Accueil / รักโบราณ / กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน / บทที่ 1 เมื่อยามรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน

Partager

กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน
กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน
Auteur: Lovedee

บทที่ 1 เมื่อยามรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน

Auteur: Lovedee
last update Date de publication: 2025-03-03 16:17:43

หวังหมิ่นเอ๋อครุ่นคิดขณะที่ยืนรอคนรักของตนเองอยู่ที่หน้าศาลเจ้าในตลาด เพราะวันนี้นัดกับแม่ทัพหยางที่เป็นคนรักของตนเองเพื่อมาไหว้เจ้าขอพรและเที่ยวชมตลาดกัน นางยืนรอคนรักครู่หนึ่งเขาก็เดินมาสมทบ วันนี้เขาแต่งกายด้วยชุดนอกเครื่องแบบ ทำให้ดูคล้ายคุณชายในตระกูลใหญ่และหล่อเหลาดังเคย “ หมิ่นเอ๋อ พี่มาแล้ว เจ้ารอนานหรือไม่ ” เขาเดินยิ้มอย่างเบิกบานมาหานาง

“ ไม่นานหรอกเจ้าค่ะ เราเข้าไปในวัดกันเลยนะเจ้าค่ะ ” ทั้งสองจูงมือพากันเดินเข้าไปในวัดที่ตอนนี้มีผู้คนคราคร่ำ เมื่อเดินเข้าไปไหว้พระในวัดแม่ทัพหนุ่มคุกเข่าลงข้างๆคนรัก แล้วขอพรดังๆให้นางได้ยิน “ ข้าแม่ทัพหยางอี้เทียน ขอพรต่อท่านเทพเจ้าที่ศักดิ์สิทธิ์ ขอให้ความรักของพวกเราทั้งคู่มั่นคงยืนนาน และรักกันไปตลอดจนแก่เฒ่าไปด้วยกันและหากข้าเกิดชาติใหม่ก็จะขอรักเพียงหมิ่นเอ๋อคนนี้เท่านั้น ” หมิ่นเอ๋อจึงได้อธิษฐานขอพรเช่นเดียวกับเขา ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างหวานชื่น พากันไปทำบุญตามจุดต่างๆในวัด และให้ทานคนขอทานที่มาขอเรี่ยไรเงินอยู่หน้าวัด แล้วก็จูงมือกันเดินออกมาจากวัดมุ่งหน้าไปเดินเล่นที่ตลาดในเมืองเกาสงที่ตอนนี้คับคั่งไปด้วยผู้คนมากมาย 

แม่ทัพหยางแวะร้านขายเครื่องประดับซื่อสร้อยคอและกำไลทองอันเล็กๆที่มีพลอยประดับหลากสีเข้าชุดกันแล้วสวมให้นางทันที แม้หมิ่นเอ๋ออยากจะเอ่ยปากห้ามเขาไม่ให้ซื้อของมีราคาเช่นนี้ให้นางแต่แม่ทัพหยางห้ามนางเอาไว้ “ พี่อยากจะซื้อของหมั้นหมายหมิ่นเอ๋อเอาไว้ก่อน เรารู้กันแค่เพียงสองคน ต่อไป หากถึงเวลาหมั้นหมายและแต่งงานกันจริงๆพี่จะเปลี่ยนของที่มีราคากว่านี้ให้นะ สองชิ้นนี้เอาไว้ใส่เล่นๆ ” หมิ่นเอ๋อจึงได้ยอมรับของที่คนรักซื้อให้เพื่อเป็นของแทนใจของเขา ทั้งสองพากันเดินเล่นและหาอะไรกินกันที่ตลาดอย่างมีความสุข และพากันเดินไปดูงิ้วที่โรงงิ้วเมื่อถึงเวลาที่เปิดการแสดงจนกระทั่งการแสดงจบลงแล้ว แม่ทัพหยางจึงได้เดินจูงมือคนรักออกมา แล้วพานางไปนั่งกินบะหมี่ที่ข้างทางก่อนพานางกลับไปส่งที่จวนบิดาของนาง 

เมื่อกลับมาถึงจวนทั้งสองยืนร่ำลากันอยู่ที่หน้าประตูจวนในเงามืดข้างๆซุ้มประตู “ หมิ่นเอ๋อ พี่ขออะไรสักอย่างได้หรือไม่ ” แม่ทัพหยางเอ่ยถามคนรักด้วยดวงตามีประกายวิบวับอย่างไม่น่าไว้ใจนัก “ ขออะไรหรือเจ้าคะ ” หมิ่นเอ๋อเงยหน้าถามคนรักด้วยสีหน้าฉงนฉงาย นางมีอะไรจะให้แม่ทัพหนุ่มอย่างนั้นหรือ และนางก็ถูกแม่ทัพหนุ่มประกบจูบทันทีอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ริมฝีปากหนาที่ร้อนรุ่มนั้นบดขยี้ริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของนางจนนางยอมเผยอปากให้ลิ้นสากของเขาเข้าในรุกรานและเกี่ยวพันลิ้นเล็กของนางอย่างดูดดื่ม จูบนางทั้งอ่อนหวานและเว้าวอนจนร่างอวบแทบละลายอยู่ในอ้อมกอดแกร่งของเขา และอยู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

“ หมิ่นเอ๋อนั่นทำอะไรกันน่ะ ” เสียงของฟางหลิวน้องสาวต่างมารดาที่กระสับกระส่ายรอการกลับมาของพี่สาวต่างมารดาอยู่นานแล้ว เพราะนางได้ยินสาวใช้บอกว่าคุณหนูใหญ่ออกไปข้างนอกกับแม่ทัพหยาง นางเกิดความริษยาจนนั่งไม่ติด ต้องมาวนเวียนรอคอยการกลับมาของทั้งคู่อยู่นานแล้ว และเมื่อเดินออกมาที่หน้าประตูก็เห็นพวกเขาสองคนยืนแอบอยู่ที่ข้างประตูทางเข้า และนางก็ทันได้เห็นฉากจูบที่ดูดดื่มของแม่ทัพหนุ่มเข้าพอดี ใบหน้าสวยของนางเปี่ยมไปด้วยความริษยาที่ท่วมท้น ดวงตายาวรีนั้นแทบจะมีไฟพุ่งออกมา

สองหนุ่มสาวผละออกจากกันทันที แม่ทัพหยางจ้องใบหน้าคนรักด้วยความเสียดายเล็กน้อย แต่หมิ่นเอ๋อหน้าเปลี่ยนสีไปทันที “ ข้าจะฟ้องท่านแม่ เจ้ามายืนจูบกับบุรุษอยู่หน้าประตูจวน ช่างไม่รู้จักอับอาย หากท่านพ่อกับท่านแม่รู้เข้าเจ้าคงจะถูกลงโทษอย่างแน่นอน ” แม่ทัพหยางใบหน้าบึ้งตึงขึ้นทันที 

“ มันเป็นเรื่องของคนรักกันและข้ากับหมิ่นเอ๋ออีกไม่นานก็คงจะแต่งงานกันแล้ว และหากมีเรื่องอื้อฉาวอันใดข้าก็จะรับผิดชอบแต่งงานกับนางอยู่แล้ว เจ้าไม่ต้องเป็นกังวลไปหรอก ” เขาจ้องมองใบหน้าของฟางหลิวด้วยใบหน้าบึ้งตึงอย่างไม่พอใจนัก “ ท่านพี่อี้เทียน ท่านจะมาดุว่าข้าทำไมกันเจ้าคะ ข้าหวังดีแท้ๆ ไม่อยากให้ต้องอับอายขายหน้ากัน และมันจะเสื่อมเสียมาถึงตระกูลหวังด้วยไม่ใช่แค่เจ้าเพียงผู้เดียว ”

สุดท้ายนางก็หันมาต่อว่าหมิ่นเอ๋อและจ้องมองนางอย่างไม่พอใจนัก แต่ไม่กล้าแสดงสีหน้าและต่อว่าอะไรหมิ่นเอ๋อต่อหน้าแม่ทัพหยางอีก เพราะนางเกรงจะถูกเขามองไม่ดี เพราะทุกวันนี้เขาก็แทบจะไม่หันมามองนางอยู่แล้ว เอาแต่หลงรักนังหมิ่นเอ๋อหัวปักหัวปำ มันจะมีอะไรดีกัน มารดาก็ไม่มี ท่านพ่อก็ไม่ค่อยจะใส่ใจมันนัก ได้ชื่อว่าเป็นคุณหนูใหญ่แต่ก็ไร้อำนาจใดๆในจวน บ่าวไพร่ก็แทบจะไม่เกรงกลัวนางเสียด้วยซ้ำ 

ที่ฟางหลิวคิดเช่นนี้ก็ไม่ผิดนัก เพราะคุณหนูใหญ่อย่างหมิ่นเอ๋อนั้นไร้ที่พึ่งพาหลังจากมารดาเสียชีวิตและบิดาแต่งหูหนิงเซียนอดีตนางโลมอันดับหนึ่งเข้ามาเป็นฮูหยินแทนมารดาของหมิ่นเอ๋อและเมื่อนางให้กำเนิดบุตรสาวท่านพ่อก็เหมือนจะรักใคร่เอ็นดูน้องสาวยิ่งกว่านาง อีกทั้งบิดาของนางก็มักจะออกไปทำการค้าที่ต่างเมืองมักจะไม่ค่อยอยู่ติดจวน ทิ้งหน้าที่ดูแลจวนและบัญชีรายรับรายจ่ายของจวนทั้งหมดไว้กับฮูหยินคนใหม่ที่เป็นคนที่เห็นแก่ตัวและไร้น้ำใจต่อลูกเลี้ยงอย่างยิ่ง นางค่อยๆยึดอำนาจในจวนไว้ได้จนหมดภายในเวลาเพียงไม่นาน บ่าวไพร่ทุกคนก็จำต้องเชื่อฟังนางเพราะนางนั้นได้สิทธิ์ขาดจากท่านคหบดีหวังให้ดูแลจวนและบ่าวไพร่ทั้งหมดแทนฮูหยินคนเดิมที่เสียชีวิตไปแล้ว 

นับจากนั้นหมิ่นเอ๋อก็เหมือนไร้ตัวตนนางยังอยู่ที่เรือนเล็กของนางแต่ความเป็นอยู่แร้นแค้นยิ่งกว่าอะไรดี ทั้งๆที่นางเป็นบุตรีแท้ๆของท่านคหบดี แต่เขาก็ไม่ค่อยอยู่ให้พึ่งพามากนัก มารดาเลี้ยงของหมิ่นเอ๋อนั้น ฉลาดแกมโกงต่อหน้าสามีนางก็ทำดีกับลูกเลี้ยงและเหมือนใส่ใจลูกเลี้ยงดังเช่นบุตรของตนเอง แต่เมื่อท่านคหบดีไม่อยู่นางก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจใคร บ่าวไพร่ล้วนรู้เบื้องลึกนี้แต่ไม่มีใครกล้าปริปากบอกท่านเสนาบดีหวังสักคน เพราะไม่กล้าปากมาก ด้วยเกรงว่าจะถูกไล่ออกไปจากจวนนี้ จึงได้แต่แอบเห็นใจและแอบช่วยเหลือเท่าที่จะช่วยคุณหนูใหญ่ผู้อาภัพได้ 

แม้แต่เงินเบี้ยเลี้ยงของนางที่จะต้องได้รับทุกๆเดือนแม่เลี้ยงนั้นก็เก็บงำเอาไว้เสียเอง และจะมอบให้ก็ต่อเมื่อท่านคหบดีบังเอิญอยู่ที่จวนเท่านั้น และข้าวของเครื่องใช้และอาภรณ์ที่ต้องซื้อหาของคุณหนูใหญ่นั้นก็แทบจะไม่มีของใหม่ นางเป็นบุตรสาวคนโตแต่ต้องรับช่วงอาภรณ์ที่น้องสาวใส่จนเบื่อแล้วมาใส่ หากไม่รับก็ไม่มีจะใส่ ของเดิมที่มีอยู่นั้นก็เก่าปอนเต็มทีและขนาดตัวก็คับแน่นไปหมดแล้ว

แต่ความอัตคัตนี้ก็ไม่สามารถบดบังความงดงามเมื่อเริ่มย่างเข้าวัยสาวได้ ความงามของนางนั้นก็เข้าตาแม่ทัพหนุ่มอนาคตไกลที่เป็นเพื่อนบ้าน จวนติดกันเข้าอย่างเต็มที่ เขาจึงได้เทียวไล้เทียวขื่ออยู่นานจนนางยอมตกลงรับรักเขา แม่ทัพหนุ่มหมายใจว่าอีกไม่นานเขาจะสู่ขอนางมาเป็นฮูหยินของเขา 

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน   บทที่ 24 ซูลี่คลอดลูกแฝด

    หลายเดือนต่อมาสถานการณ์ในจวนแม่ทัพก็ปกติดีไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ซูลี่วางใจแล้วเพราะคิดว่าฟางหลิวคงจะคิดได้จริงๆแล้ว คงจะไม่ก่อเรื่องขึ้นอีก เพราะนางเองนอกจากห่วงตนเองและบุตรที่เพิ่งจะคลอดแล้ว ก็เป็นห่วงบิดาเมื่ออดีตชาติที่ต้องอยู่ในจวนเดียวกับฟางหลิวด้วย เพราะท่านชราลงมากแล้ว นางอยากจะเห็นน้องสาวคิดได้จริงๆ วันหนึ่งซูลี่ให้สาวใช้ออกไปซื้อหาผลไม้เชื่อมมาหลายๆอย่างและขนมหวานแห้งที่ใส่ขวดโหลเอาไว้กินได้นานมาด้วยอีกสองสามอย่าง แล้วนางแบ่งให้สาวใช้นำไปให้ฟางหลิวที่จวนข้างๆ บอกว่านางฝากมาให้ ผ่านไปครู่ใหญ่สาวใช้กลับมาบอกว่าคุณหนูหวังฝากขอบคุณและตอนนี้นางกำลังนั่งปักผ้าอยู่ที่ศาลาริมบึง“ ข้าว่าคุณหนูหวังน่าจะหายดีแล้วนะเจ้าค่ะ บัดนี้นางแต่งกายดูดีขึ้นมาก สวมอาภรณ์สะอาดสะอ้านมีสาวใช้ดูแลสองคน กำลังนั่งปักผ้าอยู่ในศาลาริมบึงบัว นางบอกว่าขอบคุณมากที่พี่สาวยังคิดถึงนาง นางกำลังอยากจะกินผลไม้เชื่อมอยู่พอดี และจะแบ่งขนมหวานไว้ให้ท่านพ่อกินกับน้ำชาด้วยเจ้าค่ะ ” สาวใช้ที่กลับมารายงานดังนี้ ทำให้ซูลี่สบายใจขึ้น นางยกพัดขึ้นพัดวีตนเองแล้วยิ้มออกมาอย่างสุขใจตอนนี้นางเอนกายพักผ่อนและให้สาวใช้บีบนวดอยู่

  • กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน   บทที่ 23 อภัยเพื่อใจที่เป็นสุข

    ซูลี่จ้องมองใบหน้าของฟางหลิวนิ่งนาน และนางก็ค่อยๆเดินไปตรงหน้าของฟางหลิวอย่างไม่เกรงกลัวว่านางจะทำร้ายหรือคลุ้มคลั่งขึึ้นมา มือบางของซูลี่วางลงบนศีรษะของฟางหลิวเบาๆ แล้วลูบศีระษะของฟางหลิว แล้วเอ่ยว่า “ ฟางหลิว พี่ไม่ได้เกลียดเจ้า ไม่ได้ริษยาเจ้า พี่รักเจ้าเช่นดังน้องสาวของพี่จริงๆ ไม่ได้คิดจะแย่งยื้อสิ่งใดจากเจ้าทั้งนั้น เจ้าลองทบทวนดู เจ้าเติบใหญ่ขึ้นมาด้วยการเอาใจและการเลี้ยงดูที่ดีกว่าพี่มากนัก เจ้าเติบใหญ่่มามีพร้อมทั้งบิดาและมารดาที่คอยเลี้ยงดูเจ้า เงินทองข้าวของเจ้าก็มีมากมายกว่าพี่ เจ้าได้ใส่อาภรณ์ใหม่ๆดีๆ แต่พี่ต้องใช้ของเหลือจากเจ้า เจ้าได้เครื่องประดับของมีราคามากกว่าพี่จนนับไม่ถ้วน แต่พี่ไม่เคยมีสิ่งเหล่านั้น เจ้าลองทบทวนดูสิ ครั้งอดีตเมื่อท่านพ่อกลับมากจากนอกเมืองก็มักจะมีของมาฝากเสมอและของฝากของเจ้าก็มากกว่าพี่เสมอ เจ้าลองทบทวนความทรงจำดูสิ แล้วเจ้าจะพบว่าเจ้ามีสิ่งต่างๆล้นเหลือในขณะที่พี่แทบจะไม่มี แล้วเจ้าจะบอกว่าพี่แย่งทุกอย่างไปจากเจ้าได้อย่างไรกัน ” ซูลี่เอ่ยกับฟางหลิวเบาๆ จ้องมองนางอย่างให้อภัยและมีความรักใคร่เอ็นดูปนอยู่ในนั้น ฟางหลิวนิ่งฟังคำของซูลี่ แล้ว

  • กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน   บทที่ 22 แกล้งบ้าเพื่อรอดคุก

    ทั้งบนม้าหนุ่มตัวสูงใหญ่ของเขาที่ซูลี่ติดใจจังหวะการกระแทกของสามีเวลาม้าออกวิ่ง มันทั้งเสียวซ่านทั้งเร้าใจนางยิ่งนัก นางมักจะชวนเขาออกไปขี่ม้าเล่นกันเสมอ ทั้งสองคนแค่สบตาก็รู้แล้วว่านางและเขาต้องการกันและกันมากแค่ไหนคืนนี้วิวาห์นี้ซูลี่จึงสมใจยิ่งนัก นางร่อนสะโพกอวบรับเขาได้ทุกท่วงท่ายิ่งกว่าหญิงนางโลมที่ต้องบำเรอชาย ซูลี่คิดว่านางทำให้เขาถึงขนาดนี้แล้ว หากเขาแอบไปมีหญิงอื่นนางจะจัดการสามีผู้นี้ให้หนักทีเดียว คืนนั้นเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นเป็นระยะ เตียงวิวาห์หลังใหญ่ที่ไหวโยกอย่างรุนแรงหากเป็นเตียงไม้หยาบๆ ของชาวบ้านธรรมดาคงจะหักกลางไปเสียแล้ว เสียงร้องครวญครางผสานกันอย่างสุขสมของทั้งสองบ่าวสาว ดังขึ้นเป็นระยะจนกระทั่งเช้าวันใหม่เสียงทั้งหลายจึงได้เงียบสงบไป ขณะที่จวนแม่ทัพนั้นเต็มไปด้วยความสุขความสมหวัง และบรรยากาศที่ชื่นมื่นของคนในจวนที่ไม่เคยมีมาก่อนในรอบหลายปี จวนหวังที่อยู่ข้างๆก็พลอยมีบรรยากาศที่ดีขึ้น ทุกคนดูเป็นสุขนายท่านหวังก็เริ่มเป็นสุขมาก เขามักไปเยี่ยมซูลี่ที่จวนแม่ทัพบ่อยๆและรอคอยหลานที่อีกไม่นานคงจะมาเกิดแล้วหญิงผู้หนึ่งที่ซ่อนตัวในคราบของคนบ้ามาหลายปีแล้ว ใช่

  • กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน   บทที่ 21 เข้าหอหุหุ nc

    หลังจากนั้นอีกไม่กี่วันก็ถึงวันแต่งงานของแม่ทัพหยางอี้เทียนกับคุณหนูเหลียงซูลี่แล้ว งานแต่งงานครั้งนี้ก็ยิ่งใหญ่เช่นกันเพราะเป็นการแต่งงานของแม่ทัพใหญ่ แขกเหรื่อได้รับเชิญเป็นจำนวนมาก ทุกคนวิ่งวุ่นวายจัดเตรียมงานและในวันงานกันวุ่นวาย บ่าวไพร่และสาวใช้หลายๆคนของจวนคหบดีหวังก็มาช่วยงานนี้ด้วยตัวของคหบดีหวังและพ่อบ้านหวังก็มาร่วมงานและช่วยเหลืองานหลายๆอย่างดังเช่นเป็นเจ้าภาพอีกคน และทุกคนก็ยินดีที่จะให้ท่านคหบดีหวังมาเป็นบิดาบุญธรรมของซูลี่อีกคน ทำให้เขามีความสุขมากที่นางเอ่ยปากเรียกเขาว่าท่านพ่อ วันงานแต่งแขกเหรื่อก็มากมายเกือบจะเป็นงานแต่งที่ยิ่งใหญ่มากอีกงานของเมืองนี้ งานแต่งนี้ก็มีราชวงศ์มาร่วมงานหลายคน ขุนนางและพ่อค้าคหบดีก็มากมาย งานเลี้ยงมีทั้งอาหารและสุราเลี้ยงไม่อั้น ทหารต่างก็มาร่วมงานกันมากมายและช่วยงานกันคึกคักเต็มหน้าลานกว้างของจวนแม่ทัพ เมื่อเสร็จพิธีไหว้ทั้งสี่แขกเหรื่อต่างก็ร่ำสุราและสนทนากันอย่างออกรส และฟังการบรรเลงพิณไปด้วย ที่เป็นสตรีก็จับกลุ่มคุยกัน อาหารนั้นแทบจะยกเหลามาไว้ที่นี่ เพราะมีการสั่งปิดภัตตาคารถึงสองที่เพื่อยกมาจัดเลี้ยงฉลองแต่งงานนี้โดยเฉพาะ ผลไม้แล

  • กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน   บทที่ 20 เร่งผลิตทายาท

    นิ้วแกร่งสอดเข้าไปในร่องอวบของนางช้าๆ เขางอข้อนิ้วแหย่ที่รูสวาทของนางไปมา เขี่ยเมล็ดดอกไม้ของนางจนสะโพกอวบโยกไปมาอย่างเสียวซ่าน น้ำรักของนางเริ่มไหลรินออกมาอีก เขาจึงได้ก้มลงไล้เลียร่องอวบของนางไปมา ขณะที่นิ้วแกร่งก็ขยับเข้าออกถี่ ๆ แหย่เข้าออกที่รูสวาทของนาง ปากหนาก็ดูดเมล็ดดอกไม้ของนางอย่างรุนแรงจนมันบวมเป่ง “ อ๊าา ซี๊ดดดดด ท่านพี่เจ้า ท่านพี่ อ๊าาา ข้า…ไม่ไหวแล้ว ซูลี่เสียวเหลือเกิน เสียวววว อ๊าาา ” ยิ่งเขาดูดเมล็ดดอกไม้ของนาง ยิ่งทำให้นางเสียวจนทนแทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว อี้ชิงสั่นเกร็งอย่างรุนแรง น้ำหวานทะลักทะลายออกมาอย่างมากมาย จนเปื้อนขาอวบไปหมด คุณชายเฟยหลงก้มลงมองร่องอวบที่บัดนี้มันตอดตุบๆ และฉ่ำไปด้วยน้ำรักของนาง เขาทนไม่ไหวแล้ว ทนไม่ไหว เขาต้องเลีย ต้องเลียร่องอวบของนางในตอนนี้ และเขาก็ก้มลงซุกใบหน้าหล่อเหลาลงที่ร่องอวบของนางทันที น้ำหวานของนางไหลรินไม่ขาดสาย เมื่อลิ้นสากที่ร้อนรุ่มของเขาสัมผัสกับเมล็ดดอกไม้ที่บวมเป่งจนร้อนผ่าวของนาง เสียงครวญครางของนางก็ดังกระเส่านางครวญครางแทบจะขาดใจ ร่อนสะโพกอวบโยกเข้าหาใบหน้าหล่อคมและก็แตกคาปากร้อนรุ่มของเขาไปทันทีสองครั้งติดๆกัน แม่ทั

  • กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน   บทที่ 19 การคืนดีที่เท่าร้อน nc

    “ ข้าทิ้งท่านเอาไว้ที่นี่ถึงสองวัน กินอาหารและน้ำก่อนเถิดเจ้าค่ะ แล้วค่อยอาบน้ำอีกสักหน่อย ข้าให้สาวใช้หยิบอาภรณ์มาให้ท่านผลัดเปลี่ยนแล้ว ” แม่ทัพหนุ่มที่ยังกอดนางเอาไว้ในอกรีบเอ่ยว่า “ ถ้าพี่ยอมกินอาหารและอาบน้ำแล้ว เจ้าจะให้อะไรเป็นรางวัลกับพี่เล่า ”แม่ทัพหนุ่มยังไม่วายมีข้อแม้เพราะเขาดีใจมากที่นางเปลี่ยนใจกลับมาช่วยเขา และคิดว่านางเองก็ยังมีเขาในหัวใจของนางอยู่ไม่น้อย จึงได้รีบอ้อนคนในอ้อมกอดใหญ่ “ ก็ได้ หากท่านยอมกินอาหารและอาบน้ำเสร็จแล้ว ท่านต้องการส่ิงใดข้าจะทำให้ท่าน ” ซูลี่ตัดสินรับปากกับเขาโดยไม่มีข้อแม้ แม่ทัพหนุ่มยกยิ้มอย่างพอใจ “ ถ้าเช่นนั้น เจ้ามีอะไรให้พี่กินบ้างล่ะ เราออกไปนั่งกินข้างนอกดีกว่า ในนี้อากาศมันไม่ถ่ายเท ” เขาจูงมือของนางกลับออกไปที่ด้านนอก แล้วไปทรุดนั่นที่โต๊ะกลมที่เขาทำความสะอาดทิ้งเอาไว้วันก่อนในห้องโถงหน้าเรือนนั่น ซูลี่แกะห่อผ้าออก แล้วค้นหาห่อข้าวที่นางให้สาวใช้ห่อให้นางแกะแล้ววางไว้ตรงหน้าคนร่างหนา แล้วหยิบกระบอกไม้ไผ่ที่บรรจุน้ำเอาไว้จนเต็มยื่นให้เขา “ ดื่มน้ำก่อนนะเจ้าคะ แล้วค่อยกินข้าว ข้าจะนั่งเป็นเพื่อนท่าน กินให้เยอะๆนะเจ้าคะ ” แม่ทัพหนุ่่ม

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status