Lahat ng Kabanata ng กับดักร้ายผู้ชายสายเถื่อน: Kabanata 1 - Kabanata 10

ผ่านมาเกือบสองเดือนจากเหตุการที่เกิดขึ้น“อ้วก อ้วก” วันนี้เธอตื่นมาอ้วกตั้งแต่เข้ามืด ความผิดปกติของร่างกายทำเอาเธอใจไม่ดี ข้อความที่ชายหนุ่มส่งมาข่มขู่จนเธอไม่เป็นอันทำการทำงาน ทำเอาความดันเธอพุ่ง“ยัยเจ้าลูก อ้วกแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ ย่าเริ่มใจไม่ดีแล้ว ตัวเราก็สูบผอม ย่าว่าเราไปโรงบาลกันเถอะ” หญิงสูงวัยที่คอยปกป้องเธอจากแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างมารดาอดจะห่วงคนตรงหน้าไม่ได้ แต่ไหนแต่ไรหลานสาวคนโตของเธอมีร่างกายแข็งแรงมาตลอด เหตุใดช่วงนี้ดวงถึงตกนักก็ไม่รู้ มีแต่เรื่องร้ายๆเข้ามาหาหลานเธอไม่หยุด“เจ้าเครียดเรื่องงานหน่ะค่ะ เดี๋ยวก็ดีขึ้น เธอพยายามเดินช้าๆ ออกมาจากห้องน้ำ แต่แล้วก็ต้านแรงโน้นถ่วงไม่ไหว ล้มฟุบ หมดสติต่อหน้าคุณหญิงกาญจนา"ว้ายย ตายแล้ว ใครอยู่ข้างนอกมาอุ้มหลานฉันที! เอารถออกๆ ฉันจะพาหลานฉันไปโรงพยาบาล" เสียงเอะอะโวยวายของคุณหญิงทำเอาสองคนแม่ลูกมองหน้ากัน"มันอ้วกมาหลายวันแล้วนะคะคุณแม่" ปุยนุ่นกระซิบบอกกับแม่ของเธอ เธอเองเกลียดพี่สาวต่างมารดาเข้าใส้ ตั้งแต่มันย้ายเข้ามาอยู่นี่ ไม่ว่าจะคุณพ่อหรือคุณย่าต่างก็เอาอกเอาใจมัน พากันสงสารที่มันไม่มีแม่ ต่างจากเธอที่มีแค่คุณแม่ที

ตั้งแต่เล็กจนโตแม้คนเป็นพ่อจะไม่ค่อยสนใจเธอนัก แต่ไม่มีสักครั้งที่จะลงมือตบตีเธอเช่นนี้"แกเรียกฉันว่าพ่อ แต่การกระทำแกไม่เคยเห็นหัวฉันเลย แกจะออกเที่ยว ไม่ตั้งใจเรียนฉันเคยว่าแกสักคำไหม แต่การกระทำของแกวันนี้ทำพี่สาวแกเกือบตาย แกยังขับรถออกไปไม่ดูดำดูดีอีก เอาเลือดชั่วๆของแม่แกออกบ้าง!!" เขาสั่งสอนแค่นี้ยังน้อยไป หลายครั้งที่สองแม่ลูกกลั่นแกล้งจันทร์เจ้า เขาพยายามเอาหูไปนา เอาตาไปไร่ด้วยไม่อยากให้คนอื่นว่ารักลูกลำเอียง แต่เหมือนสองคนแม่ลูกนี้ยังลำพองใจ กลั่งแกล้งลูกสาวคนโตเขาเรื่อยมา"คุณพ่อก็รักแต่มัน อะไรคุณพ่อก็ตามใจมัน" เธอยอมรับว่าเธอเกลียดพี่สาว แต่เธอผิดที่ไหนใครๆก็เอาแต่ตามใจมันแค่นี้มันยังน้อยไป"แกเคยมองดูตัวเองบ้างรึเปล่าว่าสิ่งที่แกทำ มันดีเที่ยบพี่แกได้ไหม เรียนมากี่ปี แกควรจะจบปีนี้ด้วยซ้ำ แต่แกเพิ่งขอเงินฉันไปลงเรียนปีหนึ่งใหม่ แกไม่คิดหรอ ถ้าฉันไม่รัก แกโดนฉับทุบไปแล้วยัยเด็กบ้า!!" เลี้ยงมาตั้งแต่เกิดมันเอาส่วนไหนคิดว่าเขาไม่รักมัน"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปฉันจะกักบริเวณแก และตัดค่าขนมแกให้เหลือแค่วันละ200" พูดจบคนเป็นพ่อก็เดินออกไปทันที สองแม่ลูกกอดกันกลม"หยุดดื้อสักอ

ผ่านเวลาแห่งการสูญเสียไปเกือบ2เดือนวันนี้หญิงสาวออกมาซื้อของใช้และไอแพดสำหรับการออกแบบโลโก้ร้าน เธอตั้งใจจะเปิดร้านคาเฟ่เล็กๆ ในบ้านสวนของคุณยาย ตอนนี้เธอให้คนไปปรับปรุงบ้านและทำร้านโดยขอให้เพื่อนสนิทช่วยออกแบบและควบคุมการก่อสร้างทั้งหมดให้ เรื่องนี้พ่อและคุณย่าไม่รู้ หากพ่อเธอยังไม่เลิกเส้นทางนี้ เธอคงต้องชวนคุณย่าไปอยู่บ้านสวนกับเธอ“ขอบใจแกมากนะฝัน เรื่องนี้ช่วยเหยียบให้มิดๆ เลยนะ อาทิตย์หน้าเดี๋ยวฉันจะเข้าไปตกแต่ง ตอนนี้ฉันเรียนทำขนมจบหลักสูตรเล็กๆแล้ว รสชาติก็ถือว่าผ่านฉลุย คุณย่า ฝคอนเฟิร์ม” รอยยิ้มสดใสทำเอาคนที่อยู่บนรถตู้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหว่ะ ก่อนจะสลัดความคิดออกไป“เริ่มเลยไหมคับนาย” ลูกน้องคนสนิทหันไปถามผู้เป็นนายที่รอจังหว่ะให้หญิงสาวออกจากบ้านมากว่าอาทิตย์แล้ว“อืม เอาผ้ามานี่“ หลังจากส่งสัญญานให้ลูกน้องเสร็จ ชายชาวต่างชาติคนนึงทำทีเดินมาถามทาง หญิงสาวผู้มีน้ำใจแนะนำเขาอย่างขยันขันแข็งโดยไม่รู้ตัวเลยว่าจะมีภัยมาถึงตัว“อื้อ อื้อ” ร่างบางดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดแกร่ง แต่ยิ่งดิ้นเขายิ่งกดผ้าชุปยาสลบแน่น จนร่างบางแน่นิ่ง“ของพวกนี้หล่ะคับนาย” กระเป๋าสะพายและเครื่องมืออิเล็กทรอ

ย้อนไปเมื่อ2เดือนก่อน“นายคับเจ้าสัวติดต่อมา” คนสนิทยื่นโทรศัพท์ให้ ใครๆ ก็รู้หากต้องการติดต่อพยัค ต้องติดต่อผ่านเลขาเท่านั้นเพราะเขาไม่รับเบอร์แปลก“ว่าไงคับพ่อตา” เขายียวนตามภาษา อยากรู้นักว่าคนเลวอย่างมันอยากได้อะไรถึงยอมลงทุนโทรมา“ไอ้เด็กเวร!" เสียงสบทดังลั่นหลังคำทักทายของเขา"ออกมาเจอกันหน่อย กูจะให้ในสิ่งที่มึงต้องการ" พูดจบเจ้าสัวก็กดวางไปทันที ก่อนที่จะมีแจ้งเตือนเรื่องสถานที่เด้งเข้ามา"ไปเตรียมคน ไม่ต้องเอาไปเยอะ สัก5คนก็พอ" อยากจะรู้นักไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์จะเอาอะไรมาเสนอเขาร้านอาหารจีนห้อง วีไอพี"โอ๊ะโอ ผมมาสายไปหรอคับเนี่ย" มันเป็นความจงใจของเขาเองที่อยากจะปล่อยให้ศัตรูตรงหน้ารอ"เห้ออ กูไม่มีเวลามาเล่นอะไรเป็นเด็ก เอานี่ไป ถ้าพอใจกูจะได้บอกข้อแลกเปลี่ยนของกู" สัญญาถือหุ้น80% ของบริษัทส่วนตัวที่เจ้าสัวสร้างมากับมือ ถูกยื่นมาตรงหน้า"มึงต้องการอะไร ทำไมอยู่ๆ ก็นึกอยากให้หุ้นกูขึ้นมา ของรักของหวงของมึงเลยหนิ" ความมาแปลกของคนตรงหน้าทำเขาต้องจริงจังและเลิกกวนประสาทแทน"กูไม่ได้โกงหุ้นน้องมึง มึงรู้แค่นี้พอ ถ้ามึงอยากจะแก้แค้น มึงลองไปย้อนดู สถานะการเงินย้อนหลังของน้องมึงดู แล้

“ป่านนี้คงตามน้องชายกลับมาตลบหลังไอ้พวกนั้น ไอ้กิตเข้ามา” เขาเรียกลูกน้องคนสนิทให้ไปทำเรื่องบางเรื่องที่อยากจะกระตุ้นความโกรธแค้นตาแก่นั่นสักหน่อย“ปล่อยข่าวการมั่วผู้ชายของปุยนุ่นไปทุกสำนัก ดารา นักร้องดังๆ คนไหนเปิดหน้ามันให้หมด เอาให้คนสนใจจนออกจากบ้านไม่ได้” ไม่ใช่แค่บ้านนั้นต้องเต้นเป็นเจ้าเข้า แต่ยัยตัวแสบที่โยนแก้วราคาแพงของเขาก็ต้องกระวนกระวายเช่นกัน“แรงไปไอ้เสือ เกิดย่าเขาช็อคตาย เมียมึงบีบคอมึงแน่” เขามั่นใจว่าผู้หญิงของเพื่อนพร้อมฆ่าเพื่อนเขาแน่ๆ หากย่าของเธอเป็นอะไรไป“ไม่ใช่หลาน ไม่ปวดใจเท่าไหร่หรอก อ่อ เผื่อพ่อไอ้เด็กนั่นจะกลับมาสั่งสอนแม่มันที่ชอบสอนลูกไปในทิศทางผิดๆ” เขาคิดมาดีแล้ว“ไม่ใช่อยากแก้แค้นที่เขาทำให้มึงเสียลูกไปหรอกนะ” คำถามแทงใจดำทำเขาหน้าแดงก่ำ“มึงจำจันทร์เจ้าไม่ได้จริงๆ หรอวะ” พวกเขาอ้อมไปอ้อมมาหลายชั่วโมงแล้ว ถึงเวลาต้องเข้าเรื่องเสียที“จำได้ กูไม่เคยลืม แต่เพราะพ่อเขาไง ทำให้พ่อแม่กูต้องตาย ไหนจะไอ้กระทิงกับน้องสาวมึงอีก ต่อให้กูรักแค่ไหน กูก็ใช้ชีวิตกับลูกสาวฆาตกรไม่ได้” เขาจำหญิงสาวได้ตั้งแต่เจ้าสัวเปิดคลิปที่มีเด็กหญิงกอดแม่ร้องไห้ตอนบ้านไฟไหม้ แม