Se connecterระหว่างทางกลับบ้าน วิคเตอร์ได้คิดถึงคำพูดของคุณวินธัยที่ถามมาว่า แน่ใจใช่ไหมที่เขาจะเอาเงินไปลงทุนเปิดบริษัทเกมกับภูเขา เพราะเท่าที่ท่านรู้มาจากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ว่าเพื่อนหลานคนนี้มีประวัติไม่ดี ตอนนี้ติดหนี้การพนันอย่างหนัก แต่ทำไมเขาถึงไม่เคยรู้“พี่วิคหน้าเครียดๆ มีอะไรรึเปล่าคะ”“ไม่มีอะไร
เพราะคำบอกเล่าของภาคภาคิน ที่ส่งผ่านมาทางแชต ทำให้ลออสิริเกิดอาการเหม่อลอยขณะรอจานผลไม้จากคุณปลายฝัน เพื่อเอาไปเสิร์ฟให้คุณวินธัยกับวิคเตอร์กินเป็นของว่างหลังจากกินข้าววันนี้เธอกับเขามากินข้าวเย็นที่บ้านของสองตายายตามคำชวน รวมถึงครอบครัวของวันรักด้วยที่ยกโขยงกันมาอย่างไม่ได้นัดหมายเด็กชายแพนเตอร์น
ขณะที่วิคเตอร์กำลังนั่งๆ นอนๆ อยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น อยู่ๆ ในใจก็นึกห่วงลออสิริอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่แล้วเขาก็บอกให้ตัวเองเลิกห่วงยัยอ้วนนั่นซะ ผู้หญิงบึกบึนแบบนั้นไม่เป็นอะไรง่ายๆ แน่นอน“ผมจะไม่โทรหาคุณ ช่างคุณสิ ผมไม่เห็นจะสนใจคุณเลย”เขาบ่นพึมพำอยู่อย่างนั้นทว่าสุดท้ายกลับทนไม่ไหวจึงคว้า
วิคเตอร์พาลออสิริกลับมาที่คอนโดของเธอเพื่อเก็บข้าวของแล้วย้ายไปอยู่ด้วยกัน ถึงแม้เขาจะแต่งงานกับเธอเพื่อผลประโยชน์ แต่ถือว่าเป็นสามีภรรยากันแล้วก็สมควรใช้ชีวิตคู่ให้เหมือนกับคู่อื่นๆ ทว่าปัญหาเรื่องแบบเสื้อทำให้ลออสิริไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรเลย เอาแต่นอนเซื่องซึมอยู่บนเตียงลออสิริพยายามครุ่นคิดอย่างหน
ลออสิริยิ้มด้วยความชอบใจ อาการงอนสามีก่อนหน้านี้หายเป็นปลิดทิ้งหลังจากได้ยินคำถาม เธอไม่อยากให้เขาเป็นห่วง เพราะภาคภาคินเป็นผู้ชายที่ดีมาก และไว้ใจได้“น่ารักยังไงก็สนิทเหมือนเดิมไม่ได้”“ทำไมคะ พี่วิคพูดแปลกๆ”“คุณแต่งงานแล้วอย่าลืม”“ใครเขาจะไปลืม”“ไม่ลืมก็ดี”“พี่วิคเองก็เหมือนกัน แต่งงานแล้วอย่
เช้านี้ตั้งแต่วิคเตอร์ตื่นขึ้นมายังไม่ได้จับโทรศัพท์ จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างกับตัวเองและลออสิริรวมถึงลลินา เขาฮัมเพลงอย่างคนอารมณ์ดีตลอดระยะเวลาที่อาบน้ำ จนกระทั่งเดินออกมาเจอข่าวในโทรทัศน์ถึงได้รู้เรื่องสิ่งแรกที่เขาคิดถึงคือลออสิริจึงหันซ้ายหันขวาหาตัวเธอ แต่ไม่เจอ ความรู้สึกกระวนกระวายเข้าจ
เพราะถูกเจ้าสัวเฉลิมถามถึงเหลนตัวจ้ำม่ำ ทำให้ท่านประธานสุดหล่อนั่งหน้าหงิกหน้างอบอกบุญไม่รับ ตั้งแต่เดินทางมาถึงบริษัท อีกไม่นานเขาและเธอก็จะเข้าประตูวิวาห์แล้ว แต่ยังไม่เห็นสัญญาณของการตั้งครรภ์เลยคีย์ตะวันคิดไม่ตกทำไมเมียรักถึงไม่ท้องหรือว่าตัวเองน้ำยาไม่ดี ทั้งที่พยายามอยู่ทุกค่ำคืนน่าแปลกจริงๆ
“แอบมองผัวพอยัง” ชายหนุ่มยิ้มก่อนจะปัดผมออกจากแก้มนวล จากนั้นก้มลงไปขโมยความหอมเสียงดังฟอด เขาชอบแก้มซาลาเปานี้เหลือเกิน“อือ ตื่นนานแล้วเหรอคะ” หญิงสาวถามแก้เขินเพราะไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยสักชิ้น บอกตามตรงเธอยังไม่ชินที่ตื่นขึ้นมาแล้วไร้อาภรณ์ห่มกาย แถมยังมีผู้ชายนอนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน“ครับ พี่
“อยากให้หนูหายงอน พี่ก็ต้องง้อหนูให้ถึงใจ”“ท้าทายผัว? คอยดูจะขังไว้ในห้องไม่ให้ออกไปไหนเลย”คีย์ตะวันไม่ต่างกับเสือหิว นอกจากอยากง้อเมียแล้วยังอยากสนองความต้องการของตัวเองเขาจับไปที่ขอบกางเกงในตัวบาง ก่อนจะค่อยๆ ดึงลงมาอย่างเชื่องช้า มุมปากยกยิ้มพอใจเมื่อเห็นน้ำใสเปรอะเปื้อนจากนั้นก็ยกขาเธอขึ้นมา
“วิธีนี้ดี เอาวิธีนี้แล้วกันลองดู”สร้อยทองไม่ได้เจอภูริตามานานมาก หลังจากเพื่อนติดต่อมาบอกว่าอยากเจอจึงไม่ปฏิเสธ ภูริตาได้เป็นพนักงานของบริษัท SC ในแผนกเดิมที่ฝึกงาน วันนี้ลาพักร้อนจึงชวนสร้อยทองออกมาเจอกันที่ร้านคาเฟแถวบ้าน“สร้อยทางนี้ สร้อย” ภูริตาโบกไม้โบกมือเรียกสร้อยทองวันนี้เธออยู่ในชุดเดรส







