ทาสของหัวใจ |TOXIC |NC20+

เสียงดนตรีสบายๆ ดังคลอมากับแสงสลัวจากไฟหลากสีพาให้รู้สึกผ่อนคลาย กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมพิเศษที่สั่งผลิตขึ้นโดยทางโรงแรมโดยตรงทำให้สถานเริงรมย์ยามค่ำคืนบาร์ของโรงแรมชื่อดังมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวทิวา หญิงสาวเจ้าของเรือนร่างสะโอดสะองแม้จะดูตัวเล็กผอมบางไปบ้าง แต่ขนาดส่วนที่ผู้หญิงควรจะมีกลับใหญ่โตเกินหน้าเกินตาผู้หญิงหลายๆ คนไปมากนั่งหน้าเคร่งเครียดอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ มีเพื่อนรู้ใจคอยแก้เครียดไปพลางๆ คือแก้วเครื่องดื่มสีอำพันทอง"ทำไมไม่รับสายยัยแพร เป็นยังไงบ้างเนี่ย" คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันยุ่งพานทำให้ใบหน้าสวยจิ้มลิ้มยับยู่ไปด้วย ริมฝีปากอิ่มขยับพึมพำกังวลและห่วงใยเจ้าของแชทที่เงียบหายไปเกือบยี่สิบชั่วโมงจนนั่งไม่ติดมือเรียวยกเสยผมสีบลอนด์เทาขึ้นอย่างร้อนรุ่มในอก คว้าแก้วเหล้าใกล้มือขึ้นกระดกลงคอพรวดเดียว ไม่แม้จะสนใจรสขมปร่าที่บาดคอแสบร้อนไปทั่วทั้งหลอดอาหาร ไล่ระดับความร้อนแรงลงมายังกระเพาะอาหารที่ยังไม่มีแม้แต่อะไรตกถึงท้องตั้งแต่เมื่อเช้าเหตุที่ทำให้รองประธานบริหารโรงแรมระดับห้าดาวต้องมานั่งหน้าเครียดในบาร์โรงแรมคือการหายตัวไปของเพื่อนสนิทหลังติดต่อกันครั้งล่าสุดคือเมื่อค่ำค

"มั่นใจนะเฮียว่าจะไม่เสียใจทีหลังอะ ถ้าเสียมันไปแล้วจะย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้อีกแล้วนะ""มีอะไรที่กูไม่มั่นใจ อย่าห่วงเลยกูไม่คิดเสียใจทีหลังแน่"เด็กช่างวัยยี่สิบห้าถอนหายใจยาวเหยียดอย่างสุดจะพรรณนาความในใจออกมาได้ ปรายตามองผู้หญิงที่ยืนกอดอกอยู่ไม่ไกลแล้วก็ส่ายหัวถอนหายใจอีกครั้ง จนถูกฝ่ามือใหญ่ตบกบาลไปหนึ่งป้าบให้เร่งมือเกื้อหัวเราะน้อยๆ ตวัดเสื้อหนังสีดำขึ้นสวม ตามด้วยถุงมือหนังสีเดียวกันก่อนจะหยัดกายขึ้นยืนเต็มความสูงเดินมาหาทิวาที่ยืนกอดอกรออยู่ไม่ไกล"นายต้องการอะไรจากฉันกันแน่เกื้อ ให้มาที่นี่ทำไมนายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ""เธอไม่มีสิทธิ์พูดอะไรแค่ทำตามที่ฉันสั่งก็พอ จะชอบหรือไม่ชอบเก็บมันเอาไว้ในใจซะ""พรุ่งนี้ฉันมีงานต้องทำฉันจะกลับ" "แล้วมันเรื่องของฉัน? ตามมา" หนุ่มหล่อเลิกคิ้วเชิงถามกวนประสาทไม่แยแส ก่อนจะออกคำสั่งเสียงเรียบให้เดินตามมาแล้วหมุนตัวเดินกลับไปยังจุดที่ช่างกำลังตรวจสภาพรถที่จะลงแข่งทิวาจำใจต้องเดินตามหลังผู้ชายตัวโตไป กวาดมองเรือนกายแกร่งที่ดูเหมือนจะกำยำกว่าเมื่อตอนสมัยยังเรียนมาก เขาคล้ายจะสูงขึ้นกว่าตอนนั้นหลายเซ็นด้วย... ก็แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอกันเล่า!ส่าย

"ฮะ.. อ.. โอ๊ย! พอแล้ว ไม่ไหวแล้ว""อ่าส์~ เอามันฉิบ ร่องเธอมีแต่น้ำเชื้อฉันแต่ก็ยังตอดถี่ยิบ ร่านไม่เลิกเลยนะ"ทิวากัดฟันข่มความอับอาย คำพูดของเขาราวกับว่าเธอเป็นผู้หญิงร่านร้อนไม่รู้จักพอ ทั้งที่ทั้งหมดนี้เขานั่นแหละที่เป็นคนยัดเยียดให้ร่างเล็กโก่งตัวค้ำกับเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ในขณะที่เกื้อยืนซ้อนหลังกดแผ่นหลังเล็กตอกกายสะโพกสาดเอ็นยักษ์เข้าออกกลางกายสาวอย่างเอาเป็นเอาตาย น้ำกามสีขุ่นไหลกลิ้งตามเรียวขาสวยประหนึ่งธารน้ำที่ไม่รู้จักหยุดนิ่ง ทว่าคนปลดปล่อยกลับยังไม่รู้จักพอ บ้าคลั่งเหมือนคนที่ขาดเซ็กซ์มานานสิบนาที ยี่สิบนาที หรือผ่านมาเป็นชั่วโมงแล้วก็ไม่รู้ได้ ชายหนุ่มเสร็จสมจากด้านนอกสองครั้งติดก็รวบกายสาวอ่อนปวกเปียกแทบยืนไม่ไหวเข้ามาต่อในห้องน้ำ พาดพนักประหนึ่งจิ้งจก ลงไปแช่น้ำเย็นในอ่างน้ำยังไม่ทันถึงครึ่งอ่างก็ถูกฉุดกระชากขึ้นมาพาดเคาน์เตอร์ต่อเสียงหยาบโลนจังหวะเนื้อกระแทกกันดังก้องในโสตประสาทราวกับว่าเป็นเสียงเดียวที่ได้รับการอนุญาตให้ได้ยิน ..ยังมีเสียงหอบครวญครางของสองชายหญิงอารมณ์เหมือนคนจ้วงแทงกันไม่ยั้งแล้วได้รับบาดเจ็บปานตาย ครางกระเส่าขอความช่วยเหลือ"ซี๊ดดด~ ในร่อง

ซ่า~ ซ่า~เสียงน้ำกระทบพื้นดังระลอกอีกครั้งหลังจากหายไปนานกว่าหลายนาทีดึงทิวาที่กำลังโฟกัสกับดวงจันทร์เสี้ยวบนท้องฟ้ากับหมู่ดาวดวงเล็กให้กลับมาอยู่กับตัวมือเรียวเหวี่ยงออกจากกอดอกโดยมีชุดนอนสายเดี่ยวกระโปรงลายลูกไม้สีแดงประดับเรือนร่างสวย หมุนกายเดินกลับมาหย่อนสะโพกบนเตียงนุ่ม เอนหลังพิงหัวเตียงหยิบมือถือขึ้นมาเล่นโซเชียลฆ่าเวลา จังหวะเดียวกับที่ประตูห้องน้ำเปิดออกมาพร้อมกับร่างกำยำของเกื้อพอดี"ต่อไปถ้าจะมาก็ซื้อถุงยางมาด้วย ฉันไม่อยากพลาด" ..กับนาย เป็นคำพูดที่คิดต่อได้เพียงในใจ ประเดี๋ยวจะโดนเขาเข้าใจผิดคิดว่าอยากมัดตัวเขาด้วยการปล่อยท้อง ทั้งที่เพิ่งบอกว่าไม่อยากพลาดไปก็ตาม"ซื้อมาเก็บไว้ ไซซ์เดิม ห้าเก้า"ความเห็นแก่ตัวของคนตัวโตทำให้ทิวาถึงกับชักสีหน้าไม่พอใจ ถุงยางไซซ์นั้นจะไปหาซื้อจากไหนกัน ปกติก็ไม่เคยซื้อเองเขาเป็นคนหามาเก็บไว้เอง แค่เอาจากที่ห้องมาไว้ที่นี่แค่นี้จะตายหรือไง!ได้แต่กระฟัดกระเฟียดไม่พอใจกับตัวเอง สูดหายใจเข้าลึกมองร่างสูงเปลือยอกกำยำโชว์มัดกล้ามน่าหลงใหลเดินผ่านปลายเตียงไปยืนหันหลังให้กับกระจกอีกฝั่ง กดหน้ามองมาพลางยกมือเสยผมเปียกขึ้น แล้วตวัดแขนกอดอกเลิกคิ้

แรงหน่วงบริเวณเอวคอดปลุกคนเมาให้สะลึมสะลือตื่น อาการหัวหมุนราวกับทั้งโลกกำลังหมุนเคว้งกลางอวกาศไร้ที่สิ้นสุด มันทำให้ทิวารู้สึกพะอืดพะอมอยากขย้อนเอาสิ่งที่ทานเข้าไปออกมา"อื้อ!~" ครางเสียงขัดใจจากลำคอ พยายามผลักดันเจ้าของแรงเหนี่ยวรั้งออก ทว่าเรี่ยวแรงคนเมาก็ยังน้อยกว่าอยู่ดี"อย่าดิ้น! ตัวเล็กอย่างกับแมวแต่แรงเยอะฉิบหาย..."เสียงเข้มเหนือศีรษะทุยดุ ก่อนจะบ่นงึมงำคล้ายคนไม่สบอารมณ์บีบเอวคอดแน่นอีกมือก็ยื่นออกไปเปิดประตูรถ เสียงบ่นยังคงดังต่อเนื่องแต่ฟังไม่ได้ศัพท์คล้ายว่าเขาจะบ่นกับตัวเองมากกว่าเกื้อสบถครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับคนที่ไม่เคยเจอเรื่องดีในชีวิต เส้นทางที่ก้าวเดินเต็มไปด้วยขวากหนามจนน่าหงุดหงิดทั้งอารมณ์ไม่คงที่ไม่ต่างจากสภาพอากาศแปรปรวนช่วงหน้าฝนสักเท่าไหร่ดันปลายลิ้นกับมุมปากกระแทกเสียงถอนหายใจพร้อมกับลมร้อนที่พรั่งพรูออกมาอย่างสุดจะกลั้น ยัดร่างอรชรปวกเปียกของคนเมาเข้าไปในรถสปอร์ตหรูของตัวเอง ก่อนจะดันตัวกลับออกมากระแทกประตูปิดไม่สนราคาแพงหูฉี่ของเหล็กเครื่องยนต์ยกมือเสยผมชุ่มขึ้นพลางแหงนหน้าขึ้นฟ้าข่มตาปิดสูดหายเข้าใจลึกรับลมเย็นธรรมชาติเท้าเอวยืนอยู่เกือบนาทีถึงเดิน