ข้อเสนอ2

“อ๊ะ” สิ้นสุดเสียงเธอ ลิ้นหนาที่ไม่รู้ว่าลงไปอยู่จุดนั้นเมื่อไหร่ ตวัดเลียรูสีชมพูที่เขาพรากพรหมจรรย์มาเมื่อ4เดือนก่อน บอกตรงๆ ว่าตั้งแต่วันนั้นเขานึกถึงแต่ร่างกายหอมหวานนี้ตลอดเวลา

“อื้ออ อ่าส์” แม้จะพยายามไม่ไหวเอนไปกับสิ่งที่เขายั่วเย้า แต่ลิ้นหน้าที่จาบจ้วงอยู่ตรงรูรักเธอ ทำเธอสติพรึงเพริดไปหมด นิ้วหนาส่งเข้าไปเบิกทางถึงสองนิ้ว ความคับแน่นทำเขาขบฟันกรอด อยากกระโจนจ้วงใส่ แต่เขาก็ไม่อยากทำเหมือนที่แล้วๆ มา เขาอยากมีอะไรกับเธอ ไม่ได้อยากมีอะไรกับท่อนไม้

“อื้ม โคตรแน่น” นิ้วมือและลิ้นทำหน้าที่สัมพันธ์กันจนเธอแทบเสร็จสม เมื่อเห็นสวรรค์อยู่รำไร แต่เหมือนมีใครกระชากเธอตกลงมาเสียก่อน!!

“อื้อ~” เธอเสียวจนน้ำตาซึม

“รอแปป” ฝ่ามือหนาตบลงบนเนื้อโหนกนูน2-3ที ก่อนจัดการดันท่อนเนื้อที่มีเส้นเลือดปูดโปน ชำแรกเข้าไป เขากัดฟันกั้นความเสียว ผิดกับเธอ ความเจ็บปวดจากครั้งอดีตทำเธอกลัว สองมือบางจิกเล็บลงไปบนแขนแกร่ง

“นิดเดียวก็เอาหรอยัยตัวแสบ” เมื่ออยากให้เขาเจ็บเธอก็ต้องเจ็บ จากที่ตั้งใจว่าจะค่อยๆ ดันเข้าไป เจอฤทธิ์ยัยตัวร้าย เขาตัดสิ้นใจกระแทกลงไปทีเดียวมิดลำ ปึก!

“อ๊ะ!” ความจุกเล่นงานเธอจนตาพร่า

“ไอ้ชั่ว แกมันคนเลว!!” ทำอะไรไม่ได้ก็ขอด่าให้มันลดความโมโหลงไปสักหน่อยก็ดี

“ปึก! อ๊า~ใช่ฉันชั่ว แต่ไม่ชั่วเท่าพ่อเธอหรอก ปึก แล้วไอ้ชั่วอย่างฉันเนี้ย มันก็เป็นผัวเธอ ปึก ปึก ปึกๆ” ร่างหนารัวสะโพกไปตอบโต้เธอไป หรือเขาจะชอบความซาดิส เขาไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อน แม้คนใต้ร่างจะด่าเขาไม่หยุด น้ำตานองหน้าไม่ได้ทำให้เขาใจอ่อน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปดวงหน้างามที่เปอะไปด้วยน้ำตาจัดการส่งไปหาคนที่เขาเกลียดที่สุดในชีวิตนี้ ให้มันเห็นถึงความทรมานของลูกสาวมัน มันจะได้ตายทั้งเป็นเหมือนเขา

“ครั้งที่แล้วปล่อยคลิป พ่อเธอก็ไปตามลบจนหมด แต่ไม่ต้องห่วง ครั้งนี้จะไม่ปล่อย แต่จะถ่ายน้ำตาของลูกสาวสุดที่รักมันแทน ว่าลูกมันกำลังทุกข์ใจแค่ไหน” ปึก ปึก ปึก เขาทิ้งโทรศัพท์ลงก่อนจะเสพสมร่างกายเธอ ครั้งแล้วครั้งเล่า

“อ๊าา รัดดีขนาดนี้ เสียวก็ครางออกมา โอ้ว" มือหนาบีบปากบาง ด้วยอารมณ์รุนแรง แต่เธอไม่ร้องออกมาสักแอะ มีแค่น้ำตาเท่านั้นที่แสดงให้เห็นว่าเธอเจ็บปวดแค่ไหน

"ดี! เงียบให้มันได้ตลอดแล้วกัน" เขาจัดการโหมสะโพกหนาใส่ร่างบางไม่ยั้ง นิ้วหนาลงไปทำหน้าที่ยดขยี้เม็ดสวาทกลางกายอรชร จนเธอกลั้นเสียงครางด้วยความเสียวซ่านไม่ไหว เผลอปล่อยกายไปกับสัมผัสพิศวาทที่เขามอบให้

"อ๊ะ อื้ออ อ๊ะ เสียว โอ้ววว" ร่างเล็กเสร็จสมตามความต้องการของเขา

"ดีมาก เด็กดี คราวนี้ตาเฮียบ้างนะคะ" วางความแค้นลงไปก่อน เขาอยากสนุกกับเรือนร่างงดงามนี้มากกว่า เขาจับร่างบางพลิกนอนหงาย แกะกระดุมเสื้อแหวกทรวงอกออก สองมือหยาบ บีบนวดเต้าอวบอิ่ม ก่อนก้มลงไปจูบปากบาง แต่เธอที่รอจังหวะนี้เตรียมจะกัดเขาทันที

”ถ้ากัด ย่ามึงกับคนในบ้านได้นอนข้างทางแน่ ทำตัวดีๆ เจ้า ยิ่งเธอว่านอนสอนง่ายเท่าไหร่ ฉันอาจจะไว้ชีวิตพ่อเธอก็ได้” พูดจบเขาจัดการป้อนจูบเร่าร้อน จนร่างบางยอมศิโรราบ รับจูบรุนแรงของเขาแม้จะต่อต้านเล็กๆ แต่เธอจะไปสู้อะไรเขาได้ สมองสองส่วนตีกัน อีกด้านบอกให้เธอปล่อยพ่อเธอไปตามยถากรรม แต่อีกด้านคิดถึงสายสัมพันธ์พ่อลูก อย่างไรเธอก็รักพ่อของเธอมาก แม้เขาจะเลือกเดินในทางที่เธอไม่ชอบก็ตาม คิดได้อย่างนั้น เธอจัดการคว้าโอกาสตรงนี้ดีกว่าต่อต้านเขาไปเปล่าๆ

“ถ้ายอมแล้วได้อะไร” เธอถามในขณะที่เขามัวเมาอยู่กับเต้าอวบเธอ

“เธอมีสิทธิ์ต่อลองด้วยหรือไง” ร่างหนาพูดชิดยอดอก

“ดี ในเมื่อไม่ยอมเอาอะไรมาแลกเลย ก็เตรียมรับมือฤทธิ์เดชฉันได้เลย เคยได้ยินคำว่าลูกเสือลูกตะเข้ไหม พ่อฉันไม่ได้โง่ ฉันก็ไม่ได้โง่ ถ้านายไม่โง่นายก็น่าจะดูออก” เมื่อวานก่อนพ่อเธอเดินมาพูดจาแปลกๆ เธอสืบจนพบกับความจริงที่ว่า พ่อเธอกำลังผลักเธอให้พ้นการถูกฆ่าจากการจ้างวานคุณศจี ท่านคิดว่าถ้าฉันอยู่กับนายพยัค ฉันจะปลอดภัย แต่พ่อฉันคงคิดไม่ถึง นายนี่มันยิ่งกว่านรกเสียอีก!

“ก็ฉลาดดี แต่คนฉลาดอย่างเธอทำอะไรได้หล่ะ ในเมื่อพ่อเธอขอร้องให้ฉันจดทะเบียนกับเธอ พร้อมข้อเสนอบางอย่าง” บางอย่างที่ว่าทำเขาพอใจไม่น้อย แต่มันยังสาสมใจไม่พอ เขาต้องการมากกว่านั้นต้องการให้มันล่มจมกันไปทั้งโคตร!