ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกสองที่ยากจน

อารัมภบท

      โลกนี้มีคำกล่าวว่า “ความโง่เขลาอาจนำมาซึ่งความตาย”

      สำหรับ มี่มี่ เชฟสาวผู้โด่งดังจากโลกยุค 2000 คำกล่าวนี้ควรเปลี่ยนเป็น “ความซุ่มซ่ามอาจนำมาซึ่งการทะลุมิติ” เสียมากกว่า

       ชีวิตของเชฟสาวผู้รักอิสระและมีความสุขกับการสร้างสรรค์เมนูใหม่ๆ จบลงอย่างน่าอนาถด้วยการลื่นล้ม

       ใช่!!! ลื่นล้มในครัวของตัวเองขณะที่กำลังถ่ายทำวิดีโอ “สูตรซุปฟักทองฉบับมี่มี่”

       วินาทีที่ศีรษะกระแทกพื้น มี่มี่คิดในใจเพียงแค่ว่า “ตายจริง!!! นี่ฉันยังไม่ได้ใส่ชีสเลยนะเนี่ย”

       ...แต่แล้วดวงตาก็ลืมขึ้นอีกครั้ง...

       แทนที่จะเป็นห้องฉุกเฉินที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ เธอกลับพบตัวเองนอนอยู่บนเตียงไม้กระดานแข็งๆ ในกระท่อมเก่าโทรมๆ ที่มีกลิ่นอับชื้นผสมกลิ่นควันไฟ

       เสียงแรกที่เธอได้ยินไม่ใช่เสียงหมอ แต่เป็นเสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยความหิวโหยและความหวาดระแวง

       “ท่านแม่ ท่านแม่ลุกขึ้นมาแล้ว พวกเราต้องหิวอีกนานเท่าไหร่” นั่นคือเสียงของอาเป่าเด็กชายวัยเจ็ดขวบ

       “แม่ หิว อยากกินไก่ตุ๋น” นั่นคือเสียงของอาเหมยเด็กหญิงวัยสี่ขวบ

       มี่มี่หรือตอนนี้คือ หลินหว่านเอ๋อร์ แม่ม่ายผู้แสนอาภัพในยุคโบราณ ต้องรับมือกับความจริงอันน่าตกตะลึง มี่มี่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของแม่ม่ายลูกติดที่เพิ่งฆ่าตัวตายหนีหนี้และความลำบาก นางคือคนยากจนที่สุดในหมู่บ้านและมีญาติชั่วจ้องจะฮุบที่ดินเล็กๆ ของนาง นางไม่มีเงินอีกสักอีแปะ แต่มีปากเล็กๆ สองปากที่จ้องมองเธอด้วยความหวังและความหิวโหย

       หลินหว่านเอ๋อร์ ลูบหน้าตัวเองแล้วถอนหายใจยาวเหยียด

       “เอาเถอะ ซุปฟักทองน่ะมันเรื่องเล็ก แต่การทำอาหารเลี้ยงลูกสองคนในสภาพนี้ นี่สิคือภารกิจระดับเชฟมิชลิน”

       มือที่เคยจับมีดทำครัวราคาแพง ตอนนี้ต้องมาจับตะหลิวสนิมๆ แต่ความมุ่งมั่นในฐานะเชฟและหัวใจของความเป็นแม่ที่ถูกปลุกขึ้นมา ทำให้ดวงตาของนางเป็นประกาย

       นางจะใช้สูตรอาหารลับเฉพาะจากโลกอนาคต พลิกชะตาจากหญิงม่ายผู้ยากจน ให้กลายเป็นเจ้าของเรือนครัวสองหนานที่อบอุ่นและร่ำรวยที่สุดในแคว้นนี้ให้ได้