ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี 1980

ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี 1980

last updateLast Updated : 2024-12-22
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
10
2 ratings. 2 reviews
40Chapters
5.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ชีวิตของลิลลี่เป็นชีวิตที่ใครหลาย ๆ คนใฝ่ฝันอยาจะเป็นแบบเธอ แต่คนอื่นไม่เคยรู้เลยว่ามันโดดเดี่ยวมากแค่ไหน เกิดในตระกูลหมื่นล้านครอบครัวค่อย ๆ จากไปทีละคน อายุเพียงยี่สิบอาชายผู้ที่เป็นญาติผู้ใหญ่คนสุดท้ายที่เหลืออยู่ดวลจากไป ลิลลี่ ลลิลิล จึงกลายเป็นทายามเพียงคนเดียวของตระกูล มีแล้วอย่างไรสุดท้ายคนเราต้องจากไป มีเงินหมื่นล้านยื้อชีวิตใครไม่ได้สักคน ลิลลี่ในวัยยี่สิบปีเธอรู้ว่าธุรกิจของตระกูลไม่อาจสานต่อได้ ขายหุ้นให้คนอื่นรอรับเพียงเงินปันผลก็เพียงพอ ยี่สิบสามเรียนจบปริญญาตรีด้านแฟชั่นก่อนเรียนต่อปริญาเอก ปริญญาโท ในปีที่สามสิบของชีวิตลิลลี่ประสบความสำเร็จในด้านดีไซเนอร์ เป็นดีไซเนอร์ที่มีชื่อเสียง ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตหลังเรียนจบก็เสียชีวิตจากความเครียดที่สะสมมาตลอด คิดว่าหลังความตายคงจะถูกบรรพบุรุษสาปแช่งที่ดูแลตระกูลไม่ได้ ใครจะรู้ว่าลืมตาแล้วจะมาอยู่ในร่างของคนอื่น วันที่เจ็ดเดือนมกราคมปี 1980 ลิลลี่ตื่นขึ้นในในร่างของลูกสาวคนโตของบ้านฉิน ฉินเสี่ยวหราน มีน้องสาวหนึ่งคน พ่อเป็นทหารหารเพิ่งได้รับเลื่อนขั้นเป้นพันตรี แม่เป็นหญิงในชนบท ฉินเสี่ยวหรานเป็นนักเรียนมัธยมปลายชั้นปีสุดท้าย ส่วนฉินเสี่ยวหลิงเป็นนักเรียนมัธยมต้นชั้นปีสุดท้ายที่จะขึ้นมัธยมปลาย

View More

Chapter 1

ตอนที่1 ย้ายบ้านใหม่

娘・藤井希(ふじい のぞみ)の病状が急変し、実の父親による骨髄移植が必要になった。

しかし、彼女がずっと待ちわびていた父親・藤井怜司(ふじい れいじ)は、初恋の人の娘・白川莉奈(しらかわ りな)のために水晶のお城を建て、街中で花火を打ち上げてその子の誕生日を祝っていた。

藤井遥(ふじい はるか)は何度も怜司に電話をかけた。

だが電話の向こうから聞こえたのは、「今、忙しい」という冷酷な言葉だけで、すぐに切られてしまった。

希の小さな手が、温かさを失っていった。やがて冷たく固くなっても、怜司は一度も顔を見せなかった。

遥が骨壺を抱えて葬儀場から出てきた時、商店街の大型ビジョンは、どれも莉奈の誕生日を祝う映像を流していた。

娘の命を踏みつけにした3人が、幸せそうに誕生日の歌を歌い、輝く未来を夢見ていた。

かつて怜司をどれだけ愛していたか。今、それがそのまま憎しみに変わっていた。

……

「時間になりました。お子さんのお父様とは、まだ連絡が取れませんか?」

悲しげな音楽が流れる中、黒服のスタッフが静かに声をかけた。

放心状態でいた遥は、泣き腫らした赤い目を上げ、棺の中で眠る、白く冷たくなった小さな体を見つめた。

そして、何度かけ直しても、電話はつながらないままだった。

遥は無言で前に進み、そっと希の小さな頬を撫でた。

「希、もう待つのはやめよう」

葬儀の現場に慣れたスタッフでさえ、その光景に目頭を熱くする。

「最後のお別れができないと、ご主人も一生後悔されますよ。もう少し待ってみませんか?」

一生後悔?

遥は、ふっと笑った。

「娘が手術室で父親の骨髄を待ちわびている時に、彼は初恋の人の娘と遊園地で花火を見ていたんです。本当に後悔なんてすると思いますか?」

こらえていた涙が希の冷たくなった頬にこぼれ落ちる。

遥は慌ててそれを拭った。

短い一生を辛いことばかり耐えてきた希には、死出の旅に母親の涙を持って行かせてはならない。

「お願い、火葬してください。もう待ちません」

……

遥は希のために一番可愛い骨壺を選び、その上に自ら花柄を描いた。

暗い場所を怖がる希のために、葬儀場の黒い布は使わず、自分の上着で包み込んだ。

初冬の風は刃物のように容赦なく吹きつけてくる。

遥は、寒さも感じなかった。ぼんやりとタクシーを呼び、後ろの席に乗り込んで、行き先を告げた。

静かな郊外からタクシーは徐々に華やかな市街地へと向かう。

目に入る街の輝きに、胸の中は虚しさが募るばかりだ。

両親も亡くし、娘さえいなくなった今、この世界にもう未練はなかった。

唐突に夜空を飾った花火が目に映り、チリチリとした痛みが走る。

遥は思わず視線をそらしたが、通りにある全ての画面が、あの幸せそうな誕生日祝いの映像を流しているのが目に入った。

きらびやかなお城。テーマパークのように飾りつけられた宮殿。

真っ白なドレスの莉奈が、高価なダイヤの冠をつけて、かぼちゃの馬車でレッドカーペットを進んでいく。

あの藤井グループの社長ともあろう人が、愛おしそうに御者役をつとめていた。腰をかがめて彼女を降ろし、手を引いて、少し先で待つ莉奈の母親・白川花梨(しらかわ かりん)のもとへ歩いていく。

豪華なケーキのろうそくを3人揃って吹き消すと、莉奈は満足げに二人の両頬にキスをした。

幸せの頂点にあるような、あの光景。

ドーン!

再び打ち上がった花火が、夜空一面に色を添える。

運転手が思わず感嘆した。

「同じ人間でも、こうも運命が違うもんですかね。この藤井社長の娘になれるなんて、本当に幸せですよ」

真っ赤に充血した目をした遥は、骨壺を胸に抱きしめ、引き裂かれるような思いを必死に押し殺す。

「すみません、裏道を通ってください」

掠れた声で、遥は懇願するように告げた。

運転手ははっとした。乗せた場所を思い出し、失言を悟った。

こんな時に、この賑わいはあまりに残酷だった。

「すみません、お悔やみ申し上げます」

そう言って、すぐに裏道へ入り、大通りをすべて避けてくれた。

道はガタついたが、二度とあのような画面を見ることはなかった。

1時間後、タクシーは夕凪の丘に着いた。

礼を言って車を降りた遥は、白く光る街灯の下で、6年間住んだ我が家を見つめた。

3階のピアノ室から、希の弾くピアノの音が聞こえてくるような気がした。

この子は、とても一生懸命だった。病気で体が弱っても、少し弾くだけで汗だくになる。それでも、あきらめなかった。

「ママ、国際コンクールで大賞をとったら、パパも私のこと好きになってくれるかな?」

胸を締め付けられる思いで、遥は重い足取りを引きずってピアノ室へ向かう。

そして、椅子の横に骨壺を置き、鍵盤の蓋を開けて静かに目を閉じた。

指を動かすと、部屋中に旋律が響き、心にある痛切な思い出をなぞっていく。

両親を失ってからというもの、遥はずっとピアノを避けてきた。

それは、彼女の心の傷だった。

でも今は、希のためだけに、一度弾いてあげたかった。

コンクールのために練習していたあの曲を、指が引き攣って力が入らなくなるまで、遥は何度も何度も繰り返した。

一睡もせずに夜を明かし、翌朝、遥はやつれ切った体で1階へと降りていった。

朝の光がやけに眩しい。

背の高い男が、光を背にして外から入ってきた。黒いトレンチコートが冷たい空気をまとっていて、玄関でそれを払い落とした。

怜司だった。

ようやく現れたのだ。

怜司は一瞥もくれないまま上着をかけ、氷のように冷たく言った。

「希はまだ起きていないのか?」

遥は鼻で笑った。

娘が死んで、もう3日。この男は、甘い夢に浸って遊びつくして、ようやく自分の娘が待っていたことを思い出したのか?

本当に、最低な男!

怜司は、彼女がこんな態度に出るとは思ってもみなかったらしい。遥の顔を見た瞬間、一瞬、表情が固まった。眉を、すぐにひそめた。

この女、また何を企んでるんだ?

いい子ぶるのをやめて、今度は悲劇のヒロインか?

考えることさえ面倒だった。

「朝の会議を延ばして戻ってきたんだ。希を起こしてこい。ピアノ教室に送ってやる」

ピアノ教室、という言葉に、遥は悲しみで倒れそうになった。

希のピアノは週に3回。いつも午前9時からだった。

平日、希は怜司に頼むことすらできなかった。土曜だけ、おずおずと「送ってくれる?」と聞いた。でも返ってくるのは、いつも「ダメだ」だった。

そのうち、希の体はどんどん弱っていった。ピアノも、週3回から週1回に減らした。

手術の前のあの日、怜司はやっと送ると約束してくれた。

希は、一晩中眠れなかった。嬉しそうに一番きれいな白いワンピースに着替えて、怜司の秘書の車で連れて行かれた。

てっきり希が楽しい一日を過ごせると、遥は信じて疑わなかったのに。

でも9時半、ピアノの先生から電話がかかってきた。

駆けつけたとき、希はもう気を失っていた。

そこで初めて知った。怜司は約束を破っていた。秘書は教室に着くと、上まで送らずに帰っていたのだ。

怜司には、永遠にわからないだろう。希が何度も何度もせがんだのは、ただ「パパがいない」とみんなにからかわれたからだった。

せめて、一度だけでもいいから傍にいてほしかっただけなのに。

結局怜司は、希をピアノ教室へ送る約束を守らなかった。

希が絶望の中、手術台に横たわって助けを待っていたときも、彼は現れなかった。

最後の息を引き取ったとき、どれほど悲しかっただろう。

遥は血走った目で怜司をにらみつけた。声には、深い憎しみがこもっていた。

「もう必要ない。これからも、二度とその必要はないから」

「どういう意味だ?」怜司は、あからさまに苛立っていた。

あの日は用があって行けなかっただけだ。それなのに、この女は偉そうに拗ねているのか?

「無駄にしてる時間はない。早く希を下へ連れてこい」

耐えきれなくなった遥が、狂ったように叫んだ。

「希は死んだの!もうこの世にいない!」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

yibo8031
yibo8031
อ่านจบแล้วค่ะ​ ขอบคุณ​ค่ะ
2025-03-20 18:14:00
2
0
Cinn Mankey
Cinn Mankey
กี่ตอนจบคะ
2025-01-05 23:14:26
2
0
40 Chapters
ตอนที่1 ย้ายบ้านใหม่
ชีวิตของลิลลี่เป็นชีวิตที่ใครหลาย ๆ คนใฝ่ฝันอยาจะเป็นแบบเธอ แต่คนเหล่านั้นไม่เคยรู้เลยว่ามันโดดเดี่ยวมากแค่ไหน เกิดในตระกูลเศรษฐีหมื่นล้าน แต่คนในครอบครัวค่อย ๆ จากไปทีละคน อายุเพียงยี่สิบ อาชายผู้ที่เป็นญาติผู้ใหญ่คนสุดท้ายที่เหลืออยู่ก็ด่วนจากไป ลิลลี่ ลลิลิล จึงกลายเป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลมีเงินแล้วอย่างไร สุดท้ายคนเราก็ต้องจากไป มีเงินหมื่นล้านยื้อชีวิตใครไม่ได้สักคน ลิลลี่ในวัยยี่สิบปี เธอรู้ว่าธุรกิจของตระกูลไม่อาจสานต่อได้อีก ขายหุ้นให้คนอื่น รอรับเพียงเงินปันผลก็พออายุยี่สิบสามเรียนจบปริญญาตรีด้านแฟชั่น ก่อนเรียนต่อปริญญาโท ปริญญาเอก ในปีที่สามสิบของชีวิต ลิลลี่ประสบความสำเร็จในด้านดีไซเนอร์ เป็นดีไซเนอร์ที่มีชื่อเสียงยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตหลังเรียนจบ เธอก็เสียชีวิตจากความเครียดที่สะสมมาตลอด คิดว่าหลังความตายคงจะถูกบรรพบุรุษสาปแช่งที่ดูแลตระกูลไม่ได้ ใครจะรู้ว่าลืมตาแล้วจะมาอยู่ในร่างของคนอื่นวันที่เจ็ดเดือนมกราคมปี 1980 ลิลลี่ตื่นขึ้นในในร่างของลูกสาวคนโตของบ้านฉิน ชื่อฉินเสี่ยวหราน มีน้องสาวหนึ่งคน พ่อเป็นทหารเพิ่งได้รับเลื่อนขั้นเป็นพันตรี แม่เป็นหญิงชาวบ้านในชนบทฉ
last updateLast Updated : 2024-12-09
Read more
ตอนที่ 2 ครอบครัวบ้านนอก
จ้าวหยู่ฟางรออยู่ที่บ้าน ในขณะที่สองสาวตามพ่อของพวกเธอไปสมัครเรียนในโรงเรียนมัธยมข้างกองทัพหวั่นอิ๋น โรงเรียนที่นี่มีนักเรียนไม่เยอะและเป็นโรงเรียนที่นักเรียนส่วนมากจะเป็นลูกหลานของคนในกองทัพ ไม่มีค่าเล่าเรียน เพียงแต่มีค่าอุปกรณ์เล็กน้อยฉินเสี่ยวหรานกำลังกรอกเอกสาร ด้านหน้าของเธอเป็นครูธุรการที่ประสานงานด้านการเข้าเรียน "ฉินเสี่ยวหรานหรือจ๊ะ ครูเป็นครูธุรการของที่นี่มีปัญหาอะไรแจ้งได้ คนอื่น ๆ จะเรียกครูว่าครูลู่จ้ะ""สวัสดีค่ะ""ฝากคุณครูดูแลเด็ก ๆ ด้วยนะครับ พวกเธอมาจากต่างมณฑล ภาษาการพูดแตกต่างจากคนที่นี่" ฉินหานรีบบอก มีหลายคนที่พูดภาษาท้องถิ่น ยิ่งเฉพาะเวลาต้องการนินทาใครสักคน"ยินดีค่ะ""คุณครูลู่คะ ที่นี่มีนักเรียนเยอะหรือไม่คะ" ฉินเสี่ยวหรานถามด้วยความสงสัย เนื่องจากข้างในเป็นโรงเรียนที่ใหญ่พอสมควร แต่ไม่เห็นว่าแถวนี้จะมีบ้านคน"ห้องเรียนละสามสิบคนจ้ะ""อ๋อ"ฉินเสี่ยวหรานพยักหน้าและก้มหน้ากรอกเอกสารต่อ เนื่องจากเธอย้ายมากลางคันจึงต้องทำเอกสารเยอะกว่าคนอื่น แต่ว่าใช้เวลาไม่นานทุกอย่างก็เสร็จแล้ว"อีกสองเดือนข้างหน้าเข้ามาเรียนได้เลย หากเอกสารตกหล่นครูจะติดต่อไปยังพันตรีฉินนะค
last updateLast Updated : 2024-12-09
Read more
ตอนที่ 3 เสียหน้า
เฮ้ พี่ชายฉิน เชิญ ๆ"กลุ่มผู้ชายที่อยู่ไม่ไกลโบกมือเรียกฉินหานที่เดินนำครอบครัวเข้ามาในงาน ฉินเสี่ยวหรานมองเห็นแล้ว พวกเขาอยู่ในชุดทหารและยังมีตราที่บ่งบอกยศ แต่ละคนล้วนมีตำแหน่งเล็กกว่า หากให้เดา คงเป็นตำแหน่งเดิมของพ่อเธอ เพราะห้าปีที่ผ่านเพิ่งได้รับการเลื่อยศ"มา มา"ฉินหานมองกลุ่มเพื่อนที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมาหลายปี "นี่ภรรยาของฉันเอง พี่สะใภ้ของพวกนายจ้าวหยู่ฟาง หลานสาวใหญ่ฉินเสี่ยวหราน หลานสาวรองฉินเสี่ยวหลิง""พี่สะใภ้ฉิน""พี่สะใภ้"พวกเขาต่างเดินเข้ามาทักทายอย่างเป็นกันเอง "หลานสาวใหญ่ หลานสาวรอง หน้าตาดีกันจริง ๆ โตเป็นสาวแล้ว ทำงานกับพี่ชายฉินมานานหลายปีเพิ่งได้เห็นหน้าหลานสาว"ฉินเสี่ยวหรานยิ้มเล็กน้อยมองบรรดาเพื่อนของพ่อ "สวัสดีค่ะคุณอา ฉินเสี่ยวหรานหรือเรียกเสี่ยวหรานก็ได้ค่ะ" ไหน ๆ แล้ว ได้ชีวิตใหม่ทั้งที เธอควรทำความรู้จักกับผู้คน"เสี่ยวหราน"คุณนายทหารเดินมาตั้งแต่ไกลเพื่อมาหาจ้าวหยู่ฟาง และเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา "นี่หรือภรรยาของพันตรีฉิน ฉันเหวยฉิงภรรยาของพันเอกเหยา ไปกับฉันสิ จะแนะนำให้คนอื่นได้รู้จัก"“คุณนายเหยา ฝากพวกเธอด้วยครับ""แน่นอน"คุณนายเหยาดึงมือจ้าวหยู่ฟา
last updateLast Updated : 2024-12-09
Read more
ตอนที่ 4 พยาบาลทหาร
งานเลี้ยงต้อนรับครอบครัวทหารเต็มไปด้วยความอบอุ่น ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องกระอักกระอ่วนบ้างก็ตาม นาน ๆ ครั้ง กองทัพหวั่นอิ๋นถึงจะมีงานใหญ่สักงาน ทุกคนไม่อยากให้เสียบรรยากาศพ่อฉินยังเหลือวันลาอีกหลายวัน แต่ว่าในเมื่อกลับมาแล้วเขาจึงไปทำงานต่อ ได้รับค่าแรงสองเท่าเป็นสิ่งที่คุ้มค่า เช้าวันนี้คุณนายทหารกลุ่มเมื่อคืนมาที่บ้านและชวนแม่ฉินไปโรงตัดเย็บของกองทัพแม่ฉินตามไปด้วย ที่บ้านจึงเหลือเพียงสองพี่น้องฉินฉินเสี่ยวหรานลงมือออกแบบชุดที่จะตัด มีฉินเสี่ยวหลิงเป็นแบบให้ แม่ของพวกเธอรับจ้างตัดเย็บมาตลอดและนำอุปกรณ์มาด้วย ไม่ต้องออกไปซื้ออุปกรณ์ ฉินเสี่ยวหรานลงมือตัดเย็บทันที"ทำไมพี่ถึงตัดชุดล่ะ ฉันว่าพวกเราอ่านหนังสือรอเปิดภาคเรียนกันดีกว่าไหมคะ ย้ายมาที่นี่หลักสูตรจะต่างกันมากน้อยแค่ไหนพวกเราไม่รู้เลย" ฉินเสี่ยวหลิงบอกแต่หญิงสาวไม่ได้สนใจการเรียน เธอเชื่อมั่นในตัวเองเสมอ "เธออยากอ่านหนังสือก็อ่านหนังสือเถอะ เรื่องอื่นฉันจะจัดการเอง" ต้องรีบหาเงินก่อนโรงเรียนเปิดฉินเสี่ยวหรานวาดแบบคร่าว ๆ ให้มองออกว่าต้องทำไปในทิศทางไหน เธอไม่ใช่คนวาดรูปสวย แต่มีรายละเอียดที่ชัดเจนก็พอแล้ว อีกอย่างเธอเคยเป็นดีไซ
last updateLast Updated : 2024-12-09
Read more
ตอนที่ 5 ลูกค้าคนแรก
เพราะไม่มีตัวช่วยอย่างจักรเย็บผ้าและร่างกายที่ไม่ค่อยถนัดของฉินเสี่ยวหราน ชุดแรกที่ออกแบบและลงมือตัดเย็บใช้เวลานานถึงห้าวันกว่าจะได้หนึ่งชุด ฉินเสี่ยวหลิงลองใส่แล้วพบว่ามันพอดีตัวมาก"ชุดสวยมากเลยค่ะพี่สาวใหญ่ นึกไม่ถึงว่าพี่จะตัดเย็บได้สวยมากขนาดนี้" ฉินเสี่ยวหลิงเอ่ยชม ชุดที่เธอใส่เมื่อตัดกับผิวแล้วขับผิวให้ขาวขึ้น ไหนจะขนาดตัวที่ไม่คับและไม่หลวมเกินไป"ฝีมือของฉันไม่เคยพลาด"ใช่ ไม่ว่าจะลองตัดเย็บครั้งแรกหรือครั้งไหน ๆ ดีไซเนอร์อย่างลิลลี่ไม่เคยทำพลาด ยิ่งฉินเสี่ยวหรานมีพื้นฐานการตัดเย็บอยู่แล้ว ชุดที่ได้มาจึงไร้ที่ติ หากชุดนี้ถูกขายด้วยชื่อของเธอ มันจะขายได้หลายล้านบาทเลยทีเดียวฉินเสี่ยวหรานปล่อยให้น้องสาวตื่นเต้นไปกับชุดใหม่ เธอเข้าครัวเพื่อทำอาหารไปส่งให้แม่ที่โรงตัดเย็บ ซึ่งเป็นแหล่งรวมตัวของสมาคมแม่บ้านทหาร ต่อให้ไม่ได้ทำงาน พวกคุณนายทหารก็ชอบไปรวมตัวกันที่นั่น วันนี้พ่อฉินถูกเรียกตัวออกไปช่วยภารกิจนอกกองทัพ ไม่ต้องนำปิ่นโตอาหารไปส่งวันก่อนที่บ้านซื้อเนื้อหมู ขาหมูมา ฉินเสี่ยวหรานใช้วิธีทำหมูน้ำค้างเพื่อให้มีเนื้อกินในทุกวัน และพ่อไม่ต้องออกไปซื้อของที่ตลาดให้เหนื่อย เพียงแค
last updateLast Updated : 2024-12-09
Read more
ตอนที่ 6 คุณนายเว่ยซื้อให้จริง ๆ หรือ
เมื่อได้ขนาดตัวของคนที่ต้องตัดชุดให้แล้ว กลับมาถึงบ้านกินข้าวมื้อเย็น อาบน้ำเสร็จ ฉินเสี่ยวหรานรีบเข้าห้องนอนเพื่อออกแบบชุดทั้งสามตัว ของเด็กนั้นไม่เท่าไรของผู้ใหญ่นี่สิ ด้วยขนาดตัวที่ใหญ่ ผ้าที่ใช้จึงใช้เยอะภายในห้องมีไฟให้ใช้แต่ก็สลัวมาก ฉินเสี่ยวหรานจึงจุดตะเกียงช่วย ถึงแม้ว่าจะสิ้นเปลือง แต่เธอไม่มีเวลาพอ รีบทำให้เสร็จและเข้านอน พรุ่งนี้เช้าพันตรีเว่ยจะมารับเธอไปเลือกม้วนผ้าเพื่อตัดเย็บ ค่าผ้าในส่วนนี้คุณนายเว่ยเป็นคนจ่ายให้ หน้าที่ของเธอคือเลือกซื้อผ้าและตัดเย็บตอนเช้าฉินเสี่ยวหรานรีบลุกไปรดน้ำผัก แล้วไปอาบน้ำที่โรงอาบน้ำเมื่อกลับมาก็เป็นเวลาที่พ่อเธอกลับมาจากวิ่งออกกำลังกาย ทั้งสองทักทายกันเล็กน้อยและแยกย้ายกันทำธุระของตนเองเป็นเวลาที่คนในบ้านตื่นพอดี ฉินเสี่ยวหลิงรับหน้าที่ในการทำอาหารตอนเช้า ฉินเสี่ยวหรานกวาดบ้านระหว่างรอรับประทานอาหาร ส่วนผู้เป็นแม่กำลังช่วยพ่อแต่งตัวในห้อง"แม่คะ วันนี้ให้เสี่ยวหลิงไปกับแม่นะคะ หนูต้องออกไปซื้อม้วนผ้ากับพันตรีเว่ย หากให้น้องสาวไปด้วยก็เกรงใจเขา" ฉินเสี่ยวหรานบอกแม่ของเธอที่เดินออกมาพอดี“จ้ะ"ที่บ้านรู้กันหมดแล้วว่าฉินเสี่ยวหรานต้องตัดเย็
last updateLast Updated : 2024-12-10
Read more
ตอนที่ 7 คุณนายทหารน้อยหน้าไม่ได้
ตัดชุดให้พันตรีเว่ยใช้เวลาเพียงสามวันก็เสร็จแล้ว เนื่องจากเป็นของลูกค้าจะมัวโอ้เอ้ไม่ได้ ฉินเสี่ยวหรานจะให้น้องสาวเป็นคนนำอาหารไปส่งให้พ่อ ส่วนเธอใช้เวลาอันมีค่าในการตัดเย็บ แต่ว่าชุดของเด็กทั้งสองใช้เวลาสี่วันในการตัดเย็บรวม แล้วเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์พอดี เร็วกว่าที่คาดเอาไว้มากฉินเสี่ยวหรานนัดส่งชุดพรุ่งนี้เพราะต้องการตรวจสอบชุดใหม่ว่าจะไม่มีปัญหาตรงไหน ด้วยฝีมือของเธอราคาที่จะเรียกจึงแพง ถ้าเกิดมีตำหนิขึ้นมาจะเสียชื่อเอาได้หลังตรวจสอบชุดทั้งสามอย่างละเอียดดีแล้ว ฉินเสี่ยวหรานยังเย็บกระเป๋าผ้าเพื่อใส่ชุดอีกด้วย เพราะไม่มีถุงกระดาษ หรือถุงที่สามารถใส่เสื้อผ้าได้ ถ้าถือไปเลยเห็นถ้าว่าจะไม่ดี และกระเป๋าของเธอยังเก่าอีกด้วยจ้าวหยู่ฟางกำลังถักไหมพรมเงยหน้ามองลูกสาวที่เตรียมของจะไปส่ง "ลูกตัดเย็บเร็วมาก แม่นึกว่าต้องใช้เวลาอีกหลายวัน เหล่าคุณนายยังตกใจที่ชุดเสร็จเร็วมาก”"ไม่เร็วเลยค่ะแม่ ถ้ามีจักรเย็บผ้าจะดีกว่านี้""นั่นสิ มีจักรเย็บผ้าเร็วกว่าจริง ๆ" น่าเสียดายที่เธอกับสามีไม่มีเงินมากพอที่จะซื้อจักรเย็บผ้า ไม่สิ จะว่ามีมันก็มีอยู่แต่ว่าเงินของบ้านก็จะลดลง อีกไม่นานก็จะเปิดภาคเรียนแล้
last updateLast Updated : 2024-12-10
Read more
ตอนที่ 8 เข้าโรงเรียนกลางคัน
เผลอแป๊บเดียวก็ถึงวันเปิดภาคเรียนแรกของปีแล้ว ฉินเสี่ยวหราน ฉินเสี่ยวหลิงตื่นตั้งแต่เช้ามืดเพื่อเตรียมตัว ทั้งสองเป็นเด็กใหม่ของโรงเรียนที่ย้ายมาชั้นปีสุดท้าย แน่นอนว่าต้องมีสายตาของคนที่มองมา ยิ่งไปเร็วเท่าไรยิ่งเป็นผลดีกับสองพี่น้องฉินหานแลกวันลากับเพื่อนเพื่อมาส่งลูกสาวเข้าโรงเรียนพร้อมภรรยาที่ลางานมาเหมือนกัน ปกติต้องเข้าโรงตัดเย็บทุกวัน และมีค่าแรงวันละห้าเหมา ถึงแม้จะขาดรายได้แต่ก็ไม่เสียหายอะไร"พ่อกับแม่มาส่งได้แค่นี้ มีอะไรให้ไปหาครูธุรการลู่ ระวังตัวด้วย" ฉินหานบอกลูกสาวด้วยความเป็นห่วง ที่นี่ไม่ใช่อำเภอบ้านเกิดที่คุ้นเคย และไม่มีเพื่อน ลูกสาวต้องเริ่มต้นใหม่“ใช่ ระวังตัวด้วย""หนูจะระวังตัวค่ะ" ฉินเสี่ยวหรานผงกหัว เธอไม่คิดว่าในโรงเรียนจะอันตรายขนาดนั้น "พ่อกับแม่ไม่ต้องห่วงค่ะ เลิกเรียนหนูกับน้องจะรีบกลับบ้าน""อืม"ฉินเสี่ยวหลิงมองข้างในโรงเรียนอย่างตื่นเต้น มันกว้างกว่าโรงเรียนเดิมหลายเท่าตัว "ไปกันเถอะค่ะพี่สาวใหญ่ ได้ยินว่าวันนี้มีนักเรียนเข้าใหม่หลายคน บางทีฉันอาจจะได้เพื่อนเร็วขึ้น"ฉินเสี่ยวหรานพยักหน้าบอกลาพ่อแม่เล็กน้อยก่อนเดินเข้าโรงเรียนไปพร้อมน้องสาว คนที่นี่
last updateLast Updated : 2024-12-10
Read more
ตอนที่ 9 ทบทวนความรู้สึกตนเอง
วันถัดมาพันตรีเว่ยยังคงขับรถผ่านหน้าโรงเรียนในช่วงเวลาเลิกเรียนและยังมีอีกหลาย ๆ วันที่มาจอดรอรับอย่างกับนัดไว้ เพื่อรอรับสองสาวบ้านฉินกลับบ้านด้วย จนกระทั่งฉินเสี่ยวหรานคิดว่ามันไม่ใช่แล้ว และรู้สึกถึงความผิดปกตินี้เดิมทีหากพันตรีเว่ยผ่านมาสักวันสองวันคงคิดได้ว่าเป็นเพราะมีภารกิจ แต่เมื่อเวลาผ่านไปเป็นเดือน ฉินเสี่ยวหรานไม่เคยแม้กระทั่งต้องเดินกลับบ้านเอง หากไม่ติดว่าตอนเช้าพ่อของเธอเป็นคนมาส่ง คงมีรถคอยรับคอยส่งแล้วโรงเรียนและบ้านพักในกองทัพหวั่นอิ๋นนั้นถึงแม้ว่าจะอยู่ติดกัน แต่ว่าถ้าจะเข้าไปด้านในต้องเดินอ้อมอีกทาง ใช้เวลาเพียงห้านาทีเท่านั้นเอง แต่ฉินเสี่ยวหรานก็ไม่เคยได้เดินเหยาหนานรออยู่ตรงทางเข้าโรงเรียน พอเห็นฉินเสี่ยวหรานก็ร้องเรียก "เสี่ยวหรานทางนี้!"ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ฉินเสี่ยวหรานมีกลุ่มเพื่อนกลุ่มหนึ่ง เจิ้งฟางมี่ จูลี่ และหนานเหยา อันที่จริงเจิ้งฟางมี่กับจูลี่ทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทกัน ส่วนเหยาหนานนั้นเขามีเพื่อนผู้ชายอยู่แล้ว เพียงแต่ว่าพอฉินเสี่ยวหรานเข้ามาเรียนที่นี่เขาก็เข้าร่วมกลุ่มทันที"ฟางมี่ จูลี่ล่ะ""พวกเธอเข้าไปรอข้างในห้องเรียนแล้ว จูลี่ปวดท้อง เสี่ยว
last updateLast Updated : 2024-12-10
Read more
ตอนที่ 10 ปฏิเสธความสัมพันธ์
ถึงแม้จะบอกว่าทบทวนความรู้สึกตัวเอง แต่ฉินเสี่ยวหรานก็ยังหลบหน้าเว่ยเซียวที่มาจอดรถรอรับที่หน้าโรงเรียน นั่นก็คือออกมาจากโรงเรียนก่อนเวลาปกติที่เว่ยเซียวจะมารอรับ ให้เพื่อนในกลุ่มดูต้นทาง ส่วนเธอกับน้องสาวรีบเดินกลับ นี่ทำให้เพื่อนในกลุ่มสงสัยไม่น้อยด้วยปกติทุกคนจะรู้กันดีว่าฉินเสี่ยวหรานกับน้องสาวจะมีพันตรีเว่ยมารอรับทุกวัน แต่จู่ ๆ ก็ไม่กลับไปด้วย ถ้าเป็นเรื่องซุบซิบในโรงเรียน ทุกคนรู้ว่าฉินเสี่ยวหรานไม่ได้สนใจ แต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันล่ะในวันหยุดของสัปดาห์นี้ ฉินเสี่ยวหรานกำลังตัดชุดผู้หญิงวัยรุ่นอยู่ที่บ้าน เป็นชุดที่เพื่อนของเธอสั่งตัดเพราะอยากได้ชุดใหม่ จูลี่นำผ้ามาให้ตัดถึงบ้านพัก ค่าฝีมือคิดได้ไม่อั้นเพราะพ่อของเธอเป็นคนจ่าย และฉินเสี่ยวหรานดูแล้วไม่ติดการเรียนจึงยอมตัดเย็บให้ก๊อก! ก๊อก!"เสี่ยวหราน! เสี่ยวหลิง!"เสียงรถยนต์หน้าบ้านไม่ได้ดึงดูดความสนใจของสองพี่น้องที่นั่งอยู่ในบ้าน แต่กลับได้ยินเสียงคนเรียก ฉินเสี่ยวหรานก็รู้ดีว่าเป็นใคร และเธอยอมออกไปดู เผื่อคนข้างนอกมีธุระจะได้ไม่มาเสียเที่ยว เพราะที่ผ่านมา ต่อให้หลบหน้าหลายวันพันตรีเว่ยก็ไม่โผล่มาให้เห็นหน้าเลยสักนิด"แม่
last updateLast Updated : 2024-12-10
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status