6

EP6 - กลสวาท คุณชายมาเฟีย (แบล็ค)

หลังจากจบมื้ออาหาร มาเฟียหนุ่มเลือกที่จะเดินออกจากร้านมาก่อนและกลับทำในสิ่งที่ไม่น่าจะเห็นผู้ชายมาดนิ่งและดุดันคนนี้ทำ เขาก้มมองสำรวจไปทั่วร่างกายว่ามีร่องรอยหรือคราบเลือดอีกหรือไม่ เพราะเขาเองก็ไม่ได้อยากให้เอวาหรือพิงค์เห็น

"ไม่มีนี่หว่า แม่งเอ้ยเสือกติดมือ"

ระหว่างทาง จู่ๆพิงค์น้องสาวของแบล็คก็เอ่ยขึ้นในขณะที่เธอนั่งอยู่ที่เบาะหน้าและเอวาอยู่ที่เบาะหลัง

"เฮียคะ หนูจะแวะไปหาคุณแม่ไปส่งหนูหน่อย"

"แม่อยู่ที่ไหนครับ"

"ทำเล็บอยู่ที่ร้านจอลโจลี่ค่ะ"

"หนูจะไปทำเล็บเหรอครับ"

"ค่ะ"

"โอเค เดี๋ยวเฮียไปส่ง แล้วก็ไม่ต้องห่วงเพื่อน เดี๋ยวเฮียแวะไปส่งให้"

"พี่แบล็คไม่..."เอวาเอ่ยแต่ยังพูดไม่ทันจบ

"เฮียว่าบางทีเพื่อนหนูก็เถียงเก่งนะ"แบล็คเอ่ยพรางมองกระจกหลังผ่านแว่นตากันแดดสีดำสนิทที่ใส่ ก่อนกดยิ้มเบาๆ

"เฮียก็รู้จักเอวามาตั้งนานนี่คะ เฮียก็รู้เอวาขาลุย"พิงค์เอ่ย

"อยากเห็นตอนลุยนะ ท่าทางจะเอาเรื่อง"

"วานั่งเฉยๆก็ถูกสองคนพี่น้องเผาต่อหน้าเลยนะเนี้ย"

"ล้อเล่นน๊าเอวาาาาา"

เสียงหัวเราะของสองสาวดังขึ้น ไม่นานก็ถึงร้านทำเล็บที่แตงกวาผู้เป็นแม่ของทั้งคู่มาทำเล็บ พิงค์ลงจากรถก่อนเอ่ยลาเอวาและพี่ชายแล้วจากไป

"มานั่งข้างหน้า"

"วาลงเลยก็ได้ค่ะ เดี๋ยววานั่งรถกลับเอง"

"ฉันแค่บอกให้มานั่งข้างหน้า ไม่ได้บอกให้กลับเอง"

"ค่ะ"

ระหว่างทาง ต่างฝ่ายต่างก็เงียบ กระทั่งมาเฟียหนุ่มขับรถเข้ามาทางซอยลัดแล้วผ่านบ้านหลังนึงเข้า เอวานั่งหลับตาด้วยสีหน้าไม่ดีนัก

"เป็นอะไร"

"รีบขับอะ..ออกไปได้มั้ยคะ"

"กำลังรีบอยู่ ถึงพามาทางลัดนี่ไง"

"วาบอกแล้วว่าวาจะกลับเอง"

"ก็บอกว่าจะไปส่ง"

ในขณะที่แบล็คกำลังจะเลี้ยวออกจากซอยนั้น เอวาก็จับแขนเขาอย่างตกใจ จนมาเฟียหนุ่มเองเบรครถกระทันหัน

"อะไร!"

"พี่จอดก่อนได้มั้ย"

"จอด? จะจอดทำไม ไหนบอกรีบไป"

"จอดก่อนค่ะ"

ทันทีที่รถจอด เอวาเดินก้าวช้าๆด้วยร่างกายที่สั่นระริกตรงไปยังบ้านหลังนั้นที่ปิดสนิท บ้านหลังค่อนข้างใหญ่ที่มืดสนิทนั่น มันบรรยากาศไม่ค่อยดีนัก

"เอวา!"

"คะ..คะ!!!!"

"จะไปไหน ไปขึ้นรถ" แบล็คที่เดินตามมาก่อนรั้งแขนเอวาให้หยุดเดินจนเธอเองก็ตกใจ ราวกับคนถูกผีสิงแล้วเดินล่องลอยไปแบบไร้ทิศทาง

"ไปขึ้นรถ"

"วาขอเวลาแปปนึงได้มั้ยคะ"

"จะไปไหน"

"วาขอเข้าไปที่นั่นแปปเดียว...."

มาเฟียหนุ่มได้แต่ยืนนิ่งก่อนที่เอวาจะเดินไปที่ประตูบ้านหลังนั้น เธอมองเข้าไปข้างในด้วยแววตาที่ไม่บอกความหมาย ก่อนสอดส่องไปทั่ว ประตัวรั้วถูกบ็อคด้วยแม่กุญแจใหญ่ มีเทปสองสีระโยงระยาง

"เข้าไม่ได้ มันล็อคไม่เห็นหรือไง"

"วาอยากเข้าไป...แค่ครั้งเดียว"

"............."

"พี่กลับไปก่อนก็ได้ค่ะ"

"เฮ้อ เธอนี่มัน"

สุดท้ายมาเฟียหนุ่มก็อุ้มส่งเอวาปีข้ามรั้วบุกรุกบ้านหลังนั้นเข้าไป ก่อนที่เขาจะปีนตามเข้าไปเช่นกัน

"จะเข้ามาทำไม เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้า"

"......."

ภาพบางภาพที่แล่นเข้าสู่สมองทันที เอวาที่หลับเป็นระยะๆพรางมองไปรอบๆ แต่ภาพที่แล่นตามเข้ามาจากความสวยงามเริ่มเป็นความมืดมิดจนเอวาหลับตาสนิทแล้วนั่งลงจนมาเฟียหนุ่มตกใจ

"ฮึก"

"เอวา!!"

"มะ..ไม่"

"อย่าร้อง เดี๋ยวฉันจะพาเธอออกไปเดี๋ยวนี้"

มาเฟียหนุ่มกอดหฐิงสาวเอาไว้แน่นจนเธอที่หลับตาสนิทใช้ใบหน้าซุกกับอกแกร่งนั่นจนรู้สึกปลอดภัย

"ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี่ทั้งคน"

แบล็คที่กอดเอวาก่อนพาเธอเดินไปจนถึงกระตูรั้วที่มีโซ่คล้องล็อคด้วยแม่กุญแจ ตัวเธอยังคงสั่นระริกจนเขาเองก็ตกใจ มือหนาคว้าปืนที่เหน็บเอวมาก่อนยกขึ้นยิงอย่างชำนาญจนโซ่ขาดออกภายในนัดเดียว

ตลอดทาง เอวานั่งมองข้างทางอย่างเหม่อลอย จนแบล็คเองก็ไม่อยากถามอะไรเธอมากนัก จนกระทั่งรถคันหรูจอดสนิท ปรากฏว่าเป็นที่จอดรถของคอนโดหรูไม่ใช่ปากซอยหอพักของเอวาแต่อย่างใด

"พี่พาวามาที่นี่ทำไมคะ"

"เธอดูสภาพตัวเองด้วย คิดว่าฉันจะปล่อยให้เธออยู่คนเดียวหรือไง"

".............."

"ขึ้นห้องเถอะ"

มาเฟียหนุ่มเดินจับมือหญิงสาวก่อนพาเธอเดินขึ้นห้อง เมื่อมองจากคนภายนอก ความสัมพันของทั้งคู่ในเวลานี้เหมือนกับคู่รักไม่มีผิด

"เดี๋ยวกลับไปส่ง นั่งลงนี่ก่อน"

เอวาที่นั่งลงที่โซฟาใหญ่ด้วยท่าทางที่ไม่ได้เหมือนเดิมราวกับคนหมดแรงแบบนั้น จู่ๆมาเฟียหนุ่มก็เดินลงมานั่งข้างๆพร้อมไอแพดก่อนนั่งกดดูงานนิ่งๆ

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงโดยที่ไม่มีบทสนทนาใดๆจากทั้งคู่จนกระทั่งมาเฟียหนุ่มรู้สึกมาหัวเล็กๆของเอวาล้มลงซบที่ไหล่ของเขา มือหน้าค่อยๆประครองให้เธอซบลงบนอก ก่อนกอดเธอหลวมๆแล้วนั่งดูรายงานสินค้าในจอไอแพดโดยที่ไม่ได้ขยับตัวมากจนทำให้เอวาตื่น

จู่ๆใบหน้าหล่อก็ก้มลงจูบหน้าผากของหญิวสาว ก่อนในมือข้างที่กอดเธอจับมือเล็กๆนั่นเบาๆ สารบางอย่างในร่างกายก็เหมือนมีปฏิกิริยาต่อร่างกายของเอวา มันทำให้มาเฟียหนุ่มยิ้มบางๆออกมา ก่อนจะรู้ตัวแล้วทำหน้านิ่งราวกับลืมตัว

"ตัวนิดเดียว กินอากาศเป็นอาหารหลักหรือไง" แบล็คเอ่ยบ่นเบาๆแต่ก็เลือกจะลูบมือน้อยๆของเอวาเบาๆแล้วนั่งดูงานต่อ

"พี่กอดวาทำไม"

"ตื่นแล้วเหรอ"

"ค่ะ"

"เธอต่างหากมากอดฉันก่อน"

"วาทำแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน"

"เธอหลับแล้วกอดฉัน อยากดูกล่องมั้ย" มาเฟียหนุ่มเอ่ย

"ดูค่ะ"

"ไม่ให้ดู คลิปลับฉันเยอะ"

"ไม่ได้จะดูกล้องแบบนั้นสักหน่อย"เอวาเอ่ยพรางขยับออกจากอกของมาเฟียหนุ่ม

"กล้องในห้องก็ดูไม่ได้ เดี๋ยวเธอเห็นฉันตอนเปลือยเดี๋ยวเธอใจแตก"

"พี่ทำไมหลงตัวเองจัง"

"ก็เธอเคย..."

"คะ??"

"เธอเคย..เคยเห็นผู้ชายแก้ผ้ามั้ยละ"แบล็คเอ่ยด้วยใบหน้ายียวน

"ทำไมต้องเห็นด้วยละคะ วาไม่ได้โรคจิต กี่โมงแล้วเนี้ย วาต้องไปทำงานแล้ว"

"ไปทำที่ไหนอีกป่านนี้"

"เรื่องของวาเถอะค่ะ"

"งั้นก็ไม่ให้ไป"

"อะไรของพี่"

"ดูซิ ว่าจะไปยังไง"

"พี่แบล็ค!!! จะทำอะไรคะ!!!"

มาเฟียหนุ่มจับหญิงสาวกดลงกับโซฟาก่อนขึ้นคร่อมและตรึงข้อมือของเธอเอาไว้

"คิดว่าทำอะไร ขึ้นคร่อมขนาดนี้"

"อย่านะพี่แบล็ค"

"อย่านะนี่ อย่าช้าใช่มั้ย"

"!!!!!!!"