38

น้องผัวรสเผ็ด 13

“หรือผมจะเป็นหมัน” ธรณินทร์เอ่ยขึ้นอย่างปลง ๆ เขาเองยังไม่ได้ตรวจหรอก แม้ว่าเชื้อที่ปลดปล่อยเข้ามาในร่างของฉันจะเข้มข้นอย่างเห็นได้ชัด แต่ไม่ได้แปลว่าเชื้อเหล่านั้นจะแข็งแรงเพียงพอ

เรื่องนี้คงต้องไปตรวจอย่างเป็นทางการอีกสักครั้ง

แต่ธรณินทร์กลับพูดเหมือนปลง ๆ ว่า ไม่ดีกว่า ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น

“เผื่อเป็นหมันล่ะคะ”  ฉันแค่ต้องการให้เขาไปหาหมอ

“ช่างเถอะครับ”

“ไม่อยากมีลูกแล้วเหรอ” ฉันกระเซ้า

“อยากสิครับ”

“แต่ถ้าเค้ามีให้ไม่ได้ล่ะ”  ฉันแหย่เหมือนไม่เห็นว่าเป็นเรื่องสำคัญอะไร แต่จริง ๆ สำคัญต่อชีวิตของเขา อาจจะหมายรวมถึงชีวิตของฉันด้วย

ด้วยความที่พื้นที่ไร่นาอันเป็นมรดกที่ได้รับจากอดีตสามีค่อนข้างมาก ความจริง ส่วนหนึ่งก็เป็นของธรณินทร์ด้วย แต่ก่อนเขาไม่ชอบกลับมาทำ ชอบทำงานข้างนอกมากกว่าตามประสาหนุ่มโสด เพราะฉะนั้นส่วนของเขาก็ปล่อยให้พี่ชายจัดการไป

ตอนนี้ ธรณินทร์กลับมาครอบครองอย่างเลี่ยงไม่ได้ เรียกว่าต้องครอบครองทั้งที่ทาง และที่นาผืนน้อยไปโดยปริยาย

ความหนุ่มแน่นกำยำแข็งแรงของธรณินทร์ยังคงเหมาะสำหรับการทำงานหนัก

เขาดูไม่เบื่อกับการทำงาน เรามีเครื่องไม้เครื่องมือสำหรับทุ่นแรง เพราะฉะนั้นจึงแทบไม่ได้ว่าจ้างคนอื่นให้มาช่วยสักเท่าไหร่

ผืนนาผืนไร่เริ่มเขียวขจี กลิ่นอายชนบทท้องทุ่งงดงามขึ้นมา เป็นไปตามฤดูกาล

ธรณินทร์ยังคงทะนุถนอมฉันเหมือนครั้งแรก ๆ  เขาไม่ยอมให้ฉันทำงานหนักมากนัก นิสัยของพี่น้องคู่นี้ดูจะไม่แตกต่างกันเท่าไรนักในเรื่องนี้

ความโชคดีของผู้หญิงอย่างฉัน อาจเป็นบุญเก่าส่งผลก็ได้ ไม่รู้สิ ฉันคิดแบบนี้

ลูก ๆ หายไป มีเพียงโทรหากันบ้าง  พวกเขาไม่ได้เป็นห่วงฉันอีกแล้ว

งานในไร่เริ่มมากขึ้น  ฉันเห็นธรณินทร์ทำงานหนักเกินไป กลัวเหมือนกันแหละค่ะว่า เขาจะเป็นอะไรไป ฉันคงทำใจไม่ได้

“หาคนงานประจำมาช่วยดีกว่านะคะ”  ฉันบอกเขา

ธรณินทร์ลังเล

“แล้วแต่แม่ก็แล้วกัน” 

ตอนหลังเขาเรียกฉันแบบนี้ ส่วนฉันก็เรียกเขาว่า พ่อ

“จะแล้วแต่แม่ได้ไงล่ะคะ ต้องแล้วแต่พ่อสิ เพราะมันเกี่ยวกับพ่อโดยตรง”

“จริง ๆ ไม่ค่อยอยากให้ใครเข้ามาวุ่นวายเท่าไหร่” ธรณินทร์ว่า

“งานหนักนะคะ เห็นหน้าดำกลับมาบ้านแล้วสงสารจัง”

“แต่พ่อไม่เหนื่อยเลยนะครับ”

อากาศเย็นสบายยามค่ำ ฉันกระโจมอกด้วยผ้าถุงอย่างที่คุ้นเคย ธรณินทร์ยังไม่กลับ ถ้าหากกลับมาจะได้ยินเสียงรถเครื่อง

เขาโทรบอกแล้วละว่า รถไถเสียต้องจัดการซ่อมแซม อาจจะมืดกว่าปกติ

ฉันแค่เตรียมข้าวปลาอาหารเอาไว้แล้วละ รอเขากลับมาจะได้ทานพร้อมกัน ชีวิตคู่ผัวเมียบ้านนาบ้านไร่ก็จะเป็นไปในลักษณะนี้แหละ

ความพยายามที่จะยังมีลูกของเรายังคงต้องดำเนินต่อไป

“อุ๊ย!” ฉันอุทานออกมา เมื่อถูกเขาบุกเข้ามาจู่โจมทางด้านหลัง ระหว่างยังอยู่ในผ้าถุง กำลังตักน้ำอาบ ท่ามกลางความมืดที่กำลังปกคลุมลงมา บรรยากาศดีเหลือเชื่อ

“ไหนบอกจะซ่อมรถไถ กลับค่ำ”

ฉันทำเสียงดุ

“คิดถึงน่ะสิ”

เสียงสั่น ๆของธรณินทร์ 

“หืมมม์” เสียงของฉันเวลานี้ก็สั่นไม่ได้แตกต่างจากเขา เพราะธรณินทร์กำลังรุกหนักด้วยมือกร้านแดดกร้านลมของเขา

ความกร้านของธรณินทร์ เมื่อเทียบกับพี่ชายอดีตสามีของฉัน ก็ไม่ได้ต่างกันนักหรอกค่ะ เพียงแต่ธรณินทร์เป็นปัจจุบัน ส่วนอดีตสามีก็เป็นเพียงเรื่องราวที่ผ่านพ้นไปแล้ว

อีกอย่าง ความเร่าร้อนของอดีตสามี เมื่อเทียบกับธรณินทร์แล้ว  เรียกได้ว่าเทียบกันไม่ติดเลยทีเดียว

“เดี๋ยวมีคนเห็น”  ฉันแกล้งร้องไปอย่างนั้น เพราะรู้อยู่แล้วว่า เวลาเขาคึกแล้วอะไรก็ห้ามไม่อยู่หรอกค่ะ กลิ่นเหงื่อไคลของเขาที่หมักหมมมาทั้งวัน กระตุ้นอารมณ์ของฉันให้ลุกโชนอย่างประหลาดเหมือนกัน

มือไม้ของเขาซุกซนตลอดเวลา

“อย่า  พ่ออย่าค่ะ”

“พ่อหงี่” เขาตอบพลางซุกใบหน้าไซ้ต้นคอของฉัน เขางับใบหู  ร่องสะโพกของฉันสัมผัสกับแท่งลำที่กำลังตื่นตัวสุดขีดของเขา

ผู้ชายคนนี้มีความหื่นกระหายทางกามเหลือเชื่อ

ผ้าถุงของฉันหลุดลุ่ย เนื้อหนังเปลือยเปล่าที่เริ่มหย่อนคล้อยไปตามวัยก็อวดโฉมให้เห็น  เขาจับฉันหันมาเผชิญหน้า

เขาช้อนเต้าคู่ของฉันประคองขึ้น ซุกหน้าเข้าหา ใช้ลิ้นละเลงจุกสีน้ำตาล  “อุ๊ย...อูยย”

น้ำเสียงของฉันที่หลุดออกมาจากริมฝีปากย่อมยืนยันความรู้สึกขณะนี้ได้เป็นอย่างดี ธรณินทร์ปลุกเร้าไฟสวาทของฉันให้ลุกโชนไปพร้อมกับเขา

เรายืนจูบกัน ฉันช่วยเขาถอดเสื้อผ้า ไม่นานก็เปลือยเปล่า อวดแท่งลำสีน้ำตาล ปลายบานดำของเขาให้ฉันใช้มือรูด

ด้วยความที่ธรณินทร์ทำงานกรำแดด ไม่ค่อยห่วงหล่อเท่าไรนัก เนื้อหนังมังสาของเขาจึงกร้านดำไปหมด แบบผู้ชายบ้าน ๆ คนหนึ่งนั่นแหละ  แต่เมื่อบดเบียดเสียดสีกับเนื้อนวลนุ่ม ๆ ของฉัน มันจึงเป็นภาพที่บาดความรู้สึกดีเหลือเกิน

ช่วงหลังมา ธรณินทร์ยังชอบตั้งมือถือเอาไว้แล้วถ่ายตอนที่เรากำลังมีอะไรกัน น่าแปลก ฉันเคยคิดว่าเป็นเรื่องบัดสีบัดเถลิง และค่อนข้างเป็นอันตรายกับตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อปล่อยให้มันหลุดจากมือถือไป 

แต่เวลานี้คงต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ การถ่ายเก็บเอาไว้ กลับทำให้ฉันรู้สึกเร่าร้อนมากกว่าเดิม เสียวจนน้ำเยิ้มเลยทีเดียว

ผู้หญิงเรา เวลานี้ทัศนคติเกี่ยวกับเรื่องทางเพศได้เปลี่ยนแปลงไปแล้วอย่างสิ้นเชิง ดูแต่ฉันสิ เป็นเพียงผู้หญิงบ้าน ๆ ธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น  แต่พอได้สามีใหม่ที่เป็นน้องผัว  ฉันก็เปลี่ยนไป ตอนแรกอาจจะเรียกว่าทำตามใจเขา ตอนนี้คงไม่ใช่แล้วละ

ใจฉันก็เรียกร้องเหมือนกัน

ธรณินทร์กำลังจะทำให้ฉันขาดใจตายด้วยลิ้นของเขา เขาทรุดร่างลงไปคุกเข่าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ปากและลิ้นประกบอยู่ที่หน้าขาของฉัน

ฉันชอบมองตอนที่ลิ้นของเขาละเลงอยู่ที่เม็ดเสียวของตัวเอง ฉันเกร็งไปทั้งตัว ในขณะที่ธรณินทร์ละเลงเลีย น้ำเยิ้มออกมามากมายเหมือนเช่นทุกครั้ง

“พ่อ พอเถอะ แม่ใจจะขาด”

“ปล่อยมันออกมาเลย แม่ต้องแตกก่อน”

“อีกแล้วนะ อูยยย”

ใช่  อีกแล้วที่ฉันหมายถึงก็คือ ธรณินทร์มักช่วยให้ฉันถึงฝั่งก่อนเขา บางครั้งอย่าว่าแต่น้ำเดียวเลยค่ะ สอง หรือสามก็เคยมาแล้ว

กว่าเขาจะเติมเต็มเข้ามาในร่างกายของฉัน ก็ขาสั่นแล้ว

ความสุขทะลักออกมาอย่างมากมายแบบนี้ จะไม่ให้ฉันหลงเขาได้ยังไง

ลูก ๆ ที่นาน ๆ จะแวะมาหาฉันยังบอกว่า ตั้งแต่ได้ธรณินทร์มาเป็นพ่อเลี้ยงใหม่  หน้าตาของฉันสดใสเหมือนไม่ใช่คนเดิม

เสียงแจ๊ะ ๆ ที่ดังด้วยลิ้นของธรณินทร์ย่อมหมายถึงว่า ฉันกำลังจะเสร็จอย่างที่เขาต้องการให้เป็น

“ไม่ไหวแล้ว”

มือของฉันจิกลงไปบนศีรษะของเขา กดเข้าหาส่วนเนินหน้าขาแน่น เหมือนจะฝังใบหน้าเขาเอาไว้ตรงนั้นเลยทีเดียว

ความรู้สึกเริ่มผ่อนคลายจึงได้ปล่อย

ธรณินทร์ขยับลุกขึ้น คราวนี้เขาก็กดร่างของฉันลงไปคุกเข่าบ้าง เขากำลังทำให้ฉันคลั่งกับแท่งลำที่ตื่นตัวเต็มที่ของเขา