ログイン“ที่คลับมีกฎว่าห้ามพนักงานของที่คลับรับงานเสริมที่อื่น” สุดท้ายเขาก็ต้องยอมบอก ไม่อย่างนั้นวันนี้คงไม่ได้ทานข้าวกันสักที “กฎอะไรกันเนี่ย งั้นก็แสดงว่าที่เธอดูลนๆ เพราะมีกฎแบบนี้สินะ เธอต้องคิดว่าพี่เป็นพี่ไนต์แน่” ประโยคแรกคล้ายเป็นการบ่นกับตัวเองมากกว่า ก่อนจะคาดเดาสถานการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อก
“ไม่ได้หมายถึงไวน์” “แล้วหมายถึงอะไรคะ?” “…” ไร้คำตอบจากนิกซ์ มีเพียงสายตาคมที่ตอนนี้จ้องมองคนรักด้วยความเจ้าเล่ห์อย่างไม่ปิดบัง บอกเป็นนัยๆ ว่าสิ่งที่บอกว่าไม่พอนั้นเขาหมายถึงอะไร “คนหื่น!” นิวเยียร์ที่เห็นสายตาของคนตัวสูงมองมาอย่างเจ้าเล่ห์ก็รู้ได้ทันทีว่าสิ่งที่เขาพูดว่านั้นหมายถึงอะไร
ร้านที่ตั้งอยู่ชั้นดาดฟ้าของโรงแรมหรู คือสถานที่ที่นิกซ์เลือกพาภรรยาสาวคนสวยมาดินเนอร์ในค่ำคืนนี้ “อากาศดีจัง” นิวเยียร์เอ่ยขึ้นเบาๆ เมื่อขึ้นมาถึงร้านอาหารบนชั้นดาดฟ้าที่เปิดโล่งแล้วได้สัมผัสกับบรรยากาศยามค่ำคืนที่สดชื่น “พี่ว่ามันเย็นเกินไปสำหรับชุดที่เธอใส่มานะที่รัก” นิกซ์ที่ได้ยินคนตัวเล็กบ
“หายนอยด์รึยัง” “หายแล้วค่ะ” “ไปดินเนอร์กันไหม” “ตอนนี้เหรอคะ?” นิกซ์พยักหน้าแทนคำตอบ ก่อนที่นิวเยียร์จะฉีกยิ้มกว้างแล้วพยักหน้าตามพร้อมตอบตกลง “ไปค่ะ งั้นนิวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ” พูดจบเธอก็รีบลุกจากตักแกร่งของสามีไปเปลี่ยนชุดใหม่ทันที ก็นานๆ ทีจะได้มีเวลาอยู่กันสองต่อสองแบบนี้นานๆ
เดินทางกลับถึงอังกฤษนิกซ์ก็ต้องแยกตัวออกไปจัดการกับเรื่องงานของตัวเองทันที เพราะสัปดาห์หน้าจะต้องพาภรรยาสาวคนสวยไปฮันนีมูนหลังจากแต่งงาน จริงๆ แล้วเขามองว่ามันไม่ได้สำคัญที่จะต้องมีการฮันนีมูนหลังแต่งด้วยซ้ำ แต่พ่อแม่เขารวมถึงพ่อแม่ของนิวเยียร์พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าอยากให้เขาและเธอมีเวลาพักผ่อนกันส
วันต่อมา… นิกซ์และนิวเยียร์พาลูกๆ มาส่งให้กับคุณปู่คุณย่า เพราะวันนี้เป็นวันคี่ ส่วนพรุ่งนี้คุณปู่คุณย่าก็ต้องพาเด็กๆ ไปส่งให้คุณตาคุณยายที่รับดูแลหลานๆ ในวันคู่ เป็นการช่วยกันเลี้ยงหลานที่วุ่นวายดีไม่น้อย แต่เพราะนั่นคือความสุขของทุกคน คนที่เป็นพ่อแม่อย่างนิกซ์และนิวเยียร์จึงไม่ได้ขัดอะไร เพราะก
การร่วมทานอาหารกลางวันกับหุ้นส่วนทางธุรกิจนั้น เริ่มต้นขึ้นทันทีเมื่อหุ้นส่วนอีกสองคนเดินทางมาถึงโดยไม่มีพิธีรีตองอะไร นิวเยียร์ที่มาเป็นตัวแทนของคนเป็นพ่อมาร่วมทานข้าวกับหุ้นส่วนก็ไม่รู้จะวางตัวยังไง เลยได้แต่นั่งทานข้าวเงียบๆ เวลาที่ทั้งสามคนคุยกันเธอก็เป็นผู้ฟังที่ดี เพราะเธอไม่รู้ว่าจะต้องคุยอะไ
นับตั้งแต่วันที่เป็นอิสระจากคำว่าว่าที่คู่หมั้น นิวเยียร์ก็ยังคงใช้ชีวิตปกติ เพราะเธอไม่จำเป็นต้องปรับตัวอะไรเลยด้วยซ้ำ ก็ในเมื่อเธอปรับตัวรับกับการที่เคยมีแต่ไม่มีมาแล้วนานเป็นปี เลยไม่จำเป็นต้องปรับอะไรอีก เธอก็แค่ใช้ชีวิตต่อไปและเริ่มเปิดใจให้กับพอร์ชมากขึ้น ตลอดหลายวันมานี้ที่ผ่านมากว่าหนึ่งสัปด
“ค่ะ” นิวเยียร์พยักหน้ารับก่อนจะหยิบช้อนขึ้นมาคนข้าวต้มในถ้วยตรงหน้าให้คลายความร้อน นิวเยียร์เอาแต่นั่งก้มหน้าคนข้าวต้มในถ้วยไปมาอยู่แบบนั้นแต่ไม่ยอมตักเข้าปากสักที คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมเมื่อมีเรื่องให้คิดอยู่ในหัว จนกระทั่งที่ตรงหัวโต๊ะมีคนเดินเข้ามานั่งลง จึงรีบเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะเห็นว่าคนเป็
“ไม่ต้อง หาวันว่างเลี้ยงเหล้าก็พอ” เขาก็แค่อยากทำให้การแข่งมันคือการแข่งจริงๆ ไม่ใช่แค่การทดสอบสนามเท่านั้น “รับข้อเสนอครับ” พอร์ชยกยิ้มอยู่ภายใต้หมวกกันน็อค ก่อนที่จะหันกลับไปก้าวขึ้นไปนั่งประจำที่หลังพวงมาลัยรถ นิกซ์เองก็ทำแบบเดียวกันก่อนที่พวกเขาจะขับรถเข้าไปจอดหลังเส้นขาวในจุดปล่อยตัว เสีย







