18

วลีวาดเข้าโรงพยาบาลจริง ๆ มีแม่คอยดูแลใกล้ ๆ อย่างเป็นห่วง

เห็นสภาพของวลีวาดแล้ว วาดวลีพูดอะไรไม่ออก หล่อนไม่สามารถหลีกหนีออกจากบ้านเพื่อไปอยู่ตามลำพังอย่างที่ตั้งใจเอาไว้

วาดวลีดูอ่อนแออย่างเห็นได้ชัด

อาจเป็นเพราะหญิงสาวท้องแรกด้วย และพื้นฐานแล้ว วลีวาดค่อนข้างจะบอบบางกว่าวาดวลีเป็นอันมาก

ไม่เฉพาะร่างกาย แม้จิตใจก็อ่อนแอ

“ดูแลตัวเองดี ๆ นะคะพี่ใหญ่”

“ขอบใจมาก”

สายตาของวลีวาดยังคงมองวาดวลีเหมือนเดิม ไม่มีความสงสัยใด ๆ

มันยิ่งทำให้วาดวลีกระอักกระอ่วนใจ ไม่รู้จะจัดการกับปัญหานี้อย่างไรดี

นั่นแปลว่าหล่อนจะต้องอยู่ที่นี่ต่อไป

แทนไม่ได้ทำอะไรรุ่มร่าม เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น

มีเพียงแค่แววตาของเขาเท่านั้นที่มองหล่อนอย่างมีความหมาย

และเมื่อโอกาสมาเยือน เขาไม่เคยละทิ้งให้หลุดมือ

“พี่แทนอย่ารุ่มร่ามกับหนูได้ไหม”

วาดวลีเอ็ด แต่ก็อยู่ในอ้อมกอดของเขาเรียบร้อยแล้ว และนี่เป็นโอกาสดีที่สุดครั้งหนึ่ง

เพราะ...เขามาหาที่ออฟฟิศเพื่อรับหล่อนกลับบ้าน

มันช่างเป็นเวลาที่ประจวบเหมาะที่สุด ด้วยว่าที่ออฟฟิศเวลานั้นเหลือหล่อนแค่คนเดียว

ทุกคนออกไปหมด หล่อนยังนั่งเคลียร์งาน

เสียงเคาะประตูดังขึ้น หล่อนไม่ทันจะเอ่ยปากใด ๆ ประตูห้องถูกเปิดเข้ามา

หล่อนยังคิดว่าเป็นหัวหน้า ที่ไหนได้ เป็นแทน!

ครั้นขยับร่างลุกขึ้นจากเก้าอี้ก็ถูกเขาปราดเข้ามาหา

นั่นแหละที่เขารุ่มร่าม และเอาหล่อนเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดได้อย่างรวดเร็ว

“คิดถึงจังเลย”

ถ้าลึก ๆ หล่อนไมได้มีความรู้สึกดี ๆ กับเขา ไหนเลยจะยินยอม ศอกมีอาจจะจิ้มสองสามจึก ต่อสู้ดิ้นรนสุดฤทธิ์

นี่ไม่เลย

แค่เอ็ด แต่หน้าแดงระเรื่อ ลมหายใจเริ่มตัดขัด มันวูบวาบหวิว ๆ ไปทั่วสรรพางค์กายสาว

หล่อนรู้ว่า นับตั้งแต่พี่สาวเข้าโรงพยาบาล และหมอสั่งห้ามการร่วมรักกันอย่างเด็ดขาดนั้น ทำให้แทนงุ่นง่านแค่ไหน

เขาค่อนข้างหื่นอยู่ไม่น้อย มีหรือจะไม่รู้สึกอะไร

“ขอหอมนะ”

“อุ๊ย พี่แทน อย่ารุ่มร่าม!”

“พี่ไม่ไหวแล้ว”

“พี่แทน!”

“ขอนะ ไม่ไหวแล้วจริง ๆ”

อุตส่าห์คิดว่าเขาไม่ค่อยรุ่มร่ามอะไรกับหล่อน...

ผู้ชายไว้ใจไม่ได้จริง ๆ เผลอเพียงนิดเดียวเท่านั้น จมูกคมก็ถูกฝังลงที่ต้นคอระหง สูดดมเอากลิ่นหอมฟอดใหญ่ และไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น

วาดวลีแทบจะหมดเรี่ยวแรงต่อต้านเพียงแค่นั้น หล่อนอ่อนไปทั้งตัว

วูบวาบหวั่นไหว กับสัมผัสที่เร่าร้อนของแทน

มีเหตุผลเพียงอย่างเดียว เพราะหล่อนมีใจให้กับเขา

“ขอพี่นะ”

“ยะ...อย่าค่ะ”

เสียงปรามแผ่วลง

ขณะที่เขาสามารถหมุนร่างของหล่อนมาเผชิญหน้ากับเขาในอ้อมกอดของเขาได้สำเร็จ

ใบหน้าของเขากำลังซุกไซ้เข้าที่หน้าอกหน้าใจ

เนื้อหนั่นทั้งคู่กำลังถูกฟอนเฟ้นด้วยมือหนา

วาดวลีรับรู้ถึงความแข็งแกร่งกลางลำตัวของเขาที่กำลังเด้งเข้าหาเนินอูมนูนหล่อน

แก้มแดง ริมฝีปากเริ่มเผยอ ความรู้สึกของหญิงสาวปั่นป่วนอีกครั้ง

เรี่ยวแรงต่อต้านของหญิงสาวเหลือน้อยลง ตรงกันข้าม จากต่อต้านกำลังจะกลายเป็นยินยอม และเร่าร้อนไปกับเขา เพราะหล่อนรู้ดีว่า ออฟฟิศเวลานี้เหมาะที่สุด

ไม่เหลือใครเลย นอกจากหล่อนเป็นคนสุดท้าย

แทนเข้ามาอย่างได้จังหวะ และไม่น่าจะเป็นความบังเอิญ ด้วยว่าแทนมีเส้นสายอยู่ข้างในระดับหัวหน้างานของหล่อนนั่นเอง

วาดวลีกำลังถูกฟอนเฟ้นหน้าอกหน้าใจ จุกนมของหล่อนถูกชายหนุ่มผู้เป็นพี่เขยเอาปากครอบเข้าหาแล้วดูดอย่างรุนแรง

เป็นเพียงแค่ภายนอกเท่านั้น หล่อนยังรู้สึกสะท้านสุดตัว ใบหน้าพริ้มเพรากำลังเหยเก วูบวาบไปทั้งสรรพางค์กาย เลือดอุ่นพลุ่งพล่านด้วยแรงปรารถนา

เสียงของแทนฮึมฮำในลำคอ บ่งบอกถึงความร้อนรุ่มสุมทรวงมานานแสนนาน

มือหนาถูกหงายประกบและบดเข้าหาเนินเนื้อสวาทอวบอูมกลางลำตัวของหญิงสาว

เขาร่นตัวตามลงไปอย่างรวดเร็ว

ก่อนจะมีเสียงปรามจากหญิงสาว ชายหนุ่มก็เลิกกระโปรงของหล่อนขึ้น

ซุกใบหน้าเข้าหา

กางเกงในบางเฉียบแนบเนื้อของวาดวลี ถูกเขากดใบหน้านาบแนบ สูดลมโลมเลีย ดูดเม้ม

ไม่ใช่เพราะเขารุกมากนักหรอก แต่เป็นเพราะแท้จริงแล้วหล่อนก็ต้องการเขามากกว่า

ไม่ใช่ว่าไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้าน ทว่าหล่อนแค่ต้องการเขา นี่คือความจริงอันน่ากลัว ซึ่งวาดวลีปฏิเสธตัวเองอยู่ตลอดเวลา

“อุ๊ย...”

กลีบปากเผยอส่งเสียงอุทาน เพราะนิ้วของแทนกำลังแหวกกางเกงชั้นในของหล่อนออก

เขาทำสำเร็จ

หล่อนสะดุ้งอีกครั้งเมื่อรับรู้ว่า เขากำลังซุกนิ้วเข้าไปในร่องรู

“พี่แทน...”

ผวาเฮือก ปากคอสั่นสะท้าน ร่องนั้นกลับตอด...

น้ำเยิ้มพรั่งพรูเต็มร่องสวาท เม็ดทับทิมสีชมพูกำลังบวมเป่งราวกับรู้ตัวว่าอีกไม่นานคงถูกสัมผัสบดเบียดเสียดสีอย่างหนักหน่วง

ไม่ผิดนัก แทนไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปเนิ่นช้า คราวนี้ไม่แค่แหวก แต่เขาขยับมือขึ้นไปรูดกางเกงในของหล่อน

“อย่าพี่แทน”

“ขอร้อง พี่ทนไม่ไหวแล้ว”

“ที่นี่มัน...”

“ไม่มีใครอยู่หรอก นอกจากเราสองคน”

“พี่แทน!”

แทนทำสำเร็จ

เนินอวบอูมที่กำลังเปล่งปลั่ง ขาวนวล ร่องเยิ้ม เส้นไหมสีดำที่ปกคลุมอยู่นั้นเพียงแค่บางเบา

ดวงตาของแทนขยายกว้าง

เนินสวาทของคนเป็นพี่สาวก็สวย ของน้องก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

กลีบเนียนเสียจนอดใจเอาไว้ไม่ไหว

วาดวลีสะดุ้งเฮือกขึ้นในบัดดล

แทนซุกปากประกบ ดูดเม็ดทับทิมที่มองเห็นอยู่รำไร

เสียงการใช้ปากและลิ้นบดเข้าหาด้วยอารมณ์หื่นกระหาย สะท้านไปถึงเบื้องลึกความรู้สึก

คราวนี้คงไม่ต้องบอกหรอกว่า หล่อนเหลืออะไร

มือเรียวที่จิกลงไปในศีรษะของชายหนุ่ม ย่อมบ่งบอกถึงอารมณ์สุด ๆ ของหล่อนได้เป็นอย่างดี

ไม่หนี ไม่อะไรแล้ว

หน้าท้องบิดเป็นเกลียว เมื่อข้างในโพรงสวาทกำลังต่อสู้กับลิ้นของชายหนุ่มที่แทรกเข้าไปอย่างดุเดือด

แก้มแดงเข้ม เลือดฝาดสาวคุโชน

แรงปรารถนานั้น ทำลายกำแพงดีงามที่ขวางกั้นระหว่างหล่อนกับแทนเอาไว้จนหมดสิ้น

ตอนนี้มีเพียงอย่างเดียว

ต่างต้องการแลกเปลี่ยนร่างกายของกันและกัน

“อูยยยย ซี๊ดดดดด”

เม็ดทับทิมที่ถูกรบกวนอย่างหนัก แทนเหลืออดแล้ว เพราะยิ่งดูดกลืนกินน้ำหวาน เขายิ่งรู้สึกเหมือนจะไม่สามารถควบคุมตัวเองเอาไว้ได้

น้ำรักอาจจะทะลักออกมาจากแท่งลำก่อนอันควร

ชายหนุ่มถอนริมฝีปาก หยัดร่างลุกขึ้น ประคองใบหน้าของหญิงสาวหงายแหงนแล้วประกบริมฝีปากเข้าหาริมฝีปากของหล่อนอีกครั้ง

“อู๋ยยย  พี่แทนอ่ะ”

“พี่ไม่ไหวแล้ว พี่ขอนะ”

ไม่รู้เขางัดเอาดุ้นเอ็นออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนนี้มันถูกจ่อเข้าหาร่องฉ่ำเยิ้มของวาดวลี

ท่ายืน มันไม่ถนัดก็จริง แต่ความแข็งแกร่งเพียงพอ และน้ำรักที่ชโลมช่องทางรักนั้นก็ต้องเรียกว่ามากพอแล้ว

วาดวลีจะห้ามปราม เพราะว่า...มันยังไม่ถึงเวลา ทว่ามันจะไปมีความหมายอะไร

ตอนนี้ช้างมาฉุดก็ยังยาก

สีหน้าของวาดวลีเหยเก เมื่อรับรู้ว่าร่องสวาทกำลังจะแยกออกห่างจากกัน ด้วยอำนาจของดุ้นเอ็นอุ่นแข็งแกร่งของเขา

“พะ...พี่เขย”

“จ๋า”

“อู้ยย  อย่า...”

“ไม่ได้แล้ว พี่รอมานานแล้ว”

“อ๋อยยย  พี่จ๋า จะฉีกไหม”

“ไม่หรอกครับ พี่จะค่อย ๆ นะ”

ริมฝีปากของหญิงสาวขึงตึง รู้สึกเหมือนร่างกายกำลังปริแยก ทรมาน แต่ทำไมเรียวแขนของหล่อนจึงกระหวัดรอบต้นคอของเขาเอาไว้แน่น ราวกับเกรงว่าเขาจะขยับออกห่างอย่างนั้นแหละ

แทนรู้ดีถึงความคับตึง เพราะพลังตอดรึงรัดที่เขารับรู้นั้นก็หนักหน่วงเสียจนจวนเจียนจะทนไม่ไหว

น้ำรักอัดแน่นเต็มลำกล้องทำท่าจะระเบิดทะลักเสียเดี๋ยวนั้น ต้องหยุดกลางคัน หันมาจูบหล่อน ล้วงลิ้นเข้าไปควานหาความหอมหวานจากกลีบปากคู่นั้น

“อืออออ”

เสียงที่ดังเล็ดลอดออกมาเวลานี้มันฟังไร้ศัพท์และความหมาย

มีเพียงร่างกายเท่านั้นที่ตอบสนองและบ่งบอกความต้องการอันแท้จริง

เขาขยับเอวเด้าเบา ๆ  ซอยช้า ๆ เพื่อส่งความยาวใหญ่ทะลวงเข้าสู่โพรงพรหมจรรย์ของวาดวลี

ทั้งต้องการ ทั้งรู้สึกฮึกเหิม เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจอยู่ในที

“ว้าย พี่เขย!”

เสียงกรีดร้องของวาดวลี

ขณะที่ดุ้นกายทั้งหมดฝังเข้าไปข้างใน

แทนต้องกัดฟันกรอด เสียวสุด ๆ

วินาทีที่แท่งทั้งหมดของแทนจมลึก วาดวลีทั้งเสียว ทั้งรับรู้ถึงอารมณ์แห่งความสูญเสีย

หล่อนเป็นของแทนผู้เป็นพี่เขยจนได้ ไม่มีวันกลับไปเหมือนเดิมได้อีกแล้ว

ความสัมพันธ์เปลี่ยนไปตลอดกาล

แทนแช่ดุ้นเอาไว้นิ่ง ๆ  โอบกอดและพรมจูบแก้มก่อนจบลงที่ริมฝีปากของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน

ดุ้นกายเริ่มผ่อนคลายความตึงเครียด เริ่มขยับตัว เช่นเดียวกับโพรงสวาทของหญิงสาว

เม็ดทับทิมถูกเส้นขนของแทนบดขยี้เข้าหา...