LOGINShare
บทที่ 48
publish date:
2025-12-09 19:10:39
Latest chapter
ขวัญรดาลูกแม่ค้า บทที่ 149
กาลเวลาผ่านไปดุจสายน้ำที่ไหลรินไม่เคยหวนกลับ... นับตั้งแต่วันที่ทองเอกลืมตาดูโลก ภายใต้ร่มเงาของบ้านสวนศิริเวชเจริญ... วันนี้ก็เวียนมาถึงวันที่เขามีอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์ชายหนุ่มกำลังจะก้าวเข้าสู่วัยย่างยี่สิบเอ็ดปีเต็ม เป็นช่วงเวลาที่ชายหนุ่มไทยถือว่าพร้อมแล้วที่จะก้าวสู่พิธีอุปสมบท เพื่อสนองคุณบ
ขวัญรดาลูกแม่ค้า บทที่ 148
เขายิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อเห็นแววตาที่ลุกโชนของคนกลุ่มนี้ที่ทุกคนจะเป็นกำลังหลักในอนาคต ก่อนจะกล่าวประโยคสุดท้าย...“พิสูจน์ให้ทุกคนเห็น... ว่าพวกเธอไม่ใช่เด็กใหม่อีกต่อไปแล้ว”“ครับ/ค่ะ” เสียงตอบรับดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงจากพวกเขาที่กำลังจะมีประสบการณ์อย่างเต็มตัวกับหน้าที่ในความรับผิดชอบอันสำคัญหนึ
ขวัญรดาลูกแม่ค้า บทที่ 147
เรื่องราวความสำเร็จของศิริเวชเจริญการช่างและการออกแบบไม่ได้ถูกเขียนขึ้นโดยขวัญรดาและปฐพีเพียงสองคน... แต่มันยังถูกถักทอขึ้นจากหยาดเหงื่อ น้ำตาและเสียงหัวเราะของเหล่าน้องใหม่ไฟแรงที่ร่วมเดินทางกันมาตั้งแต่ต้น...ย้อนกลับไปในช่วงที่ขวัญรดากับกลุ่มเพื่อนขึ้นปีสองภายห้องสตูดิโอของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ในย
ขวัญรดาลูกแม่ค้า บทที่ 146
หลังจากที่ทั้งสองตกลงคบหากันอย่างเป็นทางการ โลกของดวงเชฟขนมหวานผู้ถ่อมตนก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่าชีวิตนี้จะได้มีความรักที่งดงามและอบอุ่นเช่นนี้โดยเฉพาะเมื่อครอบครัวทั้งสองฝ่ายต่างก็ยอมรับความสัมพันธ์ของพวกเขาอย่างเปิดใจ บ้านที่เคยคิดว่าอาจเป็นที่กดดัน กลับกลายเป็นที่พักใจที่อบอ
ขวัญรดาลูกแม่ค้า บทที่ 145
โดยที่ขวัญรดายังคงนั่งเคียงข้างกับปฐพี... ที่บนตักของชายหนุ่มก็มีเด็กชายทองเอกกำลังนั่งมองซ้ายขวาอย่างอยากรู้อยากเห็นผิดวิสัยเด็กทั่วไปที่มักจะตื่นสถานที่หรือกลัวคนแปลกหน้าส่วนปาปารัสซี่... ที่ถ่ายรูปพวกเขาวันนั้นตอนนี้กลับรู้สึกประหลาดใจไม่น้อยที่เห็นภาพนี้ เพราะตอนนี้หัวใจของเขาคล้ายกับกำลังทำงาน
ขวัญรดาลูกแม่ค้า บทที่ 144
“ผมว่าพวกเราควรไปสูดอากาศข้างนอกบ้างนะเจ๊... ตั้งแต่มีเจ้าตัวเล็กนี่ เจ๊แทบไม่ได้ออกจากบ้านเลย วนเวียนอยู่แต่บริษัทและก็บ้าน” คำพูดของน้องชายดูมีเหตุมีผลไม่น้อย“ก็ดีเหมือนกัน นายขับรถนะ”“ได้เลยครับ นานครั้งจะได้รับใช้พี่สาวสุดสวยกับหลานชายสุดหล่อผมเต็มใจ” น้ำเสียงของเขาแสดงถึงความร่าเริง โดยมีทองเ
ขวัญรดาลูกแม่ค้า บทที่ 51
เวลาผ่านไป...ชีวิตในบ้านหลังใหม่ที่แสนกว้างขวางและร่มรื่นดำเนินไปด้วยความสุขและความหวัง…ต่างจากที่ชาวบ้านคาดคิดว่าพวกเขาจะอยู่ได้ไม่เกินสามวัน แต่หลายเดือนต่อมาก็พบว่าพวกเขาใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุข จนกระทั่งเดือนพฤศจิกายนเวียนมาถึงอีกคราสายลมหนาวพัดผ่านต้นไม้ใหญ่ในสวน เสียงใบไม้กระทบกันดังแผ่ว ๆ ราวก
ขวัญรดาลูกแม่ค้า บทที่ 50
ต้นขนุนสูงใหญ่สี่ห้าต้นกำลังออกลูกดกเต็มต้น รวมถึงต้นมะม่วง ต้นกล้วย และแปลงพืชผักสวนครัวอีกหลายอย่างที่แม้จะรกร้างแต่ก็ยังคงผลิดอกออกผลอย่างอุดมสมบูรณ์! "เจ๊! ดูนั่น! กล้วย!" มนัสร้องออกมาอย่างตื่นตาตื่นใจ ลืมความกลัวไปจนหมดสิ้น เขาชี้ไปยังกล้วยน้ำว้าเครือหนึ่งที่กำลังสุกเหลืองอร่าม
ขวัญรดาลูกแม่ค้า บทที่ 49
หลังจากที่ขวัญรดาได้เสนอไอเดียเมนูของหวานและอ้างถึงแหล่งวัตถุดิบที่พี่สาวคนสวยได้บอกใบ้ไว้...บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดีของทุกคนก็พลันเปลี่ยนไป! ผู้ใหญ่ทั้งสามคนในบ้านต่างพากันหน้าซีดเผือดและมองหน้ากันอย่างหวาดหวั่น "อาหมวย..." สุ่นลั้งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เบา
ขวัญรดาลูกแม่ค้า บทที่ 47
หลังจากไอ้เสือกับกลุ่มเพื่อนได้ยินคำพูดเช่นนี้ของเกลอเก่าพวกเขาก็ได้แต่บอกลาและไม่ตื้อให้มนตรีไปทำงานด้วยกันอีก "เอ่อขอบใจว่ะ เอาไว้หากมีโอกาสพวกเราคงได้เจอกันอีก" ไอ้เสือพูดก่อนจะเดินเข้าไปตบบ่าของมนตรีเบา ๆ และจากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็ได้เดินจากไป และในเย็นวันนั้นมนตรีก็ยังคงต
You may also like
สวรรค์ไร้ใจ ข้าขอไร้วาสนา
rasita_suin2.6K viewsฉันนี่แหละนักเลงขนมหวาน "ฟันน้ำนม" แห่งพระนครยุค 2500
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.2K viewsวันสิ้นโลกของผม
8164.9K viewsสตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง คือฉายาที่ข้าปั้นแต่ง
ซูเล่อเหยียน3.5K viewsประเพณีนี้ รัชทายาทขอไม่เข้าร่วม
เจ้ากระรอกสีชมพู241 viewsธรรมจักรทมิฬ
Wanderer357 views5/B ป่าต้องสาป
ยัยแม่มดแสนน่ารัก756 viewsวิถีสุริยะพิชิตเวหา
นักเขียนหนุ่มจอนสโนว,ธารน้ำแข็งแห่งขุนเขา,大冰山1.0K views
