สิ่งที่ต้องทำให้ได้ 1.1

สิ่งที่ต้องทำให้ได้

หลินซูหนานรู้สึกอ่อนเพลียเล็กน้อยจากการฟื้นตัวอย่างกะทันหัน แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคใด ๆ นางลุกขึ้นยืนช้า ๆ แล้วเดินไปที่หน้าต่างเพื่อมองสำรวจจวนของตนเอง

เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง นางเห็นลานกว้างที่ถูกตกแต่งอย่างงดงามด้วยโคมไฟสีแดงและสีทองห้อยระย้าตามทางเดิน ทางเดินถูกปูด้วยผ้าไหมสีแดงที่ทอดยาวไปจนถึงทางเข้าจวน สายลมอ่อนๆ พัดผ่านมา ทำให้ดอกกุ้ยฮวาที่บานสะพรั่งอยู่รอบ ๆ ลานส่งกลิ่นหอมอบอวลในอากาศ แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมากระทบกับกลีบดอกไม้ ทำให้สะท้อนออกมาเป็นประกายระยิบระยับ

ภายในลานกว้าง บ่าวรับใช้ต่างกำลังเตรียมงานอย่างขะมักเขม้น บางคนกำลังจัดโต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยของหวานและผลไม้สด บางคนกำลังขนของขวัญที่ถูกห่อด้วยกระดาษสีสันสวยงามมาวางเรียงรายบนโต๊ะยาว บรรยากาศเต็มไปด้วยความรื่นเริง

นอกจากนี้ยังมีการจัดเตรียมเครื่องดนตรีสำหรับบรรเลงเพลงในงานเลี้ยงเย็นวันนี้ เสียงดนตรีที่นุ่มนวลและอ่อนหวานลอยมาเป็นระยะ ทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายและอบอุ่นยิ่งขึ้น

เสียงหัวเราะและการสนทนากันของคนในจวนดังขึ้นทั่วทุกมุม บ่งบอกถึงความสุขที่กำลังจะมาเยือน

บรรยากาศในจวนสกุลหลินวันนี้เต็มไปด้วยความสดใสและความอบอุ่น ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะถูกจัดเตรียมอย่างสมบูรณ์แบบ เพื่อเฉลิมฉลองวันเกิดของหลินซูหนาน นางสัมผัสได้ถึงความรักและความห่วงใยจากทุกคนในจวน ความสุขและความปลื้มปีติจึงเกิดขึ้นในใจของนางอย่างท่วมท้น

“คุณหนูเจ้าคะ น้ำอุ่นเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว รีบมาอาบน้ำเถิดเจ้าค่ะ” เสียงของเซียงลี่ดังมาจากหลังฉากกั้น ภายในห้องอาบน้ำที่อยู่ภายในเรือน ซึ่งอยู่ติดกับห้องนอนของหญิงสาว

หลินซูหนานได้ยินแล้วก็รู้หน้าที่ของตน วันนี้นางต้องรีบอาบน้ำเตรียมตัวตั้งแต่เช้า เพราะต้องไปคารวะบิดามารดาและยกน้ำชาให้กับพวกท่าน เพื่อเป็นการขอบคุณเนื่องในวันเกิดของนาง ซึ่งตามธรรมเนียมแล้วจะต้องทำทุกปี

ในปีนี้ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากนัก เพียงแต่ว่าอายุสิบสามปีเต็มแล้ว ยามนี้นางเป็นผู้ใหญ่กว่าแต่ก่อน เริ่มที่จะมีความคิดความอ่านเป็นของตนเอง ทั้งยังมีสัญญาหมั้นหมายกับองค์รัชทายาทด้วย ดังนั้นนางจะมาทำตัวเป็นเด็กเที่ยวเล่นสนุกสนานเช่นเดิมไม่ได้อีกต่อไป

“คุณหนู คิดอะไรอยู่หรือเจ้าคะ” เซียงลี่ที่เดินมาถึงข้างหลังของเจ้านายสาวแล้วเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นคุณหนูของตนยังดูเหม่อลอยผิดปกติ

“อ้อ...ไม่มีอะไรหรอกเซียงลี่ ข้าเพียงแต่ครุ่นคิดเรื่องของวันนี้น่ะ ว่าจะต้องทำอะไรบ้างเท่านั้น ข้าว่าข้ารีบไปอาบน้ำก่อนดีกว่า” นางตอบเพื่อเบี่ยงประเด็นไม่ให้สาวใช้คนสนิทถามอะไรไปมากกว่านี้

“ไปเจ้าค่ะ” เซียงลี่ยิ้มรับและเดินนำไปหลังฉากกั้น

หลินซูหนานเดินตามเซียงลี่เข้าไปในห้องอาบน้ำ กลางห้องมีถังน้ำขนาดใหญ่ มีน้ำอุ่นอยู่หนึ่งถัง ซึ่งเต็มไปด้วยดอกไม้ที่ลอยปกคลุมทั่วผิวน้ำ ด้านบนของน้ำอุ่นมีควันสีขาวบางเบา

กลิ่นหอมของเครื่องหอมที่ถูกใส่ไว้ในถังอาบน้ำอบอวลไปทั่วห้อง เครื่องหอมที่ผสมผสานกลิ่นดอกไม้และสมุนไพร ช่วยสร้างความรู้สึกผ่อนคลายและทำให้ใจสงบ ช่วยเติมเต็มอากาศในห้องให้รู้สึกเหมือนกับการเดินผ่านสวนดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิ

หลินซูหนานก้าวเข้าสู่ถังอาบน้ำช้า ๆ ความอบอุ่นและผ่อนคลายจากการสัมผัสน้ำที่อุ่นพอดีแทรกผ่านเข้ามาในร่างกาย ยามเมื่อปลายนิ้วของนางสัมผัสกับผิวน้ำ ไอน้ำ รวมถึงกลิ่นหอมของเครื่องหอมที่ลอยกรุ่น ก็ทำให้รู้สึกราวกับว่า ทุกความกังวลถูกปล่อยออกไปตามจังหวะการหายใจ

เซียงลี่นั่งอยู่ข้าง ๆ ถังอาบน้ำ พร้อมกับผ้าและอุปกรณ์สำหรับขัดถูตัวหลายอย่าง นางเริ่มต้นด้วยการใช้ผ้าชุบน้ำบิดหมาด ๆ แล้วถูไปตามเนื้อตัวของหลินซูหนานอย่างระมัดระวัง จากนั้นต่อด้วยการใช้แปรงขนนุ่มขัดถูทีละส่วน ระหว่างที่ปรนนิบัติหลินซูหนานอาบน้ำ นางก็มักจะชวนคุยเพื่อให้ผ่อนคลาย

“ปีนี้ของขวัญที่ส่งมาให้คุณหนูมีมากมายเลยนะเจ้าคะ เห็นฮูหยินบอกว่านับแล้วได้ตั้งหนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ดชิ้น” เซียงลี่กล่าวอย่างยิ้มแย้ม ดูแล้วนางเหมือนจะดีใจยิ่งกว่าเจ้าของวันเกิดเสียอีก