีโอจึงแทบไม่เห็นแถมยังพร่ามัวมาก และไม่สามารถใช้อ้างอิงในการตามหาครั้งนี้ได้

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1600

    “โอเค” ชาร์ลีพยักหน้าก่อนจะพูดว่า “เอาล่ะ ถึงเวลาที่นายต้องออกเดินทางแล้ว”ในเวลานี้จาเวียร์ก็วิ่งเข้าไปหาพวกเขาพร้อมกับแบตเตอรี่สำรองในมือ หลังจากนั้นเขาก็ยื่นแบตเตอรี่สำรองกับสายชาร์จให้กับดีแลนในขณะที่พูดว่า “ดีแลน นี่แบตเตอรี่สำรอง!”ดีแลนหยิบแบตเตอรี่สำรองใส่ไว้ในเป้ หลังจากปาดน้ำตาออกจากใบหน้าแล้ว เขาก็พูดกับทุกคนว่า “คุณยาย คุณตา พ่อ แม่ ลุง อา ผมจะไปแล้วนะคับ…”ทุกคนโบกมือให้เขา “ไปเถอะ อย่าลืมใส่ใจในเรื่องความปลอดภัยบนท้องถนนนะ!”ดีแลนมองไปที่ชาร์ลีอีกครั้งก่อนจะโค้งคำนับแล้วพูดว่า “ผมจะไปแล้วนะครับคุณเวด…”ชาร์ลีส่งเสียงพึมพำในขณะที่พูดว่า “รีบไปเถอะ ไม่งั้นนายจะถูกทำโทษที่ไปถึงช้านะ”ดีแลนรีบพยักหน้าในขณะที่พูดว่า “ไม่ต้องเป็นห่วงครับ! ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ!”ชาร์ลีโบกมือแล้วพูดว่า “อืม ไปได้แล้ว!”ดีแลนพยักหน้าก่อนจะหันกลับไปมองเหล่าญาติ ๆ อย่างไม่เต็มใจ จากนั้นเขาก็เริ่มปั่นจักรยาน Phoenix 28 คันใหญ่อย่างหนักหน่วง หลังจากถีบจักรยานไปได้สองสามครั้ง ในที่สุดดีแลนก็ถีบจักรยานจากไปในลักษณะโคลงเคลงซิลเวียเริ่มร้องไห้อย่างขมขื่น ลีโอนาร์ดจึงรีบคว้าเธอมาปลอบโยนอยู่ในอ้อ

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1599

    เมื่องานเลี้ยงวันเกิดสิ้นสุดลง และแขกคนอื่น ๆ ได้กลับไปแล้ว ดีแลนก็เข็นรถจักรยาน Phoenix 28 คันใหม่ออกมาในเวลานี้จู่ ๆ ดีแลนก็นึกถึงเพลงฮิตที่เขาเคยเห็นในคลิปวิดีโอสั้น ๆ…เพลงนี้ก็คือเพลง ‘ขี่มอเตอร์ไซต์แสนรักของฉัน’...ในขณะที่เขานึกถึงเพลงนี้ เขาก็มองไปที่จักรยาน Phoenix 28 ในสภาพเก่าที่ดูน่าเกลียดนั้น แล้วอดที่จะถอนหายใจไม่ได้ในขณะที่คิดกับตัวเองว่า ‘ถ้าฉันขี่มอเตอร์ไซค์ไปโอลรัสฮิลล์ได้ก็คงจะดีไม่น้อย เพราะจะทำให้ฉันสามารถเดินทางได้ประมาณสามถึงสี่ร้อยกิโลเมตรต่อวัน ซึ่งจะช่วยให้ฉันเดินทางไปถึงโอลรัสฮิลล์ได้เร็วที่สุด จะได้ไม่ต้องทนทุกข์กับความคับข้องใจและความอยุติธรรมมากมายในระหว่างทาง…’แต่ช่างน่าสงสารเหลือเกินที่เขารู้ว่าชาร์จะไม่มีทางเปิดโอกาสให้เขาได้ต่อรองอะไรเลย เขาจึงทำได้แค่เข็นจักรยานออกมาเพื่อเตรียมตัวออกเดินทางเจริล… ลุงของเขาถือหมวกกันน็อกสีเขียวอยู่ในมือ ในขณะที่พยายามจะสวมให้กับดีแลน ดีแลนหลบเลี่ยงหมวกใบนั้นในขณะที่ถามอย่างอึดอัดใจว่า “ทำไมถึงซื้อหมวกกันน็อกสีเขียวมาให้ผมล่ะลุง? หมวกสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของผู้ชายที่โดนสวมเขานะ…”“อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลยน่า” เจร

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1598

    "หา? เร็วไปไหม? คุณจะไม่อยู่ที่อีสต์คลิฟฟ์ต่ออีกสักสองสามวันเหรอ?”“ผมทำธุระของผมเสร็จหมดแล้วน่ะ ไม่มีธุระอะไรให้ผมต้องอยู่ที่นี่อีก ผมจะออกเดินทางพรุ่งนี้เลย”เมื่อลอรีนได้ยินดังนี้ เธอก็พูดขึ้นอย่างไม่ลังเลเลยว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะออกจากอีสต์คลิฟฟ์พรุ่งนี้ด้วย เราเดินทางกลับโอลรัสฮิลล์พร้อมกันดีไหมคะ? เราจะได้นั่งเครื่องบินลำเดียวกันชาร์ลีอยากจะปฏิเสธเธอ แต่เมื่อเขาเห็นสีหน้าที่แสดงความวิงวอนของเธอแล้ว เขาก็ปฏิเสธเธอไม่ลงเพราะไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม… นับเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนเป็นเพื่อนกัน ที่ต้องนั่งเครื่องบินลำเดียวกัน ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถหลบเลี่ยงการนั่งเครื่องบินเที่ยวบินเดียวกับเธอได้ชาร์ลีจึงพูดว่า “ได้สิ เรากลับด้วยกันก็ได้”ลอรีนรีบพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวคุณให้รายละเอียดบัตรประจำตัวกับฉันมานะ ฉันจะได้ซื้อตั๋วเครื่องบินของเราพร้อมกัน!”“โอเค”***ในขณะที่งานเลี้ยงวันเกิดยังคงดำเนินอยู่นั้น ลุงและอารองของดีแลนก็ได้ตระเตรียมการเดินทางด้วยการปั่นจักรยานไปยังโอลรัสฮิลล์ให้ดีแลนเรียบร้อยแล้วพวกเขาได้ให้คนไปซื้อจักรยาน Phoenix 28 รุ่นเก่ามา แล้วติดตั้งชั้นวางสัมภา

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1597

    หลังจากนั้นงานเลี้ยงวันเกิดก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการมีการจัดที่นั่งให้กับชาร์ลีเป็นพิเศษในฐานะที่เขาเป็นแขกผู้มีเกียรติสูงสุด โดยเขาได้นั่งอยู่ข้างนายท่านโธมัสกับลอรีนและริกลีย์หลังจากนั้นสมาชิกของตระกูลโธมัสก็ผลัดกันดื่มอวยพรให้เขา โดยทั้งการแสดงออกทางสีหน้า น้ำเสียง และการกระทำล้วนเต็มไปด้วยการสรรเสริญเยินยอ ชาร์ลีไม่มีอะไรจะพูดมากนัก เมื่อมีคนมาดื่มอวยพรให้เขา เขาก็แค่ดื่มอวยพรกลับไป ซึ่งถึงแม้ดีแลนจะเป็นคนมาดื่มอวยพรให้เขา เขาก็ดื่มอวยพรกลับไปอย่างง่ายดายในเวลานี้ริกลีย์ก็ยังมาดื่มอวยพรให้กับชาร์ลีอย่างระมัดระวังด้วย โดยเขาได้เยินยอแล้วพูดว่า “คุณเวดครับ ผมมีเรื่องจะถามคุณหน่อยครับ…”ชาร์ลีรู้อยู่แล้วว่าเขาจะถามอะไรก่อนที่เขาจะเริ่มพูดออกมาด้วยซ้ำไป เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการให้ชาร์ลีช่วยฟื้นคืนสมรรถภาพ เพื่อให้เขากลับมาแข็งแกร่งได้อีกครั้งแต่เมื่อพิจารณาถึงเรื่องเลวร้ายทั้งหมดที่ครอบครัวของพวกเขาได้ทำกับครอบครัวของยูลแล้ว ชาร์ลีก็ยังแน่ใจว่าเขาจะไม่ยอมฟื้นคืนสมรรถภาพให้พวกเขาในตอนนี้ผู้ที่เป็นผู้ใหญ่แล้วจะต้องชดใช้และรับผิดชอบต่อการกระทำของพวกเขา ไม่อย่างนั้นแล้วพวกเขาจะได้บทเ

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1596

    ชาร์ลีหยิบภาพวาดที่ยูลมอบให้เขาจากมือของดีแลน ก่อนจะยื่นให้กับยายของลอรีนด้วยตัวเอง หลังจากนั้นเขาก็พูดว่า “คุณยายโธมัสครับ นี่เป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ จากแคลร์และผมครับ ผมหวังว่าคุณยายจะรับมันไว้ และผมอยากจะขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นไปเมื่อกี้นี้ ด้วยวันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของคุณยาย ผมหวังว่าคุณยายคงจะให้อภัยผมนะครับ”คุณท่านโธมัสรู้สึกปลื้มใจแล้วรีบพูดขึ้นว่า “คุณเวด ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ จริง ๆ แล้วเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้เป็นเพราะหลานชายของฉันทำอะไรผิดไป ฉันมาคิดดูแล้ว… ทั้งหมดนั้นเป็นเพราะเราละเลยในการอบรมสั่งสอนหลานของเรา จึงทำให้คุณเวดต้องเดือดร้อน”ในขณะที่เธอพูดอยู่นั้น เธอก็มองดูภาพวาดก่อนจะพูดว่า “คุณเวดคะ ภาพวาดนี้มีมูลค่ามากเหลือเกิน ฉันคงรับของขวัญชิ้นนี้ไว้ไม่ได้หรอกค่ะ!”ชาร์ลีรีบพูดว่า “คุณยายโธมัสครับ ของขวัญชิ้นนี้เป็นเพียงของเล็ก ๆ น้อย ๆ จากแคลร์และผม มูลค่าของของขวัญชิ้นนี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรเลย คุณยายไม่ต้องเกรงใจผมหรอกครับ พูดตามตรงนะครับ ผมไม่ได้ใช้จ่ายเงินกับของขวัญชิ้นนี้เลยด้วยซ้ำ เพราะคุณโกลดิ้งจากโกลดิ้งกรุ๊ปมอบภาพวาดนี้ให้ผม แล้วผมก็นำมา

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1595

    เมื่อได้ยินว่าเขาจะต้องไปขนปูนซีเมนต์ในไซต์ก่อสร้าง ดีแลนก็ส่ายหัวอย่างบ้าคลั่งทันที!เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว เขาคงต้องทนทุกข์ทรมานและรู้สึกคับข้องใจเพียงเล็กน้อย ถ้าเขาต้องอาศัยอยู่ในชุมชนแออัด โดยมีค่าครองชีพเดือนละหนึ่งหมื่นบาท แต่ถ้าเขาต้องไปขนปูนซีเมนต์ในไซต์ก่อสร้าง เขาก็คงต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมาก และต้องเจอะเจอความยากลำบากมากมายในไซต์ก่อสร้างแห่งนั้นเขาจึงพยักหน้าแบบไม่คิดอะไรทันที “คุณเวดครับ ผมยอมรับเงื่อนไขทั้งหมดของคุณแล้ว ผมจะไม่ต่อรองอะไรกับคุณแล้วครับ! ขอแค่อย่าส่งผมไปไซต์ก่อสร้างนั้นเลยนะครับ…”ชาร์ลีรู้สึกพอใจมากแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “อย่าลืมปรับปรุงเปลี่ยนแปลงและกลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดีหลังจากนายไปถึงที่โอลรัสฮิลล์แล้ว อย่าสร้างปัญหาอะไรเพิ่มขึ้นมาอีกล่ะ ถ้านายยังคงอยู่ที่อีสต์คลิฟฟ์ต่อไป ทายาทที่ชอบเยาะเย้ยถากถางคนอื่นอย่างนาย ก็อาจก่อให้เกิดหายนะที่ร้ายแรงกว่านี้ได้ในสักวันหนึ่ง นายอาจเข้าไปพัวพันและทำให้ให้ตระกูลโธมัสและตระกูลโคชต้องเดือดร้อนได้!”ในเวลานี้สองพี่น้องอย่างเจริลและจาเวีย์ก็อดที่จะตัวสั่นขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้ดูเหมือนคำพูดของชาร์ลีจะทำให้คนทั้งคู่

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1331

    หลังออกจากสนามกีฬา อิโตะ นานาโกะก็พาผู้ช่วยของเธอพร้อมกับสาวใช้อีกสองสามคนที่เธอพามาจากบ้านด้วยกลับโรงแรมโอลรัส อินเตอร์เนชั่นแนลครอบครัวอิโตะได้จองห้องเพรซิเด้นท์เชียลสวีท ซึ่งเป็นห้องพักที่มีขนาดใหญ่สุดของโรงแรมโอลรัส อินเตอร์เนชั่นแนลไว้สองห้อง โดยจองล่วงหน้าไว้เป็นเวลานาน เนื่องจากนานาโกะจะเดินท

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1332

    ฮิโรชิตอบอย่างอาย ๆ ว่า "ท่านประธานให้ความสำคัญกับการร่วมมือกับโคบายาชิ ฟาร์มามากนะครับ ดังนั้นได้โปรดอย่าดื้อร้นหรือเอาแต่ใจเลยนะครับ...”นานาโกะตอบเบา ๆ ว่า "ฉันขอโทษนะคะ คุณทานากะ ฉันอยากจะไปฝึกซ้อมต่อแล้ว"หลังจากนั้นนานาโกะก็วางสายทันทีนานาโกะมีอายุครบยี่สิบสองปีในปีนี้ และเธอเป็นนักศึกษารุ่นพี่ใ

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 74

    ผู้คนในโชว์รูม Audi เห็นชาร์ลีทันทีที่เขาเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ พนักงานขายคนหนึ่งโพล่งว่า “เฮ่ย คนนั้นที่ขับสกู๊ตเตอร์ เขาคือคนที่ซื้อ BMW 760 วันนั้นไง!”“เวร ฉันจะหยุดเขาและชักชวนให้เขาซื้อ Audi A8 ตัวท็อปแม้ว่าฉันจะต้องเลียรองเท้าของเขาก็เอาวะ!”"ใช่!"ทันใดนั้นพนักงานขาย Audi จำนวนมากก็รีบวิ่งออกม

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 73

    รอยยิ้มกว้างและสดใสฉาบอยู่บนใบหน้าของพ่อตาแม่ยายทันทีเมื่อชาร์ลีบอกว่าจะซื้อรถที่ดีกว่าให้พวกเขาในวันพรุ่งนี้สิ่งที่จาค็อบไม่รู้มาก่อนก็คือเขาเพิ่งพลาดตัวท็อป 760 ไปแคลร์กังวลเล็กน้อย หลังจากกลับไปที่ห้องและอาบน้ำเธอก็ถามอย่างเงียบ ๆ ว่า “นี่คุณยังมีเงินซื้อรถคันใหม่อยู่จริงเหรอคะ? ฉันพอจะมีเงินที่ซ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status