Share

บทที่ 37

แต่คนที่จับมันไปก็หวังจะได้เงิน เจ้ามีเงินหรือไม่ คำพูดของผีซิวทำให้ไป๋เสวี่ยหน้าเจื่อน

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 163

    “ท่านแม่ขอรับ ข้าเจ็บ” เด็กชายผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนผิวขาวฟ้องนางหลังจากโดนบิดาเคี่ยวกรำให้ฝึกยุทธแม้นางจะรู้สึกสงสารทว่าก็เข้าใจในความปรารถนาดีของผู้เป็นสามีที่มีต่อบุตรได้เช่นกัน ดังนั้นนางจึงได้แต่ต้องหลับตาข้างลืมตาข้างเบือนหน้าหนีไปทางอื่นยามที่บุตรชายได้รับการฝึกจากบิดาตน“ท่านแม่! ท่านกำลังคิด

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 162

    เด็กชายหญิงคู่หนึ่งผู้มีใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมหนาหน้าปลายเท้าของหญิงชราผมเกล้าเป็นมวยอย่างเรียบร้อยเส้นผมของนางแม้จะเป็นสีขาวโพลนกระนั้นก็ยังคงเงางาม ดวงหน้าของนางเองก็ผ่องใสแม้จะมีริ้วรอยตามวัย“ท่านย่าเจ้าคะ/ขอรับ” สองพี่น้องเรียกนางพร้อมกันพลางแหงนหน้ามองหญิงสูงวัยอย

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 161

    หิมะสีขาวของทางเหนือกำลังโปรยปรายลงมาอย่างหนักจนบางแห่งเริ่มเห็นน้ำแข็งค้างตามกิ่งไม้หรือตามชายคาไป๋เสวี่ยได้แต่งเข้ามาอยู่สำนักยุทธชิงหลงได้นานกว่าหนึ่งปีแล้วนับตั้งแต่กลับมาจากการเดินทางในท้องทะเลคราวนั้น“เจ้านี่นะออกมาด้านนอกก็ไม่เอาเสื้อคลุมออกมาด้วย” โอวหยางเฉินพูดขึ้นพร้อมกับนำเสื้อคลุมสีขาว

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 160

    “ข้าว่าคนผู้นั้นน่าจะตาฝาด สัตว์ประหลาดอะไรจะมาโผล่กลางท้องทะเล”“ข้าเองก็ไม่รู้แต่หลังจากที่ข้าช่วยเขาขึ้นมาจากท้องน้ำ ชายคนนั้นก็เอาแต่เพ้อว่าช่วยข้าด้วย! อย่ากินข้าเลย”“อย่างนี้ก็ไม่รู้สิว่าสัตว์ประหลาดที่ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร” ผู้พูดรู้สึกกังขา“ข้าลองถามดู เขาบอกว่าสัตว์ตัวนั้นมีหนวดยาวมากอีกทั้

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 159

    “น้องเล็ก! เจ้ากล้าดีเยี่ยงไรถึงขึ้นไปยืนบนหัวเสาเรือเช่นนั้น เจ้าไม่กลัวจะพลัดตกลงทะเลหรอกหรือ” ไป๋เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะตำหนิน้องชายเมื่อเห็นเขากล้ายืนท้าความตายบนหัวเสากระโดงเรือ“พี่รอง! ท่านกังวลเกินไปแล้วขอรับ” ไป๋เทียนไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังพุ่งตัวลงมาทำให้คนเป็นพี่รู้สึกหวาดหวั่นต่อการกระทำของเขา

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 158

    เรื่องกวีของไป๋ตงก็เป็นอันถูกยกเลิกไปด้วยเมื่อดวงจันทร์ที่กำลังสุกสกาวได้หายลาลับเข้ากลีบเมฆเช้าวันต่อมา ภายในลานฝึกก็ยังคงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมเหมือนเคย แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือเมื่อพวกเขาเห็นไป๋เสวี่ยแต่ละคนก็ทำความเคารพนางพร้อมกับเรียกนายหญิงน้อย“นี่มันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยถาม

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 124

    “แยกย้ายกันค้นหา ข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกมันจะหนีไปได้” รังโจรเกิดความโกลาหลขึ้นทันทีโดยที่การกระทำของพวกมันได้ตกอยู่ภายใต้สายตาของไท่ไจ่วัยกลางคน “ยาโถว ข้าจะเข้าไปจับหัวหน้าของมันก่อนนะ ส่วนเจ้าก็เตรียมยาอยู่ทางนี้ก่อน หลังจากข้าส่งสัญญาณเจ้าก็ลงมือได้เลย” “รับคำสั่งท่านลุงเจ้

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 113

    เมื่อไป๋ซวนรับตำแหน่งและเข้าทำงานได้ไม่กี่วันทางเมืองหลวงก็มีม้าเร็วให้คนมาส่งสารถึงเขาว่าต้องการกระดาษจำนวนมากเพราะการมีอยู่ของสิ่งนี้ทำให้สะดวกในหลายอย่าง “ใต้เท้าเกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ” หยูไห่ผู้ทำหน้าที่เป็นรองเจ้าเมืองถามขึ้นเมื่อเขาเห็นสีหน้าของพี่ชายบุญธรรมผู้พ่วงด้วยตำแหน่งผู้บังค

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 2

    ไป๋เสวี่ยใช้ชีวิตอยู่แต่ในห้องจนกระทั่งเริ่มรู้สึกเบื่อ “กินแล้วก็นอนเห็นทีว่าคงจะต้องเดินออกไปด้านนอกบ้างแล้ว” “คุณหนูเจ้าคะ ท่านจะไปไหน” ทันทีเมื่อประตูห้องของตนเปิดออก ไป๋เสวี่ยก็ผงะด้วยความตกใจเพราะนางยังไม่เคยเจอบ่าวตัวน้อยในความทรงจำของร่างเดิมมาก่อน “เจ้าคือเสี่ยวทู่”

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 1

    “ฝันเรื่องเดิมอีกแล้ว เรายังเหลือเวลาอีกเท่าไหร่กันนะ” หญิงสาวพึมพำหลังจากลืมตาตื่นจากความฝันอันยาวนาน ในขณะเดียวกันเธอก็ยกมือปาดเหงื่อบนหน้าผากของตนทิ้งอย่างลวก ๆ แสงแรกของวันสาดส่องผ่านม่านหน้าต่างภายในห้องนอนของผู้เป็นหญิงสาวร่างบางหลังจากแต่งกายเป็นชุดทำงานประจำวันของตนเรียบร้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status