LOGINShare
บทที่ 43
publish date:
2026-05-14 01:23:16
Latest chapter
ข้ามเส้นเงา บทที่ 90
แสงแดดยามเย็นส่องกระทบผิวน้ำทะเลเป็นประกายสีทองลมเย็นพัดผ่านระเบียงบ้านบนหน้าผาช้า ๆจันทร์สิตานั่งอยู่บนพื้นไม้หน้าบ้าน กำลังช่วยคีรินจัดเอกสารบางอย่างเงียบ ๆช่วงหลายวันที่ผ่านมา เธอเริ่มกลับมายิ้มได้บ้างแล้วแม้ลึก ๆ จะยังเจ็บอยู่แต่คีรินไม่เคยเร่งเธอเลยเขาเพียงอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆเวลาที่เธอฝันร้าย เขาจะเปิดไฟรอเวลาที่เธอเงียบ เขาจะนั่งเป็นเพื่อนโดยไม่ถามอะไรจนบางครั้ง จันทร์สิตาเองก็เริ่มหวั่นไหวกับความอบอุ่นแบบนั้น“คุณพักก่อนก็ได้”คีรินพูดขึ้นเบา ๆ เมื่อเห็นเธอนวดข้อมือตัวเองจันทร์สิตาส่ายหน้า“ไม่เป็นไร ฉันช่วยได้”คีรินมองเธออยู่พักหนึ่ง ก่อนยื่นแก้วนมอุ่นให้แทน“งั้นดื่มก่อน”เธอหลุดยิ้มทันที“คุณชอบดูแลคนอื่นตลอดเลยหรือไง”คีรินยิ้มบาง“เฉพาะคนสำคัญ”หัวใจเธอสั่นเบา ๆก่อนจะรีบก้มหน้าหลบสายตาเขาทันใดนั้นเอง—เสียงรถดังขึ้นจากด้านล่างหน้าผาคีรินขมวดคิ้วทันทีเพราะที่นี่แทบไม่มีใครรู้จันทร์สิตาเองก็เริ่มระวังตัวทั้งคู่ลุกขึ้นแทบพร้อมกันไม่กี่นาทีต่อมาเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นบนบันไดทางเดินไม้หน้าบ้านก่อนเงาร่างสูงคนหนึ่งจะปรากฏขึ้นตรงประตูจันทร์สิตาชะงักทันทีหัว
ข้ามเส้นเงา บทที่ 89
ฝนกำลังตกหนักกลางเมืองแสงไฟจากตึกสูงสะท้อนบนถนนเปียกชื้นราวกับโลกทั้งใบถูกย้อมด้วยสีดำภายในห้องประชุมชั้นบนสุดของตึกแห่งหนึ่งชายหลายคนนั่งนิ่งอยู่รอบโต๊ะยาวไม่มีใครกล้าพูดเพราะคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะตอนนี้คืออนลดวงตาคู่นั้นเย็นชากว่าทุกครั้งที่ผ่านมาไร้อารมณ์ไร้ความลังเลเหมือน “หมายเลขเจ็ด” กลับมาอีกครั้งชายคนหนึ่งพยายามพูดขึ้นเสียงสั่น“คุณวายุมีเส้นสายระดับสูง ถ้าเราลงมือ—”ปัง!กระสุนเจาะกลางโต๊ะทันทีทั้งห้องเงียบกริบอนลลดปืนลงช้า ๆก่อนพูดเรียบ ๆ“ผมไม่ได้เรียกพวกคุณมาขออนุญาต”ไม่มีใครกล้าพูดอีกอาเชอร์ยืนพิงกำแพงเงียบ ๆ มองภาพนั้นด้วยสายตาหนักใจเพราะเขารู้ดีตอนนี้อนลกำลังกลับไปใช้วิธีเดิมวิธีที่โหดที่สุดเพื่อกำจัดทุกคนที่อาจเป็นอันตรายต่อจันทร์สิตาลินวางแฟ้มข้อมูลลงบนโต๊ะ“บัญชีของวายุทั้งหมดอยู่ที่นี่”“ธุรกิจผิดกฎหมาย เส้นทางฟอกเงิน รายชื่อคนของเขา”อนลเปิดแฟ้มดูเพียงผ่าน ๆก่อนปิดลงทันที“เริ่มคืนนี้”อาเชอร์ขมวดคิ้ว“นายจะเล่นตรง ๆ เลย?”อนลลุกขึ้นช้า ๆ“ผมไม่มีเวลาแล้ว”ภาพจันทร์สิตาบนระเบียงบ้านหลังนั้นยังติดอยู่ในหัวเขาไม่หายเธอดูผอมลงและที่สำคัญ—เธอกำลั
ข้ามเส้นเงา บทที่ 88
สายฝนหยุดตกแล้วหมอกบางยามเช้าลอยคลุมทั่วหน้าผาริมทะเลจันทร์สิตายืนอยู่ตรงระเบียงบ้านของคีรินเงียบ ๆลมเย็นพัดเส้นผมเธอปลิวเบา ๆ ขณะมองทะเลด้านล่างผ่านมาเกือบสองสัปดาห์แล้วไม่มีใครตามเธอเจออีกเหมือนเธอหายไปจากโลกจริง ๆ อีกครั้งคีรินรักษาคำพูดเขาไม่ถามเรื่องที่เธอไม่อยากตอบไม่กดดันไม่พยายามล้ำเส้นแต่กลับดูแลเธออย่างเงียบ ๆ ในทุกวัน“กาแฟ”เสียงทุ้มดังขึ้นด้านหลังจันทร์สิตาหันกลับไปคีรินยื่นแก้วกาแฟอุ่นให้เธอเหมือนทุกเช้า“ขอบคุณค่ะ”เขาพยักหน้าเบา ๆ ก่อนยืนพิงระเบียงข้างเธอบรรยากาศระหว่างพวกเขาเงียบสบายอย่างประหลาดไม่มีความอึดอัดเลยคีรินเป็นคนพูดไม่เยอะแต่กลับสังเกตเธอได้ละเอียดเกินไปเขาจำได้ว่าเธอไม่ชอบกาแฟขมจำได้ว่าเธอชอบเปิดหน้าต่างก่อนนอนแม้แต่ตอนเธอฝันร้าย เขาก็จะเปิดไฟหน้าห้องทิ้งไว้เงียบ ๆ โดยไม่พูดอะไรจนบางครั้งจันทร์สิตายังสงสัยว่าทำไมเขาถึงดีกับเธอขนาดนี้“เมื่อคืนคุณนอนไม่หลับอีกแล้วใช่ไหม”คีรินถามขึ้นเบา ๆจันทร์สิตาชะงักนิดหนึ่ง“รู้ได้ไง”“ไฟห้องคุณเปิดตีสาม”เขาตอบเรียบ ก่อนยื่นขนมปังอุ่นอีกชิ้นให้เธอ“…แล้วคุณก็ไม่ได้กินข้าวเย็น”จันทร์สิตามองเขานิ
ข้ามเส้นเงา บทที่ 87
“คุณ…”จันทร์สิตาเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงจนแทบหายใจไม่ออกอนลยังจับข้อมือเธอไว้แน่นสายฝนเริ่มตกลงมาอีกครั้ง ละอองน้ำเกาะอยู่ตามเส้นผมสีเข้มของเขา“เงียบก่อน”เสียงเขาต่ำมาก“พวกนั้นยังอยู่แถวนี้”แต่จันทร์สิตากลับมองเขาด้วยสายตาสั่นไหวภาพในร้านคืนนั้นย้อนกลับมาอีกครั้ง“คุณไม่มีประโยชน์กับผมแล้ว”มือเธอเริ่มเย็นทันทีอนลรู้ว่าเธอหนีมาที่นี่ได้ยังไงนั่นหมายความว่า—เขาตามหาเธอมาตลอดหัวใจจันทร์สิตาค่อย ๆ จมลง“คุณตามฉันมาทำไม”อนลชะงักเล็กน้อยก่อนตอบสั้น ๆ“ผมบอกแล้วว่าพวกมันจะฆ่าคุณ”“แล้วไง”เสียงเธอสั่นขึ้นทันที“คุณก็มาจัดการฉันเองด้วยหรือเปล่า”อนลขมวดคิ้วทันที“คุณคิดแบบนั้น?”จันทร์สิตาหัวเราะออกมาทั้งที่ตาแดง“แล้วฉันควรคิดยังไง!”เธอผลักเขาออกแรง ๆ“คนที่บอกว่าทุกอย่างเป็นเรื่องหลอกลวง…”น้ำเสียงเธอเริ่มแตก“…อยู่ ๆ ก็มาปรากฏตัวกลางดึกหลังมีคนตามฆ่าฉัน”“ฉันควรเชื่อคุณอีกเหรอ”อนลนิ่งไปดวงตาคู่นั้นสั่นวูบเล็กน้อยเหมือนคำพูดเธอกระแทกเข้าไปตรง ๆแต่ก่อนเขาจะทันพูดอะไร—เสียงปืนก็ดังขึ้นจากด้านบนหน้าผาปัง!อนลรีบดึงเธอหลบแทบจะทันทีกระสุนพุ่งชนหินด้านหลังเสียงดัง“อยู่นั่น
ข้ามเส้นเงา บทที่ 86
เสียงคลื่นซัดฝั่งดังสม่ำเสมอในยามค่ำคืนลมทะเลพัดผ้าม่านสีขาวให้พลิ้วไหวช้า ๆ ภายในบ้านไม้เล็กริมชายหาดจันทร์สิตานั่งอยู่บนระเบียงหน้าบ้านในมือมีแก้วกาแฟอุ่นที่แทบไม่ได้แตะท้องฟ้าคืนนี้มืดสนิท ไม่มีแม้แต่ดาวเหมือนหัวใจเธอตอนนี้ผ่านมาเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้วตั้งแต่เธอหนีออกมาไม่มีใครตามเจอไม่มีใครติดต่อมาชีวิตเงียบเกินไปจนบางครั้งเธอเริ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองยังอยู่ในโลกเดิมหรือเปล่าแต่ถึงอย่างนั้น…เธอกลับยังนอนไม่หลับทุกคืนภาพของอนลยังวนอยู่ในหัวไม่หยุดสายตาเย็นชาคืนนั้นคำพูดพวกนั้น“ทั้งหมดโกหก”จันทร์สิตาหลับตาลงแน่นทันทีก่อนยกมือขึ้นกุมหน้าอกตัวเองทั้งที่ควรโกรธควรเกลียดเขาแต่ลึก ๆ เธอกลับยังจำได้ดีว่าผู้ชายคนนั้นเคยมองเธอด้วยสายตาแบบไหนเคยปกป้องเธอแบบไหนจนบางครั้งเธอเริ่มเกลียดตัวเองที่ยังลังเลทันใดนั้นเองเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นเบา ๆ ด้านนอกบ้านแกร๊ก—จันทร์สิตาลืมตาทันทีสายตาเปลี่ยนเป็นระวังตัวในเสี้ยววินาทีเธอวางแก้วลงเงียบ ๆ ก่อนลุกขึ้นมือคว้าปืนสั้นที่ซ่อนไว้ใต้โต๊ะข้างประตูทันทีเสียงฝีเท้ามีคนอยู่ด้านนอกจริง ๆจันทร์สิตาถอยเข้ามุมมืดของบ้านอย่างเงียบกริบ
ข้ามเส้นเงา บทที่ 85
ฝนตกทั้งคืนจันทร์สิตาขับรถออกจากเมืองโดยไม่หยุดพักแม้แต่นาทีเดียวเธอเปลี่ยนรถสองครั้งทิ้งโทรศัพท์ทั้งหมดปิดกล้องหน้ารถระหว่างทางและเลือกใช้ถนนเก่าเลียบต่างจังหวัดแทนเส้นหลักเธอรู้วิธีหนีเพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา เธอถูกฝึกให้ระวังการถูกตามอยู่เสมอและครั้งนี้…เธอไม่ต้องการให้ใครหาเจอจริง ๆโดยเฉพาะอนลภาพคำพูดของเขายังวนอยู่ในหัวไม่หยุด“ทั้งหมดโกหก”“คุณไม่มีประโยชน์กับผมแล้ว”ทุกครั้งที่นึกถึง หัวใจเธอเหมือนถูกบีบจนเจ็บไปหมดแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังเกลียดตัวเองที่ร้องไห้เพราะเขาไม่หยุดช่วงใกล้เช้ามืด รถคันเล็กค่อย ๆ เลี้ยวเข้าสู่ถนนแคบเลียบชายฝั่งที่แทบไม่มีคนใช้สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นมะพร้าวและป่ารกเงียบ ๆทะเลสีเข้มยามเช้ามืดกระทบแสงจันทร์เบา ๆ อยู่ไกลออกไปสุดปลายทางมีบ้านไม้หลังเล็กตั้งอยู่ริมทะเลเงียบโดดเดี่ยวและแทบไม่มีใครรู้ว่ามันมีอยู่นี่คือที่ดินลับของเธอบ้านพักตากอากาศที่ซื้อเก็บไว้หลายปีก่อนภายใต้ชื่อปลอมแม้แต่วายุก็ไม่เคยรู้จันทร์สิตาดับเครื่องรถเงียบ ๆก่อนนั่งนิ่งอยู่แบบนั้นพักใหญ่เสียงคลื่นดังสม่ำเสมออยู่ด้านนอกมันควรทำให้เธอสงบแต่กลับยิ่งทำให้รู้สึก
You may also like
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา76.7K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI70.7K viewsดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย54.9K viewsพราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก78.1K viewsเพียงรักพยัคเฆนทร์
ลิตเติ้ลกิ๊ฟ24 viewsIn the Garden of Secrets ปรารถนาเร้นรัก
หรงเย่า / นาย่า155 viewsภรรยาม้ามืด
นามปากกา ไขขวัญ65 viewsสวัสดีคุณสามีสุดที่ร้าย
ลายจันทร์43 views
