หวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01

หวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01

last updateTerakhir Diperbarui : 2024-12-03
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
9.4
8 Peringkat. 8 Ulasan-ulasan
56Bab
23.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“หยางอี้เหริน วาสนาด้ายแดงในชาตินี้ข้าขอตัดขาดกับท่านด้วยตัวเอง หากแม้นชาติหน้าพบกัน ข้าเล่อชุนหลันไม่ขอผูกวาสนาใด ๆ กับคนใจร้ายเช่นพระองค์อีก!!”

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่  1  พระชายาแต่ในนาม

電話を切った直後、スマホがまた震えた。

竹谷沙雪(たけや さゆき)からのメッセージだった。

【藍里さん、もう心は決まりましたか?】

藍里の指先は、画面の上をさまよっていた。やがて打ち込んだのは、短い言葉。

【決めました。雅也とは、別れます】

栗栖雅也(くりす まさや)。

その名前を心の中でそっとなぞるだけで、胸の奥がじんわりと熱を帯びて痛む。

初めて雅也を見たのは、高校の入学式だった。新入生代表として壇上に立ち、真新しい制服姿で、春の日差しを浴びながら、透き通るような涼やかな声で挨拶をしていた。

あの頃の彼は学年中の女子が憧れる存在で、成績優秀、容姿端麗、何もかもに恵まれた人だった。

一方の藍里は児童養護施設育ちの、成績もぱっとしない平凡な生徒の一人。彼に話しかける勇気すらなかった。

すべてが変わったのは、高校二年の時。

雅也が愛人の子だという出自が暴かれ、母親のあられもない写真が学校中に貼り出された。一夜にして、彼は誰もが憧れる存在から、蔑む対象へと転落した。

周囲から孤立し、嘲笑され、ついには川へ身を投げるまでに追い詰められていた。

彼を川から引き上げたのは、藍里だった。

あの夜、ずぶ濡れのまま、虚ろな目で彼は尋ねた。

「……どうして、助けたんだ?」

どうしてかなんて、自分でもわからなかった。ただ彼の手を強く握りしめた。その手を離してしまえば、彼がまたどこかへ消えてしまう気がして。

それから二人は、十平米ほどの安アパートで身を寄せ合って生きてきた。

大学受験の結果が出たとき、二人とも私立だったため、どちらか一人分の学費しか払えないことは、最初からわかっていた。藍里は迷わず進学を諦めた。

「どうして?」と彼は聞いた。

「私の成績じゃ、大した大学には行けないもの」と、藍里は笑ってみせた。

「あなたを行かせなきゃ。生活費なら心配しないで。今だってバイトを三つ掛け持ちしてるから、なんとかなる」

彼は長いこと黙り込み、やがてぽつりと言った。

「藍里……必ず、幸せにする」

そしてその言葉どおり、彼は本当にそれを叶えた。

飛び級を重ね、修士から博士へと一気に進み、二十四歳で西京大学史上最年少の教授となった。「天才学者」と呼ばれるようになった彼は、藍里を伴って川の見えるタワマンへと引っ越した。

これでやっと今までの苦労も報われると思っていたのに、あの日、偶然彼のスマホの画面を見てしまった。

沙雪は西京大学学長の娘。美しくて、優秀で、誰もが振り返るような女性。

そんな彼女から、雅也のもとには数えきれないメッセージが届いていた。

【今日も実験、失敗しちゃいました。落ち込みます】

【コーヒー買ってきたので、研究室に置いておきますね】

【どうして返信くれないんですか?私のこと、嫌いですか?】

雅也の返信はいつもそっけなかった。けれど沙雪がしびれを切らして問い詰めると、彼はようやくこう返した。

【嫌いなわけじゃない。ただ、女性とどう接すればいいのか、わからないだけだ】

その翌日、雅也は珍しく藍里に尋ねた。

「女性が喜ぶプレゼントって、何がいいと思う?」

その瞬間、藍里の胸を冷たい針で刺されたような痛みが走った。

これまで、雅也に想いを伝えようとしたことは何度もあった。ただ彼はいつも勉強や実験に追われていて、その気持ちは胸の奥にしまい込んでしまっていた。

そして今、ようやく藍里は理解した。雅也が自分に抱いているのは感謝であって、恋愛感情ではないのだと。

それからほどなくして、沙雪のほうから藍里に連絡してきた。

その日、彼女が持ってきたファイルの中には、かつて雅也の母親を死に追いやった、あの写真のコピーが詰まっていた。

「雅也の異母兄が、また同じ手を使って彼を潰そうとしているんです。今回はなんとか食い止めましたけど。

私と雅也は想い合っています。でも彼は恩返しのために、あなたのそばを離れられずにいるんです。

でも、藍里さんには彼を守れません。もしこのまま彼のそばに留まるなら、この写真は世に出回ります。彼がこれまで積み上げてきたものが、また全部、水の泡になる。

でも、もしあなたが手を離してくれるなら」

沙雪は静かに言った。

「私が彼を守ります。彼がまっすぐに、光あふれる道を歩けるように」

その夜、藍里はベランダで一晩中、月を眺めていた。

夜が明ける頃、ようやく答えが出た。

沙雪の言うことは事実だ。自分には雅也を守れない。

それに、雅也は自分を愛してなどいない。

だから、彼のもとを去ることが一番いい選択なのだ。

手放すのも、悪くない。

これからはもう、夜更けに小さな明かりの下で、彼の帰りを待ちわびなくていい。

天才学者となった彼が、他の女性との接し方を自分に相談してくるたびに、苦い思いを胸に飲み込まなくていい。

そして、決して自分を振り向いてくれない人を、来る日も来る日も待ち続けなくていい。

不意に胃の奥に鋭い痛みが走り、現実に引き戻された。

藍里は床にうずくまった。冷や汗が背中を濡らす。薬箱はテーブルの上にあるのに、手を伸ばす力すら残っていない。

鍵の回る音がして、雅也が部屋に入ってくるなり、床に倒れている藍里を見て顔色を変えた。

彼は駆け寄り、そっと抱き上げてベッドに横たえる。

「薬は……」

彼の声にはわずかな焦りが滲んでいた。引き出しの中を探し回りながら尋ねる。

「この前買った胃薬、どこに置いた?」

藍里が引き出しを指差すと、彼はすぐに水を用意し、薬を取ってきた。まるで何度も繰り返してきたかのように、迷いのない手つきで。

温かい水が唇を濡らし、藍里は少しずつ飲みながら小声で言った。

「ありがとう……迷惑かけてごめんね」

「迷惑じゃない」

雅也は眉をひそめた。

「胃が弱いって自分でわかってるのに、どうしてすぐに薬を飲まないんだ」

あの頃、彼を学校に通わせるためにバイトを三つ掛け持ちして、一日一食で済ませることも多かった。そのせいで、胃を壊してしまったのだ。

胃が痛むたびに、彼はいつも心配そうに藍里を抱き寄せ、そっとお腹をさすってくれた。眠りにつくまで。

けれど今回、彼が腕を伸ばそうとしたとき、藍里はそっとその手を押しのけた。

雅也は一瞬固まり、眉をわずかに寄せた。

「雅也、私……」

言いかけたそのとき、彼のスマホが鳴った。

沙雪からだった。

「もしもし?」

彼は電話に出た。視線はまだ藍里に向けたまま。

「流れ星?……今から?……わかった」

電話を切ると、彼は立ち上がってコートを手に取った。

「ちょっと出かけてくる。ゆっくり休んで」

背を向けて去っていくその背の高い、すらりとした後ろ姿は、かつて自分が拾い上げたあの少年の姿と重なった。

藍里は口を開きかけた。「田舎に帰ろうと思ってるの」――その一言を、結局伝えることはできなかった。

ドアの閉まる音はとても静かだったのに、まるでハンマーで心臓を殴られたようだった。

藍里は一人、暗闇の中に座り続け、やがて時計が午前零時を告げた。

冷蔵庫には、買ったばかりの誕生日ケーキが入っている。

雅也は一度も、藍里の誕生日を覚えていたことがない。それでも毎年この日、藍里はこっそり願いごとをする。

今年、彼女が願ったのはただ一つ。

私がいなくなった後、雅也が幸せになれますように。

揺れるろうそくの灯りの中、藍里の目に、あの雨の日の少年の姿がふたたび浮かぶ。濡れた睫毛の下で、驚くほど澄んだ瞳をしていた、あの少年の姿が。

あれは、これまでの人生で見た、一番美しい流れ星だった。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasanLebih banyak

Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
สนุก ครบจบดี
2026-05-30 19:02:47
0
0
Rawee Wan
Rawee Wan
สนุกค่ะ จบจริง v นี้คู่กับรัชทายาท
2025-09-09 18:41:04
0
0
Kom Kom
Kom Kom
สนุก อ่านเพลินไม่ยืดเยื้อขอบคุณมากนะคะจะติดตามให้ครบทุกเรื่องเลยค่ะ
2025-03-24 14:31:16
0
0
MY1536
MY1536
เวอร์นี้ก็ดีอยู่นะ (จับคู่กับองค์รัชทายาท) รักคนที่รักเรา กับทางเลือกใหม่ที่มีชีวิตเป็นตัวของตัวเอง ทิ้งไปซะเจ้าอ๋องใจร้าย นึกว่าเป็นต้วนชิ่วซะอีก อ่านแล้วฟินสมน้ำหน้า ถึงเสียดายก็ไม่ทันละ (*≧ω≦)
2025-02-17 13:45:46
0
0
เนตรดารา สุขแสน
เนตรดารา สุขแสน
นางเอกคู่ องรัชทายาท สวนอีกv นางเอก คู่ท่านอ๋อง
2025-01-15 23:48:20
1
1
56 Bab
ตอนที่  1  พระชายาแต่ในนาม
“เพล้ง!!……”“พระชายาเพคะ”“เอาออกไป แม้แต่จะแวะมาเยี่ยมเขาก็ยังไม่มีน้ำใจแล้วจะให้ข้ากินยาที่ให้สตรีที่เขาพึ่งพากลับมารักษาข้างั้นหรือ เอายารักษาหรือยาพิษมาให้ข้ากินกันแน่!!”“พระชายา แต่ท่านอ๋องตรัสว่าหากพระองค์ไม่ดื่ม…. อาการจะไม่ดีขึ้นนะเพคะ”“ช่างเถอะ มีอะไรที่เขายังไม่ได้ทำกับข้าอีกเล่า จินถิงนี่เจ้ารับใช้ข้ามานานเท่าใดแล้ว”สาวใช้นั่งตัวสั่นและร้องไห้เพราะตั้งแต่นายของตนซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นพระชายาท่านอ๋องแม่ทัพซึ่งมีนามเรียกขาน “หยางอี้เหริน” แต่งเข้ามายังจวนอ๋องแห่งนี้ก็พบแต่ความเย็นชาและไร้ซึ่งการผูกสัมพันธ์ใด ๆ ของทั้งคู่ หลังจากแต่งงานได้เพียงสามวัน ก็มีสตรีอันดับหนึ่งขึ้นมาแทนที่นายของนาง“เล่อชุนหลัน” ได้ชื่อว่าเป็นพระชายาท่านอ๋อง ตำแหน่งนี้เป็นสิ่งที่นางเคยใฝ่ฝันมาโดยตลอดตั้งแต่นางพบเขาเมื่อหลายปีก่อน เวลานั้นท่านอ๋องพึ่งมาปกครองเมืองเหลียงโจวตามบัญชาของฝ่าบาทและพึ่งชนะศึกแคว้นหว่านยงกลับมา ตั้งแต่ครั้งนั้นนางที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสาวงามอันดับหนึ่งและเป็นบุตรีของเสนาบดีผู้เรืองอำนาจก็มิเคยชายตามองบุรุษอื่นนอกจากเขา“ดูสภาพข้าตอนนี้สิ เขายอมแต่งงานกับข้าเพียงเพื่อให้นางที่พึ่งไ
Baca selengkapnya
ตอนที่  2  สบายดีทุกอย่างเพคะ
“พระชายาเพคะ หรือว่าเราจะกลับจวน…”“ช่างเถอะ ในเมื่อข้าเลือกเส้นทางนี้เองก็ไม่มีเหตุผลใดที่ข้าจะแก้ไขเองไม่ได้หากจะตายเพราะรักเขาก็ต้องยอมรับให้ได้”“พระชายา ฮือ…อย่าทรงตรัสเช่นนั้นเลยเพคะ อย่าทำให้จินถิงกลัวเพคะ”สองนายบ่าวร้องไห้กอดกันในตำหนักที่เย็นเยือกซึ่งตั้งแต่นางแต่งเข้ามาที่นี่พึ่งจะมีวันนี้ที่เขาก้าวเข้ามาหานางเป็นครั้งแรก แต่นับเป็นครั้งแรกที่รวดเร็วและเจ็บปวดเหลือเกิน“ข้าเองก็อยากจะรู้ว่าเขาจะเกลียดข้าได้ถึงเพียงไหน เจ้ารู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นในงาน”“ได้ข่าวว่าพระชายารองถูกวางยาในสุรามงคลเพคะ แต่นั่นเป็นยาถ่าย ตอนนี้นางจึง….”“หึ ฮ่า ๆ ๆ ใครหนอช่างทำเสียจริง เขาไม่คิดจะสงสัยผู้อื่นเลย ช่างน่าสมเพชตัวเองยิ่งนัก”คิดว่าเรื่องราวจะจบเพียงเท่านั้น แม้ว่าหลังจากนั้นจะไม่มีเรื่องใดร้ายแรงแต่ขอเพียงแค่มีเล่อชุนหลันอยู่ใกล้ ๆ พระชายารองที่เขาพึ่งรับเข้าจวนมาก็พร้อมที่จะกล่าวโทษนางทันที“ท่านพี่ ช่วยไม่ได้นะเพคะก็ท่านไม่ควรจะทำให้สำรับของท่านอ๋องตกเช่นนั้นเลย คืนนี้ก็นอนในห้องเก็บฟืนไปนะ ปิดประตูแล้วเฝ้าเอาไว้อย่าให้ผู้ใดแอบนำอาหารมาให้นางได้เล่า”ครั้งแล้วครั้งเล่าที่เล่อชุนหลั
Baca selengkapnya
ตอนที่  3 ข้าเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
รอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความเป็นห่วงนั้นทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจอย่างน่าประหลาด และไม่ใช่ความอุ่นจากขนมที่เขารับมาอย่างแน่นอน รอยยิ้มของนางทำให้เขารู้สึกไม่อยากนำทัพออกไปแต่ก็ต้องสลัดความคิดนั้นทิ้งเพราะในสายตาของเขานางยังคงเป็นสตรีที่เสแสร้งเก่งไม่ต่างจากวันวานที่เคยรู้จัก เขาจะไม่มีวันตกหลุมพรางนี้โดยเด็ดขาด“เคลื่อนทัพ!!”คำสั่งสุดท้ายดังขึ้นพร้อมกับกลองรัวที่ดังอยู่ด้านหน้า เล่อชุนหลันตกใจจนเกือบหลุดอาการออกมา จินถิงรีบรับนางเอาไว้ท่านอ๋องตกพระทัยเล็กน้อยเมื่อเห็นนางยกมือขึ้นมาปิดที่ปากและรีบหันกลับไป “เจ้ารีบกลับไปพักผ่อนเถอะ เสียงกลองอาจจะทำให้ตกใจได้ พาพระชายากลับเข้าไปในตำหนักเถอะ”“เพคะท่านอ๋อง”นางย่อคำนับและรีบเดินกลับเข้าไปในตำหนักทันที แม้ว่าเขานึกสงสัยแต่ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว เขาจึงนำทัพเดินทางออกเมืองเหลียงโจวในทันที หกเดือนผ่านไป ศึกชายแดนยืดเยื้อกว่าที่คิดมากนัก จนในที่สุดในตอนเที่ยงของวันที่ฝนกำลังจะหยุดตก ราชสำนักก็ได้รับข่าวดีว่าท่านอ๋องทรงชนะศึกและกำลังเดินทางกลับเมืองเหลียงโจว“พระชายาเพคะ ท่านอ๋องกำลังจะกลับมาแล้วเพคะ”“จริงหรือ แคก แคก”“พระชายาเพคะ”“ไม่เป็นไร เร็วเ
Baca selengkapnya
ตอนที่  4  ตัดด้ายแดงด้วยตนเอง
ห้าวันถัดมา“เจ้าบอกว่าท่านอ๋องไปพักที่เรือนพักของหมอหวังทุกคืนงั้นหรือ”“เพคะ ตอนนี้พระชายารองก็กำลังจะไปที่นั่นเพคะ”“ช่างเถอะไม่ใช่เรื่องของข้าเสียหน่อย เขามีชายารองได้หนึ่งคนจะมีอนุเพิ่มอีกสักคนก็ไม่เห็นแปลก ก่อนหน้านี้พวกเขาก็อยู่ในกองทัพมาด้วยกัน”“พระชายาเพคะ หรือเราจะกลับจวนสกุลเล่อดีเพคะ”“ไม่ได้ เจ้าคิดว่าหากข้ากลับจวนในตอนนี้ท่านพ่อท่านแม่และพี่ใหญ่จะคิดเช่นไรกับท่านอ๋อง”“พระชายาเพคะ!! ท่านอ๋องไม่แม้แต่จะใส่พระทัยท่านเลยสักนิด กลับจากกองทัพมาเกือบเจ็ดวันแล้วแต่ก็ไม่เคยแวะมาหาท่านเลยสักครั้ง พระองค์ยังจะห่วงคนเช่นนั้นอีกหรือเพคะ”“เจ้าว่าข้าโง่มากเลยใช่หรือไม่ ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่ แต่ข้าคิดดีแล้วเรื่องนี้เป็นข้าที่ตัดสินใจเอง ดังนั้นจึงไม่อยากให้ท่านพ่อท่านแม่และพี่ใหญ่ต้องเป็นห่วง ข้าไม่ยอมรับยาจากหมอหวังผู้นั้น คิดว่าไม่นานเขาคงต้องมาหาเรื่องข้าอีกเป็นแน่”“พระชายา…...”“ท่านอ๋องเสด็จ!!”“ไม่ทันขาดคำ…. คราวนี้มีเรื่องอันใดอีกเล่า”เล่อชุนหลันเพียงแค่นั่งดื่มยาอยู่ด้านในและไม่สนใจที่จะออกไปต้อนรับเขาด้วยซ้ำ ท่านอ๋องเดินพรวดพราดเข้ามาในห้องนอนของนางด้วยความโมโห แต่เมื่อ
Baca selengkapnya
ตอนที่  5 ชีวิตนี้ข้าขอเลือกเอง
เสียงนกร้องในยามเช้าพร้อมกับเปลือกตาที่หนักอึ้งทำให้เล่อชุนหลันรู้สึกราวกับว่าตกจากที่สูง หนักจนนางแทบจะลุกไม่ขึ้นและไม่อยากคิดเลยว่านางจะถูกช่วยเอาไว้ นางอยากตายแต่กลับไม่ตายงั้นหรือ แม้แต่สวรรค์ก็ไม่อยากต้อนรับนางเช่นนั้นหรือ“ท่านตื่นแล้วหรือเจ้าคะคุณหนู ท่านจะล้างหน้าเลยหรือไม่เจ้าคะ”“อะไรนะ เจ้าเรียกข้าว่า…”สาวใช้หน้าตาอ่อนวัยกว่านางเดินเข้ามาจนเกือบจะชิดเตียงระหว่างที่ชุนหลันค่อย ๆ จับที่คอและค่อย ๆ ลุกจากเตียงท่ามกลางความตกใจของสาวใช้ที่มองตามนางไปและนางเองก็ต้องตกใจอีกครั้ง“บาดแผลล่ะ ใบหน้าข้าเหตุใดจึงงดงามเต่งตึงราวกับสาวแรกรุ่นเช่นนี้กัน”“คุณหนูเจ้าคะนายท่านกับฮูหยินรอกินข้าวอยู่นะเจ้าคะ วันนี้จะต้องไปส่งคุณชายที่กรมคลังท่านลืมแล้วหรือไม่เจ้าคะ”“อะไรนะ!! ที่นี่….ไม่จริง!!”เล่อชุนหลันมองไปรอบ ๆ ราวกับไม่เชื่อสายตาตัวเอง นางแค่อยากตายเท่านั้นแต่มิได้อยากจะกลับมาเสียหน่อยแต่ก็ …..“คุณหนูท่านร้องไห้ทำไมเจ้าคะ ท่านฝันร้ายงั้นหรือเจ้าคะ”“ใช่ จินถิงเจ้าช่างแสนดีน่ารักเสียจริง ข้าฝันร้ายยาวนานเหลือเกิน แต่ว่า…จริงสิข้าในตอนนี้อายุเท่าไหร่แล้วงั้นหรือ”“คุณหนูเจ้าคะ ท่านพึ่งพ
Baca selengkapnya
 ตอนที่ 6 พรหมลิขิต
“ฟังเจ้าพูดเข้า จริงสิแม่ให้คนนำชุดที่จะต้องสวมในงานเลี้ยงอีกสองวันไปให้เจ้าแล้ว เดี๋ยวกินข้าวเสร็จเจ้าก็รีบกลับไปดูว่าจะเพิ่มเติมอะไรหรือไม่”“ท่านแม่ ท่านพ่อเจ้าคะคือว่าวันนี้ข้าจะไปส่งพี่ใหญ่พร้อมกับพวกท่านแต่ว่า งานเลี้ยงในอีกสองวันข้างหน้า ลูกขอไม่ไปได้หรือไม่เจ้าคะ”""อะไรนะ!!""ทุกคนบนโต๊ะอาหารหันมามองหน้าเล่อชุนหลันราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน อย่างชุนหลันน่ะหรือ เพียงแค่ได้ข่าวว่าจะมีงานเลี้ยงในวังและมีโอกาสได้เพียงพบท่านอ๋องมีหรือที่นางจะไม่กระตือรือร้นที่จะเข้าวังเพื่อพบกับเขา แต่นี่ถึงกับจะไม่ไปอย่างนั้นหรือ“เจ้า... ป่วยหรือว่าไม่สบายตรงไหนหรือไม่ให้แม่เรียกหมอมาตรวจดูอาการดีหรือเปล่า”“นั่นสิถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ไม่ต้องไปส่งพี่หรอก วันนี้ก็นอนพักอยู่ที่จวนก่อนก็แล้วกัน”“นั่นสิหลงเอ๋อร์แค่เข้าไปทำงานวันแรก มีแค่พ่อกับแม่ไปก็พอแล้วเจ้าก็นอนพักอยู่บ้านเถอะ”เล่อชุนหลันร้องไห้ออกมา นี่น่ะหรือคือสิ่งที่นางทอดทิ้งไปเมื่อชาติก่อนเพียงเพราะชายคนเดียวที่ไม่รักนาง แต่นางกลับทิ้งความรักที่ยิ่งใหญ่ จริงใจและบริสุทธิ์เอาไว้เบื้องหลังโดยไม่สนใจ ทิ้งพวกเขาจนวันสุดท้ายของชีวิต“ลูกตัดสิน
Baca selengkapnya
ตอนที่  7 องค์รัชทายาทแห่งต้าจินโจว
“แต่ว่าท่านอ๋องตรัสว่าอยากหารือเรื่องชายแดนนะพ่ะย่ะค่ะ”“ข้ารู้แล้ว เดี๋ยวข้าจะไปหาเขาเอง ข้าบอกน้องแปดไปแล้วว่ามาที่นี่ในฐานะขุนนางใหม่ เขาจะไม่เปิดเผยฐานะของข้าส่วนเจ้าก็จำเอาไว้ด้วยว่าอย่าได้เผลอเรียกเช่นนี้ต่อหน้าผู้อื่นเป็นอันขาด”“กระหม่อมรับทราบพ่ะย่ะค่ะ แต่นั่นก็มิได้หมายความว่าท่านอ๋องจะยอมให้พระองค์พักโรงเตี๊ยมเช่นนี้ มันไม่ปลอดภัยนะพ่ะย่ะค่ะ”“เจ้าเคยได้ยินหรือไม่ ที่ที่อันตรายคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด”“แต่ว่า…”บุรุษหนุ่มยกพัดจีบพับในมือขึ้นเพื่อมิให้องครักษ์ข้างกายเถียงเพราะเขากำลังมองรอยยิ้มของสตรีที่พึ่งแยกกันไปเมื่อครู่“รอยยิ้มเจ้าช่างสดใสเสียจริง… เล่อชุนหลัน”“องค์ชาย...”“อ้อ จริงสิ ต่อไปเรียกข้าว่าคุณชาย หรือไม่ก็ต้องเรียกว่าใต้เท้าจวินแทนก็แล้วกันอย่าลืมเสียล่ะ”“แต่ว่า…”“ข้าสั่งเจ้าไม่ต้องถาม ข้ามาในฐานะขุนนางกรมขุนนาง มิใช่องค์ชายหรือองค์รัชทายาทแห่งต้าจินโจว”“พ่ะย่ะค่ะ”“จริงสิจางหลิงเจ้ารู้จักสกุลเล่อหรือไม่ เสนาบดีเล่อขุนนางเก่าข้างกายเสด็จพ่อก่อนจะย้ายมาที่นี่”“เสนาบดีเล่อหรือว่าพระองค์ทรงหมายถึงใต้เท้าเล่ออันจ้านหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ เห็นว่าวันนี้บุตรชายคนโตที
Baca selengkapnya
ตอนที่  8  หอซานเหนียง
“เอ่อ น้องชุนหลันข้าว่านี่ไม่ค่อยจะเหมาะ”“มาเถอะน่า ฟังดนตรีไม่กี่เพลงก็กลับแล้วข้าไม่ได้พาท่านมาหาสตรีเสียหน่อยไม่ต้องกลัวตามมาเถอะ”“แต่ว่า….เดี๋ยว..”จวินซานหรงไม่เคยถูกสตรีแตะต้องเช่นนี้มาก่อน เขาไม่ได้นึกรังเกียจแต่ก็ไม่คุ้นเคย ชีวิตองค์ชายอย่างเขาแม้จะพบสตรีมากมายจนเกิดความเบื่อหน่ายแต่ก็ไม่เคยเห็นสตรีเช่นเล่อชุนหลันมาก่อน สุดท้ายทั้งคู่ก็เขามาด้านในของหอซานเหนียงจนได้“ว้าวท่านดูสิ มองจากด้านนอกว่าสวยแล้ว ข้างในนี้ยังตกแต่งได้อย่างงดงาม ท่านดูบันไดวนนั่นสิยอดไปเลยว่าหรือไม่”“คุณชายทั้งสองเชิญเจ้าค่ะ”“ข้าขอโต๊ะที่จะเห็นนักดนตรีที่ชัดที่สุดหนึ่งโต๊ะ”“แหม... คุณหนูเจ้าคะวันนี้บังเอิญว่าเป็นวันที่อวิ๋นเซียนจะร่ายรำดังนั้นโต๊ะดี ๆ เอ่อ เช่นนั้นข้าจะสั่งให้คนรีบจัดโต๊ะให้พวกท่านเลยเจ้าค่ะ”“จัดโต๊ะให้ข้าและพี่ชายให้เร็วที่สุดที่สำคัญ.... ข้าเป็นคุณชาย!!”เงินถุงใหญ่ถูกส่งให้หลี่มาม่าของหอชื่อดัง นางจึงรีบหุบปากและสั่งให้คนจัดโต๊ะเพื่อรับรองแขกพิเศษที่หน้าเวทีขึ้นอีกหนึ่งชุด จวินซานหรงถึงกับกลั้นขำไม่อยู่เมื่อเห็นว่าชุนหลันพยายามยัดเยียดให้ผู้อื่นเชื่อให้ได้ว่านางเป็นคุณชายน้อย แต
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9  งานเลี้ยงขุนนางใหม่
“คุณหนู ท่านพูดเหมือนกับว่าท่าน…”“ช่างเถอะไหน ๆ จวินซานหรงก็ไม่อยู่แล้วเช่นนั้นก็กลับเถอะ”พวกนางเดินกลับไปและต้องแปลกใจเมื่อเห็นว่าจวินซานหรงเดินเข้าไปที่หอซานเหนียงซึ่งนางพึ่งพาเขาเข้าไป“เดี๋ยวก่อน นั่นมิใช่จวินซานหรงหรอกหรือ”“ไหนเจ้าคะ… ตายจริงใช่จริง ๆ ด้วยเจ้าค่ะคุณหนูแต่ว่าเหตุใดคุณชายจวินผู้นี้ถึงได้ไปที่นั่นหรือว่า…”“หึ ผู้ชายก็มักมากเหมือนกันไม่มีผิด ไม่ต่างกันเลยช่างเขาเถอะข้ากับเขามิได้เป็นอะไรกันเสียหน่อย รู้จักแค่ไม่กี่วันคิดว่าเขาจะแตกต่างกับ…”“คุณหนูเจ้าคะ ท่านชื่นชอบท่านอ๋องมากและท่านอ๋องไม่เคยมาสถานที่เช่นนี้เลยนะเจ้าคะ”“กลับกันเถอะ เจ้าบอกว่าต้องเตรียมตัวไปงานเลี้ยงในวังมิใช่หรือ”“เจ้าค่ะ”พวกนางเดินออกไปแล้วด้วยความรู้สึกขุ่นมัวในใจของเล่อชุนหลันเล็กน้อย รถม้าเคลื่อนตัวเพื่อกลับไปยังจวนเสนาบดีเพื่อเตรียมตัวเข้าวังในค่ำคืนนี้“พี่สาม ที่นี่น่ะหรือที่ท่านบอกว่า…”“ใช่ เข้ามาก่อนสิ”“ต๊ายย ตาย คุณชายรูปงามทั้งสองท่านมาเยือนอีกแล้ว”“อีกแล้วงั้นหรือ ... หลีกไปพี่สามท่านช่วยข้าด้วย”หยางอี้เหรินที่ไม่ชอบสถานที่เช่นนี้เอาเสียเลยรีบหลบด้านหลังเมื่อหลี่มาม่าวิ่งมาพร้
Baca selengkapnya
ตอนที่  10  พบเจออีกครั้งในชาติใหม่
“น้องชุนหลัน…”ชุนหลันเมื่อตั้งสติได้ก็รีบคุกเข่าลงทันทีท่ามกลางความตกใจของท่านอ๋องที่ไม่คิดว่าเล่อชุนหลันจะตกใจจนลนลานเมื่อพบเขาเช่นนี้ “เล่อชุนหลันถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ”“ลุกขึ้นเถอะ”""ขอบพระทัยเพคะ / พ่ะย่ะค่ะ""นางและมู่หรงเฉิงลุกขึ้นยืนตรงหน้าเขา ท่านอ๋องมองสำรวจทั้งคู่ก่อนจะหันมามองเล่อชุนหลันที่เอาแต่ก้มหน้า นี่มิใช่ท่าทีที่ปกติเวลาที่นางพบกับเขา“เล่อชุนหลัน ส่วนเจ้าคงจะเป็นขุนนางที่พึ่งแต่งตั้งสินะทำไมไม่อยู่ในโถงงานเลี้ยง”“ทูลท่านอ๋อง กระหม่อมพึ่งจะมาถึงและเห็นว่าน้องชุนหลันอยู่ที่นี่จึงได้แวะมาทักทาย เช่นนั้น…”“ชุนหลัน รีบไปเถอะ”“เจ้าไปก่อน ข้ามีเรื่องจะคุยกับนาง”มู่หรงเฉิงลืมไปเสียสนิทเลยว่าเล่อชุนหลันชื่นชอบท่านอ๋องมากเพียงใด แม้ว่าเขาจะชื่นชมนางแต่ก็ทำได้แค่เพียงมองนางอยู่ไกล ๆ ในฐานะสหายสนิทของพี่ชายนางเท่านั้น“เช่นนั้นกระหม่อมขอตัวก่อนพ่ะย่ะค่ะ”เล่อชุนหลันเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง นางพบว่าการเผชิญหน้ากับ “หยางอี้เหริน” อีกครั้งไม่ได้ทำให้ความรักที่นางมีต่อเขาน้อยลงแต่หากจะให้เลือกกลับไปอีกครั้ง นางคงจะ “โง่มาก” เต็มทีดังนั้นครั้งนี้นางตัดสินใจแล้วว่าจะเลือกทางเ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status