LOGINจากสาวนักธุรกิจหมื่นล้านที่ถูกหักหลังสู่หญิงสาวชนบทปี 1978 ที่กำลังจะอดตายแต่เธอมีระบบวิเคราะห์ความสำเร็จในหัวความจนหรืออดีตหยุดเธอไม่ได้อีกต่อไปเพราะสิ่งที่เดียวที่เธอรู้คือ เธอรวยแน่100%!!
View Moreบทที่ 01
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อชบา อายุ 25 ปี ตอนนี้อยู่ตัวคนเดียว พ่อแม่เสียชีวิตหมดแล้ว ฉันเลยต้องดิ้นรนทำงานหาเงินส่งตัวเองเรียน โชคดีที่ยังมีผู้ใหญ่ใจดีให้ทุนการศึกษาจนฉันเรียนจบปริญญาตรี นิสัยฉันก็ง่ายๆ แบบว่าอยู่ที่ไหนก็อยู่ได้ กินอะไรก็ได้ ไม่เรื่องมาก ตอนนี้ฉันกำลังหางานอยู่... ก็เพิ่งโดนเจ้านายเก่าไล่ออกเมื่อวานนี้เอง สาเหตุเหรอ? ก็เพราะฉันไม่ยอมเป็น “เด็ก” ของเขาน่ะสิ ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมไปทำงานที่ไหน เจ้านายต้องพยายามเสนออะไรแบบนี้ทุกที บางคนก็แก่จนหัวหงอก ยังไม่วายคิดเรื่องอย่างว่า เหนื่อยใจแทนเมียพวกเขาจริงๆ ที่ต้องมีผัวเป็นเฒ่าหัวงูแบบนี้ “ทำไมงานมันหายากขนาดนี้วะเนี่ย...” ฉันพึมพำกับตัวเอง มองไปรอบๆ ก็มีแต่ตึก บริษัทเพียบไปหมด แต่ไม่มีใครเปิดรับสมัครเลย เศร้าใจชะมัด “แล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่ารถ ค่าคอนโด ค่าเน็ต ค่าน้ำค่าไฟอีก เฮ้อ...ชีวิตตู :( ” ฉันนั่งบ่นกับตัวเองบนรถ กำลังจะน้ำตาร่วงอยู่แล้ว กริ๊ง~ กริ๊ง~ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ชื่อที่โชว์คือ "น้ำ" “ฮัลโหล ว่าไงน้ำ” “แกหางานได้ยัง ชบา?” “ยังเลย ไปสมัครที่ไหนก็ไม่รับอ่ะ” ฉันตอบเสียงเศร้า มันเศร้าจริงๆ นี่หว่า “ฉันมีงานให้แกทำนะ เงินดีด้วย สนใจไหม?” พอได้ยินคำว่า "เงินดี" หัวใจก็พองโตทันที “งานอะไรเหรอน้ำ?” “งั้นแกมาที่บ้านฉันก่อนแล้วกัน เดี๋ยวอธิบายให้ฟัง” “โอเค เพื่อนรัก!!” ฉันวางสายแล้วรีบขับรถไปบ้านน้ำทันที น้ำเป็นเพื่อนคนเดียวของฉัน เป็นคนที่อยู่ข้างฉันมาตลอด ไม่ว่าจะตกต่ำแค่ไหน น้ำไม่เคยทิ้งกันเลย บ้านน้ำรวยมาก รวยแบบไม่ต้องทำงานก็มีเงินใช้ไปทั้งชาติ แต่เธอไม่เคยรังเกียจที่ฉันมาจากครอบครัวยากจน ครอบครัวของน้ำก็ใจดีมากกับฉันเหมือนกัน --- #บ้านน้ำ ตอนนี้ฉันมาถึงบ้านน้ำแล้ว กำลังนั่งรอเธออยู่ที่ห้องนั่งเล่น ส่วนเธอกำลังไปหยิบเอกสารงานมาให้ฉัน สักพักน้ำก็เดินเข้ามา “แล้วคุณลุงคุณป้าไปไหนเหรอน้ำ?” ฉันถามพลางกวาดตามองรอบบ้าน “ป๊ากับม๊าไปบ้านใหญ่น่ะ เอาล่ะ เข้าประเด็นเลย ฉันจะคุยเรื่องงานกับแกแล้วนะ” “โอเค! งานที่ว่า คืออะไรเหรอ?” “ไม่มีอะไรมาก งานนี้โคตรสบาย หาไม่ได้อีกแล้ว บอกเลย!” น้ำนั่งท้าวคางแล้วยิ้มแบบมีลับลมคมใน “งานที่ฉันจะให้แกทำก็คือ… ดูแลพี่ชายของฉันเอง เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องฉัน แกต้องดูแลเขา แล้วพยายามทำให้เขากลับไปทำงานที่บริษัทให้ได้ ภายในหนึ่งปี ถ้าแกทำสำเร็จ ฉันจะเพิ่มเงินให้อีกสองเท่า” “ห๊ะ?! หนึ่งปี?! เอ่อ... มันไม่ยากไปหน่อยเหรอน้ำ? ไปเป็นผู้ดูแลพี่ชายเธอเนี่ยนะ...” “เดือนละ 3 แสน” “สามแสน!!!” ฉันแทบสำลักลมหายใจ “งานบ้าอะไรวะ ได้เดือนละสามแสน!” “ใช่ เดือนละสามแสน หนึ่งปีก็สามล้านหก แถมฉันจะให้เพิ่มอีกสองเท่าถ้าแกทำสำเร็จ สนใจไหม?” “ไม่สนก็ควายแล้วไหมล่ะ!!ตกลง ฉันทำ” ฉันตบโต๊ะดังปัง “ฉันจะได้มีเงินไปเปิดร้านขนมตามความฝันสักที” “ต้องแบบนี้สิ เพื่อนรัก!” น้ำยื่นสัญญามาให้ฉัน “นี่ สัญญาการทำงาน อ่านก่อนเซ็นก่อนได้นะ” พึ่บ! ฉันหยิบปากกามาเซ็นสัญญาณแบบไม่ลังเล “ไม่อ่านหน่อยเหรอ?” “ไม่ต้องหรอก ฉันเชื่อใจแก แกคงไม่โกงฉันหรอก จริงไหม?” “แน่นอนอยู่แล้ว อ่ะ นี่เงินก้อนแรก” เธอยื่นเช็คเงินสดมาให้หนึ่งล้านบาท “โห! น้ำ! แกให้ฉันตั้งล้านนึงเลยเหรอ?” “เพื่อให้แกไปเคลียร์หนี้ค่างวดรถ คอนโด และย้ายไปอยู่บ้านพี่ชายฉัน” “น้ำ... แกคือเพื่อนที่ฉันรักที่สุดในชีวิตเลยเว้ย!” “ฉันก็รักแกเหมือนกัน ไม่งั้นไม่ไว้ใจให้แกดูแลพี่ชายฉันหรอกนะ” “ขอบใจนะแก ฉันจะทำให้ดีที่สุด!” “แต่แกต้องย้ายไปอยู่ที่บ้านพี่ชายฉัน เริ่มงานพรุ่งนี้เลยนะ” “โอเค!” หลังจากนั้นฉันก็เอาเงินไปจ่ายค่ารถ ค่าคอนโด ปิดหนี้ให้หมด เหลือเงินอยู่สองแสนกว่าๆ โล่งใจสุดๆ ไปเตรียมเก็บของดีกว่า พรุ่งนี้ต้องย้ายเข้าไปอยู่บ้านพี่ชายของน้ำแล้วสิ... #เช้าวันต่อมา เวลา 9:00 ณ บ้านพี่ชายของน้ำ “น้ำ บ้านหลังนี้เหรอ? ทำไมผู้ชายชุดดำเยอะจังวะ?” ฉันมองซ้ายขวา มีแต่พวกผู้ชายชุดดำเต็มไปหมด หน้าตาก็โหดๆ กันทั้งนั้น “ก็พี่ชายฉันเป็น...มาเฟียน่ะสิ” ควับ!! ฉันหันไปหาน้ำจนคอแทบเคล็ด “ห๊ะ?! มาเฟีย!!!” “แกจะตะโกนทำไมชบา!! แกเห็นไหม พวกนั้นมองแกหมดแล้ว” “โทษที คนมันตกใจอะ แล้วทำไมไม่บอกฉันก่อน” “เข้าไปข้างในกันเถอะ” น้ำลากฉันเข้าไปในบ้านทันที ฉันรับเงินแล้วด้วย จะถอยก็ไม่ทันแล้วล่ะ...บทที133 ตอนพิเศษ... สมการรักนิรันดร์ณ คฤหาสน์ตระกูลหวังในสวนอันเงียบสงบ หลิวเจียยืนอยู่เบื้องหน้าหวังหลิน ไม่ใช่ในฐานะอัจฉริยะผู้เย็นชา แต่เป็นเพียงชายหนุ่มที่ตรรกะทั้งชีวิตได้พังทลายลงเพราะสตรีเพียงคนเดียว"หวังหลิน... ผมขอโทษ" น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ"สมการที่ผมเคยเชื่อว่าสมบูรณ์แบบมันผิดพลาดมาตั้งแต่ต้น ผมมองข้ามตัวแปรที่สำคัญที่สุดนั่นคือหัวใจของเธอ"หวังหลินมองลึกเข้าไปในดวงตาที่สับสนของเขา ก่อนจะยิ้มออกมาบางเบา"สมการที่ซับซ้อนที่สุด ก็อาจมีคำตอบที่เรียบง่ายที่สุดค่ะ รุ่นพี่ฉันไม่เคยต้องการให้ใครมาคำนวณคุณค่าของฉัน ฉันแค่ต้องการใครสักคนที่มองเห็นฉันในแบบที่ฉันเป็น"คำพูดนั้นปลดเปลื้องความหนักอึ้งในใจของหลิวเจียจนหมดสิ้นเมื่อทั้งสองเดินกลับเข้ามาในตัวคฤหาสน์ หวังเทียนซานนั่งรออยู่ด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยแต่แววตาฉายแววหยั่งรู้ หลิวเจียไม่ลังเล เขาก้มศีรษะลงอย่างนอบน้อมที่สุดในชีวิต"ท่านลุงหวังครับ ผมได้กระทำการอันโง่เขลาและเย่อหยิ่งต่อคุณหนูหวังหลิน ผมใช้ตรรกะที่เย็นชาของตัวเองตัดสินคุณค่าของเธออย่างผิดพลาด ผมยอมรับผิดทุกประการและมาเพื่อขอโอกาส... โอกาสที่จะได้พิสูจน์ว่าผมคู่ควร
บทที่ 132 บทส่งท้าย...แต่งงานกันเถอะ!!อาณาจักรของกลุ่มพันธมิตรก็ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในเซี่ยงไฮ้เท่านั้นหากคุณเดินทางไปที่ใดก็ตามในประเทศจีนยุคใหม่นี้... เป็นไปไม่ได้เลยที่คุณจะไม่พบเห็นสัญลักษณ์ของพวกเขาณ กรุงปักกิ่ง... เด็กนักศึกษาสาวกำลังเปิดถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปยี่ห้อ หงส์เพลิงกินแก้หิวในช่วงอ่านหนังสือสอบตอนดึก โลโก้รูปหงส์สีแดงสดของมันคือสัญลักษณ์ของคุณภาพและความอร่อยที่ทุกคนวางใจณ นครฉงชิ่ง... ในห้องครัวของทุกบ้าน จะต้องมีขวดซอสพริกเสฉวนและเครื่องปรุงรสสูตรเด็ดของแบรนด์ หงส์เพลิง วางอยู่คู่ครัวเสมอ มันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของรสชาติที่ทุกครอบครัวคุ้นเคยณ นครกว่างโจว... บนทางด่วนที่ทอดยาวข้ามเมือง ตู้คอนเทนเนอร์นับร้อยที่ติดโลโก้เฟิงหลง โลจิสติกส์กำลังลำเลียงสินค้าออกสู่ท่าเรือเพื่อส่งออกไปทั่วโลกณ มหานครเซี่ยงไฮ้... ตึกระฟ้าที่สูงที่สุดใจกลางย่านการเงินนั้นมีป้ายชื่อขนาดใหญ่ติดอยู่...สำนักงานใหญ่กลุ่มบริษัทเฟิงหลงไม่ว่าจะเป็นร้านสะดวกซื้อในหมู่บ้านห่างไกล หรือซูเปอร์มาร์เก็ตที่หรูหราที่สุดในเมืองหลวง... ผลิตภัณฑ์ของหงส์เพลิง ได้แทรกซึมและกลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตคนจีนไปแ
บทที่ 131 ความสำเร็จของเหล่าลูกหงส์ ตระกูลเฟิงกาลเวลาหมุนเวียนผันผ่าน ฤดูแล้วฤดูเล่า... ปีแล้วปีเล่า...เหล่าทายาทแห่งตระกูลเฟิงและพันธมิตรที่เคยยืนเคียงข้างกันในวันวาน ต่างแยกย้ายกันไปบนเส้นทางแห่งการเติบโตของตนเอง พวกเขาก้มหน้าก้มตาศึกษาเล่าเรียนอย่างหนักหน่วง อดทนต่อความเหนื่อยล้าและความกดดัน ลับคมดาบแห่งสติปัญญาและความสามารถของตนให้คมกริบ เพื่อรอวันที่จะกลับมาพบกันอีกครั้งอย่างแข็งแกร่งกว่าเดิมและบัดนี้... เมื่อเวลาอันควรมาถึง เมล็ดพันธุ์ที่ตระกูลเฟิงได้หว่านเพาะไว้ในดินแดนต่างๆ ก็ได้เติบใหญ่เป็นต้นไม้ที่แข็งแกร่ง พร้อมที่จะแผ่กิ่งก้านสาขาและออกดอกผลอย่างงดงามในที่สุด... ลูกหลานของตระกูลเฟิงที่แยกกันไปศึกษาเล่าเรียน ต่างก็ประสบความสำเร็จในด้านการศึกษาของตัวเองอย่างสมบูรณ์ รอวันที่จะนำความรู้ความสามารถทั้งหมดที่สั่งสมมา กลับมาเป็นกำลังสำคัญในการสร้างอาณาจักรของตระกูลให้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานที่ปักกิ่ง เฟิงเจีย ไม่ได้เป็นเพียงดาวเด่นแห่งคณะเศรษฐศาสตร์ แต่เขาได้กลายเป็น ศาสตราจารย์น้อยผู้เป็นตำนานที่ยังมีชีวิตของมหาวิทยาลัยไปแล้ว บทวิเคราะห์ที่เฉียบคมและมองการณ์ไกลของเขา ไม่ได้หยุดอ
บทที่ 130 ประตูสู่อนาคตความเย้ายวนที่ทำลายล้างและวินาทีนั้นเองหวังหลินก็ได้รู้แล้วว่าโลกของเธอได้กลับตาลปัตรไปแล้วโดยสิ้นเชิง...จูบนั้นจบลงแล้ว... แต่พายุอารมณ์ที่มันทิ้งไว้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นหวังหลินยืนนิ่งงันราวกับถูกแช่แข็ง สัมผัสร้อนผ่าวที่รุนแรงและเอาแต่ใจยังคงตราตรึงอยู่บนริมฝีปากของเธอ สมองขาวโพลนไปชั่วขณะเธอไม่เข้าใจ... บุรุษที่เพิ่งผลักไสเธออย่างเลือดเย็นเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน บัดนี้กลับมาทวงสิทธิ์ความเป็นเจ้าของในตัวเธออย่างดุเดือด... เขาต้องการอะไรกันแน่?ส่วนหลิวเจีย ทันทีที่เขาถอนริมฝีปากออกมา ป้อมปราการแห่งเหตุผลที่พังทลายไปชั่วขณะก็เริ่มซ่อมแซมตัวเองอย่างรวดเร็ว ความเย็นชากลับคืนสู่ดวงตาของเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ มันแฝงไปด้วยความสับสนที่ปิดไม่มิด เขาตกใจในการกระทำของตัวเอง เขาเกลียดการสูญเสียการควบคุม และผู้หญิงตรงหน้าคือสาเหตุของมันทั้งหมด…เธอต้องรับผิดชอบเขา!!เขาไม่พูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว เพียงแค่จ้องมองนางนิ่งๆ ราวกับจะจารึกภาพใบหน้าที่แดงก่ำและแววตาที่สั่นไหวของนางไว้ในความทรงจำ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป ทิ้งให้หวังหลินยืนอยู่กับคำถามนับล้านในใจสองวันต่อมา บรรยากา
บทที่ 124 วิกฤตรัก ep 1 หนึ่งปีผ่านไป...เวลาได้เคลื่อนผ่านไปราวกับสายน้ำที่ไหลเชี่ยว...และมันได้สร้างการเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่งที่สุด...ให้กับเฉินหวังตง!สงครามที่เขาประกาศกับแคลอรี่ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นฝ่ายชนะอย่างถล่มทลาย!ด้วยคัมภีร์พิชิตรอบเอวฉบับเฟิงซินซิน...ที่ประกอบไปด้วยสุดยอดวิชาไอเอฟและการฝึ
บทที่ 105 หนี้เลือด...ตระกูลเกา"รู้สึกว่าจะเป็นตระกูลเฟิงอะไรสักอย่าง..."คำพูดสุดท้ายของเกาเฟยแม้จะแผ่วเบาราวกับกระซิบ...แต่กลับดังก้องอยู่ในหัวของโจวเซิ่งเหยียนราวกับเสียงระฆังที่ตีรัว!คำคำนั้นทำให้ภาพใบหน้าของสหายไป่ผุดขึ้นมาในหัวของโจวเซิ่งเหยียนอย่างไม่มีสาเหตุ!ความบังเอิญ...ที่น่าขนลุกเขาสะ
บทที่ 94 เรือโจรสลัดน้อยของซินซิน...ออกเดินทาง!ค่ำคืนนั้น...ไป่ซินซินกลับมาถึงบ้านพร้อมกับสองแขนที่แทบจะไม่มีที่ว่าง...ในมือของเธอเต็มไปด้วยถุงกระดาษหลายใบที่บรรจุทั้งขนมปัง, นมสด, และผลไม้เสื้อผ้า ผ้าพันคอ ถุงเท้า ถุงมือ ซึ่งเธอแอบนำออกมาจากคลังมิติหลังจากที่พี่อาหูส่งเธอที่หน้าบ้าน และเขารีบกลั
บทที่ 121 วันนี้!!ฮ่องกงจะต้องลุกเป็นไฟ!!!ยังไม่ทันที่ลูกน้องของชายหนุ่มคนนั้นจะได้ขยับตัว...พรึ่บ!ทีมเงาของโจวเซิ่งเหยียน...ก็ปรากฏตัวขึ้นจากเงามืดรอบทิศทาง! พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างเงียบกริบและรวดเร็ว ...มีดสั้นที่คมกริบจ่ออยู่ที่ลำคอของเหล่าชายชุดขาวทุกคนในพริบตา!บรรยากาศพลันเปลี่ยนจากหน้ามือเป






reviews