ตอนที่ 23 ห่วงมาก หวงมาก รักมาก 1/2

“ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย”ของขวัญรีบวิ่งมาดูกรวิชด้วยความเป็นห่วงทันทีที่เห็นหน้าเขา

“ไม่เป็นไร กลับบ้านกัน”

กรวิชขับรถพาของขวัญตรงมาที่บ้านของตัวเอง

“นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านขวัญ”

“ใครบอกจะพากลับบ้านคืนนี้ไปนอนที่บ้านผม”

“ทำไมล่ะคะ”

“ยังไม่ค่อยไว้ใจ”

“คนที่ลักพาตัวขวัญไปก็โดนจับแล้วไม่ใช่หรอคะ”

“ก็ใช่แต่ยังไม่ไว้ใจ”

“เป็นห่วงขวัญหรอ”ของขวัญยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขาเพื่อดูหน้าคนปากแข็งให้ชัดๆ

“ถ้าเธอเป็นอะไรไปจะให้บอกคุณลุงคุณป้าว่ายังไง”กรวิชยังคงปากแข็งไม่ยอมบอกว่าเป็นห่วงเธอ

“ชิ คนปากแข็ง”ของขวัญย่นจมูกใส่เขา เธอไม่รู้เลยว่าท่าทางของเธอยั่วยวนใจหัวใจเขามากแค่ไหน

กรวิชหาที่จอดรถข้างทางและหันมามองคนตัวเล็กข้างกายตาไม่กะพริบ

“กรจอดรถทำไม”

“อยากได้คำตอบไม่ใช่หรอ”

“คำตอบอะไร”

“ที่ถามเมื่อกี้”เขามองเธอด้วยสีหน้าจริงจัง จนของขวัญไม่กล้าสบตาเขาเพราะเวลาเขาเอาจริงแววตาดูดุจนเธอเองยังแอบหวั่นใจกลัวเผลอพูดอะไรที่ทำให้เขาไม่ชอบ

“ขวัญไม่ได้…อื้อ”

ของขวัญยังพูดไม่ทันจบประโยคก็โดนกรวิชจูบปิดปาก รสจูบวันนี้ช่างดุดันและเร่าร้อนจนของขวัญแทบหายใจไม่ทัน

“นี่กรทำอะไร”ของขวัญถามเขาเสียงแผ่วเบา

“ก็ตอบคำถามเธอไง”

“ขวัญไม่ได้ให้กรมาจูบสักหน่อย”

“ทีอย่างนี้ทำเป็นใสซื่อ ไม่เข้าใจซะงั้น”

“แล้วกรห่วงขวัญมั้ยล่ะ”

“ห่วงมาก หวงมาก รักมาก พอใจรึยัง”

ของขวัญยิ้มหวานทันทีที่ได้ยินคำตอบจากปากเขา ในที่สุดวันที่เธอรอคอยก็มาถึง วันที่เขาเปิดใจรับเธอเข้าไปในหัวใจอีกครั้ง

“ขวัญก็รักกรมากเหมือนกันค่ะ รักมาตลอดไม่เคยมีวันไหนไม่รักกรเลย”ของขวัญโอบรอบคอเขาและมองเขาด้วยแววตาลึกซึ้งแสดงให้เห็นถึงความรักที่เธอมีต่อผู้ชายตรงหน้านี้

จ๊วบ

กรวิชก้มลงจูบคนรักอย่างดูดดื่ม ทั้งคู่จูบแลกลิ้นกันด้วยความโหยหาซึ่งกันและกันอยู่นานกว่าจะยอมถอนริมฝีปากออกจากกัน

“รักแต่ก็ยังบอกเลิกเขา”กรวิชบ่นของขวัญ

“ขวัญขอโทษ ต่อไปจะไม่ทำแบบนั้นอีก สัญญา”ของขวัญยื่นนิ้วก้อยไปให้กรวิชเกี่ยวเพื่อเป็นการสัญญาว่าเธอจะไม่บอกเลิกเขาอีกเด็ดขาด

กรวิชมองนิ้วมือเรียวยาวที่ยื่นมาหาตัวเองก็นึกเอ็นดูคนข้างกายที่อายุเข้าเลขสามแล้วยังเล่นเหมือนเด็ก แต่พยายามรักษาใบหน้านิ่งและจริงจังเอาไว้จึงเปลี่ยนเป็นทำสายตาดุใส่เธอแทน

“เล่นเป็นเด็ก ไม่ต้องสัญญาอะไรทั้งนั้น แค่ทำให้เห็นก็พอ”

“ได้ขวัญจะทำให้กรเห็นว่าขวัญจริงจังกับกรมากแค่ไหน”

“ให้มันแน่”กรวิชพูดพร้อมกับขับรถกลับบ้านอย่างเร็ว

"นี่มันอะไรคะ"ของขวัญหันมาถามกรวิชที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ เมื่อเปิดตู้เสื้อผ้าในห้องนอนเขาแล้วเห็นเสื้อผ้าผู้หญิงหลายชุดอยู่ในตู้ทั้งชุดเดรส ชุดนอนและชุดลำลองซึ่งเธอมั่นใจว่าไม่ใช่ชุดของตัวเองแน่นอน

"มองแรงอะไรขนาดนั้น"กรวิชรู้สึกเสียวสันหลังวาบเมื่อเห็นสายตาที่เธอมองมาที่ตัวเอง

"ชุดใคร"ของขวัญยังคงมองกรวิชตาเขียว

"มานี่มา ดูนี่เห็นมั้ยป้ายราคายังไม่ได้แกะเลย"กรวิชหยิบเสื้อผ้าทุกตัวออกมาจากตู้และยื่นให้เธอดูทีละตัว

"ซื้อมาให้ใคร"

"คิดว่าไง"กรวิชเลิกคิ้วถามเธอ

"กรซื้อมาให้ขวัญหรอ"ของขวัญยิ้มกว้างถามเขา

"อืม เลิกหึงโหดได้รึยัง"

"ใครหึงโหดไม่มี๊"ของขวัญตอบกรวิชเสียงสูงและทำเป็นเลือกชุดนอนสำหรับใส่คืนนี้ ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำปล่อยให้กรวิชยืนอมยิ้มอย่างพอใจอยู่อย่างนั้น

ไม่นานกรวิชเดินตามของขวัญเข้าไปในห้องน้ำพร้อมนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเตรียมพร้อมอาบน้ำ ของขวัญที่ยืนแปรงฟันอยู่เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาพยายามผลักเขาออกแต่กลับโดนคนตัวโตโอบรอบเอวไว้จากด้านหลังและยืนแปรงฟันไปพร้อมกับเธอ แม้ที่ผ่านมาเธอจะเป็นฝ่ายรุกเขาก่อนเป็นส่วนใหญ่แต่พอถูกเขารุกกลับเธอกลับทำตัวไม่ถูกเขินจนหน้าแดง

"ตามเข้ามาทำไม"เธอถามเขาหลังจากแปรงฟันเสร็จแล้ว

"อาบน้ำสิถามได้"

"รอขวัญอาบเสร็จก่อนค่อยมาอาบ"เธอพยายามผลักเขาออกจากห้องน้ำแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะกรวิชยืนนิ่งแทบไม่ขยับจากการผลักของเธอเลยแม้แต่น้อย

"อาบพร้อมกันประหยัดน้ำ ประหยัดเวลา"กรวิชพูดเสร็จก็ดึงผ้าเช็ดตัวที่พันของพวกเขาออกและอุ้มของขวัญเข้าไปวางลงในอ่างอาบน้ำ

กรวิชจัดการเปิดน้ำอุ่นใส่จนเต็มอ่างอาบน้ำและลงไปนอนแช่ในอ่างกับของขวัญ เขาดึงเธอเข้าไปนอนพิงไหล่ของตัวเองและจับแขนเธอขึ้นมาสำรวจทีละข้างพร้อมทั้งมองสำรวจไปทั่วเรือนร่างของเธอ เพราะเขาอยากดูให้แน่ใจว่าตอนที่เธอถูกลักพาตัวไปไม่ได้รับบาดเจ็บตรงส่วนไหนของร่างกาย

"ทำไมมองขวัญขนาดนั้นล่ะ"

"ไม่เจ็บตรงไหนใช่มั้ย ขอโทษนะที่ทำให้เจอเรื่องแบบนี้"กรวิชถามเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ขวัญไม่เป็นอะไร ไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนด้วย"

"กลัวมั้ย"

"ตอนนั้นยอมรับว่ากลัวมากเพราะไม่รู้ว่าทำไมถึงโดนจับแต่พอเห็นมันโทรหากรขวัญเลยเข้าใจจุดประสงค์ที่มันจับขวัญมา ตอนนั้นสิ่งที่ขวัญห่วงมากกว่าตัวเองคือกร กลัวพวกมันจะล่อกรมาทำร้าย"ของขวัญบอกกรวิชตามที่เธอรู้สึกจริงๆ

"รู้ว่าอยู่ด้วยกันแล้วอาจจะต้องเจอเรื่องแบบนี้อีกก็ยังจะอยู่หรอ เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ"กรวิชถามของขวัญด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องมาเจอเรื่องร้ายๆแบบนี้อีกแม้ใจจะต้องการเธอมากก็ตาม

"อยู่ ขวัญจะอยู่ตรงนี้ข้างๆกรตลอดไปไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไรก็ตามขวัญก็จะอยู่ตรงนี้ ขออย่างเดียวแค่กรไม่ผลักไสขวัญออกไปจากชีวิตก็พอ"

"โอเคไม่คุยเรื่องนี้กันแล้ว นอนแช่น้ำอุ่นให้สบายตัวสักพักก่อน เขยิบมานี่เดี๋ยวถูสบู่ให้"

"โอ๊ย"กรวิชเผลอร้องออกมาเมื่อมือของของขวัญไปโดนแผลบริเวณเอวด้านหลังที่เกิดจากการปะทะกับคนร้าย

"นี่กรเป็นแผลหรอ"

"ก็แค่รอยช้ำ เมื่อกี้ไม่ทันระวังเลยร้องดังไปหน่อย"

"กรโกหกไม่เนียนเลยนะ รีบอาบน้ำให้เสร็จขอขวัญดูแผลหน่อย"

"ไหนว่านิดหน่อยไง บวมช้ำไปทั้งหลังแล้วมั้ง"

ของขวัญบ่นกรวิชเมื่อออกมาดูรอยช้ำที่ด้านหลังลำตัวเขาแล้วพบว่ามีทั้งรอยบวมและแดง

"แค่นี้เองกรทนได้"

"ไม่ต้องพูดเลย กล่องปฐมพยาบาลอยู่ที่ไหนขวัญจะทายาให้"ของขวัญดุเขาก่อนจะเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาทายาและประคบหลังให้เขา

กรวิชเมื่อโดนดุก็ทำได้เพียงนั่งนิ่งและทำตามคำสั่งของเธออย่างขัดไม่ได้