مشاركة

ตอนที่ 5 ถึงเวลาตัดใจ

last update تاريخ النشر: 2026-01-14 12:14:09

สิบวันก่อนพิธีปักปิ่น เสิ่นอวี๋ซินพาหัวใจที่บอบช้ำมายืนดักรอหลี่หานสือที่โรงน้ำชาแห่งเดิม ดวงตาคู่สวยที่เคยสดใสบัดนี้ดูหม่นแสงลงอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อเห็นร่างสูงโปร่งเดินเข้ามา นางจึงรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี เข้าไปร้องขอเพื่อสนทนากับเขาเป็นการส่วนตัวที่ห้องดื่มชาที่เงียบสงัดของชั้นสอง

“พี่หานสือ อีกสิบวันจะถึงงานปักปิ่นขอข้าแล้วนะเจ้าคะ ข้า...”

“หากจะพูดเรื่องไร้สาระก็จงหยุดเสีย” หลี่หานสือพูดแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงตวาดกร้าว ใบหน้าคมคายฉายแววหงุดหงิดอย่างไม่ปิดบัง

“ข้ามาที่นี่เพื่อพักผ่อน อย่าได้นำเรื่องหยุมหยิมของเจ้ามาขัดความสุนทรีย์ของข้า รีบพูดเข้าเรื่องมาเสียทีว่าเจ้ามีธุระอันใด” ประโยคนั้นทำให้เสิ่นอวี๋ซินสะดุ้งสุดตัว ไหล่บางสั่นเทา นางสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยคำที่เก็บไว้ในส่วนลึกที่สุดของใจ

“อวี๋ซินมีใจให้ท่านเจ้าค่ะ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ข้าทุ่มเททุกอย่างก็เพื่อท่าน ข้าอยากขอร้องในวันปักปิ่นนี้ ท่านช่วยส่งปิ่นมาหมั้นหมายข้าได้หรือไม่เจ้าคะ”

เมื่อสิ้นประโยค หลี่หานสือพลันก้าวถอยห่างออกไป เขารีบขยับกายหลบเลี่ยงไม่ยอมให้นางเข้าใกล้แม้เพียงชายอาภรณ์ เพราะลึกๆ ในใจเขายังห่วงกังวลว่าหากใครมาเห็นเข้า ชื่อเสียงของนางจะถูกมองไม่ดี แต่ความกังวลนั้นกลับถูกซ่อนไว้ภายใต้วาจาที่แข็งกร้าว

“เลิกตอแยข้าเสียที” เขาตะคอก แววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่คลอน้ำตาของนาง

“เจ้ายังเด็กนักเสิ่นอวี๋ซิน เด็กเกินกว่าจะรู้จักความรักที่แท้จริง เจ้ามันก็แค่เด็กน้อยที่หลงผิด คิดไปเองฝ่ายเดียว ที่ผ่านมาข้าทนรำคาญใจมามากพอแล้ว แต่เห็นแก่ความสัมพันธ์ของสองตระกูลจึงได้ยอมไว้หน้าเจ้าบ้าง แต่ยิ่งข้าเฉย เจ้าก็ยิ่งได้ใจ”

เขาแค่นยิ้มเย็นชาพลางกวาดสายตามองนางตั้งแต่หัวจรดเท้า

 “เลิกทำตัวไร้ยางอายวิ่งไล่ตามบุรุษให้คนเขาติฉินนินทาไปทั่วเมืองเสียที สกุลเสิ่นไม่มีอบรมสั่งสอนเจ้าหรือว่ากุลสตรีที่ดีไม่ควรเที่ยวประกาศรักบุรุษก่อนเช่นนี้”

ในใจของหลี่หานสือนั้นเจ็บแปลบที่เห็นน้ำตาของนาง แต่เขาบอกตัวเองว่าต้องหนักแน่น

เขาเพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งและต้องการสร้างรากฐานให้มั่นคงก่อนความรักใดๆ และที่สำคัญ เขาปักใจเชื่อไปแล้วว่า ต่อให้เขาจะผลักไสนางแรงเพียงใด เด็กสาวผู้มั่นคงคนนี้ก็จะไม่มีวันไปไหน นางจะยังคงรอคอยเขาอยู่ตรงนี้เสมอเมื่อเขาพร้อม

“แต่กฎของตระกูลข้า..” นางถามเสียงสั่นเครือ หยาดน้ำตาไหลรินอาบสองแก้ม พยายามจะอธิบายว่านางต้องเลือกคู่ครองตามกฎและธรรมเนียมตระกูลเสิ่น

“พอเถอะ ข้าไม่อยากรับรู้ กลับไปเสีย อย่าให้ข้าต้องพูดจาร้ายกาจไปมากกว่านี้เลย” เขาตอบเสียงหนักแน่นพลางสะบัดหน้าหนี

เสิ่นอวี๋ซินยืนนิ่งงันราวกับถูกคำสาป ความเจ็บปวดครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ เพราะมันคือการดับความหวังสุดท้ายของนางลงด้วยมือของเขาเอง

หลี่หานสือหันหลังให้นาง เขาคิดว่าตนเองถือไพ่เหนือกว่า คิดว่าการดัดนิสัยเด็กดื้อเช่นนางต้องใช้วิธีรุนแรงเช่นนี้ แล้ววันหน้าเมื่อเขาก้าวหน้าในราชการ เขาค่อยกลับมาให้โอกาสนางอีกครั้งก็ยังไม่สาย

แต่หลี่หานสือไม่รู้ตัวเลยว่าเขาคำนวณพลาดไป เขาไม่รู้เลยว่าหัวใจที่ถูกเหยียบย่ำจนแหลกลาญนั้น เมื่อถึงจุดที่แตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี มันจะเปลี่ยนความรักที่ยิ่งใหญ่ให้กลายเป็นความว่างเปล่าที่แสนเย็นชาได้อย่างที่เขาคาดไม่ถึง

ภายในห้องนอนที่เคยสดใสของคุณหนูสามเสิ่น บัดนี้กลับเงียบเหงาและเย็นเยียบราวกับสุสาน ร่างบางที่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มแพรผืนหนาสะอื้นไห้จนตัวโยน เสียงสะอื้นแผ่วเบาที่พยายามกักเก็บไว้ระคนไปกับเสียงลมหนาวที่พัดผ่านหน้าต่าง

“คุณหนู ดื่มน้ำอุ่นสักนิดเถิดเจ้าค่ะ ร้องไห้จนตาบวมช้ำไปหมดแล้ว” ฉ่งเอ๋อร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นางคุกเข่าอยู่ข้างเตียง คอยซับน้ำตาให้เจ้านายด้วยความเห็นใจ

เสิ่นอวี๋ซินพยายามพยุงกายที่ไร้เรี่ยวแรงขึ้นมานั่ง ดวงตาที่เคยเป็นประกายสุกใสบัดนี้แดงก่ำและบวมเป่ง ผิวแก้มที่เคยขาวเนียนดูซีดเซียวจนน่าใจหาย

“ฉ่งเอ๋อร์...” นางเอ่ยเสียงแหบพร่า

“เรื่องที่โรงน้ำชาในวันนี้ เจ้าห้ามให้ท่านพ่อกับท่านแม่รู้เด็ดขาดนะ ข้าไม่อยากให้พวกท่านต้องอับอายที่มีบุตรสาวหน้าหนา วิ่งไล่ตามบุรุษจนถูกเขาตอกหน้ากลับมาเช่นนี้”

“คุณหนูอย่ากล่าวเช่นนั้นเลยเจ้าค่ะ ท่านเพียงแค่ซื่อตรงต่อความรู้สึกตนเอง และยังเด็กนัก” สาวใช้พูดเสียงเบาท้ายประโยค

“ความซื่อตรงของข้ามันช่างน่าขัน ข้าทุ่มเทหัวใจวางไว้ใต้ฝ่าเท้าให้เขาเหยียบย่ำ แต่เขากลับมองว่ามันเป็นเพียงขยะที่น่ารำคาญใจ” นางนิ่งไปครู่หนึ่ง แววตาที่เคยเปี่ยมด้วยความหวังพลันแปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าที่ลึกสุดหยั่งถึง

ความเจ็บปวดที่รุนแรงถึงขีดสุดเริ่มกลายเป็นความด้านชาที่กัดกินไปถึงหัวใจ

“ข้าเข็ดแล้วฉ่งเอ๋อร์ ข้าพอแล้วกับความรักที่ต้องวิ่งไขว่คว้าหามาเอง ข้าช่างเขลาที่คิดว่าความพยายามจะชนะทุกสิ่ง ข้าจะไม่ร้องขอสิ่งใดจากเขาอีกต่อไป” นางก้มมองมือตัวเองที่สั่นเทา

“แล้วเรื่องการหมั้นหมายล่ะเจ้าคะ”

“ข้าจะเลือกคู่ตามธรรมเนียมของสกุลเสิ่น ใครก็ตามที่ส่งปิ่นมา ใครก็ตามที่เห็นว่าเหมาะสม ข้าจะยอมรับคนผู้นั้นโดยไม่ข้อแม้ จะเป็นบุรุษหน้าไหน ข้าก็ไม่สนใจอีกต่อไป ในเมื่อหัวใจของข้ามันแหลกสลายไปแล้ว จะแต่งให้ใครก็คงไม่ต่างกัน” เสิ่นอวี๋ซินหลับตาลง หยาดน้ำตาสุดท้ายไหลผ่านร่องแก้ม มารดาของนางพูดถูก นางควรเลือกเป็นคนถูกรัก ดีกว่าวิ่งไล่ตามความรัก

ฉ่งเอ๋อร์มองดูเจ้านายที่ดูเหมือนจะเติบโตขึ้นเพียงข้ามคืน ทว่าเป็นการเติบโตที่ต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวด  

************************

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส   ตอนพิเศษ คืนที่แสนพิเศษ (18+)

    ย้อนไปเมื่อสองปีก่อน หลังจากที่แต่งงานกันได้เพียงเดือนเดียว ปกติแล้วหลี่หานสือนั้นรักและฟังเพียงภรรยาของตน จนถูกขนานนามว่าสามีผู้สยบต่อภรรยา แต่มีครั้งหนึ่งที่เสิ่นอวี๋ซินนั้นต้องยอมสยบแห่สามีของตนตอนนั้นหลี่หานสือถูกลอบทำร้ายได้รับบาดเจ็บ ซื่อจื่อเฟยเอาแต่ร้องห่มร้องไห้เกรงว่าสามีจะได้รับอันตราย ขณะที่แม่สามีไหว้พระอยู่สามวัน ตัวนางเองก็ไปดูแลสามีไม่ห่างกาย“ถ้าท่านฟื้น ข้าจะยอมท่านทุกอย่าง ขอเพียงท่านหายดี จะให้ข้าทำอะไรข้าก็ยอม” นางรำพึงรำพันด้วยความห่วงใยและกังวล“ถ้าข้าให้เจ้าปรนนิบัติข้าทั้งคืนเล่า...”“ข้าก็ยอม” นางตอบรับ ก่อนที่จะหันมาดูเจ้าของเสียงที่เอ่อยเสียงแหบแห้ง“ท่านพี่ ท่านฟื้นแล้ว” นางร้องออกมาด้วยความดีใจ“เจ้าสัญญาแล้วนะ” เขาทวงสัญญาทั้งๆ ที่ปากซีดสั่น“ข้าไม่ผิดคำพูดแน่... ฉ่งเอ๋อร์ ตามหมอหลวงมาเร็วเข้า” นางหันไปตะโกนบอกฉ่งเอ๋อร์ แล้วเอามือลูบหน้าที่ซีดเซียวของสามีและหลังจากนั้นหนึ่งเดือน ร่างกายของซื่อจื่อหนุ่มก็หายเป็น

  • ก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส   ตอนที่ 133 ตอนจบ

    หนึ่งปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว บรรยากาศภายในจวนเฉิงโหวเต็มไปด้วยความสงบสุขและมีชีวิตชีวา เสิ่นอวี๋ซินในวัยที่เป็นฮูหยินน้อยอย่างเต็มตัว กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะไม้ตัวยาวซึ่งเต็มไปด้วยสมุดบัญชีและตราประทับ โดยมีแม่สามีนั่งกำกับอยู่ข้างๆ อย่างใกล้ชิด เพื่อสอนวิธีการในการจัดการทรัพย์สินทั้งหมดของจวน เพื่อเตรียมส่งมอบป้ายในการดูแลจวนให้ลูกสะใภ้อย่างเป็นทางการในเร็ววัน“อวี๋เอ๋อร์ บัญชีร้านค้าทางตอนใต้ต้องดูให้ดี ลูกจ้างมักจะฉวยโอกาสยามเราไม่ไปตรวจ...” หลี่ฮูหยินยังพูดไม่ทันจบ เสียงหัวเราะร่าเริงของเด็กน้อยก็ดังขัดจังหวะขึ้นหลี่หานสือในชุดลำลองดูผ่อนคลาย เดินอุ้มลูกชายวัยแปดเดือนเศษเข้ามาในห้อง ใบหน้าของซื่อจื่อผู้เคร่งขรึมบัดนี้เต็มไปด้วยรอยยิ้มละมุนขณะพยายามหยอกล้อกับเจ้าตัวเล็กในอ้อมกอด“ดูสิ ใครเอ่ยกำลังทำงานอยู่ ไปหาท่านแม่ดีไหม” หลี่หานสือเอ่ยเสียงทุ้มทว่าทันทีที่ลูกน้อยเห็นหน้ามารดา ดวงตากลมโตที่เหมือนถอดแบบมาจากมารดาก็เปล่งประกายขึ้นทันที ทารกน้อยเริ่มดิ้นรนในอ้อมกอดบิดา พลางชูไม้ชูมือและส่งเสียงงอแง ราวกับจะบอกว่าอ้อมกอดของท่านพ่อนั้น

  • ก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส   ตอนที่ 132 เหม็นขี้หน้า

    เข้าสู่เดือนที่สามของการตั้งครรภ์ จากความปีติยินดีในคราแรกกลับกลายเป็นบททดสอบครั้งใหญ่ของหลี่หานสืออย่างที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน เมื่ออาการแพ้ท้องของเสิ่นอวี๋ซินรุนแรงขึ้นอย่างประหลาด“ออกไปนะเจ้าคะ อย่าเข้ามาใกล้ข้า” เสียงหวานที่เคยนุ่มนวล บัดนี้ตวาดลั่นเมื่อหลี่หานสือเพิ่งก้าวขาเข้าประตูห้องนอน“อวี๋เอ๋อร์ ข้าเพิ่งกลับจากราชการ คิดถึงเจ้าเหลือเกิน เหตุใดจึงผลักไสข้าเช่นนั้น” หลี่หานสือชะงักเท้า ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยความฉงน“ข้าเหม็น กลิ่นตัวท่านช่างเหม็นเหลือเกิน เห็นหน้าท่านแล้วข้าก็รู้สึกคลื่นไส้จนทนไม่ไหว ท่านไปนอนที่ห้องหนังสือเถิดเจ้าค่ะ อย่าได้มาให้ข้าเห็นหน้าในยามนี้เลย” เสิ่นอวี๋ซินพูดพลางใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดจมูกแน่น ดวงตากลมโตฉายแววแง่งอนและรังเกียจอย่างจริงจังท่านซื่อจื่อผู้เกรียงไกรถูกไล่ออกจากห้องหอของตัวเองอย่างหมดรูป เขาต้องระเห็จไปนอนที่ห้องหนังสือแคบๆ แต่อารมณ์โหยหาภรรยาก็ทำให้เขาอดรนทนไม่ไหว กลางดึกคืนหนึ่งเขาแอบย่องเข้าไปในห้องนอน หมายจะเพียงแค่ได้นอนกอดนางจากด้านหลังให้ชื่นใจทว่า... เพียงแค

  • ก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส   ตอนที่ 131 เรื่องน่ายินดี

    หลังจากแยกย้ายกับสหายที่โรงน้ำชา หลี่หานสือจูงมือภรรยาตัวน้อยเดินทอดน่องมองดูความคึกคักของร้านรวงสองข้างทางอย่างไม่เร่งรีบ โดยมีอินเหยาและฉ่งเอ๋อร์คอยเดินตามอย่างใกล้ชิด“ท่านพี่” เสิ่นอวี๋ซินเอ่ยขึ้นพลางลอบมองเสี้ยวหน้าคมสันของสามี “ที่โรงน้ำชาเมื่อครู่... ท่านไม่อายหรือเจ้าคะที่สหายทั้งหลายต่างล้อเลียนว่าท่านเป็นบุรุษที่เชื่อฟังภรรยา ยอมให้ข้าเป็นใหญ่ในจวนเพียงคนเดียวเช่นนั้น”หลี่หานสือหยุดชะงักฝีเท้าเล็กน้อย เขาหันมาสบตาเสิ่นอวี๋ซินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจและไม่มีความขัดเขินแม้แต่น้อย เขากระชับมือนางให้แน่นขึ้น“เหตุใดข้าต้องอายด้วยเล่าอวี๋เอ๋อร์ สำหรับข้า การที่ทุกคนรู้ว่าข้ารักและเกรงใจเจ้าเพียงผู้เดียวถือเป็นเรื่องที่น่ายินดียิ่งนัก ยิ่งคนภายนอกรู้มากเท่าไรก็ยิ่งดี ข้าจะได้ไม่ต้องคอยปวดหัวกับพวกที่ชอบเสนอตัวเป็นพ่อสื่อแม่สื่อ” เขาขยับยิ้มที่มุมปากฮูหยินน้อยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความสงสัย “หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ มีใครกล้าส่งบุตรีมาเสนอให้ท่านอย่างนั้นหรือ”หลี่หานสือถอนหายใจออกมาเบา

  • ก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส   ตอนที่ 130 บุรุษรักมั่น

    บรรยากาศในโรงน้ำชายามบ่ายดูคึกคักเหมือนทุกวัน เสิ่นอวี๋ซินและหวังลี่อิน นั่งจิบชาพลางเลือกทานขนมอย่างเพลิดเพลิน ทั้งสองเพิ่งจะเริ่มบทสนทนาเรื่องผ้าไหมชุดใหม่ แต่แล้วเสียงหัวเราะทุ้มต่ำที่คุ้นหูจากห้องรับรองข้างๆ ซึ่งกั้นด้วยฉากไม้เพียงชั้นเดียวก็ทำให้ทั้งคู่ชะงักมือเสียงนั้นคือหลี่หานสือและเหล่าสหายรักทั้งสามที่นัดกันมาสังสรรค์ตามประสาบุรุษ“เอาล่ะหานสือ แต่งงานมาได้พักใหญ่แล้ว ชีวิตใต้ชายคาเดียวกับโฉมงามเมืองหลวงเป็นอย่างไรบ้าง” หวังเจี๋ย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงล้อเลียนพลางรินชาไม่ทันที่เจ้าตัวจะอ้าปากตอบ เสิ่นอี้หลุนในฐานะพี่ชายของฮูหยินน้อยหลี่ก็รีบชิงตอบแทนด้วยน้ำเสียงภูมิใจ“จะเหลืออะไรล่ะหวังเจี๋ย น้องเขยข้าคนนี้เก่งกาจในงานราชสำนักก็จริง แต่พออยู่ต่อหน้าน้องสาวข้า เขาก็เป็นเพียงบุรุษที่เชื่อฟังภรรยาอย่างที่สุดคนหนึ่งเท่านั้นแหละ”หลี่หานสือหัวเราะเบาๆ ไม่ปฏิเสธแม้แต่น้อย เขาเอ่ยสำทับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าหนักแน่น“ข้าเป็นผู้นำ มีบรรดาศักดิ์ซื่อจื่อออกไปสั่งการคนนอกบ้านได้มากมาย แต่นั่นก็เพียงแค่นอกบ้านเท่า

  • ก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส   ตอนที่ 129 สัญญารัก (18+)

    หลี่หานสือค่อยๆ ประคองร่างระหงของเสิ่นอวี๋ซินให้นั่งลงบนขอบเตียงอย่างทะนุถนอม สายตาของเขาที่ทอดมองนางในยามนี้ไม่มีความเคร่งขรึมของขุนนางหลงเหลืออยู่ มีเพียงความรักที่ลึกซึ้งและปรารถนาที่จะปกป้องดูแลสตรีตรงหน้าไปชั่วชีวิตเขานั่งลงเคียงข้างพลางเชยคางนางขึ้นช้าๆ เพื่อสบตากับดวงตากลมโตที่ไหวระริกด้วยความประหม่า“ฮูหยิน ข้าจะถนอมเจ้าให้มากที่สุด”คำพูดนั้นอ่อนโยนจนใจของเสิ่นอวี๋ซินเริ่มคลายความกังวล นางค่อยๆ หลับตาลงเมื่อใบหน้าคมสันโน้มเข้ามาใกล้ จนกระทั่งสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินอยู่ที่ปลายจมูกริมฝีปากของเขาแตะลงบนริมฝีปากของนางอย่างแผ่วเบาในคราแรก เป็นจูบที่นุ่มนวลและวาบหวาม ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มน้ำหนักขึ้นอย่างเชื่องช้าทว่าหนักแน่นสัมผัสจากปลายลิ้นที่ไล้เลียกลีบปากอย่างอ่อนหวานทำให้เจ้าสาววัยสิบแปดรู้สึกราวกับร่างกายกำลังละลาย นางเผลอเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อย เปิดทางให้เขาได้เข้าไปชิมความหวานล้ำภายในอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นรสชาติของสุรามงคลที่หลงเหลืออยู่ที่ปลายลิ้นของทั้งคู่ทำให้อารมณ์รักเริ่มคุกรุ่น กลิ่นกายที่เจือกลิ่นสุราของเ

  • ก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส   ตอนที่ 73 ประลองฝีมือ

    หลินเมิ่งยวนก้าวเข้าสู่ลานฝึกด้วยหัวใจที่เต้นรัว เขาหยิบกระบี่ไม้ที่วางอยู่ข้างสนามขึ้นมา กระชับมั่นในมือพลางสบตาที่เต็มไปด้วยประกายท้าทายของจางจื่ออิง“ในเมื่อแม่นางจางให้เกียรติ ข้าหลินเมิ่งยวนย่อมมิกล้าปฏิเสธ” ทันทีที่สิ้นคำ ทั้งสองก็พุ่งเข้าหากันประดุจสายฟ้าจางจื่ออิงวาดทวนยาวเ

    last updateآخر تحديث : 2026-03-29
  • ก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส   ตอนที่ 61 หน้าที่พี่ชาย

    ขบวนเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง บรรยากาศระหว่างสวยงามการเดินทางราบรื่นไร้อุปสรรคขวางกั้นหลี่หานสือและเสิ่นอี้หลุนยามนี้มิได้เต็มไปด้วยความตึงเครียดเช่นขากลับจากหนานจิงวันแรก ทว่ากลับมีความสนิทสนมและเป็นกันเองอย่างเห็นได้ชัด“อีกไม่กี่เดือนข้าก็จะอายุสิบเก้าแล้ว ยังไม่มีคุณหนูสกุลใด

    last updateآخر تحديث : 2026-03-27
  • ก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส   ตอนที่ 56 เข้าใจผิด

    ณ จวนนายอำเภอ สือเจี้ยนมองดูสินสอดที่มีเพียงเครื่องประดับสามชิ้นและผ้าไหมชั้นดีอีกสองผืน ด้วยดวงตาเบิกโพลง เขาสั่นไปทั้งตัวด้วยความโกรธแค้น เวลาผ่านไปเกือบเดือน ว่าที่ลูกเขยกลับไปเมืองหลวงแล้วกลับมาพร้อมกับสินสอดเพียงเท่านี้“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน สินสอดเพียงเท่านี้กล้าเอามาสู่ขอบุตรสาวข้

    last updateآخر تحديث : 2026-03-26
  • ก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส   ตอนที่ 46 เรื่องสำคัญ

    ยามสายของวันถัดมาหลังจากกลับมาถึงเมืองหลวง บรรยากาศในจวนสกุลเสิ่นดูสดใสขึ้นผิดหูผิดตาเมื่อบุรุษในอาภรณ์สีน้ำเงินเข้มขลิบทองดูสง่างามอย่างหลินเมิ่งยวน ก้าวเข้ามาเยือนเขาเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้าคมสัน ท่วงท่าการเดินที่แฝงไปด้วยความองอาจของนักรบ แต่ยามที่เขามองมายังเสิ่นอวี

    last updateآخر تحديث : 2026-03-24
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status