Masuk“ไม่ให้เธอจะให้ใคร” พูดจบก็จับมือเล็กขึ้นมาเพื่อลองสวมแหวน หากไม่พอดีก็จะได้สั่งไซน์ใหม่ให้เธอแทน “ราคานี้เลยนะ” เธอว่าพลางชี้ไปยังป้ายราคา แต่คนตัวสูงกลับทำหน้านิ่งเลิกคิ้วถามหน้าตาเฉย “แล้ว?” “มันแพงเกินไปรึเปล่า อีกอย่างลินได้ของที่ถูกใจแล้วด้วย” เธอพยักหน้าให้พนักงานนำกำไลข้อมือที่ลองไป
แกร๊ก... เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นเบา ๆ ดึงให้หญิงสาวที่นั่งทำงานอยู่อย่างตั้งใจเงยหน้าขึ้นมอง และเพียงแค่เธอเห็นว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาเป็นใคร ก็ทิ้งทุกอย่างที่ทำอยู่ ลุกขึ้นวิ่งเข้าสวมกอดด้วยความดีใจและความคิดถึงทันที หมับ! “ไม่เห็นบอกเลยว่าจะมาวันนี้” “ถ้าบอกก็ไม่รู้สิว่ามีคนแถวนี้แอบ
ธันย์กลับไปรับโทษต่อตามที่ทำข้อตกลงไว้กับท่านผู้เฒ่า นลินเองก็กลับมาเรียนรู้งานต่อหลังจากที่พักไปหลายวัน และการกลับมาทำงานของเธอก็ยังคงมีเลขาของพี่ชายเป็นคนสอนงานเหมือนเดิม “คุณนลินไม่สบายรึเปล่าคะ เห็นหายไปหลายวันเลย ดูเหมือนจะซูบลงไปเยอะเลยด้วยค่ะ” เพียงแค่เข้ามาในห้องทำงาน เสียงน่ารำคาญข
นลินเงยหน้าที่เต็มไปด้วยคาบน้ำตามองตามคนตัวสูงที่ลุกขึ้นยืน ไม่ทันจะได้สงสัยอะไรเขาก็ยื่นมือมาช่วยประคองเธอให้ลุกตาม ก่อนจะตวัดแขนช้อนอุ้มเธอแนบอก “กลับบ้านกัน” “ไม่อยากกลับบ้าน” เธอรีบปฏิเสธทันทีเมื่อได้ยินว่าเขาจะพากลับบ้าน ไม่ได้เจอหน้า ไม่ได้ยินเสียง มาตั้งหลายวันแล้ว เธอคิดถึงเขามากขนา
เวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง บรรยากาศรอบนอกร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งนี้เริ่มปกคลุมไปด้วยความมืดและเงียบสงัด เมื่อสถานที่ต่าง ๆ ทยอยปิดให้บริการตามเวลา ส่วนเจ้าของวันเกิดที่จ่ายเงินซื้อเวลาในร้านอาหารไว้ก็เอาแต่ดื่มไม่หยุด คนนั่งเฝ้าก็ไม่คิดห้าม แถมยังคอยเป็นบริกรรินไวน์เสิร์ฟให้เธออย่างไม่ขาดตกบกพร่อง “เ
“ขอบคุณอีกครั้งครับ” ธันย์ขับรถต่อมายังไนต์คลับที่คุ้นเคย เพราะสถานที่แห่งนี้คือหนึ่งในธุรกิจของเจ้านายเขา และการตามหาคนตัวเล็กที่มาฉลองวันเกิดกับเพื่อนก็ไม่ได้ยาก แค่ถามกับลูกน้องด้านหน้าก็รู้แล้วว่านลินอยู่โซนไหน “คุณหนูนลินไม่ได้มาที่นี่นะครับ” ทว่าคำตอบที่เขาได้กลับมานั้นทำเอาคิ้วกระตุก
ด้านจัสมินที่พอให้ไอดีไลน์กับไนต์เสร็จก็ถูกตัดสายใส่ดื้อๆ แต่ไม่กี่นาทีต่อมาสมาร์ทโฟนของเธอก็มีข้อความส่งเข้ามาจากรายชื่อใหม่ เธอรีบกดเข้าดูทันทีเพราะคิดว่าคงจะเป็นไนต์ ซึ่งก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ไนต์: รับ ข้อความสั้นๆ ที่ถูกส่งมาทำให้เธอรีบกดตอบรับแอ็กเคานต์ของเขาเข้าเป็นเพื่อนในไลน์แชต และเพียงแ
หลายวันต่อมา... @อังกฤษ ไนต์กลับถึงอังกฤษได้สามวันแล้ว และวันนี้เขาก็มีประชุมสำคัญเรื่องธุรกิจสีเทาอย่างการค้าอาวุธ และกว่าจะเสร็จก็กินเวลาไปไม่น้อย “ธุรกิจที่ไทยเป็นไงบ้าง” หลังจากที่ทั้งห้องประชุมเหลือกันอยู่เพียงแค่คนในครอบครัว เทมส์ผู้เป็นพ่อก็เอ่ยขึ้นเสียงเรียบ โดยไม่ได้ระบุว่ากำลัง
พลั่ก! “อ๊ะ! คุณไนต์...” ร่างบางของจัสมินถูกดันเข้ากับผนังห้องทันทีที่ก้าวออกจากลิฟต์ส่วนตัวภายในเพนท์เฮาส์หรูของเจ้าของการกระทำอย่างไนต์ ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ไปตามลำคอระหงอย่างหลงใหล ริมฝีปากหยักได้รูปกดจูบขบเม้มแผ่วเบาไปตามลำคอระหง มือหนาสอดเข้าใต้เสื้อยืดที่คนตัวเล็กสวมใส่ พยายามจะถอนมันอ
10:01 PM “จะไปไหน” เสียงเข้มจากคนตัวสูงที่นั่งทำงานอยู่ดังขึ้นทันทีเมื่อเห็นคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟาลุกขึ้นยืน “ไปห้องน้ำค่ะ” จัสมินตอบแล้วยืนรอว่าเขาจะพูดอะไรอีกหรือเปล่า เมื่อเห็นว่าคนตัวสูงไม่ได้พูดอะไรอีกเธอจึงเดินตรงไปที่ห้องน้ำโดยไม่พูดอะไรเช่นกัน ตั้งแต่มีเรื่องเมื่อช่วงเย็นจ







