รับผิดชอบชีวิตลูกกูสิ!!

วันนี้ร่างบางตื่นแต่เช้าเพื่อจะไปซื้อของบำรุง

“หึ ว่าไงจ้ะ ได้ข่าวว่าท้อง แต่ผู้ชายยังเข้ามารับผิดชอบไม่ได้ เอ๊ หรือว่าเขาไม่อยากรับผิดชอบกันน๊า” เสียงน้องสาวต่างแม่ที่พูดจาถากถางเธอทุกวันทำเธอถอนหายใจ

“ไม่สาระแนสักเรื่องจะตายไหม ไปเอาเรื่องครอบครัวเธอให้รอดก่อนเถอะ ได้ข่าวว่าผัวหนีกลับไปนอนบ้านมาเป็นอาทิตย์แล้ว เพราะว่าา…เน่ารึเปล่า" เธอก็เป็นแบบนี้ใครร้ายมาเธอก็ร้ายกลับไม่จำเป็นต้องดีด้วย

"อีเจ้า!!" โดนพี่สาวต่างมารดาตอกกลับ ปุยนุ่นถึงกับกระทืบเท้าเร้าๆ

"ทำไมหล่ะอีนุ่น!!" จิกมาจิกกลับไม่โกงทำไมเธอต้องยอมในเมื่อเธอถูกหาเรื่องก่อน

"คิดว่ามีคุณย่าคุ้มกะลาหัว ฉันจะทำอะไรแกไม่ได้งั้นหรอ หึ!! ลองไม่มีลูกดูสิ แกจะขาดใจตายตามลูกแกรึเปล่า” สิ้นสุดคำพูดน้องสาวต่างมารดา เธอรู้ทันทีว่าภัยมาถึงตัว เดินถอยหลังเตรียมจะตั้งตัว แต่ไม่ทัน ผมสลวยของเธอถูกกระชากดึงจนเธอล้มลงกับพื้น เธอใช้แรงทั้งหมดที่มีคว้าแขนน้องสาว กระชากกลับจนเสียหลักลมลงไปอีกคน เธอขึ้นค่อมได้ ตบลงไปบนหน้างามสองที เพี้ยะ เพี้ยะ

“อีเจ้า มึงตบกูหรอ!” อารมณ์โมโหส่งผลให้ยกเท้าบางถีบหน้าท้องพี่สาวเต็มแรง แต่คนเป็นพี่สาวดึงแขนน้องไว้เพราะด้านหลังเป็นบันได แต่มันไม่เป็นอย่างที่เธอคิด ปุยนุ่นสะบัดแขนจากพี่สาวทันที ร่างบางจึงกลิ้งตกบนไดเกือบ20ขั้น เหตุการณ์ทุกอย่างอยู่ในสายตาของใบบัว เด็กสาวที่เป็นคนของพยัค เธอถ่ายคลิปไว้เรียบร้อยก่อนจะกดส่งให้เจ้านายเธอ

“คุณเจ้า!! ช่วยด้วย คุณเจ้าตกบันได้!” ใบบัวแสร้งวิ่งออกมาด้วยความตกใจ ปุยนุ่นเห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งหนีไปขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที

ร่างบางถูกคนในบ้านพาส่งโรงพยาบาลได้ทันเวลา

“บอกฉันสิ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นทำไมยัยเจ้าถึงตกบันไดได้!” ภาพที่หลานสาวนอนตัวงอจับท้องไว้ และมีเลือดไหลทะลักทำเธอน้ำตาซึม สภาพจิตใจคนเป็นหลานจะเป็นอย่างไร เธอเพิ่งถูกคนชั่วทำร้ายจิตใจมาแท้ๆ ยังจะมาเสียลูกไปอีก

“คือ คุณเจ้ากับคุณนุ่นทะเลาะกันค่ะ คุณเจ้าพยายามคว้าแขนคุณนุ่นไว้แล้วนะคะ แต่คุณนุ่นสะบัดหนีค่ะคุณท่าน คุณเจ้าเลยตกลงมา” ใบบัวสาวใช้ที่มาด้วยรีบเล่าตามที่เห็นทันที เดิมทีเธอไม่ชอบคุณผู้หญิงและลูกสาวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะชอบเรียกจิกหัวคนในบ้าน ไม่เหมือนคุณจันทร์เจ้าแม้จะไม่ลงมาคลุกคลีมากนัก แต่ก็มีน้ำใจกับคนงาน เรียกคนงานว่าพี่ทุกคำ

“แกว่าอะไรนะอีบัว!! ลูกฉันออกจากบ้านไปตั้งนานแล้ว แกอย่ามาใส่ร้ายลูกฉันนะ” คุณศจีเดินมาได้ยินสาวใช้ฟ้องพอดี สายตาเฉือดเฉือนส่งไปข่มขู่สาวใช้ทันที

“อย่ามาเสียงดังใส่คนของฉัน โทรตามนังลูกตัวดีของเธอกลับมาเดี๋ยวนี้ ไอ้วิต ไปดูกล้องวงจรปิด แล้วส่งให้กู!!” เจ้าสัวกัดกรามแน่น ไอ้หลานในท้องลูกสาวเขาก็ไม่ได้อยากเอาไว้ แต่พอลูกสาวดึงดันอยากจะเลี้ยงเขาก็ไม่ห้าม แต่นี่ทำร้ายกันเกือบปางตาย มันต้องมีสั่งสอนกันบ้าง

“จีติดต่อลูกไม่ได้ค่ะ คุณพี่คะ เรื่องนี้มันต้องฟังความทั้งสองข้างนะคะ” ยามสามีโกรธจัดยอมรับว่าเธอก็กลัวจึงพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบ

“ก็ไปตามมันแถวผับที่มันชอบไปนักไง ตามมันมาให้ได้ศจี การที่มันทำร้ายพี่สาวมันปางตายแบบนี้ ผมจะสั่งสอนมันเอง” เมื่อรู้ว่าคนเป็นสามีเอาจริง คุณหญิงศจีรีบกวีกวาดออกไปตามหาลูกสาวทันที

เพี้ยะ ใบหน้างามหันไปตามแรงตบ

"คุณพ่อ!!"