Se connecterตอนพิเศษที่ : 3เริ่มต้นชีวิตคู่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยณ ห้องหอของบ่าวสาวคู่ใหม่ในวังปีศาจ สองบ่าวสาวคล้องแขนกันดื่มสุรามงคลที่เถาฮวาเฉินเป็นผู้ทำขึ้นมาเอง แน่นอนว่ารสชาติที่ได้ย่อมต่างจากสุราทั่วไปที่นางให้ผู้อื่น“รู้หรือไม่ว่าสุราที่เราให้ฉางฉ่างดื่มจะทำให้ฉางฉ่างไม่สามารถไปดื่มสุราที่ใดได้อีก”“ข้า
ตอนพิเศษที่ : 2องค์ชายเล็กของแดนปีศาจ“ว้าว~นี่เป็นครั้งแรกเลยกระมังที่เราได้มาเยือนพระราชวังของแดนปีศาจ ใหญ่โตดูมีเสน่ห์ไปอีกแบบเหมือนกันนะฉางฉ่าง”หลังจากที่ผ่านช่วงเวลาแนบชิดกันมาสามวัน คำเรียกของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไปแล้ว จาก ‘หยิ่นฉาง’ ก็เป็น ‘ฉางฉ่าง’ และจากเถาฮวาก็เป็น ‘เถาเถ่า’“ต่อไปที่นี่ก็คื
ตอนพิเศษที่: 1กิจกรรมที่คนคบกันเขาทำกัน ณ พระราชวังแคว้นชิงชิว “ท่านว่าเรามองนางอยู่เช่นนี้มานานแค่ไหนแล้ว”“ไม่รู้สิ หนึ่งชั่วยามได้แล้วหรือไม่ ถ้าท่านรู้สึกว่าเสียเวลาก็ไปทำงานที่คั่งค้างไว้ก่อนได้เลย ข้าขอดูนางต่ออีกหน่อย”หยิ่นฉางส่ายหน้าเบาๆ “ได้ใช้เวลาอยู่กับท่าน เช่นนี้ไม่เรียกว่าเสียเวลาห
เถาฮวาเฉินพูด :“อื้อ~สบายจัง”ข้าบิดขี้เกียจพร้อมกล่าวเสียงอู้อี้ออกมาขณะที่ดวงตายังคงปิดสนิทอยู่ ข้ารู้สึกที่นอนนั้นช่างหนานุ่ม สามารถดูดวิญญาณของข้าให้อยู่บนนี้ได้ทั้งวัน แต่เดี๋ยวก่อนนะ…“ข้ามีเตียงแบบนี้ด้วยหรือ”“...จากที่ข้าลอบเข้าไปดูที่แดนดอกท้อ ไม่มีนะท่าน”เฮือก!เพียงแค่ได้ยินเสียงของเขา
สิ้นคำที่หยิ่นฉางปฏิเสธว่าตนไม่ใช่ ‘สุภาพชน’ เขาก็แสดงอาการตรงข้ามกับคำพูดนี้ทันทีโดยการอุ้มร่างบางเข้าสู่อ้อมแขนแล้วหายวับกลับถิ่น ณ ดินแดนปีศาจในทันทีตุบ!“โอ๊ย!”หยิ่นฉางวางเถาฮวาเฉินลงบนเตียงอย่างแรงจนร่างบางรู้สึกเจ็บจนต้องร้องออกมา ใบหน้างามชักสีหน้าใส่เขา แต่หยิ่นฉางหรือจะสน ร่ายมนตร์สร้างอา
“หึ! โดนเสด็จพ่อของพวกเจ้าลงโทษเรื่องใดมาเล่า ถึงได้มากวาดลานวัดเช่นนี้”“ท่านน้า”องค์ชายแฝดทั้งสองทิ้งไม้กวาดแล้ววิ่งเข้าไปหา ‘ท่านน้าหยิ่นฉาง’ ผู้ที่เวลาไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย เมื่อก่อนมีรูปลักษณ์เช่นไรตอนนี้ก็ยังเป็นเช่นเดิมไม่แปรเปลี่ยน“พวกเจ้านี่นะ โตจนป่านนี้แล้วยังทำตัวเหมือนกับลูกลิงอยู่
เจ้ากรมพิธีการจัดเตรียมกระโจมของไท่จื่อไว้หรูหรา ข้าวของเครื่องใช้ครบครันยิ่งกว่ากระโจมใด แต่แล้วจะมีความหมายใด เมื่อกลางคืนมาถึงเขาก็ไม่ได้นอนที่กระโจมตัวเองอยู่ดี“เป็นอย่างไรบ้าง เดินทางมาครึ่งค่อนวันเหนื่อยหรือไม่”ถามเสียงนุ่มในขณะที่กำลังตระกองกอดคนในอ้อมแขนจากด้านหลัง ใบหน้าหล่อเหลาวางบนไหล่เ
หนึ่งเดือนผ่านไปพิธีการสำคัญประจำปีอีกหนึ่งพิธีของแคว้นชิงชิวคือการกราบไว้ฟ้าดิน บวงสรวงเทพเจ้าฮ่องเต้ เชื้อพระวงศ์ทุกพระองค์และเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่จะร่วมขบวนกันเดินทางออกนอกเมืองเพื่อไปทำพิธีบนภูเขา แต่เพราะว่าฮ่องเต้ทรงมีพระชนมายุมากแล้ว ไท่จื่อจึงเป็นผู้แทนพระองค์ในการนำสักการะครั้งนี้ขบวนเดิ
หลิวหงเถาส่ายหน้า กะพริบตาปริบ ๆ ขึ้นลงช้า ๆ “ยังไม่รีบ” นางตอบเช่นนี้เพราะเมื่อคืนหลังจากที่เสร็จกิจกรรมยามดึก ไท่จื่อก็อุ้มนางไปอาบน้ำ ซึ่งกว่าจะอาบน้ำเสร็จ ตัวนางก็แทบเปื่อยยุ่ยก็เพราะเขาดันต่อที่ถังน้ำอีกนะสิ!“เช่นนั้นทายาสมุนไพรทิ้งไว้ก่อนดีหรือไม่เพคะ จากนั้นค่อยไปแช่น้ำ”“เอาสิ”ตอบรับเสี
ราตรีมาเยือนเมื่อยามที่หลิวหงเถาเข้าสู่ห้วงนิทรา ภายใต้กลุ่มควันสีดำมืด หลิวหงเถาเห็นตัวเองกลับมาที่นี่อีกแล้ว‘พี่เถาเถ่า พี่เถาเถ่า’ดวงตากวาดมองโดยรอบเมื่อได้ยินเสียงเรียกอันคุ้นเคยดังขึ้ ‘หมินมิ่น นั่นเจ้าหรือ’เสียงนั้นเงียบหายไป ไม่ตอบอะไรกลับมา นางจึงได้แต่ยืนเคว้งคว้าง ไม่ก้าวเท้าไปไหนนอกจาก







