เสวี่ยอิ๋ง แมวร่านราคะ NC20+

        ‘เสวี่ยอิ๋ง’ ปีศาจแมวสีขาวราวหิมะ ร่างแปลงคือโฉมงามล่มเมือง นางมิต้องการบำเพ็ญตบะเพื่อเป็นเทพเซียน หากเพียงเพื่อคงความอ่อนเยาว์เท่านั้น

         หนทางสู่การเป็นเซียนสำหรับปีศาจคือการบำเพ็ญตบะ ทว่าหนทางสู่การเป็นอมตะคือการเสพสังวาสกับสิ่งมีชีวิต 10,000 ชีวิต

        ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือปีศาจ กระทั่งสัตว์ด้วยกันยังได้ กฎมีเพียงอย่างเดียวคือเมื่อเสพสมกับสิ่งมีชีวิตตัวเดิมจะไม่นับ

        แต่นั่นไม่เป็นปัญหาเลยแม้แต่น้อย

        เพราะถึงอย่างไรแมวพเนจรเช่นเสวี่ยอิ๋งก็ไม่นิยมชมชอบกินของเก่า

        เรียกได้ว่าเลือกกินอย่างยิ่ง!!

                                                                       〰〰〰🐈〰〰〰

        อ๊ะ!! อ๊า!!

        เสียงครางหวิวแว่วมาตามสายลม คละเคล้าไปกับเสียงจิ้งหรีดเรไรฟังดูคล้ายดนตรีประกอบบทเพลงบทหนึ่ง หากแต่เป็นบทเพลงที่ชวนให้ผู้ฟังหน้าแดง ขนในกายลุกชันอย่างซ่านสยิว

        เป็นบทเพลงแห่งราคะกลางป่าลึกที่ไม่ร้างไร้ผู้คน

        ท่ามกลางแสงจากคบเพลิงที่ถูกจุดรอบกระโจม เปลวสีส้มส่องกระทบลงบนร่างชายฉกรรจ์นับสิบ ซึ่งกำลังล้อมเป็นวงกลมคล้ายมุงดูอะไรบางอย่าง เสียงครางกระหึ่มในลำคอ และมือสากกร้านชักรูดบริเวณจุดกึ่งกลางลำตัวดังมาจากทั่วทุกทิศ สายตาหื่นกระหายหลายคู่จับจ้องไปยังจุดศูนย์กลางเป็นตาเดียว

        “อ๊ะ!! ได้โปรดปล่อยข้าไปเถิด” เสียงครางผะแผ่วคล้ายคนโรยแรงเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มที่ถูกเม้มแน่นจนบวมแดง ดวงตาหงส์คลอหยาดน้ำดูน่าทะนุถนอมและน่ารังแกในเวลาเดียวกัน เรือนร่างอวบอัดเปล่าเปลือยเต็มไปด้วยรอยช้ำสีกุหลาบจนแทบไม่เหลือช่องว่างให้ตีตรา ผมสีหมึกจรดเอวคอดกิ่วส่ายไปมาขณะที่มือทั้งสองตกลงข้างลำตัว หากไม่ถูกมือใหญ่โอบประคองแผ่นหลังไว้คงได้ตกลงมาหัวฟาดพื้นเป็นแน่

        ยอดปทุมถันสีหวานชูชันล่อตา จนต้องดูดเม้มกลืนกินเข้าไปในโพรงปากอย่างตะกละตะกลาม สตรีผู้โชคร้ายมิอาจทานทนยามเมื่อไรหนวดครูดไปตามผิวสีน้ำนมจนขึ้นสีระเรื่อชวนมอง ดวงตาหวานหยาดเยิ้มอย่างมิอาจต้านทานเมื่อราคะเข้าครอบงำ

        กลีบดอกไม้สีแดงสดโอบล้อมท่อนลำมหึมาที่ถูกเคลือบน้ำหวานจนมันวาว สะโพกอวบอิ่มกระทบหน้าขาแกร่งเป็นจังหวะหนักดังสะท้อนในความมืดของราตรีกาล ผสานกับเสียงหอบหายใจรอบตัวพานให้ร่างแน่งน้อยหวั่นผวา อกสั่นขวัญแขวนจนทั่วทั้งร่างสั่นสะท้าน

        “หัวหน้า ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว” บุรุษวัยกลัดมันที่นั่งอยู่บนพื้นไม่ไกลนักกลั้นใจเอ่ยออกมาในที่สุด เมื่อหัวหน้าของมันขึ้นสวรรค์ไปสองรอบติดยังไม่ยอมปล่อยร่างงามออกจากอ้อมอก ไล้เลียริมฝีปากแห้งผากจนมันเลื่อมเป็นรอบที่ร้อยก็ยังคงไร้วี่แววว่าตนจะได้สานต่อ ดวงตามากราคะไม่ละไปจากกลีบบอบบางที่ถูกลำกายกระทุ้งจนเลือดติดออกมากับปลายหัวหยักยามถอดถอน ก่อนกดกระแทกเข้าไปใหม่สุดแรงจนคนถูกกระทำอ้าปากค้างด้วยความเจ็บจุกเกินจะบรรยาย

        หน้าท้องแบนราบนูนขึ้นตามการขยับเคลื่อนของสิ่งที่มุดเข้าออก แม้จะเห็นเช่นนั้นก็ไม่มีความสงสารเจือปนเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความหื่นกระหายไม่ปิดบัง

        “นั่นสิหัวหน้า ข้าก็อยากลิ้มลองนางแล้ว” เมื่อมีคนหนึ่งกล้าพูด คนที่เหลือย่อมเห็นดีเห็นงามด้วย เอ่ยออกมาเป็นเสียงเดียวกันราวกับกำลังประท้วงขอความเป็นธรรม ทั้งที่กำลังรุมย่ำยีสตรีเพียงนางเดียวอยู่แท้ๆ

        เสียงครางต่ำในลำคอมาพร้อมอาการกระตุกเกร็ง ลำแขนใหญ่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อโอบเอวบางเข้าหาตัวแน่น ปลดปล่อยลาวาอุ่นร้อนเข้าไปในโพรงสวรรค์จนร่างแน่งน้อยสั่นระริก รับน้ำเชื้ออุ่นเข้ามาในกายโดยมิอาจขัดขืน

        “อยากได้ก็เข้าด้านหลัง”

                                                                         〰〰〰🐈〰〰〰