LOGIN“ไอ้สมพงษ์ ไอ้ชั่วมึงกับกูอย่าหวังว่าจะได้อยู่ร่วมโลกกันอีก”
กรวิชกำหมัดและขบกรามแน่น เพราะคนที่อยู่ในกล้องวงจรปิดคือลูกน้องคนสนิทของเสี่ยสมพงษ์ เขารีบโทรหาสารวัตรและส่งข้อมูลให้ทางตำรวจทันที “ไอ้กรสารวัตรมาหา”ณภัทรที่ยังไม่รู้เรื่องเดินมาบอกเพื่อน “คุณกรแจ้งหัวหน้าหรือยังครับ”สารวัตรเดินเข้ามาถามกรวิชด้วยท่าทางรีบร้อน “ยังครับ กำลังจะบอก” “งั้นเราไปพร้อมกันเลย ตอนนี้ผมให้ลูกน้องตาม GPS จากนาฬิกาที่คุณขวัญใส่อยู่ครับ” เพราะกลัวว่าจะมีเหตุฉุกเฉินกรวิชจึงสั่งนาฬิกา GPS มาให้ของขวัญใส่และกำชับเธอว่าให้ใส่ไว้ตลอดเวลา “เดี๋ยวครับนี่มันเรื่องอะไรกัน”ณภัทรยืนฟังทั้งสองคนคุยกันด้วยความงง “คุณหมอของขวัญถูกลักพาตัวไปครับ คนที่จับเธอไปคือลูกน้องของนายสมพงษ์”สารวัตรตอบณภัทร หลังจากแจ้งหัวหน้าอุทยานเรียบร้อยแล้วสารวัตร กรวิช รวมทั้งณภัทรรีบตามตำรวจชุดก่อนหน้าไปทันที “ฮัลโหล” “เป็นยังไงล่ะไอ้กร กูเดาว่าตอนนี้มึงคงกำลังลนลานอยู่ล่ะสิ” “ไอ้สมพงษ์ ไอ้สารเลว ไอ้ชาติชั่ว”แค่ได้ยินเสียงกรวิชก็ทนไม่ไหวโมโหจนเลือดขึ้นหน้าสบถคำหยาบใส่เสี่ยสมพงษ์ทันที คนอื่นๆในรถต่างเงียบเพื่อรอฟังว่ามันต้องการอะไรกันแน่ถึงจับตัวของขวัญไป “จุ๊ๆๆ ใจเย็นๆสิมึงลืมไปแล้วหรอว่าตอนนี้กูอยู่กับใคร” “มึงจะทำอะไรขวัญ ถ้ามึงแน่จริงก็มาจับกูไปสิจะไปจับคนอื่นให้เขาเดือดร้อนทำไม” “ทำแบบนั้นก็ไม่สนุกสิ อยากจะทำให้คนอย่างมึงเสียใจกูจับคนที่มึงรักมาทรมานสนุกกว่ากันเยอะ ฮ่าๆๆๆ”เสี่ยสมพงษ์พูดไปหัวเราะไปอย่างผู้ชนะ “ไอ้เลว มึงต้องการอะไร” “ถ้ามึงอยากได้เมียมึงคืน บ่ายนี้มึงมาหากูตามสถานที่นัด แล้วอย่าสะเออะพาใครมาด้วยล่ะ ไม่อย่างนั้นกูไม่รับรองความปลอดภัยของเมียมึง” “อื้อ อื้อ อื้อ”เสียงของขวัญร้องอู้อี้เพราะมีเทปกาวติดปากอยู่ทำให้พูดไม่ได้ “นางนี่ฟื้นขึ้นมาก็แผลงฤทธิ์เลยนะ นั่งเงียบๆเดี๋ยวผัวหนูก็มาหาแล้ว”เสี่ยสมพงษ์บีบปากของขวัญ “ไอ้สมพงษ์ มึงอย่าทำอะไรขวัญนะโว้ย ได้มึงบอกสถานที่นัดมากูจะไปคนเดียว” เสี่ยสมพงษ์นัดแนะสถานที่นัดพบกับกรวิชในช่วงบ่ายสามโดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขาทราบพิกัดที่อยู่ของของขวัญแล้ว “วันนี้กูจะทำให้มึงรู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น ให้สาสามกับที่มึงทำกูเจ็บแสบ”เสี่ยสมพงษ์ยิ้มอย่างสะใจที่กำลังจะได้แก้แค้นกรวิชโดยไม่รู้เลยว่า เขาต่างหากที่กำลังจะตกนรกอีกรอบ เพื่อป้องกันไม่ให้เสี่ยสมพงษ์ไหวตัวทันทุกคนจึงต้องเดินเท้าเข้าไป โดยจุดที่จอดรถและจุดที่เจอพิกัดของของขวัญห่างกันประมาณสองกิโลเมตร “ทุกคนระวังตัวนะครับแบ่งกันเป็นสามกลุ่มเข้าไปกลุ่มละฝั่ง อย่าบุ่มบ่ามเพราะเราไม่รู้ว่าพวกมันมีกันกี่คน ความปลอดภัยของทุกคนก็สำคัญเช่นกัน”สารวัตรบอกทุกคน “รับทราบครับ” ใช้เวลาเดินเท้าเกือบยี่สิบนาทีทุกคนก็มาถึงที่หมายจุดที่คาดว่าเสี่ยสมพงษ์ลักพาตัวของขวัญมา เป็นบ้านร้างขนาดใหญ่กลางป่า แต่ละกลุ่มค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าไปในบ้านอย่างระมัดระวัง จนกลุ่มของกรวิชแอบปีนขึ้นมาถึงบริเวณชั้นสองของบ้านและเป็นไปตามคาด ของขวัญถูกมัดมือมัดเท้านั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง กรวิชค่อยเดินเข้าไปหาของขวัญและทำสัญญาณบอกให้เธอนิ่งๆอย่าส่งเสียง หลังแก้มัดให้ของขวัญเสร็จกรวิชรีบพาของขวัญปีนออกจากชั้นสองของบ้านโดยมีเจ้าหน้าที่ตำรวจคุ้มครองความปลอดภัยให้จนทั้งคู่ลงมาได้อย่างปลอดภัย “คุณหมอเห็นพอจะทราบมั้ยครับว่าเสี่ยสมพงษ์มันไปไหน”สารวัตรถามของขวัญหลังพาเธอหลบออกมาในจุดที่ปลอดภัยแล้ว เพราะทีมของ้ขาสำรวจโดยรอบแล้วพบเพียงลูกน้องของเสี่ยสมพงษ์ที่เฝ้าอยู่ข้างนอกเพียงสามคน “ขวัญได้ยินลูกน้องเขามารายงานว่าคนที่จะมาซื้ออาวุธขอเลื่อนเวลาส่งของจากวันพรุ่งนี้เป็นเย็นนี้แทน พอได้ยินลูกน้องบอกแบบนั้นเขาก็รีบออกไปข้างนอกค่ะ และกำชับให้ลูกน้องกลุ่มหนึ่งไปรอจับตัวกรที่สถานที่นัดพบเย็นนี้ แล้วเขาจะกลับมาจัดการกรเองทีหลัง” แม้จะยังตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่ของขวัญก็มีสติและนิ่งพอที่จะรับรู้ความเคลื่อนไหวของคนที่ลักพาตัวเธอมา ซึ่งข้อมูลนี้ก็เป็นประโยชน์กับเธอมาก “ผมว่าผมพอจะรู้ว่าพวกมันนัดส่งของกันที่ไหนครับ”กรวิชนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนบอกสารวัตร “ถ้าอย่างงั้นผมต้องรบกวนคุณกรช่วยตำรวจวางแผนจับกุมคนร้ายด้วยครับ” “ยินดีครับ แต่ของขวัญผมยังไม่วางใจให้กลับบ้าน”เขามองหน้าเธอด้วยความกังวล “พาคุณหมอไปพักที่บ้านกับภรรยาผมก่อน ผมจะจัดคนไปคุ้มครองคุณหมอที่บ้านด้วยดีมั้ยครับ” “ขอบคุณครับสารวัตร” “กรระวังตัวด้วยนะ”ของขวัญจับมือกรวิชไว้ก่อนที่เขาจะเดินจากไปหลังจากมาส่งเธอที่บ้านสารวัตรแล้ว “กรจะระวังตัว ขวัญไม่ต้องห่วง ดูแลตัวเองดีๆก็พอ”เขาบอกเธอก่อนก้มลงจุมพิตที่หน้าผากเธอและรีบเดินตามสารวัตรออกไป เพราะกรวิชศึกษาเส้นทางการค้าอาวุธเถื่อนของเสี่ยสมพงษ์มานานจึงพอจะคาดการณ์ได้ว่าครั้งนี้เขาจะนัดส่งอาวุธที่ไหน หลังวางแผนเสร็จกรวิชจึงอาสาเป็นผู้นำทางให้ตำรวจ “หยุดเดี๋ยวนี้ตอนนี้เจ้าหน้าที่ตำรวจล้อมพวกแกไว้หมดแล้ว”สารวัตรและตำรวจเล็งปืนมาที่กลุ่มของเสี่ยสมพงษ์ที่กำลังแลกเปลี่ยนอาวุธกันอยู่ “ซวยแล้วพ่อมา นายหลบมาทางนี้ก่อนครับ”ลูกน้องคนสนิทรีบดึงตัวเจ้านายตนให้หลบไปในมุมมืดเพื่อหาจังหวะหลบหนี กลุ่มของคนร้ายไม่ยอมจำนนง่ายๆจึงเกิดการยิงปะทะกันขึ้น เสี่ยสมพงษ์อาศัยความมืดและจังหวะชุลมุนหลบหนีไป แต่ก็ไม่สามารถรอดพ้นสายตาเหยี่ยวของกรวิชได้เขาจึงรีบตามเสี่ยสมพงษ์ไป “ไงหนีเป็นหมาจนตรอกเลยสิมึง” “ไอ้กรนี่มึงมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง มึงไม่ได้โดนจับไปกับเมียมึงแล้วหรอ” “หึ ลูกน้องมึงยังไม่ได้บอกสินะว่ากูช่วยเมียกูออกมาแล้ว คนอย่างมึงควรกินปลาให้มากกว่านี้หน่อยเผื่อจะฉลาดขึ้น” “ไอ้กรมึง วันนี้มึงกับกูต้องมีคนตายกันไปข้างหนึ่ง” เสี่ยสมพงษ์เล็งปืนมาที่กรวิชแต่โดนสารวัตรที่ตามมายิงสกัดไปที่ข้อมือเขาก่อน “คุณกรเป็นอะไรมั้ยครับ” “ไม่เป็นไรครับ” “ขอบคุณข้อมูลของคุณกรด้วยนะครับที่ทำให้ตำรวจรู้ตำแหน่งของแก๊งนี้ได้”สารวัตรขอบคุณกรวิชหลังจากจัดการกับคนร้ายเรียบร้อยแล้ว “ยินดีครับ ถ้างั้นเรากลับกันเลยนะครับผมเป็นห่วง…” “ครับ”สารวัตรยิ้มรับพร้อมทั้งตบไหล่กรวิช แม้จะรู้จักกันมานานแต่สารวัตรไม่เคยเห็นเขาแสดงความเป็นห่วงผู้หญิงคนไหนมาก่อน“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า พี่อีริคขามินเสียว”เสียงร้องครางของมีนาดังลั่นทั่วห้องน้ำ ตั้งแต่ทั้งคู่เดินเข้าห้องน้ำไปยังไม่ได้อาบน้ำสักหยดเพราะอีริคจับเธอกระแทกตั้งแต่ยืนล่างหน้าอยู่ที่อ่างล้างหน้า“อื้ม ซี๊ด ผัวก็เสียวมากครับเมีย อ่า ทำไมข้างล่างเมียตอดดีขนาดนี้โดนเอาทุกวันรูยังฟิตอยู่เลย อูย เสียว”“อ๊า ก็เพราะโดนเอาทุกวันถึงต้องดูแลเป็นพิเศษเดี๋ยวสามีจะเบื่อเอา อ๊า”“ใครจะไปเบื่อลงมีแต่จะรักมากขึ้นทุกวัน ดูสิเมียพี่ในกระจกน่าเอาเป็นบ้าเลย”อีริคที่ยืนกระแทกเมียรักจากด้านหลังบอกเธอให้เงยหน้าขึ้นมองกระจก“อ๊า สามี แข็งแรงจัง”“ชอบมั้ยครับ”“ชอบค่ะ ทั้งใหญ่ทั้งแข็งแรงเลย”“หึ ยัยเมียร่าน”หลังจากร่วมรักกันในห้องน้ำเสร็จไปรอบนึงแล้วอีริคถึงยอมปล่อยให้มีนาไปอาบน้ำ หลังจากอาบน้ำเสร็จอีริคนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวนั่งดื่มรอเมียรักแต่งตัวอยู่บนเตียง เพราะเธอไม่ยอมให้เขาอยู่ด้วยจึงต้องออกมารอข้างนอกสักพักมีนาเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนซีทรูลายลูกไม้สีดำที่ดูจะปิดอะไรไม่มิดสักอย่างพร้อมถุงน่องตาข่ายสีดำ อีริคมองเมียรักตาค้างกลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่เพราะภาพตรงหน้าตอนนี้คือเมียรักที่กำลังยืนยั่วเขาอยู่“เมียจ
“ไอ้กรกูไปถึงบ้านมึงวันนี้ช่วงเย็นนะ”“อืม ไว้เจอกันขับรถดีๆแล้วกันอย่าให้หลานกูเวียนหัวนะ”“ลูกกูกูดูแลเองได้ไม่ต้องให้เพื่อนอย่างมึงบอกหรอก”อีริคโทรบอกเพื่อนรักขณะที่กำลังพาภรรยาสุดที่รักและลูกชายตัวน้อยไปหาเพื่อนรัก“ทะเลาะกันเป็นเด็กอีกแล้วนะคะ แสดงว่าแบบนี้พี่กรก็หายดีแล้วใช่มั้ยคะ”“คงจะอย่างนั้น ได้คุณหมอแสนสวยดูแลดีขนาดนั้นคงหายวันหายคืน”“มาถึงกันแล้ว”ของขวัญยืนรอผู้มาเยือนอยู่หน้าบ้านบอกกรวิชเมื่อเห็นรถของอีริคเคลื่อนที่เข้ามา“ไงไอ้เพื่อนรักหายดีแล้วสิมึง”อีริคลงมากอดทักทายเพื่อนรัก“อือ หายแล้ว เข้าไปพักในบ้านก่อนกูให้คนเตรียมของว่างไว้ให้เยอะแยะเลย”“เจ้าตัวเล็กมาหาน้าขวัญนะคะ น่ารักน่าชังจังเลย หน้าตาดีกว่าคุณพ่อเยอะเลยนะครับ”ของขวัญเข้าไปรับหลานรักในวัยเจ็ดเดือนจากมีนาและไม่วายพูดแซวเพื่อน“ยังดีที่ได้แม่มาเยอะค่ะ”มีนาก็แซวสามีตามของขวัญฟอดดดอีริคเข้าไปโอบเอวและหอมแก้มเมียรักโชว์ทุกคนฟอดใหญ่“คุณนายจะแซวสามีแบบนี้ไม่ได้นะครับ”“คนบ้า ทำอะไรไม่อายคนอื่นเลย”“พอเลยไอ้ริคมึงอย่าหวานให้มันมากเกรงใจพวกกูบ้าง”กรวิชแซวเพื่อน“คู่มึงไม่หวานล่ะมั้ง”อีริคเอาคืนเพื่อนบ้าง“เออๆ
กรวิชพรมจูบใบทั่วใบหน้าของคนรักก่อนจะประกบริมฝีปากจูบเธออย่างดูดดื่ม ทั้งสองจูบแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อนจนของขวัญหายใจแทบไม่ทันต้องถอนริมฝีปากออกจากเขาก่อนเธอโอบกอดรอบคอเขาพร้อมทั้งหายใจหอบถี่ส่งสายตามองเขาอย่างลึกซึ้ง“กรคนเดิมของขวัญกลับมาแล้วจริงๆหรอ”“ถ้ายังไม่เชื่อคืนนี้จะทำให้เหมือนคืนนั้นทุกท่าเลย”กรวิชบอกคนรักด้วยเสียงแหบพร่าและก้มลงจูบเธออีกครั้ง“อื้ม กรขวัญว่าเราเข้าไปในเต็นท์ดีกว่านะคะ”“ทำไม ไม่อยากพิสูจน์แล้วหรอว่าความจำกรกลับมารึยัง”กรวิชก้มลงจูบไซร้ซอกคอขาวเพื่อเล้าโลมคนรักต่อ“อื้อ กรคะ เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้าเต็นท์กันนะ”“ทำตรงนี้ก็ตื่นเต้นดีออก”กรวิชบอกของขวัญเสียงกระเส่าและดึงผ้าห่มมาค
“คืนนี้ไปนอนบ้านขวัญนะ”“นอนไหนก็ได้ขอแค่มีขวัญอยู่ด้วยก็พอ”เพราะอยากให้เขาฟื้นความทรงจำได้เร็วๆเธอจึงเลือกที่จะพาเขาไปสถานที่ที่เคยไปให้ได้มากที่สุดและคืนนั้นของขวัญก็ทำตามสัญญาปล่อยให้เขาได้กินเธออย่างสมใจเช้าวันต่อมากรวิชที่ตื่นก่อนนอนเท้าคางมองคนรักและเอามือข้างหนึ่งเขี่ยผมที่ปิดบังใบหน้าเธออยู่ออกพลางลูบไล้แก้มขาวเนียนของเธออย่างทะนุถนอม ภาพของเขาและเธอในช่วงเวลาที่มีความสุขด้วยกันเริ่มกลับมา เขาอยากทำเหมือนที่เคยทำจึงลุกออกจากที่นอนไปจ่ายตลาดเพื่อทำอาหารเช้าให้คนรักทานของขวัญที่นอนหลับด้วยความเพลียจากศึกรักอันเร่าร้อนเมื่อคืนรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงสาย เธอควานหาคนตัวโตข้างกายที่นอนกอดเธอทั้งคืนจนทั่วเตียงก็ไม่พบจึงรีบลุกขึ้นเดินตามหาเขา พอลงมาถึงชั้นล่างของขวัญได้กลิ่นหอมของอาหารโชยออกมาจากห้องครัวจึงเดินตามกลิ่นหอมไปเห็นกรวิชกำลังง่วนกับการทำอาหารอยู่“หอมจัง”เธอเดินไปโอบกอดเขาจากด้านหลัง“ตื่นแล้วหรอ หิวหรือยัง”“หิวแล้วแต่ขวัญยังไม่ได้อาบน้ำเลย รีบตามหาคนนึกว่าหายไปไหนที่แท้ก็ทำอาหารอยู่ข้างล่างนี่เอง”“เป็นห่วงหรอ”“อื้อ ห่วงมากรักมากด้วย”“ปากหวานจัง จะกินข้าวเลยมั้ยหรื
“กรมีเรื่องจะถามขวัญหน่อย ได้ไหม”กรวิชถามแฟนสาวขณะที่นั่งดูหนังอยู่ในช่วงสายของอีกวัน“ได้สิ กรอยากรู้อะไรถามได้เลย”“ขวัญกับไอ้หมอรุ่นพี่นั่นทำไมถึงเลิกกัน แล้วทำไมเราสองคนถึงกลับมาคบกันได้”“ขวัญกับพี่รัณเราไม่เคยเป็นแฟนกัน”“ไม่เคยได้ยังไง ตอนนั้นที่ร้านอาหารกรเห็นมันคุกเข่าขอขวัญเป็นแฟนกับตา”“นี่กรแอบตามขวัญไปหรอ”“เปล๊า แค่บังเอิญไปกินข้าวร้านนั้นพอดี”กรวิชตอบแฟนสาวเสียงสูง“พี่รัณเขาขอขวัญเป็นแฟนจริงๆแต่ขวัญไม่ได้ตอบตกลงเพราะใจอยู่กับคนนี้คนเดียว”เธอพูดพลางจิ้มที่อกเขา ทำให้กรวิชอมยิ้มชอบใจที่เธอไม่ได้รับรักหมอศรัณ“หลังจากที่เราเลิกกันและแยกย้ายกันไปเรียนต่อ ปีที่แล้วขวัญรู้ว่ากรมาทำงานที่นี่ ประกอบกับมีตำแหน่งว่างพอดีขวัญเลยย้ายมาเพื่อให้ได้เจอกรอีกครั้ง”“แล้วหลังจากนั้น”กรวิชเลิกคิ้วถามเธอต่อเมื่ออยู่ๆเธอก็ไม่พูดอะไรต่อ“เราก็ได้ทำงานด้วยกันอีกหลายครั้ง จำได้มั้ยตอนไปค่ายอาสากรเคยไล่ตุ๊กแกในห้องน้ำให้ขวัญด้วย”กรวิชค่อยๆคิดถามคำบอกเล่าของของขวัญ ภาพเก่าๆค่อยๆผุดขึ้นมาในหัวแต่เขาก็ยังปะติดปะต่อเรื่องราวไม่ได้“จากนั้น”เขาถามเธอต่อ“ขวัญก็ค่อยๆตามจีบกรอีกครั้ง”“ขวัญตามจีบกรก
“คงเป็นขวัญที่คิดมากไปเองสินะ ที่กลัวว่ากรจะลืมเรื่องราวดีๆระหว่างเรา”“ถึงตอนนี้กรจะยังจำไม่ได้ แต่คนสวยคนนี้กรยังรักมากเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนนะ”ทั้งคู่มองสบสายตากันอย่างหวานซึ้งก่อนที่กรวิชจะโผเข้าไปจูบเธออย่างดูดดื่มและค่อยๆเลื่อนใบหน้าต่ำลงจนถึงกลีบกุหลาบงาม เขาตวัดลิ้นไปมารัวๆจนของขวัญร้องครางดังลั่น สองมือขยุ้มผมเขาเพื่อระบายความเสียว“อ๊า กรขวัญเสียว ลิ้นของกร อ๊า ทำขวัญขนลุกไปหมดแล้ว อ๊า”กรวิชไม่ตอบแต่ดูดกินกุหลาบของเธอไปด้วยส่งสายตาหื่นกระหายให้เธอไปด้วย ยิ่งเห็บเธอทำหน้าเหยเกกัดปากและร้องครางเสียงดังเท่าไหร่เขายิ่งพอใจมากเท่านั้นและเร่งจังหวะรัวลิ้นใส่เธอจนของขวัญทนไม่ไหวปลดปล่อยน้ำหวานออกมาเต็มปากเขา“เสร็จแล้วหรอครับที่รัก”เขาแกล้งถามเธอเมื่อเห็นเธอกระตุกและหายใจหอยถี่“อืม รู้อยู่แล้วยังแกล้งถามอีก”“เสร็จง่ายจังนะ แค่โดนลิ้นเอง ยังไม่โดน…เอา…เลย”กรวิชเน้นคำใส่เธอทำให้คนฟังอย่างของขวัญเขินจนหน้าแดงก่ำพลางนึกตำหนิตัวเองที่ตั้งใจมานี่วเขาแท้ๆแต่กลับโดนเขาเอาคืนจนทำอะไรไม่ถูก“ก็ลิ้นของกรมัน…ทำให้ขวัญเสียว”ของขวัญตอบเขาด้วยเสียงแผ่วเบา ทำเอาคนตัวโตยิ้มออกมาอย่างพอใจ“มีเส







