มาเยี่ยมพ่อตา

ผ่านมาเกือบสองเดือนจากเหตุการที่เกิดขึ้น

“อ้วก อ้วก” วันนี้เธอตื่นมาอ้วกตั้งแต่เข้ามืด ความผิดปกติของร่างกายทำเอาเธอใจไม่ดี ข้อความที่ชายหนุ่มส่งมาข่มขู่จนเธอไม่เป็นอันทำการทำงาน ทำเอาความดันเธอพุ่ง

“ยัยเจ้าลูก อ้วกแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ ย่าเริ่มใจไม่ดีแล้ว ตัวเราก็สูบผอม ย่าว่าเราไปโรงบาลกันเถอะ” หญิงสูงวัยที่คอยปกป้องเธอจากแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างมารดาอดจะห่วงคนตรงหน้าไม่ได้ แต่ไหนแต่ไรหลานสาวคนโตของเธอมีร่างกายแข็งแรงมาตลอด เหตุใดช่วงนี้ดวงถึงตกนักก็ไม่รู้ มีแต่เรื่องร้ายๆเข้ามาหาหลานเธอไม่หยุด

“เจ้าเครียดเรื่องงานหน่ะค่ะ เดี๋ยวก็ดีขึ้น เธอพยายามเดินช้าๆ ออกมาจากห้องน้ำ แต่แล้วก็ต้านแรงโน้นถ่วงไม่ไหว ล้มฟุบ หมดสติต่อหน้าคุณหญิงกาญจนา

"ว้ายย ตายแล้ว ใครอยู่ข้างนอกมาอุ้มหลานฉันที! เอารถออกๆ ฉันจะพาหลานฉันไปโรงพยาบาล" เสียงเอะอะโวยวายของคุณหญิงทำเอาสองคนแม่ลูกมองหน้ากัน

"มันอ้วกมาหลายวันแล้วนะคะคุณแม่" ปุยนุ่นกระซิบบอกกับแม่ของเธอ เธอเองเกลียดพี่สาวต่างมารดาเข้าใส้ ตั้งแต่มันย้ายเข้ามาอยู่นี่ ไม่ว่าจะคุณพ่อหรือคุณย่าต่างก็เอาอกเอาใจมัน พากันสงสารที่มันไม่มีแม่ ต่างจากเธอที่มีแค่คุณแม่ที่สปอยเธอเท่านั้น ดีที่คุณตาพอมีอิทธิพลอยู่บ้าง คนบ้านนี้ถึงยังเกรงใจคุณแม่อยู่ แต่เรื่องหน้าเศร้าก็เกิดขึ้นคุณตากับคุณยายของเธอนั้นเพิ่งเสียเมื่อสามเดือนก่อนจากเหตุการรถตกเขา หลังพากันไปไหว้พระแสวงบุญที่พม่า

"หรือนังเจ้ามันจะท้อง นี่ยัยนุ่น แกจะปล่อยให้มันท้องลูกชายไม่ได้นะ แกต้องท้องก่อนมันสิ เบาๆ เที่ยวหน่อย อ่อยผัวที่แต่งงานของแกสักทีเถอะ เกิดได้ลูกชาย ทรัพย์สมบัติมันก็เป็นของลูกแก แต่ถ้านังเจ้ามันท้องก่อนแกก็อด" คุณศจี มักสอนลูกผิดๆ เสมอ จนปุยนุ่นนั้นนิสัยร้ายกาจราวกับหลุดออกมาจากนรกก็มิป่าน

"เขาเคยแตะต้องตัวหนูที่ไหนหล่ะคุณแม่ วันไหนมีงานยิ่งไม่ต้องพูด โน้น นอนในห้องทำงาน อาทิตย์นึง6วันเข้าไปแล้ว จะเอาเวลาที่ไหนมาผลิตลูกหล่ะคะ" พูดแล้วก็หงุดหงิด ตอนแรกเธอก็ดีใจที่แต่งงานแทนจันทร์เจ้า เพราะเจ้าบ่าวทั้งหล่อทั้งรวย แต่ตอนนี้เหมือนเธอคิดผิด เขาเย็นชาจนเธอไม่อยากเข้าใกล้ จึงออกไปหาความสุขนอกบ้านทุกวัน

"แต่ถ้ามันท้องจริง นุ่นนี่แหละจะทำให้มันแท้งเอง" สาวใช้ที่เอาน้ำมาเสริฟรีบออกไปส่งข่าวให้เจ้านายลับๆ ของเธอทราบทันที

"ถ้าตรวจแล้วจันทร์เจ้าท้องจริงๆ ฉันจะรวบธุระกิจของมันให้หมด ลูกสาวท้องไม่มีพ่อ มันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน กูอยากรู้จริงๆ" พยัคจัดการส่งคนมาเป็นคนใช้บ้านนี้เกือบ3ปี เพื่อรอวันเอาคืนพวกมัน ที่ทำให้น้องชายของเขาต้องตาย

ย้อนไปเมื่อ3ปีก่อน เชียงราย

ปัง!! สิ้นเสียงปืน ก็ได้ยินเสียงกรี๊ดร้องของน้องสะไภ้ที่อุ้มลูกชายอยู่ในอ้อมแขนพร้อมเขย่าตัวสามี

"พี่ทิง พี่ทิงตื่นเดี๋ยวนี้นะ ทำแบบนี้ทำไม ฮึก” ภาพที่เห็นทำเขาปวดใจไม่น้อย จนต้องให้น้องสาวมาอุ้มหลานชายวัยหกเดือนออกไป จดหมายที่น้องชายเขียนเอาไว้บนโต๊ะทำงาน บอกทุกอย่าง น้องเขาโดนเพื่อนหักหลัง โดนไอ้เจ้าสัวชาติชั่วยึดหุ้น จนน้องเขาไม่เหลืออะไร หลังจากเผาน้องชายเขาเสร็จ น้องสะใภ้ที่เอาลูกมาฝากไว้กับเขาก่อนจะขอกลับบ้านที่อยู่อีกอำเภอเพื่อไปจัดเตรียมเอกสาร วันนั้นฝนตก

เขาพยายามห้ามน้องสะใภ้แล้วแต่เธอไม่ฟัง เธอบอกว่าเธอทนอยู่ในที่ที่เคยอยู่กับสามีไม่ได้ เขาจึงขอว่าค่อยมารับหลานพร้อมคุณตาคุณยาย เธอจึงยอมเอาลูกฝากเขาและน้องสาวไว้ ไม่นานก็มีคนโทรมาแจ้ง ว่าน้องสะใภ้เขานั้นรถคว่ำ เมื่อตรวจดีๆ พบว่ามีคนตัดสายเบรค ซึ่งรถคันนั้นคือรถน้องชายเขา ใครจะคิดฆ่าน้องเขา หากไม่ใช่ไอ้เจ้าสัวชั่วที่มันอยากได้หุ้นทั้งหมด เขาจะตามล้างแค้นมันให้ตายกันไปข้างนึง เขาใช้เวลากว่า3ปี กว่าจะพร้อมทุกอย่าง เขาตัดสินใจเปิดคาสิโนในปอยเปรตแข่งกับมัน ไม่ว่ามันจะทำอะไรเขาก็มักจะทำตาม จนตอนนี้กิจการของมันเริ่มซบเซา

“อย่าโทษกูเลย โทษลูกกับเมียมึงดีกว่าที่ล้างผลาญไม่เลิก” คุณศจีถูกสั่งห้ามเล่นการพนันทุกชนิด แต่ใจเธอมันถูกผีผนันเข้าสิงไปแล้วจึงเอาเงินมาละลายกับบ่อนเขา จนตอนนี้เขาปล่อยหนี้ให้เธอไปกว่า10ล้าน เธอทยอยเอาหุ้นบริษัทผัวตัวเองออกมาปล่อยให้เขา จนตอนนี้เขามีหุ้นอยู่ถึง40% ขาดอีกเพียง15%เท่านั้นเขาก็เหยียบหัวมันได้

“นายคับ คุณเจ้าท้องจริงๆ คับสายเรายืนยันเรียบร้อย” บอดี้การ์ดคู่ใจเดินมารายงานเขาเป็นไปตามที่เขาวางแผน ลูกสาวสุดที่รักของมันอุ้มท้องลูกเขาอยู่

“ไปเตรียมรถ กูจะไปเยี่ยมพ่อตาสักหน่อย”

หลังจากตื่นมาบนเตียงโรงพยาบาล หมอก็แจ้งข่าวว่าหญิงสาวตั้งครรภ์ได้8สัปดาห์ คนตัวเล็กปล่อยโฮอยู่กับอกผู้เป็นย่า คนเป็นพ่อที่ยืนฟังอยู่ด้วย ปวดแปลบในอก อาการใจสลายมันเป็นอย่างไรเขาเพิ่งรู้วันนี้

“เจ้า ขอเก็บเขาไว้นะคะ ถึงเจ้าจะเกลียดพ่อเขาแค่ไหน แต่เขาไม่รู้เรื่องด้วย” เธอพูดเสียงดังชัดถ้อยชัดคำให้คนเป็นพ่อที่อยู่ด้านหลังได้ยินด้วย

“พ่อว่า เราคิดกันใหม่ดีไหมยัยเจ้า ลูกต้องใจเย็นๆ เรื่องนี้พ่อไม่เห็นด้วย” เจ้าสัวกำพลรู้ว่าสาเหตุมันมาจากตัวเขา แต่เขาไม่อยากเก็บหน่อเนื้อชั่วๆ ของไอ้พยัคไว้สักนิด

“แล้วลูกของเจ้าผิดอะไรหล่ะคะ มันก็เป็นผลของการกระทำของผู้ใหญ่บ้าอำนาจไม่ใช่หรือไง”

“ยัยเจ้า!!”

“พอเถอะๆ เรื่องนี้ค่อยว่ากัน ถ้าเจ้าอยากเก็บไว้ ย่าจะช่วยเจ้าเลี้ยงเอง แบบนั้นดีไหมลูก แต่ตอนนี้เรากลับบ้านกันเถอะ” คุณหญิงกสิมาเอาน้ำเย็นเข้าลูบ ครั้งนี้หลานเธอไม่ผิด เพราะธุระกิจสีเทาที่ได้มาอย่างผิดกฏหมายทำหลานรักของเธอต้องเจ็บช้ำ

“คุณแม่คับ” แม้ในใจจะอยากคัดค้าน แต่แม่เขาส่งสายตาเชิงห้ามปรามมา มีหรือเจ้าสัวกำพลจะขัดได้

รถตู้คันหรูแล่นเข้ามาในบ้าน ก่อนที่เจ้าของบ้านทั่งสามคนจะขมวดคิ้ว

“ใครมากันหล่ะ ทำไมรถมันเยอะอย่างกับมาเฟียที่ไหน” คุณหญิงกสิมาถึงกับชะเง้อคอมอง

แต่พอเมื่อทั้งสามคนก้าวเข้ามาในบ้าน กรามแกร่งของเจ้าสัวบดเข้าหากันแน่น

“ไอ้เสือ!! ใครอนุญาตให้มึงเข้าบ้านกู" เห็นหน้ามันแล้วเขาอยากจะฆ่ามันนักที่มาย้ำยีหัวใจลูกสาวของเขา

"สวัสดีคับพ่อตา ต้อนรับลูกเขยได้สมกับเป็นพ่อตาจริงๆ นะคับ" สีหน้ากวนประสาททำขมับเจ้าสัวเต้นตุบๆ

"ว่าไงคับเมีย ลูกของเราแข็งแรงดีไหมคับ" ร่างหนาเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวที่ดันคุณย่าไปไว้ด้านหลัง ฝ่ามือบางตวัดลงบนแก้มหน้าทันควัน เพี้ยะ

"สารเลว!! แกจงใจทำให้ฉันท้องงั้นหรอ สะใจแกหรือยัง ถ้าสะใจแล้วก็ไสหัวกลับไป!" ร่างหนาใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มที่ตอนนี้มุมปากมีเลือดไหล

"ยังไม่สะใจกูเลย จริงๆ พวกมึงต้องไม่เหลืออะไร ให้เหมือนที่โกงน้องกูไปไง!” เขาตะโกนต่อหน้าเจ้าสัวด้วยความโมโห

“กูไม่ได้โกงน้องมึง แต่น้องมึงมันโง่เอง และมันอ่อนแอเอง ถึงคิดสั้นแบบนั้น!” ทำไมเขาต้องยอมให้ไอ้เด็กเมื่อวานซืนมาตีเสมอด้วยหล่ะ เขามีแต่จะเหยียบมันให้จมเสียมากกว่า

“มึงไม่ยอมรับไม่เป็นไร กูจะคิดบัญชีแค้นพวกมึงทีละคน เตรียมตัวไว้เลย” พูดจบก็หมุนตัวเดินออกไป ไม่วายหันมาทางหญิงสาว

“บอกลูกด้วยหล่ะ ว่าพ่อเขาคิดถึง หึ!” เธอมันก็เป็นได้แค่ลูกไก่ในกำมือเท่านั้น เขาจะบีบเธอก็ตาย เขาจะคลายเธอก็ไม่รอด