تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 108
تاريخ النشر:
2025-12-09 20:00:39
أحدث فصل
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 163
“ท่านแม่ขอรับ ข้าเจ็บ” เด็กชายผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนผิวขาวฟ้องนางหลังจากโดนบิดาเคี่ยวกรำให้ฝึกยุทธแม้นางจะรู้สึกสงสารทว่าก็เข้าใจในความปรารถนาดีของผู้เป็นสามีที่มีต่อบุตรได้เช่นกัน ดังนั้นนางจึงได้แต่ต้องหลับตาข้างลืมตาข้างเบือนหน้าหนีไปทางอื่นยามที่บุตรชายได้รับการฝึกจากบิดาตน“ท่านแม่! ท่านกำลังคิด
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 162
เด็กชายหญิงคู่หนึ่งผู้มีใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมหนาหน้าปลายเท้าของหญิงชราผมเกล้าเป็นมวยอย่างเรียบร้อยเส้นผมของนางแม้จะเป็นสีขาวโพลนกระนั้นก็ยังคงเงางาม ดวงหน้าของนางเองก็ผ่องใสแม้จะมีริ้วรอยตามวัย“ท่านย่าเจ้าคะ/ขอรับ” สองพี่น้องเรียกนางพร้อมกันพลางแหงนหน้ามองหญิงสูงวัยอย
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 161
หิมะสีขาวของทางเหนือกำลังโปรยปรายลงมาอย่างหนักจนบางแห่งเริ่มเห็นน้ำแข็งค้างตามกิ่งไม้หรือตามชายคาไป๋เสวี่ยได้แต่งเข้ามาอยู่สำนักยุทธชิงหลงได้นานกว่าหนึ่งปีแล้วนับตั้งแต่กลับมาจากการเดินทางในท้องทะเลคราวนั้น“เจ้านี่นะออกมาด้านนอกก็ไม่เอาเสื้อคลุมออกมาด้วย” โอวหยางเฉินพูดขึ้นพร้อมกับนำเสื้อคลุมสีขาว
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 160
“ข้าว่าคนผู้นั้นน่าจะตาฝาด สัตว์ประหลาดอะไรจะมาโผล่กลางท้องทะเล”“ข้าเองก็ไม่รู้แต่หลังจากที่ข้าช่วยเขาขึ้นมาจากท้องน้ำ ชายคนนั้นก็เอาแต่เพ้อว่าช่วยข้าด้วย! อย่ากินข้าเลย”“อย่างนี้ก็ไม่รู้สิว่าสัตว์ประหลาดที่ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร” ผู้พูดรู้สึกกังขา“ข้าลองถามดู เขาบอกว่าสัตว์ตัวนั้นมีหนวดยาวมากอีกทั้
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 159
“น้องเล็ก! เจ้ากล้าดีเยี่ยงไรถึงขึ้นไปยืนบนหัวเสาเรือเช่นนั้น เจ้าไม่กลัวจะพลัดตกลงทะเลหรอกหรือ” ไป๋เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะตำหนิน้องชายเมื่อเห็นเขากล้ายืนท้าความตายบนหัวเสากระโดงเรือ“พี่รอง! ท่านกังวลเกินไปแล้วขอรับ” ไป๋เทียนไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังพุ่งตัวลงมาทำให้คนเป็นพี่รู้สึกหวาดหวั่นต่อการกระทำของเขา
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 158
เรื่องกวีของไป๋ตงก็เป็นอันถูกยกเลิกไปด้วยเมื่อดวงจันทร์ที่กำลังสุกสกาวได้หายลาลับเข้ากลีบเมฆเช้าวันต่อมา ภายในลานฝึกก็ยังคงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมเหมือนเคย แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือเมื่อพวกเขาเห็นไป๋เสวี่ยแต่ละคนก็ทำความเคารพนางพร้อมกับเรียกนายหญิงน้อย“นี่มันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยถาม
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 26
“พี่ใหญ่!” ไป๋ตงหันศีรษะมาทางต้นเสียง “น้องรอง เจ้ามาหาพี่อย่างนั้นหรือต้องการอะไรหรือไม่” คนเป็นพี่เช็ดมือลงกับชายเสื้อถามขึ้นพลางเดินมาทางน้องสาว “เมื่อสักครู่ข้าได้ยินท่านตาคนนี้พูดว่าเคยทำงานในโรงหลอมเหล็กใช่หรือไม่เจ้าคะ ดังนั้นที่ข้าเดินมาหาท่านก็เกี่ยวกับเรื่องนี้แหละเจ้าค่ะ” คนเป
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 25
เวลาผ่านไปชั่วข้ามคืนจนกระทั่งเช้าวันใหม่มาเยือน ควันสีขาวลอยอ้อยอิ่งออกจากทุกหลังคาเรือนเฉกเช่นเรือนของครอบครัวไป๋ กลิ่นหอมกรุ่นของข้าวสุกใหม่ได้ทำให้ผู้ที่นอนหลับคุ้ดคู้ไม่อาจทนได้อีกต่อไป “หอม” เจ้าตัวเล็กทำจมูกฟุดฟิดก่อนจะเปิดเปลือกตาขึ้นขนตางอนยาวกะพริบขึ้นลงราวปีกผีเสื้
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 23
กว่าคนกลุ่มใหญ่จะเดินป่ากันลงจากภูเขาได้ดวงตะวันก็เริ่มอ่อนแสงลงลับทิวไม้ไปทุกขณะ “ท่านยาย ไหวหรือไม่เจ้าคะ อดทนหน่อยอีกไม่ไกลพวกเราก็จะถึงแล้ว” ไป๋เสวี่ยเอ่ยปลอบหญิงวัยกลางคนผู้อายุมากอย่างเป็นห่วง “ไหว ยายยังไม่แก่มากปานนั้นนะเป่าเปา” แม้บนหน้าผากจะเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ทว่า
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 24
“นายหญิงเจ้าคะ บ่าวได้เคี่ยวโจ๊กตามที่ท่านสั่งเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ อีกทั้งยังนึ่งหมั่นโถวเอาไว้ด้วยหลายก้อนทีเดียว” เสี่ยวทู่ผู้มีใบหน้าชื้นเหงื่อเดินออกมารายงานในสิ่งที่ตนทำ “ลำบากเจ้าแล้วเสี่ยวทู่ หากข้าหายดีเจ้าก็คงไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยเช่นนี้ผู้เดียว” เหมยกุ้ยพูดขึ้นเสียงอ่อนกับบ่าวตัว
قد تعجبك أيضًا
สวรรค์เย็นชา ข้าคือชายาปีศาจ
rasita_suin1.7K وجهات النظرวันสิ้นโลกของผม
8165.4K وجهات النظرหมอนวดเสียวของเมียสาว
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร12.6K وجهات النظرย้อนเวลากลับมาช่วย วิกฤติวันสิ้นโลกพร้อมมิติ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา7.2K وجهات النظرถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน
Janne Vellamour348 وجهات النظرทะลุมิติไปเป็นสะใภ้ยุค 80
กัญจารีย์2.2K وجهات النظرสามีข้าเป็นมากกว่าชายพิการ
กัญจารีย์3.2K وجهات النظرจิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด
หลิวซินอี้1.5K وجهات النظر
