Mag-log inShare
ตอนที่ 4 มอบของขวัญ
Petsa ng paglalathala:
2025-10-17 17:54:25ณ จวนตระกูลหลี่—งานวันคล้ายวันเกิด เสนาบดีฝ่ายซ้าย หลี่จงหยาง อายุครบ 35 ปี
หน้าประตูใหญ่ ฮูหยินหลี่, คุณหนูใหญ่ หลี่จือหยา และ คุณหนูรอง หลี่เจินเจิน ยืนรับแขก
ทว่าครั้งนี้เมื่อได้ประจักษ์—ผู้คนกลับตะลึง คุณหนูใหญ่รูปโฉม งามแพรวพราว สูงส่ง ยืนเคียงหลี่เจินเจินแล้วยิ่งโดดเด่น หลี่จือหยาวัยเพียงสิบสี่รูปร่างอรชร นัยน์ตาใสระยับดุจดาว คิ้วโก่งเรียว ยิ้มละมุนให้ความรู้สึกน่าคบหา ตรงกันข้ามกับความงามเย็นชาของหลี่เจินเจิน ทำให้สายตาผู้คนเทไปทางคุณหนูใหญ่แทบทั้งสิ้น
แม้แต่ ฮูหยินหลี่ กับ หลี่เจินเจิน เองก็ชะงัก—จากเด็กสาวเมื่อไม่กี่วันก่อน เหตุใดจึง เปล่งประกาย ถึงเพียงนี้ นางอดสงสัยไม่ได้ว่าต้องมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับหลี่จือหยาแน่นอน
ขณะพินิจอยู่นั้น รถม้าตระกูลกู้—เสนาบดีฝ่ายขวา—ก็มาถึง ผู้มอบของขวัญคือ ฮูหยินกู้ พร้อมบุตรสาว กู้ลั่ว และบุตรชาย กู้หลิงหยาง ฮูหยินกู้เป็นพี่สาวร่วมบิดามารดาของมารดาหลี่จือหยา ตั้งใจมาเยี่ยมหลานด้วยตนเอง
หลี่จือหยาก้าวออกคาราวะ “หลานคาราวะท่านป้า พี่กู้ลั่ว พี่กู้หลิงหยางเจ้าค่ะ”
ฮูหยินกู้พินิจใกล้ ๆ ก็พลันยิ้มตะลึง “มาสิ ให้ป้าดูหน้า…หลี่จือหยาของป้า โตขึ้นงดงามยิ่งนัก”
ลานงานเป็นสวนใหญ่ของตระกูลหลี่ ตกแต่งพอเหมาะแต่แฝง ขลังแห่งสายเลือดหงส์ ดอกไม้หอมประดับให้บรรยากาศสดชื่น มงคล ผู้คนราวร้อยกว่านั่งสนทนาเบา ๆ คลอด้วยเสียงดนตรี งามสงบสมตระกูลเก่าแก่
กลางที่นั่งคือ เสนาบดีหลี่จงหยาง, ซ้ายมือมีฮูหยินหลี่ หลี่เจินเจิน และ หลี่โมเฟิง ขวามือมี หลี่เจิ้น กับหลี่จือหยา—บุตรจาก จ้าวฮูหยิน ผู้ล่วงลับสิบกว่าปีก่อน
สิ่งเหล่านี้ไม่พ้นสายตาฮูหยินหลี่ รูปงามแล้วอย่างไร—นางคิด—บุตรของข้าเก่งกว่าอยู่ดี
ถึงเวลามอบของขวัญ ตัวแทนแต่ละตระกูลทยอยถวายสิ่งล้ำค่า กระทั่งถึงคิว บุตรในเรือน—ช่วงที่ใครต่อใครเฝ้าจับตา เพราะนับเป็น “สนามประลอง” เล็ก ๆ ภายในครอบครัว
หลี่เจิ้นบุตรชายคนโตกล่าวอวยพร “ขอท่านพ่อแข็งแรง อายุยืน เป็นหลักให้ลูก ๆ ตลอดไป” แล้วทั้งสี่พี่น้องคาราวะงามพร้อมเพรียง
เมื่อถึงของขวัญ หลี่เจิ้นคลี่ภาพ “หุบเขาตระกูลหลี่” ออก ภาพสมจริง ขลังดุจได้ยินลมหายใจเพลิงอสูรและกลิ่นสมุนไพรโบราณ ฝีมือประณีตสื่อความยิ่งใหญ่ของหุบเขาได้ครบถ้วน
หลี่เจิ้นโค้งถอย หลี่จือหยาก้าวออกมาคารวะ
“ลูกไร้ความสามารถ จึงทำได้เพียงขึ้นเขาตระกูลหา สมุนไพร โชคดีที่สวรรค์เมตตา ให้ลูกได้ โสมหมื่นปี มอบเป็นของขวัญท่านพ่อ”
เสียงฮือเบา ๆ ดังรอบโถง—โสมหมื่นปี ล้ำค่านัก ทั้งเสริมกำลังผู้ฝึกลมปราณ ทั้ง ต่อลมหายใจ ให้ผู้ใกล้ตาย หากหลี่จงหยางนำขึ้นทูลฮ่องเต้ ย่อมเพิ่มความไว้วางใจอย่างยิ่ง
เสนาบดีรับไว้ด้วยปีติ มองบุตรีคนโต—ยิ่งโตยิ่งคล้ายจ้าวฮูหยิน เขาตื้นตัน หากก็ยังแฝงเสียดายไว้ลึก ๆ
“สองพี่น้องใจตรงกัน คนหนึ่งวาดภาพ คนหนึ่งนำสมุนไพร—ล้วนยกย่องหุบเขาตระกูลเรา พ่อขอบใจเจ้ามาก”
หลี่จือหยายิ้มบาง “จริงอย่างที่ท่านพ่อว่า—หุบเขาตระกูลเรามีของวิเศษมากมาย ลูกจึงเก็บ เห็ดหิมะ มาได้ด้วย หลายปีมานี้ลูกศึกษาการปรุงยาอยู่พอควร จึงใช้ความรู้นั้น ปรุง ‘ยาอายุวัฒนะ’ มอบแด่ท่านพ่อเจ้าค่ะ”
เสียงสูดหายใจดัง ครืด ไปทั้งโถง—เงียบสนิทในพริบตา
Pinakabagong kabanata
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 35 ตราบชั่วนิรันดร์ 2
หลังจากที่นางบาดเจ็บเพราะทำสงครามร่วมกับเผาปีศาจเป็นช่วงที่นางผ่านบ่วงกรรมรักและด่านเคราะห์ไปให้ได้ นางส่งจิตส่วนหนึ่งไปกำเนิดเป็นมนุษย์ที่อีกมิติ ความทรงจำปะปนจนเกิดเป็นนิยาย เมื่อกลับเข้ามาในร่างยังไม่สามารถฟื้นฟูจิตใจได้ โชคดีที่สวรรค์ยังเมตตาให้นางได้บำเพ็ญเพียรสร้างบุญกุศล จึงผ่านเคราะห์กรรมนี้อย่างไม่ยากลำบากนักเหมยหลิงเดินออกมาจากตำหนักสัจธรรมนางไม่ได้เข้าไปเอ่ยลาและกล่าวขอบคุณเทพอันเจียงหลง เพราะสิ่งเหล่านี้ล้วนต่างตอบแทนกัน นางรีบเดินทางไปยังป่าศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ของเผ่าพันธุ์จิ้งจอกของนางระหว่างทางสัตว์อสูรน้อยใหญ่ต่างออกมาต้อนรับการกลับมาของนางเหมยหลิงมายืนนิ่งอยู่หน้าเรือนของตนเอง มีเสียงบรรเลงพิณเบาๆ ออกมาจากในนั้น นางค่อยๆ เยื้องกายเข้าไป แม้นางจะห่างเขาเพียง 3 วัน แต่ความรู้สึกกลับยาวนาน แผ่นหลังบุรุษสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อรับรู้การมาของใครบางคน ตงซิงหยวน รีบหันกายล่องลอยมาโอบกอดหญิงสาวแน่นทันที“ท่านสำเร็จเป็นเซียนแล้ว” เหมยหลิงเอ่ยยิ้มละมุนเช่นเดิม“เซียนน้อยเช่นข้า จะเทียบเท่าพลังราชาจิ้งจอกอย่างเจ้าได้อย่างไร น่าอายนัก”ระยะทางของตงซิงหยวนยังอีกยาวไกลเซียนจะมีอายุเร
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 35 ตราบชั่วนิรันดร์ 1
ตอนที่ 35 ตราบชั่วนิรันดร์“ในที่สุดท่านก็กลับมา” เหมยหลิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงดีใจ เมื่อกลับมายังเรือนแล้วเห็นพี่สาวเหมยฮว่า“น่าจะหมื่นปีมาแล้วที่เจ้าไม่ดีเคยแสดงอาการดีใจที่ได้เจอข้า” เหมยฮว่าเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม“ท่านอย่าล้อข้าเล่นเลย ท่านบอกให้ข้ารอท่าน ข้าก็รออย่างตั้งใจนะเจ้าคะ”เหมยหลิงเอ่ยออดอ้อน ที่พึ่งของเธอตอนนี้มีเพียงพี่สาวคนงามเท่านั้น“ข้าไปที่สวรรค์ชั้น 9 มา แม้จะรีบเพียงใดเมื่อเทียบกับโลกมนุษย์ก็ผ่านไปหลายเดือน ข้ากลับมาคราวนี้เจ้าตัดสินใจได้แล้วกระมังว่าจะทำเยี่ยงไร”“ท่านพี่…ก่อนหน้าข้าได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับด่านกรรมของท่านเทพอันเจียงหลง แต่โชคดีที่ท่านไม่เอาความและท่านยังบอกว่าจะช่วยข้าฟื้นฟู่พลังจิต ให้ข้าติดตามกลับไปสวรรคชั้น 9”เหมยหลิงเอ่ยเล่าเรื่องราวบางส่วนก่อน“เจ้าคิดว่ากลับมาจะไม่ได้พบตงซิงหยวนใช่หรือไม่” แม้ไม่เล่าจนหมดเหมยฮว่าสามารถเดาเหตุการณ์ได้ไม่ยากเหมยหลิงพยักหน้ารับสีหน้าคล้ายคนสำนึกผิด“เจ้าจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย ข้าจะพาตงซิงหยวนกลับเผ่าจิ้งจอกเก้าหางให้ท่านพ่อช่วยรับตงซิงหยวนเป็นศิษย์ เจ้าเป็นลูกรักอยู่แล้วเรื่องนี้น่าจะไม่มีปัญหาอะไร ส่วนเจ้าก็ตา
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 34 เตรียมกล่าวลา
ตอนที่ 34 เตรียมกล่าวลาเหมยหลิงตั้งใจจะกลับตระกูลหลี่และไปเยี่ยมจือหยาการกลับมาตระกูลหลี่ในครั้งนี้นายท่านเสนาบดีหลี่สั่งให้ทุกคนออกไปต้อนรับอย่างพร้อมเพียงกัน เมื่อมาถึงเหมยหลิงจึงได้เจอผู้คนจำนวนมากเกือบหมดทั้งตระกูลเว้นเพียงแต่นายและฮูหญิงผู้เฒ่าเท่านั้น นางซึ้งใจร้องให้แบบไม่มีน้ำตาเมื่อรถม้าเคลื่อนมาจอดหน้าประตูจวน ทุกคนต่างคุกเข่าคำนับโดยมีเสนาบดีหลี่อยู่ด้านหน้ามีเพียงจือหยาที่ยืนเด่นเป็นสง่ายื่นข้างกัน เหมยหลิงจึงรีบสะบัดมือให้ทุกคนลุกขึ้น“เหมยหลิงคารวะท่านพ่อ” นางคารวะนายท่านเสนาบดีอย่างนอบน้อมไม่ได้ทำตัวหย่อหยิ่งองค์หญิงเหมยหลิงกลับมาคราวนี้ยิ่งงดงามหมดจดไร้ที่ติ งามล้ำเหนือหญิงงามใดใด ความงามนั้นทำให้หลายคนโดนสะกดไร้ปฏิกริยา เสนาบดีได้ยินเสียงใสของเหมยหลิงทำให้ตื่นจากพะวง รีบเอ่ย“ขอบพระทัยองค์หญิงที่ทรงให้เกียรติกระหม่อม” เสนบดีหลี่ทำความเคารพ เอ่ยยิ้มอย่างปรีดา มีบุตรบุญธรรมเช่นนี้ประเสริฐยิ่งนัก“น้องคารวะพี่หญิง” จือหย่ายิ้มแย้มดวงตาประกาย“จือหยากลายเป็นหญิงงามแล้ว” เหมยหลิงหันมายิ้มละมุมละไม นางไปไม่กี่เดือนทุกอย่างต่างเปลี่ยนแปลงไปมาก“เชิญองค์หญิงเข้าไ
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 33 จะไม่มีผู้ใดได้ปรนนิบัติท่านพี่อีก
ตอนที่ 33 จะไม่มีผู้ใดได้ปรนนิบัติท่านพี่อีกภายในโถงเรือนกลาง เหล่าอนุและบุตรของตงซิงหยวนต่างมานั่งรอพร้อมเพียง นับคราวๆ อนุจะมีประมาณ 20 คน บุตรชาย 6 คนและบุตรสาว 3 คน แต่ละคนงดงามดั่งบุบผาแรกแย้ม เด็กๆ น่ารักน่าชังเมื่อเหมยหลิงเดินเข้ามา ทุกคนต่างลุกขึ้นคุกเข่าทำความเคารพนาง“ลุกขึ้นๆ ต่างเป็นคนในครอบครัวพิธีรีตอง เว้นได้ก็เว้นเถิด” เมื่อได้รับอนุญาตทุกคนต่างเดินนั่งลงประจำที่เหมยหลิงนั่งเด่นเป็นสง่า แม้จะมีท่าทีสบายแต่ยังคงงดงามสูงส่ง“หลังพิธีแต่งงาน ข้ารีบไปจัดการสวนเรียนรู้ที่ป่าศักดิ์สิทธิ์ ไม่ทันได้ทักทายทำความรู้จักต้องขออภัยทุกท่านด้วย”เอ่ยเสร็จ เหมยหลิงก็หันไปพยักหน้าให้บ่าวใช้คนสนิท ไม่นานบ่าวชายก็หาบหีบเข้ามา 10 กว่าหีบได้เมื่อเปิดออกก็มีเครื่องประดับและผ้าแพรเนื้อดีเต็มไปหมด และยังมีหีบเล็กๆ แยกมาต่างหากวางบนตั่งหน้าเหมยหลิง“อาจจะล่าช้าไปบ้าง วันนี้ข้าจึงอยากจะทำความรู้จักพี่สาวน้องสาวทุกท่าน” เหมยหลิงเอ่ยเสร็จก็ส่งยิ้มให้กับทุกคนแม้แต่ละคนจะมีท่าทีสงบเสงี่ยมแต่ยังคงระมัดระวังหรือจะกล่าวว่าหวาดระแวงแทนก็เหมาะสมเพราะหากฮูหยินเอกมีท่าทีกดขี่ข่มเหงหรือไล่พวกนางออกไ
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 32 เพราะใจหวาดระแวง
ตอนที่ 32 เพราะใจหวาดระแวงเหมยหลิงกลับมาใช้ชีวิตปกติ ไร้กังวลไม่ได้สนใจท่านเทพสงครามที่กำลังรอเธอบนสวรรค์ชั้น 9 แม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่เธอปรับเปลี่ยนคือ การช่วยเหลือคนส่งเดชทุกอย่างจะยืนอยู่บนความเป็นจริง ไม่ให้เกินความสามารถของมนุษย์บนโลกนี้นางสร้างสวนเรียนรู้การปลูกสมุนไพร่แถบภูเขาใกล้ป่าศักดิ์สิทธิ์ มีชาวบ้านมากมายเข้ามาสมัครเข้าฝึกเมื่อจบการฝึกตอนนี้มีชื่อเรียกหลังฝึกเสร็จว่าบัณฑิตเกษตรกรแม้จะผลิตบัณฑิตเกษตรออกไปแล้วจำนวนมาก ก็ยังมีผู้คนมากมายเข้ามาสมัคร เพราะใบประกาศจบการศึกษาจากแหล่งการเรียนรู้ของ องค์หญิงเหมยหลิง กลายเป็นใบเบิกทางให้ผู้คนได้รับการยอมรับจากสังคมเป็นจุดเล็กๆ ที่ดินแดนแห่งนี้เริ่มให้ความสำคัญกับความสามารถแทนชาติกำเนิด ทำให้ชาวบ้านมนุษย์ธรรมดาสามารถทำมาหากินเลี้ยงชีพ และไม่ต้องอยู่อย่างอดสู่และลำบากเช่นเคย“เจ้ากำลังจะทำอะไรต่อหรือ” ตงซิงหยวนโอบกอดเหมยหลิงจากด้านหลัง ชะโงกมองรายละเอียดสิ่งที่เหมยหลิงกำลังเขียนไว้เป็นข้อๆ“ข้าอยากจะสร้างแอ่งเก็บน้ำขนาดใหญ่ แต่มีเพียงแนวคิดเท่านั้น ตอนนี้ข้าว่างจึงลองร่างออกมาเป็นข้อๆ กลับเมืองฟูฟงไปแล้วจะเอาไปพูดคุยกับจือห
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 31 ไม่อาจจะบีบบังคับ
ตอนที่ 31 ไม่อาจจะบีบบังคับเหมยหลิงและตงซิงหยวนใช้เวลาอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดเวลาทั้งวันและคืน แม้ช่วงเวลาที่หญิงสาวปรุงยา ตงซิงหยวนก็ไปเป็นลูกมือช่วยบดและผสม“ใครเป็นอาจารย์ผู้สอนเจ้าปรุงยาหรือ” ตงซิงหยวนเอ่ยถามขึ้นเพราะเรื่องนี้ค่อนข้างเกิดข้อกังขาในใจ เหมยหลิงมีความสามารถเป็นผู้ปรุงโอสถขั้นสูง ในเมื่อนางความจำขาดหายอาจจะเป็นได้ว่า จะได้รับการฝึกฝนใหม่ เขาเองก็อยากรู้จักอาจารย์ของนาง“ข้าอ่านจากตำราที่จือหยาหามาให้ อ่านและทำตามนั้นการปรุงและปรับเปลี่ยบเทียบยาข้าอ่านรอบเดียวก็เข้าใจอย่างถ่องแท้”เหมยหลิงตอบตามความจริงแต่ไม่เอ่ยบอกเรื่องเลือดของนางตงซิงหยวนพยักหน้าเข้าใจเหมยหลิงของเขาเป็นอัจฉริยะโดยแท้วันเวลาไม่เคยหยุดนิ่งมันยังทำหน้าที่ของตัวเองอย่างสม่ำเสมอเช่นเคยและความเร็วยังคงเท่าเดิม เมื่อเข้าสู่ค่ำคืนวันที่ 3 ตงซิงหยวนจัดโต๊ะอาหารริมสระน้ำพุร้อน ทุกอย่างยังคงพิถีพิถันและสวยสดงดงาม โคมไฟประดับประดา กลิ่นหอมของดอกไม้อบอวนละมุนละไม ครั้งนี้กลับบรรยากาศกลับหมองเศร้ากว่าที่เคย“ข้าคงต้องไปแล้ว ขอให้ท่านพี่ดูแลรักษาตัว”เหมยหลิงก็ตัดสินใจกล่าวคำเอ่ยลา ลุกขึ้นคำนับตงซิงหยวนเพียงแต่
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 29 หมดเวรหมดกรรม
ตอนที่ 29 หมดเวรหมดกรรมหลังจากที่มาพักอยู่คฤหาสน์ใกล้ป่าศักดิ์สิทธิ์ เหมยหลิงก็ถือโอกาสไปเดินเล่นที่ป่าศักดิ์สิทธิ์ประจำ ความสดชื่นกลิ่นอายดินป่าไม้ ทำให้จิตใจของนางสดชื่นขึ้นมากเพราะอยู่ใกล้ป่าศักดิ์สิทธิ์สิ่งที่เหมยหลิงไม่รู้คือ นางอยู่ใกล้เผ่าพันธ์และที่นี่ก็มีพลังของพื้นดิน ทำให้เหมยหลิงรู้
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 27 ต่างคนต่างสงสัยกัน
ตอนที่ 27 ต่างคนต่างสงสัยกันภาพบุรุษอิงแอบแนบชิดกับหญิงงามใต้ต้นไม้ใหญ่ ท่ามกลางกลีบบุปผานานาชนิดหลากสีสรรที่เร่งผลบานไม่กี่เค่อ ปลิวละล่องลอยอบอวนไปทั่วบึง ปกปิดกายร่างอันงดงามของทั้งสอง เป็นภาพเปลือยกายของบุรุษกับอิสตรีพลอดรักกันกลับที่ดูบริสุทธิ์ไร้มนทินจากแสงจ้าของดวงตะวันกลายเป็นกำลังค่อยเ
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 24 รสรักบุรุษเย็นชา
ตอนที่ 24 รสรักบุรุษเย็นชา“เซียวหลีหยวน” เมื่อได้รับคำท้าจากเหมยหลิง เหมยฮว่าก็รีบมาทดสอบทันที ไม่นานก็หาเรือนของหนุ่มเย็นชาคนที่ว่าเจอรอบกายบุรุษมีหญิงงามข้างกายมากมาย บ่าวในเรือน 10 กว่าคนล้วนเป็นหญิงงามเห็นหญิงสาวข้างกายมากมายขนาดนั้น เหมยฮว่าควรจะรีบจากไปแต่บรรยากาศรอบกายคล้ายบุรุษเย็นชาคน
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 15 แต่งตั้งเป็นองค์หญิง 2
เรือนไป๋หลาน เรือนของเหมยหลิงเหมยหลิงนั่งเอาคางเกยขอบหน้าต่างมองหมู่ดาว สายลมพัดกระทบใบหน้า สายลมในฤดูใบไม้ร่วงช่างทำให้คนรู้สึกเหงากล่อมใจให้หมอนหมองเสียจริงภาพหญิงงามภายใต้ในค่ำคืน ผิวของนางส่องประกายแวววาวแข่งกับดวงดารา ยิ่งมืดกลับยิ่งสว่างไสว เหมยหลิงไม่รู้เลยว่าตอนนี้มีคนกำลังจ้องมองอยู่ควา
Maaari mong magustuhan
ใต้หล้าสยบรัก
จูน196.2K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว96.3K viewsคุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง33.3K viewsท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว407.8K viewsจิวอิงภรรยาพลิกชะตา
ซินเสวี่ย456 viewsฮูหยินของข้าเจ้าช่างน่ารักแกยิ่งนัก
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง341 viewsทะลุมิติไปเลี้ยงดูสามีสติไม่ดี พร้อมระบบซูเปอร์มาร์เก็ต
ดอกไม้หนาม167 viewsเมื่อฉันทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบที่ถูกรักในยุค 80
หลี่จินผิง60 views
