เข้าสู่ระบบ“อูยยย… ไม่ไหวแล้วพ่อหมอ… เอาออกไปนะหนูเสียว”
หมวยบิดตัวไปมา แต่กลีบสาวของหล่อนก็ขมิบรัดไปตามสัญชาตญาณ เมื่อมีสิ่งแปลกปลอมรุกรานเข้ามาในโพรงสาว
หึๆ…
จอมขมังเวทย์กระตุกยิ้มชอบใจ รีบขยับปลัดขิกสไลด์เข้าออกเป็นจังหวะ ทำเอาหมวยสะดุ้ง
“โอ้ว… สะ… เสียว… พอเถอะ… ”
ตาของหมวยหลับพริ้ม เม้มปากแน่น แม้จิตใจแข็งขืนปฏิเสธไม่ยอมรับ แต่กลีบสาวก็ทรยศหล่อนด้วยการขยับรัด แอ่นหนอกเนินสวาทรับดุ้นปลัดขิก แหย่ยัดเข้ามาในรูเสียวของหล่อนเป็นจังหวะ ปลุกกระตุ้นอารมณ์จนน้ำหล่อลื่นสาดทะลักออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้
ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
“งืออออ… อ๊ะ... อูย เสียวเหลือเกินค่ะ… พะ… พ่อหมอพอเถอะ… หนูเสียว… หยุดเถอะ… ”
หมวยร้องคราง รู้สึกอับอายที่ไม่อาจข่มกลั้นเสียงครางเอาไว้ได้
พ่อหมอตื่นเต้นกับความนุ่มแน่นและดูดรัดของกลีบเนื้อสาวพรหมจรรย์ซึ่งยังเป็นสีชมพูสดสวย ไม่เคยมีสิ่งใดสอดใส่ล่วงล้ำเข้ามาก่อน ตอดรัดดุ้นปลัดขิกเป็นจังหวะหนึบหนับ
“โอ้วววว… ตอนนี้หยุดไม่ได้แล้ว… เดี๋ยวมันจะเสียพิธี… ไฝกาลกิณีเม็ดนี้ของเอ็งอยู่ลึกมาก… ต้องขยี้อีกสักพักถึงจะทำลายมันได้”
เสียงของพ่อหมอกระเส่า…
มือจับแท่งปลัดขิกสไลด์เข้าออกในซอกเสียวของสาวน้อยเป็นจังหวะอย่างเมามัน รู้สึกตื่นเต้นกับรูสวาทของสาวพรหมจรรย์ฟิตแน่น ดูดรัดดุ้นปลัดขิกจนแท่งสั่น มือของพ่อหมอที่กำลังดันเข้ามาก็สั่นไปด้วยความตื่นเต้นมีอารมณ์
ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เสียงปลัดขิกขยับเข้าออก ไม่หยุด
“งืออออ… มะ… ไม่ไหวแล้ว… ”
ใบหน้าของหมวยเหยเก ริมฝีปากห่อรัดเป็นวง ขบกรามเพื่อข่มกลั้นความซ่านเสียวเหมือนจะทนไม่ไหว จอมขมังเวทย์ยิ่งได้ใจ ค่อยๆ ชักปลัดขิกออกมาจากโพรงสวาทสีชมพู
“โอ้ววว… น้ำหอยเอ็งหอมจัง… ”
ดวงตาเบิกโพลงมองน้ำหล่อลื่นใสๆ กะปริบไหลตามปลัดขิกออกมา
“คาวหอยหอมมาก… ”
พ่อหมอก้มลงสูดดมกลิ่นสาบสาวเคล้าไปกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ เพราะหมวยเพิ่งอาบน้ำมาสดๆ ร้อนๆ
“อูย… เสร็จหรือยังคะพ่อหมอ”
เสียงของหมวยสั่นเครือไปด้วยความตื่นเต้นและหวาดกลัว โดนกระตุ้นจนหอยแฉะไปหมดแล้ว
“ยังไม่เสร็จ… นี่เพิ่งเริ่ม ไฝเม็ดนี้อยู่ลึกมาก… ดูเหมือนว่าปลัดขิกจะไม่ได้ผลซะแล้ว… งั้นขอใช้นิ้วนะ”
พ่อหมอกล่าว
“ว้าย… ทะ… ทำไมต้องใช้นิ้วคะ”
หมวยร้องถามเสียงกระท่อนกระแท่น
“นิ้วมันเคลื่นไหวได้ดีกว่าปลัดขิก… จะแงะจะงัดจะคว้านจะวนมันถนัดกว่า”
อธิบายพร้อมกับหงายฝ่ามือ เสียบดุ้นนิ้วกลางเข้ามาในกลีบเสียว
ซ่วบ…
“อ๊ายยย… ”
หมวยสะดุ้ง…
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก พ่อหมอขยับนิ้ว ชักเข้าชักออกเป็นจังหวะพร้อมกับนิ้วหัวแม่มือที่บดบี้ขยี้เม็ดเสียวจนปูดพองขึ้นมาเป็นหน่อเนื้อน้อยๆ กลางร่องกลีบด้านบน โดนจู่โจมจนน้ำเสียวแตกซ่านออกมาอีกระลอก
“โอ้ว… หอยเอ็งดูดนิ้วสุดๆ… อ่า… ”
อาจารย์ยอดอุทานด้วยความชอบใจ ความคับแน่นของกลีบหอยน้องหมวยทำเอาดุ้นเอ็นของจริงของจอมขมังเวทย์คัดแข็งเป็นลำยาวอยู่ในกางเกงขาก๊วย นึกอยากงัดออกมาเสียบทะลวงแทนดุ้นนิ้ว
“เสียวเหลือเกิน… อูย… พ่อหมอ... ”
ปากของหมวยเม้มแน่น สะโพกแอ่นส่ายด้วยความสยิว
“แน่นมาก… รูแน่นสุดๆ… ชอบจัง”
พ่อหมอกระแทกนิ้วจู่โจมกลีบสาวด้วยความมัน ทำท่าเหมือนพยายามค้นหาเม็ดไฝที่ตัวเองรู้ว่าไม่มีอยู่จริง
ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
“อูย… อูย… อูย… ไม่ไหวแล้วค่ะหนูทรมาน… หยุดเถอะ… หนูเสียว… ”
หมวยบิดตัวไปมา น้ำมนต์ผสมยาปลุกอารมณ์ที่หล่อนดื่มเข้าไปโดยไม่รู้ว่าเป็นแผนขยี้กาม ทำให้แสดงอาการเงี่ยนออกมาอย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้ภายในร่างกายกำลังป่วนปั่น รูสวาทกระสันหาการสอดใส่
“เดี๋ยวสิ… ไฝอยู่ลึก นิ้วก็ไม่ได้ผล… งั้นคงต้องใช้ลิ้น… มันพลิกพลิ้วไชชอนได้ดีกว่านิ้ว”
พ่อหมอตาวาว…
จ้องมองเม็ดเสียวของน้องหมวยที่โดนดุ้นนิ้วกลางเสียบกระตุ้นสลับหัวแม่มือบดบี้จนปูดพองขึ้นมาเป็นหน่อเนื้อน้อยๆ น่าดูดน่าเลียเหลือเกิน
“อ๊ะ… อ๊ายยยยยยย… ”
หมวยกรีดร้องด้วยความตกใจ จอมขมังเวทย์สายเบิร์นอดใจไม่ไหว ก้มลงปาดลิ้นระรัวเลียเม็ดกระสัน
แพล่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เสียงลิ้นปาดเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบสาว สองมือดันเข่ากดแบะอ้า จากนั้นก็หงายฝ่ามือสอดนิ้วกลางทะลวงร่องสลับกับปาดลิ้นลากเลียเสยกลีบสาว
ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เสียงดุ้นนิ้วและลิ้นผลัดกันทะลวงเข้ามาในกลีบหอย แต่ละเปลาะปมของนิ้วปูดโปนไปด้วยข้อเอ็นแข็งเสียดครูดกลีบสาวหนึบแน่น ทำให้น้ำเสียวของหมวยกะปริบไหลออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นความเสียวซ่านเอาไว้ได้
“อ๊ายยยยยย… อูย... อูย… อูย… อูย... อูย… อูย…อูย... อูย… อูย…อูย... อูย… อูย…”
ในชีวิตของหล่อนเคยเห็นอวัยวะเพศผู้ชายก็แต่ในหนังโป๊ที่เคยแอบเปิดดูเท่านั้นไม่คิดว่าแท่งเอ็นใหญ่ยาวอย่างที่นึกว่าจะมีแต่ในหนังเอวี วันนี้จะมีโอกาสได้มาเห็นของจริงเต็มตา ยิ่งมองยิ่งใจเต้นรัว “เข้ามา… ชักช้าอยู่ทำไมนังผีแม่ม่ายกระหายเอ็น มาดูดเอ็นข้าให้หนำใจแล้วจงออกไปจากร่างของหญิงสาวผู้นี้… ” พ่อหมอเรียกพลางดึงขอบกางเกงลงมากองที่ต้นขา อวดลำเอ็นยาวใหญ่มหึมา ค่อยๆ ถอดกางเกงออกไปจากปลายเท้าแล้วก้าวเข้าหาร่างน้อยนั่งตะลึงมองตาค้าง “โห… ใหญ่น่ากลัวมาก… ”หญิงสาวเหลือบตาขึ้นมองสบตาพ่อหมอค่อยๆ ขยับเข้าหา“จัดการสิ… ”กังวานเสียงทรงอำนาจคล้ายมีมนต์สะกด ทำให้ฮานะต้องเอื้อมมือเข้ามาโอบดุ้นเนื้อสีน้ำตาลยาวใหญ่อลังการมากจนมือน้อยๆ ของหล่อนไม่อาจกำได้รอบ“อู้ววว… แข็งมาก… ”ฮานะพึมพำเบาๆ…ขณะเอามือรูดชักลำเนื้อคัดแข็ง รอบๆ ดุ้นปูดโปนไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นเหมือนรากไม้นูนขึ้นมาโอบรอบลำ.....“อู้วววว… เสียว… ”พ่อหมอถึงกับพริ้มตาคราง เมื่อหญิงสาวรูดชักแท่งแข็งแรงขึ้น ควบคุมจังหวะชักสม่ำเสมอ.....“อู้วววว… แข็งมาก… อ๊า… ”หญิงสาวเผลอร้องครางออกมาด้วยความลืมตัว ไม่คิดว่าการใช
แต่ไม่สะทกสะท้าน ตายังจ้องมองพ่อหมอเขม็ง ทำท่าทางให้รู้ว่าผีร้ายยังไม่ยอมออกจากร่างง่ายๆ “ถ้าเจ้าขืนมายุ่งกับข้าอีก… ข้าจะกินตับไตไส้พุ่งของอีคนนี้… ข้าจะเอาชีวิตมัน… ” ผีร้ายกราดน้ำเสียงผ่านร่างของหญิงสาวที่โดนสิงสู่ ประโยคที่ได้ยินทำเอาเสี่ยอนันต์ตกใจมาก รีบขยับเข้ามาหาพ่อหมอ “ช่วยลูกสาวผมด้วยนะพ่อหมอ… ” เสียงของเสี่ยอนันต์สั่นเครือ…ขอร้องให้ช่วยเพราะกลัวว่านังผีร้ายจะเอาชีวิตของลูกสาว “ไม่ต้องกลัว… ข้ามีวิธีปราบนังผีร้ายตนนี้ แต่ข้าต้องทำพิธีเพียงลำพัง ระหว่างทำพิธีพวกเจ้าทุกคนต้องลงไปรอข้างล่าง”“ได้ครับ… ”เสี่ยรีบพยักหน้า“ข้าขอเวลาแค่พักเดียว… รับรองว่านังผีร้ายตนนี้จะต้องยอมออกจากร่างของลูกสาวของเจ้าแต่โดยดี” สิ้นคำสั่งของพ่อหมอ ทุกคนจำต้องลงไปรออยู่ที่ห้องรับแขกชั้นล่าง ปล่อยให้พ่อหมอทัพพ์ทำพิธีขับไล่ผีแม่ม่ายไปเพียงลำพัง เบื้องหลังบานประตูห้องนอนที่ปิดลง…พ่อหมอทัพพ์รีบล็อกประตู สืบเท้าเข้าหาหญิงสาวผู้มีทรวดทรงเซ็กซี่เย้ายวนตาแม้อยู่ในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง “นังผีแม่ม่าย… ข้ามีข้อแลกเปลี่ยนเพื่อให้เจ้าออกจ
บัวตองร้องอุทาน…เมื่อผลักบานประตูเข้ามา สายตาปะทะเข้ากับร่างของคุณหนูที่ยังอยู่ในสภาพเดิม ผมเฝ้ายุ่งเหยิง สายชุดนอนบางๆ ข้างหนึ่งหลุดลุ่ยออกจากไหล เผยให้เห็นลาดไหล่สล้างและเนินเต้าขาวเนียนสะดุดตา “พ่อหมอคะช่วยคุณหนูด้วย… ” “ที่เจ้าเห็นอยู่นี่ไม่ใช่คุณหนู… แต่เป็นนังผีร้ายที่เข้าสิงร่างคุณหนู… ” จอมขมังเวทย์กล่าวเสียงเข้ม สายตาแทบไม่ละจากเรือนร่างสุดเซ็กซี่เย้ายวนของสาวน้อย ค่อยๆ สืบเท้าเข้าไปหา “เจ้าเป็นใคร… เพราะเหตุใดเจ้าจึงมาเข้าสิงร่างหญิงสาวคนนี้… ตอบข้ามาเดี๋ยวนี้นะเจ้าผีร้าย… ” พ่อหมอกราดน้ำเสียงใส่อย่างไม่กลัวเกรง “ข้าคือผีแม่ม่าย… ” ฮานะตอบเท่าที่จะคิดขึ้นมาได้…เพราะว่าตามแผนการที่คิดเอาไว้นั้นตัวเองไม่ได้คิดไกลมาถึงขั้นว่าผู้เป็นบิดาจะตามหมอมาปราบผี แต่ตอนนี้สถานการณ์บานปลาย หล่อนจึงต้องเล่นไปตามบท “ที่แท้ก็วิญญาณนังผีแม่ม่ายเร่ร่อนนี่เอง… นังผีร้ายข้าขอสั่งให้เจ้าออกไปจากร่างของหญิงสาวผู้นี้แต่โดยดี… ” เสียงของจอมขมังเวทย์ดุดันน่ากลัว “ข้าไม่ไป… ” ฮานะส่ายหน้า ทำตาถลนใส่คนที
เสี่ยอนันต์ถามเสียงเครียด.....“ท่าทางคล้ายโดนของ… หรือไม่ก็คงโดนผีเข้าค่ะเสี่ย… ”บัวตองตอบ แทนตัวเองสั้นๆ ว่า ‘บัว’ จนติดปาก เพราะว่าอายุของหล่อนวัยเดียวกับเสี่ยอนันต์“ห๊ะ… ฉิบหายแล้ว… ”ประโยคที่ได้ยินชัดเจนเต็มสองหู ทำเอาเสี่ยอนันต์สะดุ้งโหยง เพราะว่าเป็นคนกลัวผีและเชื่อในเรื่องลี้ลับมาแต่ไหนแต่ไร.....“ถ้าเป็นแบบนี้ยัยหนูแย่แน่ๆ เห็นทีต้องรีบตามหมอผีมาไล่… ว่าแต่เธอรู้จักหมอผีบ้างไหม… ”“บัวเคยได้ยินคนกล่าวถึง ‘หมอทัพพ์’ ค่ะเสี่ย เขาว่ากันว่าแกเก่งนักในเรื่องปราบผีและขับไล่คุณไสยมนต์ดำ… สำนักแกอยู่ตีนดอย… ”ป้าบัวกล่าวตามที่เคยได้รู้มา......“ทำไมเธอรู้เยอะจัง… ”“ก็หมอทัพพ์คนนี้หล่อ เมื่อก่อนแกเคยเป็นหมอแผนโบราณค่ะ มีความเชี่ยวชาญเรื่องสมุนไพรพื้นบ้าน จากนั้นเข้าวงการพระเครื่อง กลายเป็นเซียนพระชื่อเสียงโด่งดัง ก่อนจะผันตัวมาศึกษาศาสตร์ลี้ลับ”“งั้นรีบให้คนไปตามหมอทัพพ์มาด่วน… ”เสี่ยสั่งเสียงเข้ม…“ค่ะนาย… ”จากนั้นรถตู้สีขาวคันใหญ่ที่ตั้งใจจะมารับคุณหนูฮานะไปส่งสนามบินเชียงใหม่เพื่อเดินทางไปกรุงเทพฯ ก็มีอันต้องเปลี่ยนภารกิจไปรับหมอผีมาไล่ผีที่กำลังเข้าสิงร่างของคุณหนู.....
สถาบันกวดวิชาที่กรุงเทพฯ มีติวเตอร์ชื่อเสียงโด่งดังระดับประเทศรวมอยู่หลายคน ทุกอย่างที่เสี่ยอนันต์ทำไปก็เพื่ออนาคตของลูกสาว“ขอบใจป้าบัวนะคะที่ทำให้หนูเกิดไอเดียอะไรบางอย่าง… ”คำพูดของฮานะและน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ทำเอาป้าบัวนิ่วหน้าครุ่นคิด“ไอเดียอะไรคะคุณหนู… ป้าไม่เข้าใจ… ”หัวคิ้วของป้าบัวชิดเข้าหากัน“อุบไว้ก่อน… เดี๋ยวพรุ่งนี้ป้าก็รู้เองแหละ… ”ฮานะบอกไว้เพียงแค่นั้น… ยิ่งสร้างความสงสัยให้กับป้าบัวว่าคุณหนูผู้แก่นแก้วคนนี้คงมีแผนการอะไรบางอย่างเพื่อทำให้ตัวเองไม่ต้องถูกส่งไปติววิชาที่กรุงเทพฯ ตามที่ผู้เป็นพ่อวางแผนเอาไว้วันรุ่งขึ้นตอนสาย ท่ามกลางประกายแสงแดด รถตู้ที่สีขาวคันใหญ่แล่นเข้ามาจอดรอหน้าบ้านตรงตามเวลานัดหมาย แต่คนที่ช้ากลับเป็นคุณหนูฮานะ ทำให้เสี่ยอนันต์ที่กำลังนั่งดื่มกาแฟอยู่ที่เทอเรสหน้าบ้าน ต้องตะโกนบอกคนรับใช้“บัวตอง… รถมารอนานแล้วนะ ทำไมยัยหนูยังไม่ลงมาอีก… มัวทำอะไรอยู่… ”เสี่ยอนันต์กล่าวพลางยกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา“นั่นสิคะ… เดี๋ยวบัวขึ้นไปตามให้นะคะ”ป้าบัวกล่าว เมื่อเช้าหล่อนหิ้วกระเป๋าเดินทางสีดำใบใหญ่ในห้องนอนของฮานะลงมาเตรียมไว้ตั้งแต่เช้า แต่ไม่รู้ว่าเพ
“คุณหนูคะ… คุณหนู เกิดอะไรขึ้นคะ… ” ในทันทีที่บานประตูไม้สักแผ่นกว้างถูกผลักเข้ามา หญิงวัยกลางคนละล่ำละลักถามเสียงดังลั่น สีหน้าตระหนก “หนูไม่ไปนะคะ… ฮือออ… หนูไม่ไปกรุงเทพฯ อย่างเด็ดขาด… ” หมอนสีขาวที่กำลังโดนฉีกทึ้งอยู่ในมือของสาวน้อย ขว้างปาสะเปะสะปะเข้าใส่ป้าบัวตองจนขนเป็ดกระจุยกระจาย คละคลุ้งไปทั่วห้อง “ว้าย… ใจเย็นๆ ก่อนนะคะคุณหนู… ” “ป้าบัวไม่ต้องมายุ่ง… ” สาวน้อยโวยวายไม่หยุด “โถ… ดูไม่จืดเลยค่ะ… ป้าตกใจหมดเลยคิดว่าคุณหนูโดนผีเข้า… ” ป้าบัวตองยกมือขึ้นทาบอก…จ้องมองสาวน้อยในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาแดงเพราะเพิ่งผ่านการร้องไห้มาไม่นานฉายแววโกรธเกรี้ยวภายหลังจากโดนเสี่ยอนันต์ผู้เป็นบิดาออกคำสั่งเด็ดขาด ว่าปิดเทอมนี้ฮานะจะต้องเข้าไปอยู่หอพักแบบกินนอนแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เพื่อติววิชาในระหว่างรอสอบเข้ามหาวิทยาลัย “อะไรนะ… ป้าว่าสภาพของหนูในตอนนี้ดูเหมือนโดนผีเข้าใช่ไหมป้า… ” ฮานะถาม…หรี่ตาครุ่นคิดถึงบางอย่างขึ้นมาได้ ไม่นึกว่าจู่ๆ คำพูดของป้าบัวตองจะจุดประกายไอเดียให้แผนการบางอย่างผุดวาบเข้าม







