บทที่2 หลีชิงอี่คนใหม่

'นี้มันยาชูกำลังสูตรพิเศษที่เธอคิดค้นนี้หน่า..มันมาอยู่ในมือเธอได้ไง' หญิงสาวคิดแล้วก้มดูในแขนเสื้อก็ไม่เห็นมีอะไร แล้วมันมาอยู่ในมือได้ไง

เธอรองนึกถึงยาบำรุงอีกครั้ง แล้วอยู่ๆขวดยาบำรุงขนาดเท่าขวดนมเปรี้ยวก็ปรากฏให้เห็นอีกขวด แต่ก่อนที่จะนึกอะไรต่อแม่วัวสาวก็เอาหัวมาถูไถตัวเธอ ชิงอี่เลยป้อนยาบำรุงใหมันหมดขวดแล้วตัวเองดื่มอีกหนึ่งขวด

"ให้กินของอร่อยแล้วห้ามบอกใครนะเดี๋ยววันหลังให้อีก"พูดกับวัวสาวแล้วลูบหัวมันด้วยความเอ็นดู

"ชิงอี่มาทำอะไรตรงนี้นะลูก..ยังไม่หายดีไม่ใช้เหรอ"พ่อหลีที่เดินกลับมากับบุตรชายเมื่อเห็นบุตรสาวคนโตยืนข้างๆวัวของครอบครัวก็เอยถาม

"ข้าเดินมาดูว่ามันหิวน้ำหรือเปล่านะเจ้าคะ"

"ข้าเอาน้ำมาให้มันพอดีเลย..คนไปตักน้ำกันเยอะมาก"เสี่ยวหมิงพูดแล้วก็เอาถังน้ำมาวางให้วัวสาวกิน พอวัวสาวเห็นถังน้ำก็กระดิกหูกระดิกหางด้วยความดีใจ

"ไปนังพักเถอะลูก ยังไม่หายดีเดี๋ยวไข้จะกลับมาอีก"บอกบุตรสาวแล้วเดินหิ้วถังน้ำสองถังไปไว้บนเกวียน ชิงอี่ที่เห็นแบบนั้นก็เดินไปไกล้ๆถังน้ำแล้วเอายาบำรุงเทใส่ในถังน้ำให้ทุกคนให้ดื่ม

หลังเช็ดเนื้อเช็ดตัวเสร็จก็มานั้งกินมื้อค่ำกัน ซึ้งก็มีแผ่นแป้งทอดกับซุปกระรอกและผัดกระรอกใส่ผักดอง ส่วนไก่ป่าแม่หลีเอามารมควันอยู่ข้างๆกองไฟ

ช่วงหัวค่ำเสียวหมิงรับหน้าที่เฝ้ายามส่วนดึกๆค่อยเป็นหน้าที่พ่อหลีเฝ้าจนถึงเช้า

สามแม่ลูกนอนข้างๆกองไฟ ชิงอี่ยังไม่หลับเด็กสาวกำลังนอนคิดถึงเรื่องคลังแสงที่บ้าน เธอสามารสเอาของออกมาได้ทุกอย่างที่อยู่ในบ้าน แล้วถ้าเธออยากเข้าไปในนั้นละ เธอจะสามารสผลิตของได้อีกเลื่อยๆ

พอนอนคิดถึงบ้านในภพก่อนอยู่ๆเธอก็หายตัวเข้ามาอยู่ในบ้านของตัวเอง เธอมองไปรอบๆ ใช้แล้วไม่ผิดแน ที่นี้คือบ้านของเธอที่เป็นบ้านขนาด3ชั้นรวมชั้นใต้ดินที่เป็นห้องเก็บอาวุธ เธอยืนอยู่ในห้องรับแขก เมื่อแนใจว่าใช้บ้านตัวเองเธอก็รีบเดินไปที่ห้องครัวเพื่อเปิดตู้เย็นหาของกินทันที เมื่อเย็นเธอกินแผ่นแป้งทอดมันฝืดคอมากตอนนี้อยากได้อะไรซ่าๆมาล้างคอ ลูซี่เป็นคนไม่ชอบสังคมนอกบ้านเธอจะชอบอยู่บ้านวิจัยอาวุธหรือยาสูตรพิเศษต่างๆเพราะฉะนั้นในบ้านของเธอจะมีเสบียงเก็บไว้เต็มบ้านเสมอ

และพอเธอทิ้งกระป๋องน้ำอัดลมลงถังขยะและจะเปิดไปหยิบผลไม้มากินต่อก็เห็นมีน้ำอัดลมกระป๋องใหม่โผล่ขึ้นมาตรงที่เดิม

หมายความว่าของในนี้ไม่มีวันหมดเหรอ?!ดีจริง

ครอบครัวที่เธอมาอยู่ด้วยถึงแม้จะไม่ได้ถึงกับอดอยากแต่ด้วยอยู่ในช่วงหนี้ภัยแล้งจึงทำให้การกินอยู่ค่อนข้างลำบาก ของที่มีในบ้านจะสามารสชวยเหลือพวกเขาได้มาก

แต่ก่อนอื่นขอไปอาบน้ำก่อนนะไม่ไหวเหม็นตัวเองมาก

อาบน้ำสระผมเสร็จถึงกับเบาหัวสบายตัว เธออยากให้ท่านแม่และน้องสาวเธอเข้ามาอาบน้ำในนี้สะจริง สามารสพาเข้ามาได้มั้ยนะ แต่จะบอกครอบครัวว่าไงดี เอาไวค่อยคิดตอนนี้ออกไปก่อน

แต่พอหญิงสาวปรากฏตัวข้างกองไฟกับเห็นมารดามองมาด้วยความตกใจ พอเห็นมารดาทำท่าจะร้องเธอก็จับมือมารดาแล้วก็หายตัวเข้ามาในบ้านของตัวเองแถมห้อยท้ายซูซูมาด้วยเพราะน้องสาวตื่นมาแล้วจับตัวเธอพอดี

"เกิดอะไรขึ้นชิงอี่..ที่นี้มันที่ไหน"ฮวาหลิวร้องด้วยความตกใจ

ส่วนซูซูกำลังงัวเงียยังจับต้นชนปลายไม่ถูก

ชิงอี่เห็นมารดาตกใจก็ค่อยๆปลอบ

"ไม่มีอะไรท่านแม่..คือว่า เออออที่นี้เป็นมิติของข้าเอง "เธอเคยเห็นพวกพนักงานทำความสะอาดตอนเธอแฝงตัวพูดเรื่องซีรี่แดนเทพแดนมารแล้วมีพวกมิตินี้ด้วยเลยพูดให้มารดาเข้าใจไปแบบนั้น

"แล้วชิงอี่ ลูกมีมิติได้ไง"มันก็ยังไม่ชวยให้นางกระจ่างกับเรื่องนี้อยู่ดี

"คือแบบว่าตอนที่ข้าป่วยอาการสาหัสอยู่ๆก็มีท่านเซียนหนวดขาวมาชวยข้าไว้นะ แล้วท่านเห็นครอบครัวเราลำบากเลยให้สิ่งของพวกนี้แกข้าเพื่อชวยปกป้องครอบครัว"มัวๆซัวๆไปแล้วกัน

"การเดินทางของพวกเราจะต้องลำบากมากมันต้องมีของพวกนี้ชวยเจ้าคะพวกเราถึงผ่านมันไปได้"ที่เธอพูดคือเรื่องจริงในยุคภัยแล้งแบบนี้ไม่มีคำว่าปลอดภัย

"แล้วท่านเซียนต้องให้เจ้าแลกอะไรด้วยมั้ย?"ที่บุตรสาวคนโตพูดมาก็มีเหตุผล

"ไม่เจ้าคะแต่เราต้องไม่ให้คนอื่นรู้ มันจะไม่ปลอดภัย"เรื่องนี้สำคัญมากยิ่งรู้น้อยยิ่งปลอดภัย

"ไหนๆท่านแม่กับซูซูก็เข้ามาแล้ว พวกท่านไปอาบน้ำก่อนนะเจ้าคะได้สบายตัว เดี๋ยวข้าบอกเองว่าของแต่ละอย่างใช้อย่างไร"มาแล้วก่อนอื่นต้องอาบน้ำแปรงฟันก่อนเป็นอันดับแรก เดี๋ยวค่อยพากินของอร่อย

"พี่ชิงอี่ นี้มันอะไร้หรอเจ้าค่ะ"ซูซูหยิบเยลลี่ให้พี่สาวดู

"อันนี้เรียกว่าเยลลี่จ้ะ เจ้ารองกินดูมันอร่อยมาก"

"เดี๋ยวเราเอาของกินไปฝากท่านพ่อกับเสียวหมิงด้วยดีมั้ย"ฮวาหลิวเมื่อเจอของดีก็อดนึกถึงสามีและบุตรชายไม่ได้

"เดี๋ยวข้าเตรียมขนมปังกับยาบำรุงไปเขาทั้งสองเองเจ้าค่ะ ยาบำรุงนี้ดื่มแล้วจะเพิ่มพลังให้รางกายได้"

"ดีจริง พ่อกับพี่ชายเจ้าต้องค่อยระวังภัยไม่ค่อยได้พักผ่อนเลย"

แล้วสามแม่ลูกก็ออกจากมิติมาอยู่ข้างกองไฟเหมือนเดิม หลีฟูกำลังพักผ่อนอยู่ข้างกองไฟส่วนเสียวหมิงนั้งข้างๆวัวของครอบครััวสถานการณ์แบบนี้วัวถือว่ามีค่ามาก

ชิงอี่เห็นพี่ชายเลยเดินเข้าไปหาแล้วยื่นของกินและยาบำรุงให้

"พี่เสียวหมิงกินนี้ก่อนเจ้าค่ะ"พูดแล้วก็ยื่นยาบำรุงให้

"เป็นยาบำรุงไม่มีอันตรายท่านไม่ต้องห่วงมันจะชวยทำให้ท่านไม่เหนื่อยเจ้าค่ะ"เสียวหมิงเชื่อใจน้องสาวเลยยกขวดแปลกๆขึ้นดื่ม แล้วเขาก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที

"น้องไปเอาของพวกนี้มาจากไหนเหรอ"ของดีแบบนี้น้องสาวเธอไปได้มันมาได้ยังไง

ชิงอี่มองรอบๆแล้วก็พูดให้ให้ได้ยินกันแค่สองคน

"เอาไว้ตอนนั้งเกวียนข้าจะเล่าให้ฟัง..แล้วนี้หน้าไม้ เอาไว้ป้องกันตัวเจ้าค่ะ"พูดแล้วก็ส่งหน้าไม้ทำจากเหล็กกล้าให้พี่ชายก่อนจะป้อนยาบำรุุงให้วัวสาวอีกรอบก่อนจะเดินกลับไปที่กองไฟ

ชิงอี่เอาผ้าห่มออกมาให้มารดากับน้องสาวห่มด้วยกันส่วนเธอก็อยู่เฝ้ายามเป็นเพื่อนพี่ชาย แล้วด้วยเสียวหมิงดื่มยาบำรุงกำลังสูตรพิเศษไปทำให้ไม่รู้สึกเหนื่อยหรือง่วงนอนง่ายๆจึงไม่คิดปลุกบิดาเพราะอยากให้ได้พักผ่อนเต็มที่

พ่อหลีตื่นมาในยามอิ๋น(ตี3ถึงตี5)ก็สงสัยทำไมบุตรชายไม่ปลุก

"เสียวหมิงทำไมไม่ปลุกพ่อ..แบบนี้เจ้าก็ไม่ได้พักนะสิ"เขาห่วงบุตรชายจะไม่ได้พักเพราะกลางวันยังต้องคุมเกวียนอีก

"ไม่เป็นไรท่านพ่อ เดี๋ยวข้าไปพักตอนนี้ก็ยังมีเวลา"เขาไม่รู้สึกง่วงเลยแถมยังรู้สึกสดชื่นอีกด้วย

"แล้วเจ้าถืออะไรนะ..นี้มันหน้าไม้นี้เจ้าเอามาจากไหน"เห็นลูกชายถือหน้าไม้ก็สงสัย บ้านเขามีแต่ธนูไม่มีหน้าไม้แล้วลูกชายเอามาจากไหน

"ชิงอี่เอามาให้ข้านะ ข้าก็ไม่รู้นางเอามาจากไหน"อาวุธนี้ดูมีราคามากแถมน้ำหนักยังเบาอีกด้วย

"เอาไว้ค่อยถามนางแต่ตอนนี้เจ้าไปพักเหอะ"เดี๋ยวค่อยถามบุตรสาวตอนเช้าก็ได้

พอตอนเช้าชิงอี่ก็เอาขนมปังกับโจ๊กสำเร็จรูปมาให้ทุกคนกินพ่อหลีกับเสียวหมิงก็แปลกใจว่าของกินพวกนี้มันมาได้ไง แต่ชิงอี่บอกจะเล่าให้ฟังบนเกวียนเพราะปลอดภัยกว่า

"ไม่มีอะไรไม่ดีเจ้าค่ะท่านพี่ ข้ากับซูซูรู้เรื่องแล้ว"

พอทุกคนเก็บของขึ้นเกวียนเรียบร้อยก็จะไปรากวัวสาวเอามาเทียมเกวียนก็รู้สึกว่าวัวดูรูปร่างเปลี่ยนไป จากเดิมหุ่นผอมดูไม่มีสง่าราศีเช้านี้กลับดูรูปร่างแข็งแรงดูเป็นวัวราคาแพงขึ้นมาทันที

เจ้าวัวพอเห็นเจ้านายเดินมาก็ขยับเตรียมตัวทันทีพอแกะเชือกผูกมันก็เดินไปที่เกวียนด้วยความเคยชิน ก่อนออกเดินทางชิงอี่ยังเดินมาป้อนยาบำรุงให้มันอีกขวด

ในระหว่างเดินทางชิงอี่ก็ตัดสินใจเล่าเรื่องราวให้บิดากับพี่ชายฟัง

"ท่านพ่อดื่มนี้ก่อนเจ้าค่ะ"ชิงอี่ยื่นยาบำรุงให้พ่อตัวเอง

"มันคืออะไรนะลูก"เขาเห็นบุตรสาวป้อนสิ่งนี้ให้เจ้าวัวก่อนจะเดินทางด้วย

"เป็นยาบำรุงร่างกายเจ้าค่ะ..คือตอนที่ข้าป่วยมีท่านเซียนมาชวยชีวิตข้าไวแล้วมอบของต่างๆไว้ให้ครอบครััวเราเจ้าค่ะ"

"พี่ชิงอี่มีมิติด้วยนะเจ้าค่ะท่านพ่อ"ซูซูเล่าให้บิดาฟังอย่างตื่นเต้น

"ท่านเซียนยังสอนวิธีการต่อสู้ให้ข้าด้วยนะเจ้าค่ะ ต่อไปนี้ข้าก็จะชวนดูแลครอบครัวเราอีกแรงเจ้าค่ะ"

"แต่ก่อนอื่นท่านพ่อกับพี่เสียวหมิงสลับกันเข้าไปอาบน้ำก่อนนะเจ้าค่ะ"กลิ่นตัวบุรุษนี้มันแรงจนชิงอี่จะเป็นลม